Επιθυμούν να ακούνε άλλα…
δημοσιευμένο από τον : karpidis στην κατηγορία politiki, Ιστορικά, ΠΑ.ΣΟ.Κ, πολιτική
Κάποιοι λένε πως το να κατηγορείς τα δύο μεγάλα κόμματα είναι υπεύθυνο, για το ότι ο κόσμος αποστασιοποιείται και λέει όλοι ίδιοι είναι. Διαβάζοντας αυτό στο ιστολόγιο του Τάκη Μίχα νομίζω πως δεν θα υπάρχει κανείς που να αμφιβάλλει πως αυτή η αντιμετώπιση του λαού από τον μεγαλύτερο Έλληνα πολιτικό, το μεγαλύτερο ΔΗΜΑΓΩΓΟ της μεταπολίτευσης είναι που έχει κάνει τον κόσμο να απέχει. Διαβάστε το απόσπασμα για να δείτε την ιστορία που επικαλείται συχνά ο σημερινός πρόεδρος του Πα.Σο.Κ.
Τα είπε ο Θόδωρος Πάγκαλος στον Τάκη Μίχα: «Μια φορά με κάλεσε ο Ανδρέας και μου ζήτησε να γίνω υφυπουργός για ευρωπαϊκές υποθέσεις. “Μα πρόεδρε”, του είπα, “εγώ έχω διαφορετικές θέσεις για την ΕΟΚ από εσάς. Εγώ υποστηρίζω την ένταξη της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες”. Ο Ανδρέας με κοίταξε και μου είπε. “Θόδωρε, ποιοι νομίζεις ότι μας εκλέγουν; Δεν είναι ο πυρήνας των σκληρών οπαδών μας αλλά το 10% των μικροαστών που σήμερα ψηφίζουν εμάς και αύριο κάποιους άλλους. Αυτοί λοιπόν οι μικροαστοί έχουν έναν ιδιότυπο ριζοσπαστισμό. Επιθυμούν να ακούνε και να λένε άλλα από αυτά που στο τέλος γίνονται. Τους αρέσει να ακούνε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να φύγει από την ΕΟΚ, όμως επιθυμούν να παραμείνουμε στην ΕΟΚ. Θέλουν να ακούνε ότι θα αποχωρήσουμε από το ΝΑΤΟ, όμως επιθυμούν να παραμείνουμε εκεί”». Απ’ αυτήν τη σκοπιά, συνέχισε ο κ. Πάγκαλος «είναι λάθος να λέμε ότι ο Ανδρέας δεν έκανε αυτά που υποσχόταν. Απλώς ο Ανδρέας γνώριζε τον ριζοσπαστισμό των μικροαστών και προσάρμοζε την εκλογική του στρατηγική ανάλογα».
Feed
Τελειο.
Διαβάζοντας το post μου ήρθαν 2 σκέψεις στο μυαλό:
1. “Τι χροίαν έχομεν μαρτύρων;” (ιουδαίοι αρχιερείς)
2. “Όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος” (Λαϊκή παροιμία)
δείτε κάτι σχετικό εδώ
Αυτά που λέει ο καθηγητης πλάτανε είναι νομίζω σωστά αλλά ο πάγκαλος δεν μιλάει για αυτούς, αυτοί είναι ο σκληρός πυρήνας των ψηφοφόρων του πασόκ που ότι και να κάνεις το συναίσθημα κυριαρχεί στη λογική και σου λένε ότι κάνει ο παπανδρέου είναι σωστό αρκεί που το κάνει ο παπανδρέου. Το 10% του πάγκαλου είναι αυτοί που θα ζυγίσουν το συμφέρον τους και ενώ ακούνε την μάζα και συμφωνούν καταβάθως ξέρουν το συμφέρον τους είναι άλλο απο αυτά που λένε στις μάζες.
…μα νομίζω πως και αυτός ο ριζοσπαστισμός των μικροαστών που άλλα θέλουν να ακούνε και άλλα να γίνονται δεν είναι άσχετος με τις απόψεις του καθηγητή… Επίσης αυτό που καταλαβαίνω από το ποστ το 10% αφορά ψηφοφόρους και όχι κάποιους που πλασάρουν κάτι στις μάζες. Ο ίδιος ο Α. Παπανδρέου λέγεται (και ίσως θα άξιζε να θυμηθεί κάποιος) πως ποτέ σε ομιλίες δεν φώναζε πρώτος τα συνθήματα περί έξω από το ΝΑΤΟ κλπ. έξω. Φρόντιζε να οδηγηθεί να τα φωνάξει ο κόσμος… Ο ίδιος διατύπωνε αρκετά προσεκτικά τις απόψεις του σχετικά με αυτά τα θέματα, αλλά ναι βασίστηκε στη συνθηματολογία της μάζας. Σιχαίνομαι τον όρο μάζα. Διότι ως μάζα έχει και μαζική συνείδηση. Τρίχες κατσαρές με λίγα λόγια… από ουσιαστική πολιτική συνείδηση. Τέλος πάντων. Νομίζω πως το κομμάτι αυτό των μικροαστών που θέλει να ακούει και να λέει προοδευτικές και ριζοσπαστικές απόψεις, αλλά στην πράξη να μην ισχύσουν αυτές δεν αφορά μόνο σε ψηφοφόρους του ΠαΣοΚ. Ισως αφορά μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων που απλώνονται σε όλο το εκλογικό σώμα. Αν κοιτάξουμε λίγο γύρω μας θα βρούμε πολλούς που στα λόγια υποστηρίζουν ριζοσπαστικές αντιλήψεις, στην πράξη όμως λειτουργούν σούπερ προσαρμοστικά και συντηρητικά. Ξοδεύουν όλο τον ριζοσπαστισμό τους θεωρητικά. Οι πράξεις έχουν κόστος και συγκρούσεις… Απαιτούν άλλο τσαγανό από αυτό ενός μικροαστού. Προσωπικά δηλώνω πάντως μικροαστή λόγω θέσης, για να μην παρεξηγηθεί πως όσα λέω αφορούν μόνο άλλους.
