Oct
02
2007
Να είμαστε υγιείς να δουλεύουμε ως τα 75
δημοσιευμένο από τον : karpidis στην κατηγορία politiki, Ν.Δ, πολιτική, агит-проп
Όσο το ΠαΣοΚ βρίσκεται σε έκρυθμη κατάσταση η κυβέρνηση προετοιμάζεται για σοβαρές αλλαγές. Το ασφαλιστικό που θέλουν να το κατεβάσουν είναι σίγουρα αντιλαϊκό και κάποιοι νέοι υπουργοί βγαίνουν και κάνουν δηλώσεις που αν ο κόσμος τους άκουγε προεκλογικά σίγουρα δεν θα τους ψήφιζε…Η δήλωση του υπουργού Μακεδονίας Θράκης “αντί να θέλουμε να είμαστε υγιείς και να δουλεύουμε ως τα 70 και τα 75 σίγουρα δείχνει άνθρωπο που δεν έχει δουλέψει ποτέ του, και σίγουρα εξαγριώνει κάθε εργαζόμενο. Μου θυμίζει παλιότερα τον Μητσικώστα που σατίριζε τον Παναγιωτόπουλο και έλεγε πως η Νέα Δημοκρατία είναι θεοσεβούμενο κόμμα και δεν επεμβαίνει στο έργο του κυρίου. Μόνο ο κύριος θα αποφασίσει μέχρι πότε θα δουλεύει κάποιος…
Και κάποιοι θα βιαστούν να πουν πως,”Έχουν άδικο;” Πως γίνεται να λύσεις το πρόβλημα πως τώρα έχει μειωθεί η αναλογία συνταξιούχων εργαζόμενων; Όμως εκτός την κλοπή που έχει γίνει στα ταμεία τόσα χρόνια κάποιοι ξεχνούν κάποιοι πως πριν 40 χρόνια οι εργαζόμενοι ήταν περισσότεροι αλλά ο πλούτος που παραγόταν μικρότερος. Ποιος θα μπορέσει να αμφισβητήσει πως τώρα πια ένας εργαζόμενος παράγει 10 φορές παραπάνω πλούτο από ότι πριν; Ποιος ο λόγος να μην πληρώνει ο εργοδότης περισσότερα για ασφάλιση; Αφού βγάζει περισσότερα. Για την πιο ανταγωνιστική αγορά; Μα και άλλες χώρες ήδη έχουν καλύτερες παροχές από την Ελλάδα και καλύτερες υπηρεσίες. Γιατί πρέπει πάντοτε η εργοδοσία μας να συγκρίνεται με τις χειρότερες χώρες και ποτέ με τις καλύτερες; Μήπως γιατί ο συνδικαλισμός στη χώρα χωλαίνει; Μήπως γιατί αντί για να ζητήσουμε τα αυτονόητα προσπαθούμε μέσα από ατομικές λύσεις να επιβιώσουμε και τελικά αποτυγχάνουμε πλήρως;
Η φωτογραφία είναι από τον χρήστη hugovk
update: 8.53πμ: Άλλαξα τη φωτογραφία μετά από παράκληση του πραγματικού δημιουργού της.
No related posts.
Feed
Ετσι μπραβο, να αυξηθουν οι εργοδοτικες εισφορες οι Βουλγαροι και οι Σκοπιανοι ανεργοι θα επικροτησουν αυτην την πραξη με μεγαλη τους χαρα.
Νομίζω και διορθώστε με αν κάνω λάθος, πως πριν ζητηθεί να αυξηθούν οι εργοδοτικές εισφορές πρώτα θα έπρεπε να εισπραχθούν όσες οφείλονται. Διότι είναι γνωστό ότι αρκετοί “αμελούν” να τις πληρώσουν και συχνά ανάμεσα σε αυτούς είναι και το δημόσιο… Εχω υπόψη κάποιες οφειλές δήμων μερικών εκατομμυρίων, γύρω στη δεκαετία του ’90 που αμφιβάλω αν ποτέ εισπράχθηκαν παρόλα τα πρόστιμα που έμπαιναν… Μάλλον χαρίστηκαν με κάποια ρύθμιση τότε… Κατόπιν θα έπρεπε να είναι όλοι ασφαλισμένοι, διότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν ακόμα νομίζω πάρα πολλοί μετανάστες ανασφάλιστοι, άρα δεν μπαίνει “νέο αίμα” στα ταμεία. Διάβαζα κάπου ότι αν η Ευρώπη θέλει να μην καταρρεύσει το ασφαλιστικό της με βάση τη γήρανση πληθυσμού που έχει θα πρέπει να επιτρέψει μέσα σε 50 χρόνια την είσοδο 250.000.000 μεταναστών. Ναι, αλλά αν τους αφήσει ανασφάλιστους δεν λύνει και πάλι το πρόβλημα… Επίσης ας επιστραφούν όσα “φάγανε” από τα ταμεία και κατόπιν να μιλήσουμε για αύξηση εργοδοτικών εισφορών αφού παράγεται περισσότερος πλούτος όπως υποστηρίζεις. Διότι όταν δεν δίνουν όσα ήδη χρωστάνε σιγά μην δεχθούν και αύξηση εισφορών. Δεν είναι ζήτημα ηττοπάθειας που το θέτω έτσι, αλλά και ζήτημα αδικίας υπό την έννοια ότι όσοι είναι συνεπείς και πληρώνουν γιατί θα πρέπει να δώσουν αύξηση επειδή κάποιοι άλλοι δεν πληρώνουν.
