Καλοκαίρι 1916, 50.000 στρέμματα κάηκαν στην Πάρνηθα.
Καλοκαίρι 2007, 56.000 στρέμματα κάηκαν στην Πάρνηθα.
91 χρόνια δεν αλλάζει τίποτα. Για όλα φταίνε οι άλλοι, ο αέρας, η ζέστη, η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, ο ξένος παράγοντας, η κοινωνία, πάντως όχι εμείς, ούτε κατ’ ελάχιστον. 91 χρόνια κράτος ξεχαρβλωμένο.
Με γκαιμπελικές μεθόδους και τότε και τώρα οι κυβερνώντες κατηγορούν την αντιπολίτευση για όλα. Αντίστοιχα η αντιπολίτευση και τότε και τώρα κατηγορεί την κυβέρνηση για όλα, λες και δεν είχε κυβερνήσει τη χώρα, με τα ίδια καταστροφικά αποτελέσματα.
Όμως δεν ευθύνονται μόνο αυτοί. Οι άρχοντες της τοπικής και νομαρχιακής αυτοδιοίκησης κατηγορούν τους άλλους. Οι ίδιοι δεν έχουν καθαρίσει τα δάση, δεν έχουν φτιάξει αντιπυρικές ζώνες, δεν έχουν υδροφόρες με δυνατότητες πυρόσβεσης, δεν έχουν σε κάθε χωριό από ένα μικρό ειδικό πυροσβεστικό που λειτουργεί με τρακτέρ και με πολύ μικρό κόστος κατασκευής, δεν έχουν δημιουργήσει εθελοντικά σώματα δασοπυρόσβεσης, πυροπροστασίας και πυρασφάλειας, και έχουν και χιλιάδες παράνομες χωματερές.
Αλήθεια καμμιά 30.000 κοπρόσκυλα, χαρτογιακάδες, κουστουμάτες «κατίνες» τηλεπαραθύρων, που έχει το κάθε κόμμα δεν μπορεί να τους στείλει να βοηθήσουν στην πυρόσβεση; Α, ξέχασα αυτοί έχουν μάθει μόνο να διατάζουν. Έχουν μάθει να κατηγορούν τους άλλους ότι κάνουν λάθη. Άλλωστε ξέρουν καλά ότι ο μόνος σίγουρος τρόπος να μην κάνεις λάθη είναι να μην κάνεις απολύτως τίποτα, όπως και αυτοί.
Αλλά και εσύ κατεργαράκο Έλληνα που πας; Να κρυφτείς;
Εσύ δεν ρίχνεις τα σκουπίδια σου παντού ανεξέλεγκτα; Εσύ δε βάζεις τα ζώα σου να βοσκήσουν στα καμμένα καταστρέφοντας τη δυνατότητα της φυσικής αναδάσωσης; Εσύ δεν κόβεις τα δέντρα και δεν καις τα δάση για να χτίσεις τη φτωχική σου βίλα; Εσύ δε διεκδικείς δασικές εκτάσεις ως ιδιοκτησία; Εσύ δεν είσαι που γίνεσαι πυροσβέστης και μετά ζητάς ρουσφέτι για να πας σε γραφείο;
Μην κρύβεσαι κατεργαράκο, Έλληνα, εσύ, που σου είναι εύκολο να κατηγορείς, αλλά σου είναι δύσκολο να καθαρίσεις το κτήμα σου από τα ξερόχορτα και να πας να βοηθήσεις στην πυρόσβεση, εκτός αν καίγεται ιδιοκτησία σου.
Μην κρύβεσαι σε είδα. Ήμουν εκεί όταν δεν άφηνες να κάνουν διαπλάτυνση στον αγροτικό δρόμο για να μην χάσεις ένα μέτρο κτήμα, ήμουν εκεί που δεν αγόραζες πυροσβεστήρα για το σπίτι σου, που έβλεπες να καίει η φωτιά και έλεγες, εγώ τώρα πάω για μπάνιο στη θάλασσα.
Βάλε μυαλό κατεργαράκο όσο είναι καιρός γιατί, οι πρώτοι που θα μας καταδικάσουν δια βοής, σε θάνατο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, θα είναι τα παιδιά μας.
Κατεργαράκο, υπάρχει και η άλλη Ελλάδα, εκείνη που συμμετέχει, που αντιδρά, που αντιστέκεται, που στέκεται όρθια. Σ’ αυτήν ανήκεις, υπάρχει ελπίδα, από σένα, όχι από κόμματα και αποκόμματα.
Εσύ μπορείς να αλλάξεις τη ζωή σου, απλά με συμμετοχή και φιλότιμο, με εσένα ΠΑΡΩΝ, όχι απλό θεατή.
Όπως τότε. Που έσωσες τους ναυαγούς από το ΣΑΜΙΝΑ, στην Πάρο.

