Η συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα και απολογισμός της διαδικασίας
δημοσιευμένο από τον : karpidis στην κατηγορία politiki, vidcast, ΣΥΝ, πολιτική, συνεντεύξεις
Κοντεύει να ξεχαστεί αλλά μόλις σήμερα χθες ανέβηκε στο google το μονταρισμένο βίντεο από τη συνέντευξη Τσίπρα. Το γιατί άργησε τόσο θα το αναλύσουμε αργότερα σε αυτό το άρθρο όμως αυτό που προέχει τώρα είναι ένας απολογισμός για το εγχείρημα και λίγα λόγια για τη συνέντευξη.
Καταρχήν σαν σύλληψη και ιδέα ήταν αρκετά καλή. Να μπορεί όποιος θέλει να συμμετέχει συγκεντρώνοντας ερωτήσεις από τους αναγνώστες του και απλώς μετά να συμμετέχει στην επιλογή ερωτήσεων. Όμως αυτό δημιούργησε ενστάσεις κατά τη διάρκεια επιλογής. Η αρχική δήλωση του Ματθαίου έλεγε για μία ερώτηση από το κάθε blog. Δηλαδή αν συμμετείχαν 100 blog; Θα έπρεπε να γίνουν 100 ερωτήσεις; Σε αυτό ήμουν αντίθετος εξαρχής, έπρεπε καλώς ή κακώς να αναλάβει την ευθύνη ο Ματθαίος και να διαλέξει κάποιους. Εξάλλου όσο και να ήθελε να πουν πως όλοι την κάναμε μαζί πάνω από όλα αυτός ήταν που την κανόνισε και έκανε τις επιλογές στα περισσότερα θέματα όσο και αν τελικά η συμμετοχή των blog ήταν ανοικτή. Ο λόγος ήταν όχι επειδή δεν ήθελα τη συμμετοχή άλλων αλλά τελικά προσπαθώντας να ευχαριστήσει τους περισσότερους καταθέτοντας όλοι ερωτήσεις στο τέλος είχε το αντίθετο αποτέλεσμα αφού οι περισσότεροι ήταν δυσαρεστημένοι. Και αυτό παρατηρήθηκε σε δύο περιπτώσεις.
Πρώτη περίπτωση, από κάποιους που αδίκως θεώρησαν πως όσοι τελικά αποδεχθήκαμε την πρόταση ήμαστε διαπλεκόμενοι bloggers που από το πρωί ως το βράδυ σκεφτόμαστε πως θα χαϊδέψουμε τον έναν και μοναδικό αστέρα και φωστήρα μας Αλέξη Τσίπρα που δεν θα ασχοληθώ αφού έχω σαν αρχή να μην κατακρίνω ανθρώπους με νοητική καθυστέρηση.
Όμως η δεύτερη περίπτωση ήταν από τους ίδιους τους ανθρώπους που συμμετείχαν. Ο Ματθαίος διάλεξε στο τέλος τις ερωτήσεις θεματικά και τις έθεσε σε δημόσιο διάλογο (τον οποίο φιλοξένησα αν και τώρα δεν φαίνεται ο πλήρης διάλογος). Όμως επειδή θεώρησε λογικό αφού πάνω από το 50% των ερωτήσεων κατατέθηκαν στο πολιτικό blog και στο δικό του blog να υπάρχει μια αναλογικότητα…Το θεωρώ λογικό και στην πραγματικότητα ευνοήθηκα αφού επιλέχθηκαν περισσότερες ερωτήσεις από εμένα αλλά θεωρώ απολύτως δίκαιες τις ενστάσεις όπως από το blog έχεις μήνυμα
Δεν το καταλαβαίνω το παράδειγμα σας με τον φίλο καρπίδι και την αναφορά στο εχεις Μήνυμα. Βεβαίως να επιλέξετε ερωτήσεις από τις 40 του Πολιτικού μπλογκ αλλά να μην μείνει χωρίς ερώτηση κανένα μπλογκ. Ολα τα μπλογκ που συμμετέχουν πρέπει να έχουν τουλάχιστον μια ερώτηση.