Κατά την άποψή μου τα πράγματα είναι πολύ απλά. Το θέμα ‘ασφάλιση’ είναι κατά κάποιον τρόπο ένα κόλπο που εφαρμόζεται με επιτυχία σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες, αλλά που δυστυχώς τους ξέφυγε τα τελευταία χρόνια. Εξηγούμαι: Το ονομάζω κόλπο γιατί δημιουργεί κουμπαράδες, διάρκειας περίπου 30 ετών, που διαχειρίζονται οι κυβερνήσεις κατά το δοκούν. Δεν είναι μυστικό ότι σε όλες τις χώρες, τα αποθεματικά των ταμείων, στηρίζουν κατά καιρούς τις πολιτικές των κυβερνήσεων, σε δύσκολες στιγμές, ή χρησιμοποιούνται σε επενδύσεις προς όφελος του κράτους. Το πρόβλημα ξεκινά όταν αυτοί που τα διαχειρίζονται κλέβουν. Έτσι γίνεται εδώ και χρόνια στην Ελλάδα, με αποκορύφωμα την τελευταία περίοδο που τα χρήματα κατευθύνονται σε offshore εταιρίες. Να πω και κάτι τελευταίο. Η αύξηση του μ.ο. ηλικίας των ανθρώπων, έκανε το σύστημα να καταρρεύσει εντελώς. Κάθε χρόνος επιπλέον ζωής κοστίζει στα ταμεία τεράστια κονδήλια. Π.χ. αν υπάρχουν 1 εκ. συνταξιούχοι με μέσο όρο 700 ευρώ σύνταξη, για ένα χρόνο ζωής παραπάνω, κοστίζουν στα ταμεία 14x400x1εκ = 5.6 δις ευρώ!!! Τί πάει να κάνει τώρα η κυβέρνηση? Θα ενοποιήσει τα ταμεία σε 3 μεγάλα, ώστε τα αποθέματα κάποιων να καλύψουν τα ελλείματα κάποιων άλλων. Δηλαδή π.χ. αν το ΤΣΜΕΔΕ που έχει μεγαλο αποθεματικό ενωθεί με το ΤΕΒΕ, θα μοιραστεί ξανά η πίτα. Το θέλουμε αυτό? –> Κάποιοι θα οφεληθούν (γιατί θα καλυφθούν τα ελλείματα των ταμείων τους) και κάποιοι θα καταληστεφθούν (γιατί θα τους πάρουν τα αποθεματικά). Το σίγουρο είναι ότι οι διαχειριστές της κατάστασης (βλέπε πρόεδροι ταμείων, υπουργοί κλπ) θα έχουν την πίτα και το μαχαίρι. Λέτε να μην κόψουν και ένα κομματάκι για τον εαυτό τους?
Ο δαίμων της πληκτρολόγησης με έκανε να σφάλω στο αποτέλεσμα του πολλαπλασιασμού του παραπάνω μηνύματος μου.
Το κόστος για κάθε 1 εκ. συνταξιούχους με μ.ο. 700 Ευρώ σύνταξη για 1 χρόνο είναι
14x700x1 εκ = 9.8 δις ευρώ!!!!
συγνώμη για το λάθος.
Προς moderator: Αν θέλετε διορθώστε τα νούμερα στο προηγούμενο μήνυμά μου και διαγράψτε το παρόν.
Ευχαριστώ
Ο υπουργός απλά λέει αυτό που θέλει να ακούσει ο κόσμος. Σαφώς ακι το θέμα είναι πολιτικό: τι θέλουμε να κάνουμε και πώς θέλουμε τους εργαζόμενους. Λύσεις υπάρχουν, αρκεί να αλλάξει η πολιτική μας κατεύθυνση.
Εγώ πήρα μια πολύ σημαντική απόφαση τις τελευταίες ημέρες. Πως δεν θα σχολιάσω καμμία κυβερνητική απόφαησ. Μα καμμία. Γιατί όπως φάνηκε κάναμε εκλογές για να αλλάξουμε τον Καραμανλή και βγάλαμε τον Καραμανλή. Άρα ο κόσμο εγκρίνει την κυβερνητική πολιτική. Αρα σωπαίνω. Για να μην μιλήσω και για το 27% της αποχής. Αυτοί έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης και κανένα δικαίωμα να μιλούν.