Διομήδης Στάθης 29/7/07
stathisd@otenet.gr

Απλά, πολίτης αυτής της χώρας, όπως όλοι.

Πάντως η τακτική που ακολουθεί η Ελλάδα στην εκτός σχεδίου δόμηση είναι η χειρότερη δυνατή. Χτίζουμε 200 τμ σε οικόπεδο 4.000 τμ (αυτό ισχύει περίπου για όλη την Ελλάδα) με αποτέλεσμα να απαιτούνται τεράστιες υποδομές σε δρόμους ρεύμα νερό τηλέφωνο καί άλλα. Επίσης καταναλώνουμε την καλή γόνιμη αγροτική γη, καίμε τα δάση και κανείς σχεδιασμός δεν εφαρμόζεται και απλά τρέχουμε εκ των υστέρων να νομιμοποιήσουμε το χάος. Επίσης χτίζουμε σε θέσεις που δεν είναι οι καλλίτερες για ανθρώπινη διαβίωση, όπως είναι δίπλα σε ποτάμια σε χαμηλά σημεία που έχουν τρομερή υγρασία κουνούπια κλπ.

Τα σοβαρά κράτη βρίσκουν τα καλά σημεία για διαβίωση φτιάχνουν σχέδιο εγκαθιστούν τα δίκτυα υποδομών ελέγχουν την πρόσβαση και την συνέχεια με τις δομές μεταφοράς και σχεδιάζουν οικοδομικά τετράγωνα που εκεί χτίζεις με όρους δόμησης πόλης και που είναι προαποφασισμένο και η αρχιτεκτονική νοοτροπία που θα ακολουθηθεί και η μορφή που θα έχει ο οικισμός και και και …

Υπό τέτοιες συνθήκες θα ήταν θεμιτό να βρίσκονται τέτοιοι οικισμοί στα όρια δάσους ή και μέσα στο δάσος. Δείτε παλιά χωριά που τα περισσότερα είναι εγκατεστημένα σε κορυφές και στα πόδια του χωριού βρίσκεται ο κάμπος με τις καλλιέργειες. Δεν κατέστρεφαν καλή γη για να κτίσουν ένα σπίτι. διάλεγαν την ποιο βραχώδη θέση που εκεί ούτε πλημμυρίζει αντέχει σε σεισμούς, συνήθως είχαν θέα όλα τα σπίτια και πολλά άλλα. Αυτοί οι παλιοί οικισμοί έχουν και χαρακτήρα τόσο αρχιτεκτονικό όσο και κοινωνικό.

Αυτό που γίνεται τώρα απομονώνει τους ανθρώπους, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να υπάρξει αστική συγκοινωνία, το κάθε μέλος της οικογένειας πρέπει να έχει δικό του μεταφορικό μέσο και όλα αυτά τα μέσα μεταφοράς συγκεντρώνονται στο κοντινό αστικό κέντρο δημιουργώντας τεράστια σπατάλη και κυκλοφοριακό χάος καθώς και την ανάγκη τεράστιων υποδομών στις εισόδους των αστικών περιοχών.
Επίσης φανταστείτε τον αστικό ιστό της Αθήνας ακριβώς όπως είναι τώρα αλλά να μην είχαν κτιστεί μία ζώνη 500μ γύρω από τα ρέματα και να μην είχαν κτιστεί τα χαμηλά των επίπεδων περιοχών. Η εικόνα είναι ονειρική παρότι δέχομαι πως ότι θα ήταν χτισμένο θα ήταν όπως σήμερα ……..