και από το blog του ΣΥ.ΡΙΖ.Α της Ν.Ε.ν. Δωδεκανήσου
Η παραμεθόριος στο περιθώριο;
Πιστεύουμε ότι οι (τέσσερις και όχι δύο) ερωτήσεις που έγιναν μέσω του blog μας ήταν όλες αξιόλογες και ότι, εφόσον κάτι τέτοιο είχε τεθεί εξ’ αρχής σαν όρος, καλό θα ήταν να επιλεγεί μία ερώτηση και από μας.
Άρα που καταλήγουμε; Πως δεν γίνεται να έχεις και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη. Η λογική του νίπτω τας χείρας μου ενώ στην πραγματικότητα είμαι υπεύθυνος (γιατί κακά τα ψέματα στο τέλος ο Ματθαίος επέλεξε 27 ερωτήσεις απλώς οι υπόλοιποι εγκρίναμε τις 15) δεν έχει νόημα. Ίσως τώρα να στεναχώρησα με αυτό τον φίλο Ματθαίο απλώς είναι οι ενστάσεις μου και η κριτική είναι καλοπροαίρετη ώστε τα λάθη να διορθωθούν την επόμενη φορά.
Τώρα για τον τρόπο που διατυπώθηκαν οι ερωτήσεις. Ήδη έγραψα πως κάτι που είχα προτείνει σαν υποερώτημα στο ερώτημα του Sotos ο Ματθαίος ακούσια δεν το ρώτησε. Όμως θεωρώ λάθος το ότι ναι μεν έκανε επέμβαση σε ερωτήσεις γράφοντας τα εξής
Ερωτήσεις που εμπεριέχουν σχόλιο και κριτική θα διατυπωθούν χωρίς το σχόλιο.
που αυτή τη λογική την ακολουθώ και γω στις συνεντεύξεις (δεν είναι ωραίο να κάνεις ερώτηση για να την πεις στον άλλον αλλά για να του πάρεις συνέντευξη αλλά δε αρνήθηκε πως πρέπει να πάρει ρόλο δημοσιογράφου εκείνη την ώρα κάνοντας επερωτήσεις όταν ο Τσίπρας φλυαρούσε ή δεν απαντούσε. Και σε συζήτηση μας μου εξήγησε αυτό που έγραψε και στον cosmix
Μπορούσα να κάνω τον δημοσιογράφο αλλά επέλεξα να μην το κάνω ακριβώς για να μην θυμίσει τηλεόραση. Αυτό δεν το ήθελα με τίποτα, γιατί πίστεψα ότι αν το έκανα θα εξυπηρετούσε κάποιο υποθετικό δικό μου προφίλ και θα καπέλωνε τον κόσμο
Δέχομαι το να μην θες να κάνεις χρωματισμένες ερωτήσεις αλλά αυτόματα καπελώνεις την επιλογή που κρίνεις ποιες ερωτήσεις θα επιλεχθούν. Άρα ή επιλέγεις αυτό ή κρατάς το χρώμα στις ερωτήσεις όπως πρότεινε στο διάλογο ο Allou Fun Marx. Και βάσει αυτού θα ήθελα να καταλήξω τώρα που διάβασα ξανά ολόκληρη τη ερώτηση του Sotos και κοιτώντας τις ερωτήσεις που κατέθεσε ο Ματθαίος πως θα κάνει πως δεν διατυπώθηκε ολόκληρη. Που το θεωρώ πάλι ακούσια επέμβαση αλλά ασυνεπής με το ρόλο του διαμεσολαβητή και δείχνει πως ο ρόλος του δημοσιογράφου υπήρχε συνέχεια σε όλη τη διαδικασία.Θα δείτε τη συνέντευξη (είναι μάλιστα και η πρώτη ερώτηση) και θα δείτε πως ενώ το πρώτο μέρος της ερώτησης του Σώτου ήταν πλήρης το δεύτερο μετατράπηκε στο “θέλει ένα σχόλιο για το Μάαστριχ” που μπορεί να το έκανε άθελα αλλά δεν έχει λίγη σχέση με την ερώτηση που παραθέτω παρακάτω:
Ο αριστερός πάντα πάλευε για την ανατροπή του υπάρχοντος συστήματος, του καπιταλισμού. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής να περάσουν στον έλεγχο των εργατών; Γιατί κάτι τέτοιο σε γραπτά κείμενα του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει μόνο γενικόλογες αναφορές για σοσιαλισμό με “δημοκρατία και ελευθερία” και φορολογία στα κέρδη; Τα πασίγνωστα συνθήματα της σοσιαλδημοκρατίας. Επίσης την δημοκρατία η ΕΕ την ταυτίζει με το εάν υπάρχει χρηματιστήριο σε αυτήν την χώρα όπως απορρέει από το Μάαστριχτ το ιδρυτικό θέσφατο της, μήπως αυτό θεωρεί και ο ΣΥΡΙΖΑ για αυτό και δεν αναλώνεται να εξηγήσει παραπάνω τις έννοιες αυτές;
Όλα αυτά ίσως δεν θα με ενοχλούσαν αν τελικά αυτό που φανταζόμουν για το θέμα της συνέντευξης σαν follow up ερωτήσεις αντί να είναι πρόσθετες ερωτήσεις ήταν ερωτήσεις σε πράγματα που εκείνη την ώρα λέγονταν. Δεν κατανόησα για ποιο λόγο να γίνει μια ερώτηση live και να έχει προτεραιότητα με σχέση που έγινε μια εβδομάδα πριν. Όταν την ονομάσαμε διαδραστική θεώρησα πως θα υπάρχει στην ουσία διαδραστικότητα με το κοινό. Και για ποιο λόγο live. Ουσιαστικά πετύχαμε το πείραμα του live και του τεχνικού θέματος που ανέλαβε ο nikan αλλά η διαδικασία την θεωρώ χειρότερη από τη συνάντηση Βενιζέλου με τους “bloggers” (σημ. που δεν με κάλεσαν παρόλο που ήμουν από τους πρώτους που ζήτησα πρόσκληση)
Υπάρχουν και άλλα μελανά σημεία που θα μπορούσα να ασχοληθώ αλλά τα θεωρώ ελάσσονος σημασίας (πχ τα χρονοδιαγράμματα από την πρώτη στιγμή ως την τελευταία)
Άρα κλείνοντας για να μην παρεξηγηθώ θεωρώ πως η συνέντευξη ήταν αρκετά πρωτοπόρος, όμως τώρα πρέπει να δούμε τα μελανά σημεία και ή να προχωρήσουμε σε πιο ανοικτά πρότυπα, όπου θα γίνεται κάτι σαν blog conference με ερωτήσεις αναγνωστών των blog που θα συμμετέχουν ή θα διαλέγουν εκπρόσωπο ή σε ένα μοντέλο σαν αυτό που ήδη εφαρμόσαμε στο πολιτικό blog (λιγότερο πρωτοπόρο αλλά πιο ουσιαστικό). Ήταν ένα πείραμα που δεν απέδωσε αυτά που ήθελα. Ίσως για αυτό να είμαι αυστηρός. Όμως δείχνει πως μπορούμε να προχωρήσουμε και ίσως αν μπορέσουμε να διορθώσουμε κάποια από τα παραπάνω να γίνει πολύ καλύτερα. Κάθε αρχή και δύσκολη…
Δείτε τώρα τη συνέντευξη που μάλλον φταίω γιατί δεν ενημέρωσα έγκαιρα πως πρέπει να ανέβει σε google video αφού είχε ανέβει εδώ και μία εβδομάδα στο veoh αλλά χωρίς να επιτρέπεται το embed για ολόκληρο το βίντεο ή για embed σε blogs του wordpress.com.
Related posts:
Feed
Είχα τις ίδιες ενστάσεις αλλά έχω σκοπό να της παραθέσω σε δικό μου κείμενο για το πολιτικό φόρουμ αντε καληνύχτα. πάντως η συνέντευξη μου θύμισε το Ντιμπέι των αρχηγών, νομίζω στο όνομα της δημοκρατία πετυχαίνουμε εξαίρετες σούπες χωρίς να πετυχαίνουμε την καλύτερη ενημέρωση του κοινο
Τώρα θα δω τη συνέντευξη. Όπως και να έχει συγχαρητήρια σε όλους όσους συμμετείχαν και μόνο η προσπάθεια κατ’εμέ είναι αξιέπαινη!!!
ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΠΑΠΑΡΗΓΑΣ(Η ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ) ΣΤΟΥΣ BLOGGERS!!!!
Η Παπαρήγα έχει ήδη δώσει… Είναι η πρώτη πολιτική αρχηγός που έδωσε. http://politikoblog.gr/synenteyxeis/
Πλακα κανεις!!!!!Θεά η Παπαρήγα…την έχω γνωρίσει προσωπικά και είναι πολύ ανοιχτή!!!