Αναφορικά με το συνδικαλισμό στην Ελλάδα, τί να πρωτοπούμε; ο συνδικαλισμός υφίσταται μόνο ως σκαλί για την πολιτική εξέλιξη των επαγγελματιών των δρόμων. Τα στελέχη του διαπραγματεύονται πρώτα το όφελος των ιδίων και έπειτα της εργατικής τάξης. Αλλά πάλι εμείς φταίμε που τους εκλέγουμε.
Δεν ισχύει η δικαιολογία πως οι άλλοι τους ψήφισαν όχι εμείς. Οι πολιτικοί λένε είναι ο καθρέφτης των πολιτών ενός κράτους. Δεν σας κάνει να ντρέπεστε αυτό; Εμένα πολύ. Και ανατριχιάζω στην ιδέα που κάποιος μπορεί να τους συγκρίνει μαζί μου.
Ο Παναγιωτόπουλος προφανώς δεν έχει κουραστεί ποτέ του για να βγάλει τα απαραίτητα για να ζήσει,αλλά το μεγαλύτερο μέρος από το 80% του Ελληνικού λαού που ψήφισε τα δύο μεγάλα κόμματα δούλεψε και δουλεύει παρα πολύ και τα βγάζει πέρα δύσκολα.Παρόλο το οτι από πριν ήταν γνωστό ότι όποιο από τα δύο κόμματα και αν εκλεγεί θα πρέπει να ανοίξει τον φάκελο του ασφαλιστικού και μάλιστα όλοι γνωρίζαμε εκ των προταίρων και τα μέτρα που θα πέρνανε (εννοώ φυσικά την αύξηση των ορίων ηληκίας κυρίως) αυτή η μεγάλη μερίδα του λαού τους έδωσε την δύναμη να τα κάνουν πράξη και θα είναι οι ίδιοι πάλι που θα βγουν και στους δρόμους ακόμα για να διαμαρτηρηθούν μαζί φυσικά και με μας…Ένα θέατρο του παραλόγου δηλαδή.
Υ.Γ. Μήπως είμαστε άξιοι της μοίρας μας?
Στηρίξτε την υποψηφιότητα του Γιώργου Ζαφειρίδη:
igesia-pasok.blogspot.com
Τραγικός ο υπουργός…
Αλλά δε φταίνε αυτοί, αλλά ο κόσμος που τους ψηφίζει.
*όσο για το φίλο και τους Βούλγαρους-Σκοπιανούς ανέργους… Και με τη μη αύξηση των εργοδοτικών εισφορών πάλι εκεί πήγαν οι θαλασσοδανειοβιομήχανοι. Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα άλλωστε..
Το ΚΚΕ ανακοίνωσε πως δε θα συμμετέχει στο διάλογο.
Ελπίζω να μη μείνει μέχρι εκει.
Ο υπουργος τις επόμενες μερες θα έχει συνάντηση με τους εργατοπατέρες, αντε να δούμε τα θρεφτάρια της εργατικης Εστιας…πόσο πεινάνε!
λυπάμαι που το λέω αλλά μου φαίνεται πως τα πράματα είναι μη αναστρέψιμα στο συγκεκριμένο τομέα. οδεύουμε προς το αγγλο-αμερικανικό μοντέλο της ιδιωτικής ασφάλισης. μετά από όλη την καταλήστευση των ταμείων (από ομόλογα και νοσοκομεία-φαρμακευτικές κυρίως) που έγινε και γίνεται και δυστυχώς θα γίνεται η κατάσταση φτάνει, αν δεν έφτασε ήδη, σε αδιέξοδο.
σύνταξη στα 75 θα ονειρευόμαστε κάποτε. δεν αργεί η μέρα που θα βγουν οι υπ.Οικονομίας – Ανάπτυξης (μήπως να συγχωνευτούν τα 2 υπουργεία;) και θα πουν πως η σύνταξη θα δίνεται από αλγόριθμο διαφορετικό για κάθε εργαζόμενο, δλδ ποτέ
οι διαβουλεύσεις κι οι επανεξετάσεις καθιστούνται μάλλον τυπικές και διαδικαστικές. μόνος τρόπος αποφυγής οι προτάσεις του ΚΚ και μόνο. σε αυτή την περίπτωση βέβαια θα έχουμε άλλα προβλήματα ίσως σοβαρότερα. σας το λέω από τώρα και τρέχτε όσο είναι καιρός : ιδιωτική ασφάλιση (ρίσκο αν δε ζήσεις, κέρδος αν τα καταφέρεις)
Η ασφαλιση παει προς μια κατευθυνση. Μια βασικη συνταξη, και απο εκει και περα ο καθενας τη συμπληρωνει οπως εχει προνοησει, δηλ ιδιωτικη ασφαλιση, εισοδημα απο επενδυσεις, κτλ.
