3 κομμουνιστές κάθονται σε αυτό το τραπέζι
δημοσιευμένο από τον : karpidis στην κατηγορία politiki, ανέκδοτα, πολιτικά συστήματα, πολιτική, агит-проп
Χθες διάβασα ένα σχόλιο που προσπάθησε να υπερασπιστεί τον Στάλιν. Ο απολογητικός Μαρξισμός πρέπει να πεθάνει και οι κομμουνιστές να μάθουν από τα λάθη τους και να μην δέχονται πως βοήθησαν ιδιαίτερα οι Σταλινικές μέθοδοι. Ακόμα και ο καλύτερος άνθρωπος να είναι στην εξουσία χωρίς να διοικούν οι παραγωγικές δυνάμεις αλλά ένας εκπρόσωπος της, σχεδόν καθόλου ανακλητός, δεν θα μπορέσει ποτέ να διοικήσει τόσο καλά.Ή ακόμα και αν το κάνει το έργο θα στηρίζεται στην καλοσύνη του ενός, όπως και η βασιλεία…
Ο προπάππους μου δολοφονήθηκε από τις τοπικές αρχές του καθεστώτος Στάλιν, και ο παππούς μου επιστρέφοντας στην Ελλάδα δεν έπαψε να είναι κομμουνιστής ( όπως ήταν και ο δολοφονημένος πατέρας του) και έλεγε στη μητέρα μου το εξής ανέκδοτο το οποίο το άκουγα συχνά από τα χείλη της μητέρας μου.
Κάθονται σε ένα τραπέζι όλοι μπολσεβίκοι που οργάνωσαν την επανάσταση, στο τραπέζι ο Λένιν, ο Στάλιν, ο Τρότσκι και άλλοι που βοήθησαν τότε. Κάποια στιγμή σηκώνεται ο Λένιν και λέει: «Σε αυτό το τραπέζι κάθονται 3 μόνο κομμουνιστές». Ψάχνονται όλοι ποιους ο Λένιν θεωρεί κομμουνιστές και τότε κάνει τη δήλωση και λύνει το μυστήριο:
«Βλάντιμηρ Ίλιτς Λένιν»
Δεν είχα σκοπό να φτιάξω την κατηγορία των ανεκδότων και να βάζω αντισοβιετικά ανέκδοτα που υπάρχουν πάρα πολλά (αφού και αυτά μέρος της προπαγάνδας) αλλά βλέπω πως πολύς κόσμος υποστηρίζει ακόμα τέτοια καθεστώτα και μάλλον αυτό πάει γενικώς το κίνημα πίσω…
Όπως διάβασα πως γράφει ο Τσόμσκι , «Κανείς δεν πιστεύει πως ήταν δημοκρατίες τα συγκεκριμένα καθεστώτα όπως δήλωναν.Γιατί λέει όμως δέχονται πως ήταν σοσιαλιστικά;» Και μετά έρχεται να συνεχίσει πως γίνεται για τον απλό λόγο πως κάνουν προπαγάνδα εναντίον του σοσιαλισμού. Στην Ελλάδα αυτό που γράφει ο Τσόμσκι το ζω καθημερινά αλλά έχει προσχωρήσει ακόμα πιο βαθιά με τη λέξη κομμουνισμός. Τα βαφτίζουν και κομμουνιστικά και μετά πρέπει να τα εξηγείς όλα από την αρχή…
Δεν ξέρω γιατί γίνεται αυτό αλλά μάλλον επειδή στην Ελλάδα ζήσαμε στον σοσιαλισμό το 81-89.
Εντάξει έβαλα 2 ανέκδοτα σε ένα post ελπίζω να μην πειράζει 
No related posts.
Feed
Δεν είναι απολογητικός ο Μαρξισμός σήμερα, απλά προσπαθεί να αναλύσει τα ιστορικά γεγονότα και τη δράση του με βάση τις αρχές του. Απλά όταν δέχεσαι επίθεση από παντού, η συνεχής υπεράσπιση των θέσεών σου και της ιστορίας μοιάζει με απολογία.
Όσο για τα λάθη, πιστεύω ότι έχεις άδικο. Το ΚΚΕ π.χ. είναι αν όχι το μόνο, από τα λίγα κόμματα που έχουν κάνει ολόκληρη ανάλυση των λαθών που έκανε στο παρελθόν, και δεν προσπαθεί να καλυφτεί ή να κρυφτεί. Ίσως η επιμονή του σε αυτό το ζήτημα να δείχνει και κάτι.