Η συνέντευξη προσωπικά, όπως έχω ξαναγράψει μου άρεσε. Φυσικά και θα έπρεπε να αντιπροσωπώνται όλα τα μπλογκ που έστειλαν ερωτήσεις, αυτό είναι το πιο σωστό κατά την άποψή μου, αλλά και να συνδυάζεται με μια αναλογικότητα η όλη διαδικασία. Δε νομίζω ότι η δουλειά του Ματθαίου ήταν εύκολη (δεν τον ξέρω καθόλου), τηρουμένων των αναλογιών, τα πήγε πολύ καλά. Σαφώς εσείς που ασχοληθήκατε πιο στενά, ξέρετε περισσότερα και μπορείτε να επισημάνετε λάθη επί της διαδικασίας, αλλά επί της ουσίας ακούστηκαν οι απόψεις-θέσεις του Τσίπρα, απαντήθηκαν πολλές ερωτήσεις και μπόρεσε να φανεί το πολιτικό προφιλ του Τσίπρα. Εύχομαι την επόμενη φορά να πάνε όλα ακόμη καλύτερα.
karpidis
Δεν είχα μπει τόσες μέρες και σου απαντάω καθυστερημένα ότι δεν έχω κάποιο site που εκπροσωπώ.Δεν τα πάω τόσο καλά με την τεχνολογία,ούτε και ο ελεύθερος χρόνος τα πάει καλά με μένα.
Αντρέα καταρχήν σε ευχαριστώ για αυτό καθώς και για το οτι ήσουν αυτός που έτρεξε περισσότερο απο όλους για αυτή την ιστορία και είχες υσιαστική εμπλοκή στον σχεδιασμό και την υλοποίηση της συνέντευξης απο το Α ως το Ω (εντάξει στο ωμέγα είχες δουλειά και δεν ήρθες ούτε στο στούντιο, ούτε αναμετέδωσες, αλλά, όλα πριν δεν θα είχαν γίνει τόσο καλά αν δεν είχες εμπλακεί). Μερικές εξηγήσεις:
“Η αρχική δήλωση του Ματθαίου έλεγε για μία ερώτηση από το κάθε blog. Δηλαδή αν συμμετείχαν 100 blog; Θα έπρεπε να γίνουν 100 ερωτήσεις; Σε αυτό ήμουν αντίθετος εξαρχής, έπρεπε καλώς ή κακώς να αναλάβει την ευθύνη ο Ματθαίος και να διαλέξει κάποιους. Εξάλλου όσο και να ήθελε να πουν πως όλοι την κάναμε μαζί πάνω από όλα αυτός ήταν που την κανόνισε και έκανε τις επιλογές στα περισσότερα θέματα όσο και αν τελικά η συμμετοχή των blog ήταν ανοικτή”.
Στην πορεία, όπως γνωρίζεις είδα τι μαζευόταν τεράστιος όγκος και δεν υπήρχε τρόπος να είναι ικανοποιημένοι όλοι. Τι κάνεις σε αυτή την περίπτωση; Τηρείς τον όρο της αναλογικότητας αυστηρά ή τον βάζεις σε δεύτερη μοίρα (χωρίς να τον παρακάμπτεις, όμως) και προσπαθείς να καλύψεις τα θέματα που ενδιαφέρουν τον κόσμο; Είχαμε 20 τουλάχιστον ερωτήσεις για το “προσωπο Τσίπρας”, άλλες τόσες για τις σχέσεις το “ΣΥΝ με το ΚΚΕ” και μόνο δυο για τα εθνικά και από μια για κάθε κοινωνικό θέμα που μπορείς να φανταστείς. Την αρχική ευθύνη την δέχτηκα σε όλες τις φάσεις, αλλά πάντοτε φρόντισα να την μοιράσω δίκαια προς όλους όσους είχαν δηλώσει οτι την θέλουν προκειμένου να με ελέγξουν και να αλλάξουν τη διαδικασία εφόσον δεν τους εξέφραζε. Κάποιος όμως έπρεπε να ρίχνει τις πάσες στους άλλους. Απο μόνο του δεν θα γινόταν τίποτα, όπως έδειξε άλλωστε το post της συνέντευξης, όταν σταμάτησα να ασχολούμαι δηλαδή. Απόδειξη αυτών που λέω είναι ότι ο AlluFunMarx διατύπωσε συγκεκριμένη επιθυμία να συμπεριληφθούν συγκεκριμένα ερωτήματα, την οποία και ικανοποίησα αμέσως, ως όφειλα. Και όσοι έκαναν το ίδιο (κι εσύ ανάμεσα σε αυτούς) νομίζω πως από εμένα πήραν άμεση θετική ανταπόκριση. Ολες οι απαντήσεις μου σχετικά ήταν στο politiko forum