Οποιος κατω των 40 σημερα δεν κανει μια επικουρικη ιδιωτικη ασφαλιση τον εχει πιει….
Εγώ πάντως το έχω πάρει απόφαση… Με τα Πι θα πηγαίνουμε στη δουλειά, όσοι από μας δε θα έχουν ξεχάσει λόγω γεροντικής άνοιας που ακριβώς είναι η δουλειά τους
Έρευνα:Ο “καλός” ιδιωτικός τομέας
Επιτέλους άνοιξε η συζήτηση για…………… “τυχεροί που είμαστε στην ΕΕ”
“ευτυχώς που μπήκαμε στην ΟΝΕ”
“καλά που δεν γίναμε Βουλγαρία”
“ισχυρή οικονομία ,ισχυρή Ελλάδα”
“προσελκύουμε αυξημένες επενδύσεις”
“επιτέλους τώρα έχουμε λιγότερο κράτος”
κλπ , κλπ , κλπ , κλπ , κλπ , κλπ , κλπ , κλπ.
Κρυφτηκαν τα παπαγαλάκια του κοινωνικού εταιρισμού και του απεργιακού μορατοριουμ???
Σώπασαν οι πραιτωρες της θεωρίας του τέλους της ιστορίας και του ιστορικού συμβιβασμού?.
Λούφαξαν οι πρωτοι και καλύτεροι πλασιέ στην εργατική τάξη της ταξικής συνύπαρξης και της ταξικής συνεργασίας?
Μουγκάθηκαν τα τσογλανάκια (συγνώμη για την έκφραση αλλά εχω προσωπική ανάμνηση ) του πασιφισμού και της αναίρεσης της επιθετικής φύσης του κεφαλαίου?
Εάν σήμερα το κεφάλαιο με τους άμεσους πολιτικούς του εκφραστές προχωρά επιθετικά στην ξεθεμελίωση του ότι έχει μείνει από την κοινωνική ασφάλιση με τον προσχηματικό διάλογο , ωφείλεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στην νομιμοποίηση του διαλόγου , στον 15ετη ευνουχισμό του συνδικαλιστικού κινήματος , στην αποθέωση της σοσιαλδημοκρατικής άποψης στο κίνημα περί ειρηνικής συνύπαρξης των τάξεων. Δεν θα τολμούσαν να σκεφτούνε καν τέτοια πρόκληση απέναντι στην εργατική τάξη εάν αυτή δεν είχε παραδόσει τα “όπλα” εδώ και 15 χρόνια ( Εργοδοτικές ηγεσίες στα σωματεία , ρεφορμιστική πλειοψηφία σε ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ , μη συνδικαλισμένοι νέοι εργαζόμενοι).
Μετά την αποχώρηση από το ταμείο ουδέν σφάλμα αναγνωρίζεται….
Κύριοι του Ευρωμονόδρομου και της ταξικής συνύπαρξης. Ο Μαρξισμός – Λενινισμός σαν φάντασμα κρέμεται πάνω από τα κεφάλια σας , τώρα που τα αδιέξοδα του συστήματός σας στη φάση του ιμπεριαλισμού(παγκοσμιοποίηση – ενιαίος οικονομικός χώρος για να μην μιλάμε ξύλινα) δεν καλύπτονται ότι και να κάνετε με τις θεωρίες που 50 χρόνια τώρα αναπτύσετε σχεδόν “επ” αμοιβή ” μέσω των ρεφορμιστικών , δήθεν ανανεωτικών , τάσεων κλπ, κλπ ,κλπ .
Η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της πρέπει τώρα να πατήσει στα πόδια της. Να βρεί την πίστη στην δύναμή της και να διεκδικήσει τον πλούτο που παράγει.Χωρίς συμβιβασμούς σκοπιμότητας .
Πρέπει τώρα να ξεράσει τα ρεφορμιστικά αποβράσματα τύπου Καλύβη , Πολυζωγόπουλου, Αλαβάνου και σια.
Αυτούς δηλαδή που αλλάζουν πουκάμισο κάθε φορά που η ζωή τους προσπερνά . Μοναδικός τους στόχος να μην αποκοπούν από το μυαλό του εργάτη για τον ελέγχουν για λογαριασμό του αφεντικού τους .
Μια συγνώμη δεν αρκεί κύριε Αλαβάνο για το ΝΑΙ που είπατε στο Maastrict . την λευκή και πράσινη βίβλο , την Μαδρίτη , την Λισαβώνα. Για την συμμετοχή σας στα προεδρεία της ΓΣΣΕ – ΑΔΕΔΥ υπνοτίζοντας τους εργαζόμενους στην λογική της κοινωνικής ειρηνικής συνύπαρξης εργαζόμενου -εργοδοσίας.
