Το blog για όσους δεν αδιαφορούν για τα κοινά

Ο καταναλωτισμός και το πρόβλημα της οικολογικής συνείδησης

// Author: karpidis // 0 Comments

Το τελευταίο καιρό έχει τεθεί σαν καίριο θέμα η οικολογία στην Ελλάδα.Το πρόβλημα των των χωματερών, το θέμα για το άρθρο 24 και την καταστροφή των δασών, το φαινόμενο του θερμοκηπίου και ένα σωρό προβλήματα τα οποία ενώ εντοπίζονται δεν εντοπίζεται η ρίζα του κακού.

Είναι αλήθεια η βιομηχανική επανάσταση ξεκίνησε ένα τεράστιο μπαράζ περιβαλλοντικής καταστροφής αλλά ενώ πριν το Β’ Παγκόσμιο αυτή η καταστροφή οφειλόταν κυρίως από τις βιομηχανίες οι οποίες δεν έπαιρναν κανένα μέτρο για την “βιώσιμη” ανάπτυξη όπως ονομάζεται σήμερα ένα μεγάλο μέρος της καταστροφής πια οφείλεται και από τους απλούς πολίτες. Δηλαδή από αυτούς που δεν κερδίζουν οικονομικά από την οικολογική καταστροφή και μάλλον χάνουν από το βιοτικό τους επίπεδο με την καταστροφή.

Ο Μάρξ μιλούσε για νομοτελειακές κρίσεις του καπιταλισμού λόγω των 2 αλλεπάληλων αναγκών των καπιταλιστών, την ανάγκη για όλο και μεγαλύτερη παραγωγή και όλο και μικρότερο κόστος παραγωγής. Μια τέτοια περίπτωση ήταν και η μεγάλη οικονομική ύφεση που ξεκίνησε το 1929 και κατέληξε στον 2ο Παγκόσμιο. Το κεφάλαιο έμαθε από το πάθημα του και ανακάλυψε αυτό που ονομάζεται «καταναλωτισμός».

Έτσι τελικά η σύγχρονη κοινωνία παράγει ασύστολα άχρηστα προϊόντα και ο καθένας αγοράζει προϊόντα άχρηστα για αυτόν. Μπορεί να μοιάζει υπερβολή η διπλή χρήση του επιθέτου “άχρηστα” αλλά έχει διπλή έννοια. Οι εταιρείες πια παράγουν προϊόντα τα οποία έχουν ημερομήνια λήξης και οι καταναλωτές αγοράζουν προϊόντα για να γεμίζουν το κενό τους όχι για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Προϊόντα τα οποία δεν χρειάζονται πραγματικά αλλά είναι πλασματικές ανάγκες.Από το πιο μικρό στο πιο μεγάλο… Από την καθημερινότητα που ζούμε για να τρώμε αντί να τρώμε για να ζούμε, με τις αντίστοιχες συνέπειες στην υγεία μας, ως το αυτοκίνητο που υπάρχουν τόσα πολλά αυτοκίνητα ώστε τελικά τις ώρες αιχμής οι διαδρομές να έχουν την ίδια χρονική διάρκεια με την πεζοπορεία.

Οι διάφοροι “οικολόγοι” αντιμετωπίζουν το αποτέλεσμα του προβλήματος λες και δεν είναι πρόβλημα της κοινωνίας μας και κάποιοι άλλοι οικονομολόγοι οικολόγοι το αντιμετωπίζουν με καθαρά οικονομικό προφίλ.Στην 1η περίπτωση το να λες να μειώσουμε τους ρύπους μας χωρίς να ζητάς ριζοσπαστικές αλλαγές στο σύστημα είναι σαν τα ευχολόγια για παγκόσμια ειρήνη και το κίνημα των οικολόγων καταλήγει σαν το κίνημα των χίπις…Από την άλλη όταν ακριβαίνεις τα προϊόντα συμπεριλαμβάνοντας μέσα το κόστος της οικολογικής καταστροφής δεν λύνεις το πρόβλημα αλλά κάνεις προνόμιο των εχόντων την οικολογική καταστροφή.

Άρα αν θα προτείνουμε λύση ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ πρέπει να είναι κατά της υπερκατανάλωσης ως άποψη ζωής και αναπόσπαστο μέρος της κοινωνίας μας και όχι απλώς οικο-φονταμεταλιστικό μέτρο…

Have your say

CommentLuv badge