“Άρα που καταλήγουμε; Πως δεν γίνεται να έχεις και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη. Η λογική του νίπτω τας χείρας μου ενώ στην πραγματικότητα είμαι υπεύθυνος (γιατί κακά τα ψέματα στο τέλος ο Ματθαίος επέλεξε 27 ερωτήσεις απλώς οι υπόλοιποι εγκρίναμε τις 15) δεν έχει νόημα. Ίσως τώρα να στεναχώρησα με αυτό τον φίλο Ματθαίο απλώς είναι οι ενστάσεις μου και η κριτική είναι καλοπροαίρετη ώστε τα λάθη να διορθωθούν την επόμενη φορά.”
Προφανώς δεν γίνεται να έχεις και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη αλλά εδώ ξανα-επισημαίνω πως όλες οι ενστάσεις απο μέρους σας ενσωματώθηκαν. Δηλαδή, εγώ υποστήριξα την αναλογικότητα βάσει καταρχήν των θεμάτων που απασχολούσαν τον κόσμο και στη συνέχεια των συμμετεχόντων. Το μόνο ίσως που δεν έγινε είναι μια ψηφοφορία μεταξύ μας, αλλά ούτε εγώ το θεώρησα δόκιμο, ούτε και κάποιος άλλος το πρότεινε. Παρεμπιπτόντως από τους “έχεις μήνυμα”, αν θυμάμαι καλά ενσωματώθηκε τελικά μια ερώτηση εξαιτίας ακριβώς της διαμαρτυρίας τους. Σε κάθε περίπτωση και όσοι δεν διατύπωσαν την ερώτηση τους αυτή καθ’αυτή, νομιζω πως καλύφθηκαν από κάποια παρεμφερή που κατατέθηκε. Επειτα όπως επεσήμανα στο mail που έστειλα σε όλους σας, οι 27 ερωτήσεις ήταν χαρακτηριστικές κατά τη γνώμη μου του τι ενδιαφέρει τον κόσμο, αλλά το άφηνα ανοικτό να αντικατασταθούν όσες νομίζατε ή ακόμα και όλες. Οπότε δεν ευσταθεί ακριβώς το επιχείρημα ότι παρέμεινα στην πραγματικότητα υπεύθυνος. Είναι σαν να παίρνεις ταξί και να λες στον οδηγό που να σε πάει. Σου προτείνει μια διαδρομή αλλά αν θές μια άλλη, θα κάνει αυτό που θες. Το ίδιο έγινε κι εδώ.
“Άρα ή επιλέγεις αυτό ή κρατάς το χρώμα στις ερωτήσεις όπως πρότεινε στο διάλογο ο Allou Fun Marx” και εγώ έκανα ακριβώς επειδή ενίστατο ο AlluFunMarx (κύιε Τσίπρα μήπως είστε δημιούργημα των ΜΜΕ;). Και την ερώτηση του Sotos δεν την διάβασα μονομιάς ολόκληρη οχι γιατί δεν ήθελα, αλλά γιατί ήταν πολύ μεγάλη και δεν μπόρεσα να την πω ολόκληρη με μιας. Αργότερα στη διαδικασία που το έμαθα το πράγμα το έκανα καλύτερα. Μην ξεχνάς ότι και εγώ πρώτη φορά στεκόμουν μπροστά σε κάμερα και δεν ήθελα κιόλας να θυμίζει αυτό που βλέπεις στην τηλεόραση. Επιπλέον για την ερώτηση του Sotos έχω να πω κάτι ακόμα: Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Ρωτήθηκε όλη η ερώτηση; Ναι, σε δυο κομμάτια. Απαντήθηκε όλη, ναι επίσης σε δυο κομμάτια, άρα που ακριβώς είναι το πρόβλημα; Στην ουσία του θέλω να πω, ικανοποιήθηκε το ερώτημα.