Παλεύεις αποτελεσματικά την ανατροπή του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος μόνον όταν διεκδικείς τον πλούτο που παράγεις.
Τώρα συμπόρευση με το ΠΑΜΕ . Δεν υπάρχει χρόνος για αναμονή.
chrisvet
νομίζω ότι ξεκίνησες λίγο αντίστροφα. Πριν εκδικηθείς τους πραίτωρες και τους πρίγκηπες θα πρέπει, νομίζω, να βρεις ένα πειστικό επιχείρημα να πείσεις τη συντριπτικότατη πλειοψηφία αγροτών, εργατών και συνταξιούχων που ψήφισαν πάλι τα 2 μεγάλα κόμματα.
Όλοι αυτοί, κατά την άποψή μου, ενδιαφέρονται περισσότερο για το πώς θα γεμίσουν τελικά την τσέπη τους παρά για το πώς θα στερέψει η τσέπη των πλουσίων. Πιο πολύ ζητούν διεξόδους να κατακτήσουν τελικά το κεφάλαιο, παρά προσπαθούν να το καταργήσουν για όλους. Πιστεύεις ότι η ερμηνεία αυτή αντίκειται στην πραγματικότητα?
Leo . Εχεις εν μέρη δικιο. Όντως η προοπτική του πλουτισμού είναι η καλύτερη παγίδα για τον άνθρωπο της εργασίας.Η προοπτική όμως αυτή για την τεράστια πλειοψηφία αυτών είναι απατηλή και ανέφικτη. Απλά γιατί για να υπάρχει χρήμα συσωρευμένο στην τσέπη κάποιου , πρέπει κάποιοι άλλοι , κάπου στον κόσμο που το παρήγαγαν να μην το έχουν οικιοποιηθεί.
Αυτή είναι και η αρχή της υπεραξίας. Αυτός είναι και ο κανόνας της συσώρευσης.
Το ότι αυτό είναι δύσκολα αντιληπτό συμφωνώ κατ”αρχήν.
Πλέον όμως τα περιθώρια του συστήματος για αμβλυνση των αντιθέσεων , ακόμα και στις μητροπόλεις του καπιταλισμού, έχουν μικρύνει. Γι αυτό και η πορεία της ανθρωπότητας προς την “εξέγερση” είναι προδιεγεγραμμένη. Το πότε , απλά μπορεί να καθυστερεί με αναχώματα τύπου παροχών , υποσχέσεων ,ΣΥΝ, κλπ.
Τα αναχώματα όμως όσο περνά ο καιρός γινονται πιο χαμηλά και από πισω φαίνεται ο βούρκος.
chrisvet
“Απλά γιατί για να υπάρχει χρήμα συσωρευμένο στην τσέπη κάποιου , πρέπει κάποιοι άλλοι , κάπου στον κόσμο που το παρήγαγαν να μην το έχουν οικιοποιηθεί. Αυτή είναι και η αρχή της υπεραξίας. Αυτός είναι και ο κανόνας της συσώρευσης”.
Νομίζω ότι η συγκεκριμένη άποψη είναι λίγο απόλυτη. Στα Σκανδιναβικά κράτη, για παράδειγμα, υπάρχει πολύ χρήμα σε πολλές τσέπες. Έχω πάει 1 φορά Σουηδία και 3 Φινλανδία και πραγματικά τα έχασα με το πόσοι είναι οι ευκατάστατοι σε αυτά τα μέρη (η Φινλανδία είναι από τις λίγες χώρες που δεν έχει “φτωχογειτονιές” ή “γκέτο”). Δουλεύουν σκληρά βέβαια γι’ αυτό αλλά το σχήμα “λίγοι πλούσιοι εκμεταλλευτές / λαός που πεινάει”, όπως υπονοείς, δεν υπάρχει σ’αυτές τις χώρες.
“Πλέον όμως τα περιθώρια του συστήματος για αμβλυνση των αντιθέσεων , ακόμα και στις μητροπόλεις του καπιταλισμού, έχουν μικρύνει. Γι αυτό και η πορεία της ανθρωπότητας προς την “εξέγερση” είναι προδιεγεγραμμένη”.
Πραγματικά σε όσα μέρη πήγα στην Ευρώπη, ιδιαίτερα δε σε Φρανκφούρτη, Στοκχόλμη, Ελσίνκι, Βρυξέλλες, Άμστερνταμ, ειλικρινά δεν ένιωσα τον “κοχλασμό της επανάστασης”. Πώς είναι προδιαγεγραμμένη λοιπόν αυτή η εξέγερση και -το σημαντικότερο- τι σε κάνει να πιστεύεις ότι οι λαοί αυτοί θα διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο μέσα από εξέγερση και όχι μέσα από πιο δημοκρατικές διαδικασίες.