…πάντως το ότι ο Α. Παπανδρέου εκμεταλλεύτηκε αυτό που γνώριζε σαν νοοτροπία δεν τον ρίχνει στα μάτια μου, στα οποία υπόψη ανέβηκε μετά το θάνατό του. Πριν ομολογώ πως είχα βαθύτατη προκατάληψη για λογαριασμό του. Κάθε πολιτικός νομίζω πως όταν στοχεύει σε εξουσία εκμεταλλεύεται τα πάντα, γιατί να ήταν εξαίρεση εκείνος. Ασχετα αν εγώ δεν συμφωνώ και θα ήθελα κάπως διαφορετική την πολιτική. Ομως ανεξάρτητα τι θα ήθελα, αυτή είναι η πραγματικότητα
…εξάλλου είμαι μία μη συνεπής σε λόγια και έργα μικροαστή πως θα μπορούσα να έχω σαφή αντίληψη για την πραγματικότητα.
πάντως ΠαΣοΚ δεν είχα ψηφίσει ΠΟΤΕ, ούτε ΝΔ.
Η δημαγωγία ωστόσο του Α. Παπανδρέου δεν νομίζω πως είναι ο μοναδικός λόγος απομάκρυνσης του κόσμου από την πολιτική και θεωρώ πως είναι αρκετά επιδερμική και λάιτ αυτή η άποψη. Διότι ο ψηφοφόρος γνωρίζει -και όχι τώρα, αλλά από πάντα – πως ένα μέρος του πολιτικού λόγου περιέχει μυθολογία και όχι πραγματικές υποσχέσεις. Οι ψηφοφόροι είναι απλά νευρωτικοί και ξέρουν ότι χτίζουν παλάτια στην άμμο, δεν νομίζω ότι έχουν φτάσει σαν τους ψυχωτικούς να τα κατοικούν κιόλας… Επομένως η όποια δημαγωγία παίζει πολύ μικρό ρόλο στο να φτάσουν να απογοητευθούν και να απομακρυνθούν συνολικά από την πολιτική. Μία σειρά από άλλες πρακτικές από το ΠαΣοΚ είναι που έσπρωξε τον κόσμο πίσω στα σπίτια του. Δεν ήταν η δημαγωγία του Ανδρέα το πρόβλημα, αλλά η συνολικότερη αντίληψη του εν λόγω κόμματος που σταδιακά άρχισε να φανερώνεται: “Μας ψηφίσατε, βγήκαμε κυβέρνηση, οκ, τώρα δεν σας χρειαζόμαστε, ευχαριστούμε για την συνεισφορά σας και τα ξαναλέμε όταν πάλι θα έχουμε εκλογές”. Αυτό δυστυχώς αποτελεί δευτερεύον συμφέρον που “βολεύει” και τους πολίτες που προτιμούν να ασχολούνται κάθε 4 χρόνια, συν ότι σταδιακά προτιμούν να βολεύουν τα παιδιά τους, παρά να διαμορφώνουν πολιτικές θέσεις. Η ζωή έχει κύκλους: Θέλεις το κίνημα για κάτι νέο, αλλά θέλεις και το διάστημα της συντήρησης για να απολαύσεις τους κόπους σου… Μόνο που για το εν λόγω κόμμα το διάστημα συντήρησης έχει παρατραβήξει
Απομακρύνθηκα για λίγο, έκανα κάτι πρακτικές δουλειές να γειωθώ και ξανασκεφτόμουν το θέμα του ποστ. Αν αληθεύει ο ισχυρισμός για το 10% τότε το υπόλοιπο ποσοστό που αποτελούσε τον πυρήνα που υποτίθεται ήθελε να δει και πράξεις από την εξαγγελλόμενη τότε πολιτική του Ανδρέα, γιατί δεν αντέδρασε όταν αυτή φάνηκε να μη γίνεται πράξη; Γιατί δεν μετακινήθηκε π.χ. στη δεύτερη τετραετία; Μήπως και το υπόλοιπο ποσοστό λειτουργούσε παρόμοια; Διότι μην ξεχνάμε ποια κοινωνική μερίδα ψήφισε και στήριξε το ΠαΣοΚ. Μήπως είναι ολίγον μυθεύματα λοιπόν αυτά που αρέσκεται να πλασάρει ο Πάγκαλος κλπ;
μου φαίνεται όλοι έχουν πάρει τα κουβαδάκια τους και έχουν κατέβει στις παραλίες και έχω μείνει να μονολογώ σχολιάζοντας…
Δεν ξέρω πως θα μπορούσε κανείς να έχει εμπιστοσύνη σε αυτά που λέει ο Πάγκαλος …;