ασυνεπής με το ρόλο του διαμεσολαβητή και δείχνει πως ο ρόλος του δημοσιογράφου υπήρχε συνέχεια σε όλη τη διαδικασία.
Διαφωνώ με αυτή την εκτίμηση. Οπως είπα και αλλού, αν λειτουργούσα σαν δημοσιογράφος, καταρχήν θα διάλεγα ερωτήσεις που γνώριζα ότι είχαν δημοσιογραφικό ενδιαφέρον (δεν θα τηρούσα την θεματική αναλογικότητα) και δεύτερον θα τον διέκοπτα κηνυγώντας με τα follow up να βγάλω κανα λαυράκι. Δεν το έκανα. Μην μπερδεύουμε την απειρία μου, την εύλογη αμηχανία μου και την διάθεση μου να κάνω τον ζωντανό τηλεφωνητή με την δμοσιογραφία, δεν έχει σχέση.
Για τα follow up δεν έχω να πώ κάτι γιατί δεν τα έβλεπα. Η Κάλι απο το politikoblog που τα παρακολουθούσε και ο Chaka Kan, έφεραν αυτά, οπότε και τα ρώτησα ως όφειλα. Μεγάλη αδυναμία του όλου πράγματος τα σχόλια. Τα χρονοδιαγράμματα παρεμπιπτόντως είναι μια ουσιαστική ένσταση και συζήτηση. Γινανε όλα μέσα στο δεκαπενθήμερο των γιορτών. Δύσκολο πράγμα, αλλά έτσι είχαμε τη πρωτιά.
Ήταν ένα πείραμα που δεν απέδωσε αυτά που ήθελα. Ίσως για αυτό να είμαι αυστηρός. Όμως δείχνει πως μπορούμε να προχωρήσουμε και ίσως αν μπορέσουμε να διορθώσουμε κάποια από τα παραπάνω να γίνει πολύ καλύτερα.
Λοιπόν νομίζω πως ο αολογισμός σου πάσχει ως προς το οτι δεν εμφανίζει τα θετικά της ιστορίας και κατά τη γνώμη μου δεν αρκεί, το ήταν πρωτοπόρος. Δεν είναι αυτονόητο πως αυτό κάτι σημαίνει για τους αναγνώστες σου, Αντρέα. Νομίζω πως πρέπει να εξηγήσεις για ποιό λόγο. Αν ο στόχος ου ήταν να αποδώσει μια συνέντευξη που θα ζήλευαν τα media, τότε σκέφτεσαι όπως τα media. Δεν ήταν αυτό το αίτημα του κόσμου, όπως φάνηκε από τις ερωτήσεις. Κι εγώ σαν δημοσιογράφος δεν ικανοποιήθηκα αν και είμαι σίγουρος πως αν έστελνα ένα δελτίο τύπου το επόμενο πρωί που θα έλεγε ότι βγήκαν τρεις ειδήσεις, όλοι θα το αντιμετώπιζαν διαφορετικά τώρα το πράγμα. Δυστυχώς ζούμε στην εποχή του φαίνεσθαι και του ότι δηλώσεις είσαι. Αν φώναζε ο τελάλης οτι τα κάναμε όλα τέλεια, πολλοί θα το πίστευαν και θα το αναπαρήγαγαν. Οπως φώναξαν τα Νεα το αντίθετο και πολλοί τους πίστεψαν. Κερδισαμε πολλά όλοι μας και κυριως όσοι δεν έχουν επαγγελματική σχέση με υτά α πράγματα νομίζω. Τα λέει καλά σχετικά ο Nikan στο podcast του στο metablogging. Τώρα αν πρέπει να δοκιμάσουμε τελείως αυτοοργανωμένα συστήματα όπως εισηγείται ο cosmix ή αντιπροσωπευτικά όπως κάνει το politikoblog, δεν το γνωρίζω. Αυτή είναι μια από τις συζητήσεις που ξεκινάν τώρα και την οφείλουμε σε αυτή την πρωτοβουλία. Ελπίζω να εκτιμάται πάντως το γεγονός πως ενω είχα τη δυνατότητα να το κάνω μόνος μου αυτό με τον Τσίπρα και άλλους, το άνοιξα και το έφερα σε όλους ακριβώς για να ψάξουμε να βρούμε νέους τρόπους δημόσιας επικοινωνίας και ενημέρωσης μακριά απο τους μηχανισμούς προπαγάνδας ή ελέγχου των ΜΜΕ. Και πάλι σε ευχαριστώ
«Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού, είναι η επιλογή ανάμεσα στο καταστροφικό και το δυσάρεστό» – Γκάλμπρειθ
@el dimi: Όταν συμπληρώνεις σχόλιο μην αφήνεις url ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. Είναι μόνο για τις περιπτώσεις που σου εξήγησα!