Επίσης, πρέπει να μιλήσουμε λίγο για το τι θεωρούμε πλουτισμό. Πρέπει να έχουμε όλοι μας μία μεγαλύτερη αυτοσυνειδησία νομίζω. Ασφαλώς και δεν μπορούν όλοι να μένουν σε βίλες στην Εκάλη και στη Βουλιαγμένη, ούτε να κυκλοφορούμε με Jaguar και Porsche. Αλλά αυτό δε μας κάνει αυτομάτως φτωχούς. Μήπως είμαστε και λίγο ψώνια όμως και μας φταίει το κεφάλαιο? Μήπως μεταξύ των αγροτών που κλαίγονται το πρωί στα κανάλια είναι και μερικοί που χαλάνε €500ρικα το βράδυ στα μπουζούκια και στις γαρδένιες?
Και κάτι τελευταίο.. Κομμουνιστικά κράτη σήμερα με κόμμα φιλικά διακείμενο στο Μαρξιστικό-Λενινιστικό πρότυπο υπάρχουν. Βιετνάμ και Λάος για παράδειγμα. Και μη μου πεις τώρα ότι οι σημερινοί Έλληνες έχουν χειρότερο βιοτικό και κοινωνικό επίπεδο από τους κατοίκους αυτών των χωρών γιατί…δε θα το πιστέψω.
@LEO: “Νομίζω ότι η συγκεκριμένη άποψη είναι λίγο απόλυτη. Στα Σκανδιναβικά κράτη, για παράδειγμα, υπάρχει πολύ χρήμα σε πολλές τσέπες. Έχω πάει 1 φορά Σουηδία και 3 Φινλανδία και πραγματικά τα έχασα με το πόσοι είναι οι ευκατάστατοι σε αυτά τα μέρη (η Φινλανδία είναι από τις λίγες χώρες που δεν έχει “φτωχογειτονιές” ή “γκέτο”). Δουλεύουν σκληρά βέβαια γι’ αυτό αλλά το σχήμα “λίγοι πλούσιοι εκμεταλλευτές / λαός που πεινάει”, όπως υπονοείς, δεν υπάρχει σ’αυτές τις χώρες.”
Η Σουηδια είναι το παράδειγμα του κοινωνικου κράτους, είναι η χώρα του κοινωνικού συμβολαιου αν έχεις υποψη σου. Το συμβόλαιο αυτο μεταξυ….εργαζομάνων εργοδοτών κατακτήθηκε μεσα απο σκληρούς ταξικούς αγωνες τις δεκαετίες 50-60 (αν δε κάνω λάθος αγώνες με νεκρους). Επομένως η κοινωνική κατάσταση εκει είναι στην ουσία ένας συμβιβασμός. Κάθε χωρα έχει της ιδιαιτερότητες της, και είναι επικινδυνο ,αν οχι λάθος, να βγάζουμε συμπεράσματα χωρις να τις λαμβάνουμε υπόψη. Γενικότερα αν θες την απόψη μου, το κοινωνικό κράτος ήταν κατάκτηση του (μεταρυθμιστικού) εργατικου κινηματος που μεταπολέμικά ηταν ισχυρο.
Για την Φιλανδια που ανέφερες είναι και αυτη το πυροτέχνημα, το γρήγορο θαύμα του νεοφιλελευθερισμου (αμεσοι φοροι, μειωση εμμεσων φορων και της αναλογικότητας τους, αποκρατικοποιήσεις, ελαστικές σχέσεις εργασιάς, μειωση του κοινωνικού κράτους) Αντιστοιχα παραδειγματα ήταν η Χιλη η Αργεντινη και αλλα θυματα της λατινικής αμερικής, με τα γνωστά αποτελέσματα…
Και ως γνωστόν οι λαόι εκει διεκδήκισαν ενα καλύτερο αυριο με τη δημοκρατία του…..δρόμου.
“Πραγματικά σε όσα μέρη πήγα στην Ευρώπη, ιδιαίτερα δε σε Φρανκφούρτη, Στοκχόλμη, Ελσίνκι, Βρυξέλλες, Άμστερνταμ, ειλικρινά δεν ένιωσα τον “κοχλασμό της επανάστασης”. Πώς είναι προδιαγεγραμμένη λοιπόν αυτή η εξέγερση και -το σημαντικότερο- τι σε κάνει να πιστεύεις ότι οι λαοί αυτοί θα διεκδικήσουν ένα καλύτερο αύριο μέσα από εξέγερση και όχι μέσα από πιο δημοκρατικές διαδικασίες.”
Καλή η βόλτα στην ευρώπή, αλλα θα σου προτεινα να κάνεις και μια βολτα στη λατινική αμερική….