2) Το επιχειρημά σου με το νερό είναι λάθος. Στην αγγλία λόγο πολλών επιφανειακών βροχών πολλά σπίτια δεν έχουν μετρητή και απλώς πληρώνουν ένα τέλος στο δήμο σε πληροφορώ οτι γίνετε τρομερή σπατάλη με το νερό ιδίως όταν έμενα στην εστία οι συγκάτοικοι άφηναν την βρύση πολλές ώρες ανοιχτή. Στα ξενοδοχεία ή το κάνουν λόγο συνήθειας ή λογικής(θα αδειάσει το ντεπόζιτο) ή συνείδησης πάντως δεν μπορούμε να βασιζόμαστε στο τρίτο διότι δεν το έχουν όλοι. περιτό να σου πώ πόσο συμφωνώ με το άρθρο του θέμη, το πανεπιστήμιο για μένα δεν είναι παιδεία, το να είσαι φυσικός ή μηχανικός δεν είναι παιδεία, παιδεία είναι οι δημοτικές βιβλιοθήκες η ανάπτυξη της γενικής παιδεία στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια ή ανάπτυξη του σώματος της μουσικής παιδεία αυτά είναι παιδεία αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

3) φυσικά και πρέπει να υπάρχει δασοπροστασία στην κατασκήνωση και να καθαρίζονται οι γύρω περιοχές απο ξερά χόρτα και άλλους πύρινες φωτιάς αλλά δεν μπορείς να καλύψεις μια έκταση 30 χιλ λογικό είναι νομίζω.

4)Φυσικά και υπάρχει συμφέρον το δάσος να είναι βιώσιμο όμως υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα όπως οι βοσκοί και αυτοί που έχουν ιδιοκτησίες μέσα στο δάσος. Για τους δεύτερους πρέπει να τους αποζημίωσής για την ιδιοκτησία τους και να την απαλλοτριώσεις για του πρώτους πρέπει να υπάρξει πλαίσιο να χρησιμοποιούν περιοχές και μετά να είναι υπεύθυνοι για την αναδάσωση του. Δεν μπορείς να περιμένεις να καταλάβουν όλοι το κοινό συμφέρον διότι δεν θα γίνει ποτέ μα ποτέ. Πρέπει λοιπόν να βρεις τρόπο να ρυθμιστούν τα προβλήματα.

υ.γ. Γιαννή τη λές για το θέμα της απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης, γιατί δεν το αντέχει η οικονομία?

2η) Η λύση για τις φωτιές που προκαλούνται από οικοπεδοφάγους είναι απλή, απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης και τελειώνουν όλα. Όλοι το ξέρουν. Γιατί δεν γίνεται; μα απλά γιατί η οικονομία της Ελλάδος δεν αντέχει. (μεγάλη συζήτηση)

ΥΓ Οι αεροφωτογραφίες παρότι παρέχουν την δυνατότητα να δεις τι συνέβαινε κάπου κάποια χρονική στιγμή δεν μπορούν να είναι απόλυτα σαφής στο ερώτημα δάσος vs καλλιέργειες. Ο λόγος είναι απλός ένα αραιό δάσος δεν έχει μεγάλες διαφορές από μία καλλιέργεια ελιών (μιλάω για τα παλιά χρόνια δεν φύτευαν σε γραμμές) ή χαρουπιών ή όποια άλλη. Αυτό που μπορείς σίγουρα να διακρίνεις είναι τα οργωμένα από τα μη οργωμένα. Επειδή με το συνηθισμένο τρόπο παρατήρησης δεν είναι δυνατόν να βλέπουν δύο ταυτόχρονα τις φωτογραφίες (οι αεροφωτογραφίες παρατηρούνται σε ζεύγη και έτσι βλέπεις και την τριτη διάσταση, βλέπεις δηλαδή τα βουνά να σηκώνονται και τις κοιλάδες να χαμηλώνουν) η ερμηνεία που προκύπτει εμπεριέχει κάποια δόση υποκειμενικότητας.