@Ματθαίε: Καταρχήν αν δεν σε ευχαριστεί η κριτική δημόσια μπορούμε να την κάνουμε επί του προσωπικού. Όμως θεωρώ γόνιμο αυτό το διάλογο και τον απολογισμό για να γίνει οποιοδήποτε εγχείρημα αργότερα καλύτερα.
Για τη διαδικασία επιλογής ερωτήσεων. Σου είπα πως είμαι ευνοημένος. Πως προσωπικά οι δικές μου ερωτήσεις έγιναν περισσότερο και από αναλογική. Έπρεπε να γίνουν 3 ερωτήσεις από εμένα (αναλογικά) και έγιναν. Όμως κατανοώ πως ο ταξιτζής ξεκίνησε να με πηγαίνει από άλλο δρόμο έκανε μια βόλτα και με πήγε από το δρόμο που τελικά έπρεπε να με πάει. Δεν διαφωνώ πως επειδή το έχεις μήνυμα φώναξε του κατατέθηκε η ερώτηση. Και έτσι έπρεπε. Διαφωνώ όμως με την αλλαγή πορείας. Το καταλαβαίνω πως ήταν αδύνατο να γίνει αλλιώς και στο κοινό νου άδικο αλλά αν ποτέ μπεις 2η κούρσα στο ταξί και σου πουν πως περνούν από το μέρος που θες και τελικά αλλάζει τη διαδρομή και σου λέει πως σου κάνει μια μικρή παράκαμψη. Όντας πρώτος στο ταξί σου λέω δεν θα με ένοιαζε αλλά όσοι μπήκαν μετά είναι λογικό να ενοχληθούν και δίκαια μπήκαν από όσους φώναξαν οι ερωτήσεις.
Η ερώτηση του σώτου στο κομμάτι
μετατράπηκε στο θέλει ένα σχόλιο πάνω στο Μάαστριχτ… Σόρρυ αλλά η ερώτηση με το σχόλιο ήταν εντελώς άσχετα. Και δεν είπα πως το συμπλήρωμα στην ερώτηση το αγνόησες και παρόλο που μιλήσαμε και στο τηλέφωνο (και είχα στείλει email 2 μέρες νωρίτερα)γιατί όπως ΤΟΝΙΣΑ θεωρώ πως ήταν ακούσια. Όμως αυτό που σου εξήγησα είναι πως είναι καλύτερα να έπαιρνες ρόλο δημοσιογράφου ώστε τελικά στη μία ώρα και 24 λεπτά να υπήρχαν περισσότερες απαντήσεις ουσιαστικές. Εμένα δεν μου κάλυψε καμιά περιέργεια πέρα από σύνολο 2 με 3 λεπτά. Και ένα από τα χρονοδιαγράμματα που δεν τηρήθηκαν πως στη μισή ώρα θα περίμενες τα follow up σχόλια.