Α και μια βολτούλα στα Γκετο, στη χωρα της Δημοκρατιας, λίγο έξω απο το Paris
“Και κάτι τελευταίο.. Κομμουνιστικά κράτη σήμερα με κόμμα φιλικά διακείμενο στο Μαρξιστικό-Λενινιστικό πρότυπο υπάρχουν. Βιετνάμ και Λάος για παράδειγμα. Και μη μου πεις τώρα ότι οι σημερινοί Έλληνες έχουν χειρότερο βιοτικό και κοινωνικό επίπεδο από τους κατοίκους αυτών των χωρών γιατί…δε θα το πιστέψω.”
Κομμουνιστικά Κρατη συμφωνα με το ορισμό και τη θεωρία των ΜΑΡΞ-ΛΕΝΙΝ δε υπάρχουν ουτε θα υπάρξουν (Κομμουνισμός είναι ακρατική αταξική κοινωνία.-). Ουτε το Βιετναμ ουτε το Λαος ουτε η Β.Κορεα… είναι κομμουνιστικά και ουδεμία σχέση έχουν με το Μαρξιστικό-Λενινιστικό πρότυπο.
Leo. Η συσώρευση πλούτου και η κοινωνική πυραμίδα είναι παγκόσμιο και διακρατικό φαινόμενο.
Δηλαδή.
Με βάση την σημερινή γνώση του ανθρώπου στην χρήση μεθόδων αξιοποίησης των πρώτων υλών και στην μεταποίηση αυτών σε τελικά καταναλωτικά προιόντα , η παγκοσμια παραγωγή εχει ένα συγκεκριμένο ετήσιο παραγώμενο προιόν. Αυτό μετριέται σε όγκο , βάρος και χρηματική / χρηματιστηριακή ενίοτε αξία. Το παγκόσμιο αυτό προιόν είναι συγκεκριμένο σε αξία κάθε φορά που αποτιμάται. Μπορεί να μπορούσε να ήταν μεγαλύτερο υπό αλλες συνθήκες κλπ αλλά σε κάθε συκεκριμένη στιγμή είναι μετρησιμο και ορισμένο.
Το παγκόσμιο αυτό παραγωμενο προιόν αντανακλά και το επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων , την ευρεία εφαρμογή της επιστήμης , την ανάπτυξη του διαμετακομιστικού εμπορίου.
Η κατανομή του όμως υπακούει και σε άλλους παράγοντες όπως είναι οι διακρατικές συμφωνίες , οι διακρατικές ενώσεις και βέβαια η μεταποίηση του προιόντος σε χρηματιστηριακή αξία ΑΣΧΕΤΑ απο το κόστος πρωτης ύλης , παραγωγικού κόστους , διαθεσιμότητας του προιόντος στην αγορά.
Έχοντας παράληλα σαν δεδομένο ότι η παγκόσμια αγορά είναι υλικά κλειστό συστημα καταλήγουμε στο εξής….
Αυτό που έχουμε να μοιράσουμε παγκοσμίως είναι συγκεκριμένο σε ποσότητα και ποιότητα. Αρα για να υπάρχει μια κοινωνία όπως η Φιλανδία ή η Σουηδία με αμβλυμένες κοινωνικές αντιθέσεις στο εσωτερικό τους πιθανα (αν και αυτό δεν ειναι δεδομένο πλέον)
πρέπει να οικιοποιηθούν κομμάτι του παγκοσμιου προιόντος με βάση τους νόμους που προανέφερα . Αυτή η διαδικασία λεγεται κρατική ή εθνική συσώρευση. Υπάρχει παράληλα με την ατομική ή καπιταλιστική συσώρευση σε επίπεδο ατομικό ή επιχειρηματικών ομίλων που πλέον έχουν απολέσει και τα εθνικά τους χαρακτηριστικα.
Το μοντέλο λοιπόν “Φιλανδία” απαιτεί για να υπάρχει και τα δεκάδες μοντέλα του τρίτου κόσμου. Ακόμα και την διαβάθμινση στο εσωτερικό του πρώτου κόσμου.(δεκάδες αποικιακού τύπου συμβάσεις εργολαβιών κρατών του σκληρού πυρήνα της ΕΕ στην Ελλάδα, αλλά και της Ελλάδας στα Βαλκάνια).
Αυτό λέγεται ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ. Είναι όρος της πολιτικής οικονομίας και περιγράφει το μοντέλο κίνησης του κεφαλαίου από την εποχή της ανάπτυξης των εμπορευματικών σχέσεων με την πρόοδο της ναυσιπλοίας .Ερμηνεύει δε προφητικά όχι μόνο τα ιστορικά γεγονότα των πρώτων αποικιακών πολέμων της μηνωικής εποχής αλλά και τις περιφερειακές συγκρούσεις του 21ου αιώνα που δεν είναι τίποτα άλλο άπό την βίαιη φάση του ιμπεριαλισμού στην εποχή της όξυνσης των εσωτερικων του αντιθέσεων.