Αλλά όλα τα άλλα μου φαίνονται φυσιολογικά, ένα μεγάλο ποσοστό ψήφισε ΠΑΣΟΚ το 80 και το 85 και το 90 μόνο επειδή πίστεψε σε μια αλλαγή που πρέπει να δεχτούμε ότι έγινε. Δεν μιλάω για την αλλαγή που ευαγγελιζόταν το πασοκ αλλά για την αλλαγή της Ελληνικής κοινωνίας που δέχτηκε το τμήμα των κεντρώων και αριστερών ισότιμα και χωρίς τις δεσμεύσεις του 50 και του 60. Μην ξεχνάμε ότι με την μεταπολίτευση, ναι μεν νομιμοποιήθηκε το ΚΚΕ, αλλά επί του πρακτέου οι κομμουνιστές αντιμετωπίζονταν από το κράτος σαν επικίνδυνοι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Ταυτόχρονα αυτό επέτρεπε, κατά το δοκούν, να αντιμετωπίζονται το ίδιο και οι κεντρώοι.
Πάντως με αρκετούς φίλους που κουβεντιάζω και που παλιά συμμετείχαν ενώ τώρα ούτε κουβέντα δεν θέλουν (οι περισσότεροι πασοκ) μου δηλώνουν ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει ελπίδα, δεν την νοιώθουν. Μάλιστα αυτό είναι και το κύριο που καταμαρτυρούν και στο Σημίτη, ότι δηλαδή με το πρόσωπο του διαχειριστή που επέλεξε τους στέρησε την ελπίδα. Όμως μην ξεχνάμε ότι οι αριστερής λογικής πολίτες, (δεν θεωρώ το πασοκ αριστερό αλλά οι περισσότεροι ψηφοφόροι του έχουν αριστερή λογική) ήταν αυτοί που ανέκαθεν, δημιουργούσαν συνθήκες συμμετοχής των πολιτών στα κοινά.
Προφανώς το κενό σε αυτό τον τομέα δεν μπόρεσε να το καλύψει ούτε ο συνασπισμός ούτε το ΚΚΕ ούτε κάποια άλλη ομάδα ή κόμμα. Αυτό νομίζω έχει να κάνει με το γεγονός ότι μια οποιαδήποτε συμμετοχή καλούνταν να απαντήσει θεωρητικά στην πολιτική διαχείρισης που ακολουθήθηκε από το 90 μέχρι τώρα και που λόγο της οπορτουνιστικής φύση της (πολιτική διαχείρισης) δεν αντέχει την κριτική αλλά ταυτόχρονα μπορεί να είναι ανέλπιστα επιτυχής.
Αυτός είναι ο λόγος και της απροκάλυπτης αναντιστοιχίας λόγων και έργων των πολιτικών με χωρίς καμία συνέπεια τις περισσότερες φορές.
ας μην ξεχνάμε ότι και η ΝΔ έπαιξε στο παιχνίδι του λαϊκισμού χωρίς να δώσει ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα και παρότι εισέπραξε την αρνητική ψήφο στο πασοκ, ουσιαστικά συνεχίζει να “δηλώνει” : “ότι εμείς είμαστε καλλίτεροι διαχειριστές από τους άλλους και ότι παρότι κάναμε πολλά λάθη θα πρέπει να μας δώσετε άλλη μία τετραετία” και βλέπουμε ότι αυτό λειτουργεί! (αναφέρομαι στα γκάλοπ)
Σχολίασα στο άρθρο του κυρίου Μίχα και προχώρησα πολύ πέρα από το ζήτημα της δημαγωγίας. Διαφωνώ βεβαίως με τον τόσο εύκολο χαρακτηρισμό του Παπανδρέου (ως το μεγαλύτερο δημαγωγό -γιατι όχι στον Καραμανλή πριν ή μετά τη χούντα; για΄τι όχι στο Βενιζέλο επίσης των 5 θαλασσών και των 3 ηπείρων;). Και μη μιλάνε για ριζοσπαστισμό. Οι μικροαστοί ήταν πάντοτε το πιο συντηρητικό τμήμα της κοινωνίας (αυτοί που στήριζαν το φασισμό ή στρέφονταν ενάντια στις εθνικές-αστικές επαναστάσεις).
[...] με το πιο αριστερό προφίλ και στο τέλος θα δηλώνει πως η μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων μας θέλει να ακούει άλλα …. Επιτέλους κατάλαβε την συνταγή κατάληψης εξουσίας [...]