Καλο θα ηταν οταν κρινουμε ιστορικα γεγονοτα, να το κανουμε λαμβανοντας υπ οψη το φοντο μεσα στο οποιο διαδραματιστηκαν. Ο ορος “σταλινισμος” στην πραγματικοτητα δεν υφισταται, γιατι ο Σταλιν δε δημιουργησε δικη του θεωρια. Μαλλον προσπαθει να περιγραψει (υπονομευοντας) ολη την περιοδο απο την οκτωβριανη ως το 20ο Συνεδριο του ΚΚΣΕ ΤΟ 1956. Περιοδο κατα την οποια το νεοσυστατο σοβιετικο κρατος αντιμετωπισε τρομερες δυσκολιες, ειτε προερχομενες απο μεσα ( λευκοφρουροι, κουλακοι, εμφυλιος, 5η φαλαγγα), ειτε απο εξω ( αποβαση των δυτικων στη Κριμαια για βοηθεια στην αντεπανασταση, ναζιστικη επεμβαση με την ΑΠΛΟΧΕΡΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ, απειλη χρησης πυρηνικων οπλων απο τους δυτικους), ενω παραλληλα εψαχνε να βρει τους οικονομικους δρομους που θα το οδηγησουν στην πραγματοποιηση του σοσιαλισμου.
Μεσα σε αυτο το πλαισιο, μιας ανωμαλης καταστασης που ΔΕΝ ηταν επιλογη του, υπηρξαν και λαθη και αδικιες και εσωστρεφεια και καχυποψια που οδηγησε καποτε κι αθωους στο θανατο (οπως και πολλα κομματικα μελη δολοφονημενα απο τους αντιπαλους του συστηματος).
Σας ενημερωνω οτι αυτη η ιστορια για τους αιμοβορους μπολσεβικους και τα εγκληματα τους ξεκινησε απο τους τροτσκιστες, συνεχιστηκε απο τους ναζι και περασε να γινει κυριο προπαγανδιστικο αντισοβιετικο εργαλειο της δυτικης προπαγανδας. Αν εχει παει κανεις στο Νταχαου θα εχει δει πώς οι προεκλογικες (1931) αφισες των γερμανων του σοσιαλιστικου κομματος παρουσιαζαν τους “αιμοβορους” γερμανους κομμουνιστες ταυτιζοντας τους με τους ναζι(μαλλον χειροτερους, γιατι στη συνεχεια οι ιδιοι εδωσαν ψηφο εμπιστοσυνης στο Χιτλερ). Πολυ παλιο το παραμυθι λοιπον και δεν εχει να κανει με το Σταλιν ως ατομο (αλλωστε η συγκεκριμενη σοβιετικη πολιτικη ηταν αντανακλαση των συγκεκριμενων συσχετισμων δυναμης στο εσωτερικο του Κομματος των μπολσεβικων) αλλα με τη συγκεκριμενη πολιτικη. Η οποια ηταν αυτη που βοηθησε να σπασουν τα μουτρα τους οι δυτικοι σε ολες τις αποπειρες ανατροπης. Στο τελος του Β΄ΠΠ ηταν τετοιο το κυρος της χωρας και του ηγετη της που ολα αυτα ειχαν περασει σε δευτερη μοιρα (εαν μαλιστα διαβασετε τα απομνημονευματα του Τσωρτσιλ θα δειτε με τι σεβασμο μιλαει για το Σταλιν ως ατομο, παρ οτι ορκισμενος εχθρος του).
Το δευτερο γυρο αυτης της υποθεσης ουσιαστικα τον ανοιξαν ο Κρουτσωφ κι οι συνεργατες του.Μιλωντας για αποκηρυξη του “σταλινισμου”, ουσιαστικα πετυχαν να αρχισουν, σταδιακα, το ξηλωμα της σοσιαλιστικης υποδομης, οδηγωντας την ΕΣΣΔ στην παρεα του Γκορμπατσωφ.
Οταν οι κομμοπυνιστες κανουν κριτικη κι αυτοκριτικη (μακαρι να εκαναν κι αλλοι), δεν την κανουν για να απολογηθουν στη δυτικη προπαγανδα, ουτε στους αστους γενικα. Την κανουν σε βαθος κι ουσιαστικα, ωστε να εκτιμησουν αποφασεις και γεγονοτα και να δωσουν λυσεις με βαση την ιδεολογια τους και τις αρχες τους. Και σε καμια περιπτωση με βαση το τι ο ταξικος τους αντιπαλος θεωρει σωστο ή λαθος…