Με αυτή του την επιθετικότητα απέναντι στους εταίρους του προσπαθεί να επιβληθεί σε αγορές που ήδη υπάρχουν αλλά και νέες που αναδύονται . Παράλληλα όμως καταστρέφοντας παραγωγικές δυνάμεις τροφοδοτείται από την δημιουργία νέων (πολεμος).
Κομμάτι αυτού του κλεμμένου πλούτου θα μοιραστεί και στο εσωτερικό των κυρίαρχων κρατών διατηρώντας ένα επιπεδο παροχών και διαβίωσης ανάλογα με την θέση κάθε κεντρικής ή περιφερειακής δύναμης στην παγκόσμια πυραμίδα. Μην ξεχνάμε όμως ότι για να είσαι στην κορυφή της πυραμίδας πρέπει να υπάρχει και η βάση και μάλιστα να είναι φαρδύτερη.
Διαλέγεις λοιπόν……..ή με τους ισχυρούς ή με τους λαούς.
Πήρα σήμερα το φυλλάδιο του φεστιβάλ της ΚΝΕ και το διάβασα με προσοχή. Υπάρχει κάποιος λόγος που τα έσοδα θα διατεθούν στη ΝΕΟΛΑΙΑ των πυροπλήκτων και όχι σε όλους τους πυρόπληκτους? Γιατί από τα μέσα ακούμε ότι τα έσοδα θα διατεθούν για τους πυρόπληκτους. Αυτό, ει μη τι άλλο, δεν είναι απόλυτα ακριβές. Άλλο οι πυρόπληκτοι γενικά και άλλο η νεολαία τους, έτσι δεν είναι? Βάλτε τώρα λίγο αστυφιλία και λίγο δημογραφικό, ε δε μας μένουν και πολλά νέα άτομα εκεί κάτω…
chrisvet,
το να κάτσουμε τώρα και να “καταδικάσουμε” συστήματα που σήμερα απασχολούν περισσότερο από το 80% των εργαζομένων τους επειδή “λογικά” τον πλούτο που διανέμουν τον έχουν υποθετικά “κλέψει” από κάποια άλλα κράτη, αυτό είναι όχι μόνο υπερβολικό αλλά αγγίζει τα όρια του ακροβατισμού, για να δικαιολογήσει θεωρίες που δεν ανταποκρίνονται σήμερα σε σύγχρονες προτάσεις διακυβέρνησης. Πρακτικά όμως, μπορείς να κάνεις το εξής: να πας στην Κίνα και να ενημερώσεις τους κινέζους εργάτες που εργάζονται για λογαριασμό της Nokia ότι θα απολυθούν όλοι και το εργοστάσιο θα κλείσει, διότι η Nokia, στα πλαίσια της νέας-σοσιαλιστικής πολιτικής της, αποφάσισε να μην εκμεταλλεύεται πλέον τον εργασιακό τους μόχθο για να εξυπηρετήσει τα δικά της κεφάλαια. Να δούμε τι θα απαντήσουν!
Leo. Εάν οι εργάτες στην Κίνα , και ενάντια στην κυβέρνησή του πιθανά , δεν διεκδικήσουν αμοιβή αντίστοιχη της υπεραξίας της εργασίας τους, κανένας παγκόσμιος σχεδιασμός εφικτού ή ουτοπικού συστήματος δεν θα τους σώσει.Το ίδιο ισχύει βέβαια και τους ντόπιους στην χώρα μας “ραγιάδες”.
Φίλε Καρπίδη,όπως τα γράφεις είναι και χειρότερα. Αν σκεφτείς οτι η ημιαπασχόηση αυξάνεται, οτι το 25% των νέων είναι άνεργοι, οτι η πράσινη βίβλος έρχεται ολοταχώς, ε, τότε καταλαβαίνεις οτι δεν υπαρχει καν η πιθανότητα να βγουν στη σύνταξη οι νέες γενιές. Μάλιστα, με τα νέα μέτρα που προωθούνται, το βάρος για την συντήρηση των ασφαλιστικών ταμείων θα πέσει εξ ολοκλήρου στους εργαζόμενους, κάτι που αντικειμενικά θα οδηγήσει τα ταμεία στην κατάρρευσή τους. Αλήθεια, γιατί θέλουν να απαλλάξουν προοδευτικά τις επιχειρήσεις από την υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών; Ξέρω για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Της οικονομίας του κεφαλαίου φυσικά. Και λοιπόν, εμένα σαν εργαζόμενο τι με νοιάζει αν θα αυξήσουν οι ελληνικές επιχειρήσεις τις ήδη παραφουσκωμένες τσέπες τους, όταν οι μισθοί μένουν καθηλωμένοι στα 600 ευρώ; Κανείς εργαζόμενος δεν έχει δικαίωμα να κλείσει τα μάτια στο μεσαίωνα που μας ετοιμάζουν! Όποιος μείνει στον καναπέ και απλά γκρινιάζει είναι άξιος της μοίρας του!