Η εργατική πρωτομαγιά
δημοσιευμένο από τον : karpidis στην κατηγορία politiki, πολιτική, Συνδικαλισμός
Η εργατική πρωτομαγιά τονίζεται από πολλούς πως είναι απεργία και όχι αργία και όχι τυχαία. Το αίτημα για οκτάωρο είχε πολλές θυσίες κάποτε. Τη σημερινή εποχή όπως πολλοί παρατηρούν οκτάωρο δεν υφίσταται και ο κόσμος προσπαθεί να ξεκουραστεί την συγκεκριμένη απεργία. Κάθεται σπίτι του ή παίρνει την οικογένεια και πάει να μαζέψει το Μάη.
Είναι όμως έτσι; Ποιος φταίει για την καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων; Η κατάσταση αυτή που κάνει τις πληρωμένες υπερωρίες να ακούγονται ανέκδοτο; Μάλλον φταίμε όλοι μας. Ακούω κάποιους να παραπονιούνται για τους πολιτικούς. Μα οι πολιτικοί ασκούν εξουσία, δεν μπορούν χωρίς έλεγχο από εμάς να λειτουργούν για το καλό των πολιτών εκτός αν αυτό δεν τους κοστίζει… Άρα ξεκινάμε με την παραδοχή πως οι πολιτικοί έχουν οικονομικές ανάγκες για να στηρίξουν τον “αγώνα” τους και αυτόν τον αγώνα τον στηρίζουν οι κεφαλαιούχοι. Αν ο εργαζόμενος δεν συνδικαλιστεί, δεν ελέγχει τις κεφαλές των συνδικαλιστικών του οργάνων ποιος θα το κάνει;
Ήδη άκουσα ένα podcast που τα λέει αυτά αλλά λέει πως έχει αηδιάσει με τους πολιτικούς. Η απεργία δεν έχει σχέση με τους πολιτικούς ούτε με τα κόμματα. Η πολιτική είναι δεν πρέπει να ταυτίζεται με τα κόμματα και τους θιασωτές των κομμάτων. Αλλά με την καθημερινή μας ζωή και την αλληλεπίδραση με τα πολιτικά ζητήματα. Οι εργάτες που συνδικαλίστηκαν και απαίτησαν το οκτάωρο τότε δεν άνηκαν σε κόμμα ή τουλάχιστον η μεγάλη τους μερίδα δεν άνηκε. (Και τα εργατικά κόμματα ήταν παράνομα) Συμμετείχαν στην πολιτική ζωή αλλά δεν ήταν πολιτικάντηδες. Αυτό χρειάζεται και η σημερινή εποχή…ενεργούς πολίτες και εκδήλωση της απέχθειας. Ένας που αντιδρά μόνος του απολύεται αλλά συνδικάτο που απεργεί οργανωμένα κερδίζει τον αγώνα του. Αλλά δυστυχώς αυτά κάποιοι τα ξεχνούν και φοβούνται την τρομοκρατία του εργοδότη για απόλυση…
No related posts.
Tags: Τρομοκρατία
Feed
καλη προσπαθεια
ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΣΗ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑΝ
ΣΟΒΑΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΤΑΙΡΟ;
@Απασχόληση και ότι κάτσει : Ευχαριστώ
@Νίκο Παγώνη: Μόνο έτσι μπορεί να γίνει κάτι και μόνο με την συμμετοχή. Ο λαός μας λέει πως και ο άγιος φοβέρα θέλει. Αν οι εργαζόμενοι αφήνουν τις πεφωτισμένες ηγεσίες τους να κάνουν ότι θέλουν τότε φυσικό επακόλουθο είναι οι λαμογιές.
Για αυτο ευθυνονται οι εργατοπατερουληδες οι οποιοι τους μονους που εκπροσωπουν ειναι οι Δημοσιοι υπαληλοι η οσοι αμειβονται απο το Δημοσιο κι ειναι μονιμοι δηλαδη εκπροσωπουν την πιο σιγουρη ταξη εργαζομενων. Ποτε ειδατε την ΓΣΕΕ να φωναζει για τους δουλους των σουπερμαρκετ, για τα σκλαβακια των εταιρειων ιδιωτικης ασφαλειας, για τους πωλητες/ριες μεγαλων πολυκαταστηματων.
Δουλευουν ατελειωτες ωρες, χωρις υπερωριες, με συμβασεις που ανανεωνονται καθε 6 μηνες ωστε να μην αποκτουν δικαιωματα.
Πιστευω οτι ο συνδικαλισμος εν Ελλαδι ειναι πλεον κατι αχρηστο και νοσηρο που θα πρεπει να αυτοδιαλυθει ωστε να δημιουργηθει κατι το νεο που θα προστατευει τα δικαιωματα των εργαζομενων απο την ασυδοσια καποιων εργοδοτων.
Ταυτοχρονα θα πρεπει να αλλαξει ομως κι η εργατικη νομοθεσια και να γινει πιο ελαστικη γιατι ετσι οπως ειναι σημερα στον συγχρονο ανταγωνιστικο κοσμο απλως στο τελος δεν θα μεινει καμια επιχειρηση στην Ελλαδα, κι αυτες οι λιγες που εχουν μεινει θα εξαφανιστουν (εννοω στην μεταποιηση κι οχι στις υπηρεσιες).
ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΗ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ KOSTAS ΚΑΙ KARPIDIS ΟΜΩΣ ΑΣ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΧΥΣΑΝ ΤΟ ΑΙΜΑ
ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.
ΕΛΠΙΖΩ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΑΘΑΡΣΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΜΕΙΩΨΗΦΙΩΝ.
Η δυναμική των μειοψηφιών είναι δυναμική όταν είναι ενεργή η μειοψηφία, και η πλειοψηφία με την αποχή της συνδράμει ασυναίσθητα ή συναισθητά. Πχ στις τωρινές φοιτητικές διαδηλώσεις. Την ημέρα για την ψήφιση για την αναθεώρηση του άρθρου 16 30000 φοιτητές ήταν στον δρόμο. Δυναμική μειοψηφία αλλά η πλειοψηφία στήριζε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Όμως μια απόφαση της εφεε (αν λειτουργούσε αυτή) δεν θα είχε καμμία αξία…
(Για αυτο ευθυνονται οι εργατοπατερουληδες οι οποιοι τους μονους που εκπροσωπουν ειναι οι Δημοσιοι υπαληλοι η οσοι αμειβονται απο το Δημοσιο κι ειναι μονιμοι δηλαδη εκπροσωπουν την πιο σιγουρη ταξη εργαζομενων. Ποτε ειδατε την ΓΣΕΕ να φωναζει για τους δουλους των σουπερμαρκετ, για τα σκλαβακια των εταιρειων ιδιωτικης ασφαλειας, για τους πωλητες/ριες μεγαλων πολυκαταστηματων.
Δουλευουν ατελειωτες ωρες, χωρις υπερωριες, με συμβασεις που ανανεωνονται καθε 6 μηνες ωστε να μην αποκτουν δικαιωματα.
Πιστευω οτι ο συνδικαλισμος εν Ελλαδι ειναι πλεον κατι αχρηστο και νοσηρο που θα πρεπει να αυτοδιαλυθει ωστε να δημιουργηθει κατι το νεο που θα προστατευει τα δικαιωματα των εργαζομενων απο την ασυδοσια καποιων εργοδοτων.
Ταυτοχρονα θα πρεπει να αλλαξει ομως κι η εργατικη νομοθεσια και να γινει πιο ελαστικη γιατι ετσι οπως ειναι σημερα στον συγχρονο ανταγωνιστικο κοσμο απλως στο τελος δεν θα μεινει καμια επιχειρηση στην Ελλαδα, κι αυτες οι λιγες που εχουν μεινει θα εξαφανιστουν (εννοω στην μεταποιηση κι οχι στις υπηρεσιες). )
Λιγο μπερδεμενα τα εχεις τα πραγματα. Να διαλυθει ο συνδικαλισμος ή να δυναμωσει;
Να γινει πιο ελαστικη η εργατικη νομοθεσια ή να προστατευθουν τα δικαιωματα οσων δουλευουν σαν σκλαβακια οπως λες; απο οσο ξερω τα συμφεροντα των μεγαλων επιχειρησεων ειναι τελειως αντιθετα με αυτα των εργαζομενων αρα ειναι και αδυνατο να εξυπηρετουνται ταυτοχρονα και τα δυο, τι αν γινει, υπαρχει και η ταξικη παλη στη μεση… ΄τουτεστιν΄οσο κερδιζει ο ενας χανει ο αλλος…
καλο ειναι μαγκες το συνδικαλισμο να μην το βαζουμε σε ενα τσουβαλι γιατι δεν ειναι ενιαιος και εξηγουμε: υπαρχουν συνδικαλιστες που δεν ΄τα’ι’ζονται΄ με κοινοτικα κονδυλια, που δεν εχουν παχυλους μισθους που μπορει να αλλαζουν επιχειρηση καθε τριτη μερα γιατι οι εργοδοτες ενοχλουνται απο τη δραση τους. Υπαρχει το ταξικο συνδικαλιστικο κινημα( σημερα βλεπε ΠΑΜΕ) στο οποιο και ωφειλουμε παρα πολλα απο τα σημερινα δικαιωματα μας και το οποιο εγραψε και γραφει ιστορια (ειδικα στη χωρα μας)
Κι ενα τελευταιο (ο χρονος μου βλεπεις): οι μεγαλες αλλαγες γινονται απο μεγαλες πλειοψηφιες μονο που για να διαμορφωθουν αυτες χρειαζεται επιμονη δουλια απο ΄μειοψηφιες΄
Eίναι άδικο να γυρίσουμε στο Μεσαίωνα γιατί οι εργοδότες εκβιάζουν με κλείσιμο.
Υπάρχουν άλλοι που αγαπούν την Ελλάδα και την θέλουν Ευρώπη και όχι Αφρική.
Αναπολώ το 1976 που ο εργοδότης μου σεβόταν και πλήρωνε το κάθε παραπανίσιο λεπτό εργασίας.
Τώρα έχω τύψεις που δουλεύω στο Δημόσιο γιατί βλέπω πώς φοβούνται την απόλυση οι νέοι με αποτέλεσμα να δουλεύουν με όρους ντροπής. Τα χάσαμε όλα στο όνομα του σοσιαλισμού.
Να γίνονται συνέχεια έλεγχοι τήρησης της εργατικής νομοθεσίας.
Καλή τύχη!!!!!!!!