Δεν με ενδιαφέρει μια μιντιακή συνέντευξη νομίζω παρεξήγησες. Θεωρώ πως ήθελα μια διαδραστική συνέντευξη ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ. Τα θετικά τα έγραψα την πρώτη φορά. . Όμως ο απολογισμός γράφτηκε τώρα γιατί 15 μέρες μετά μου έχει αφήσει μια αρνητική γεύση λόγω της άπειρίας της όλης υπόθεσης. Η διαδραστική συνέντευξη μετατράπηκε σε διαδικτυακή συνέντευξη τύπου που μιλάει ο Τσίπρας και ο δημοσιογράφος αφού καταθέσει την ερώτηση του σβήνουν και το μικρόφωνο για να μην μπορεί να κάνει επερώτηση. Τις ερωτήσεις τις διάλεξαν οι Κάλι και ο Chaka Chan αλλά δεν είδα κάπου στο μισάωρο να λες για τις ερωτήσεις follow up. Και από ότι κατάλαβα δεν είχατε συζητήσει και για το θέμα των follow up ερωτήσεων. Δεν μου απάντησες για ποιο λόγο είχε προτεραιότητα η ερώτηση που επέλεξε η Κάλι από το πολιτικό blog και όχι μία από τις 155 κομμένες. Ο Νίκος στο podcast ασχολήθηκε με το τεχνικό μέρος και είπα πως πέτυχε το τεχνολογικό πείραμα. Απέτυχε για μένα η διαδραστικότητα. Τα follow up δεν έφτασαν ποτέ. Εσύ από φόβο μην καπελώσεις τελικά πέτυχες ένα Τσίπρα που να μιλάει χωρίς να λέει τίποτα και ο κόσμος να τρέχει να προλάβει να ακούσει τις απανωτές ερωτήσεις και φλυαρίες του Αλέξη χωρίς τελικά να προλαβαίνει να ρωτήσει. Πες μου τι ώρα δέχτηκες τις ερωτήσεις που δεν είχες δει από το διαδίκτυο. Για σκέψου κάποιος να έκανε επερώτηση στο Μάαστριχτ και να την έκανες την ερώτηση στο 1.15…
Και δεν σε κατηγόρησα επειδή δεν την έκανες μόνος σου αλλά επειδή το άνοιξες ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ χωρίς να είσαι ούτε εσύ έτοιμος ούτε και ο κόσμος (από ότι έμαθα ο κόσμος που παρακολουθούσε ελάχιστα σχόλια έκανε για το περιεχόμενο της συνέντευξης) Άρα ο απολογισμός μου είναι σε μια πρόταση.
Μεγάλη επιτυχία η πρώτη live συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα σε χρήστες του διαδικτύου. ΑΠΟΤΥΧΙΑ η πρώτη διαδραστική συνέντευξη.
Και φυσικά δεν έχω πάψει να εκτιμάω πως ήθελες να το ρισκάρεις, και πως απέκτησες αρκετά πιο γερό στομάχι ακούγοντας τη βλακεία κάθε χοντρής βλαμμένης που νομίζει πως είναι μαγείρισσα και πρέπει να της μιλούμε στο πληθυνιτκό, εθνικιστών που ήθελαν να κλέψουν λάμψη από το εγχείρημα και από έναν χοντρό μακρυμάλλη μουσάτο που έχει πάντοτε πολλές απαιτήσεις….
Το θέμα είναι τώρα να διορθώσουμε αυτά που διέγνωσα. (αν φυσικά τα θεωρείς σωστά)
Αντρέα, καταρχήν δεν τίθεται θέμα δημόσιας η ιδιωτικής κριτικής. Την κριτική την επιθυμώ έτσι κι αλλιώς, ακόμα κι αν είναι κακόπιστη η προσπαθεί να σε παγιδέψει προκειμένου να πετύχει κάτι (όπως έγινε σε κάποιες περιπτώσεις με την συνέντευξη Τσίπρα τον προηγούμενο καιρό). Ετσι είναι και η πολιτική και η επικοινωνία. Απλώς σου απαντώ στο ανάλογο ύφος. Το μεγαλύτερο κέρδος από αυτή την ιστορία είναι σαφώς ότι ανοίγουν τώρα μια σειρά από συζητήσεις κάτι που δεν έγινε σε καμία από τις προηγούμενες 10 συνεντεύξεις πολιτικών αρχηγών που προηγήθηκαν αν δεν απατώμαι, όπως για παράδειγμα στην συνέντευξη Παπανδρέου στο wikipolitics, που εφάρμοσε ένα μοντέλο πολύ πιο αμεσοδημοκρατικό μεν, αλλά διαβλητό κατά τη γνώμη μου και πιο ασφαλές για τον ΓΑΠ από το δικό μας στην περίπτωση Τσίπρα. Και αυτό γίνεται επειδή ήταν η πρώτη συνέντευξη που οργανώθηκε και πραγματοποιήθηκε πραγματικά από εμας εδώ στα blogs και μόνο. Επιπλέον ο πρώτος που αναγνωρίζει στο εγχείρημα αδυναμίες είμαι εγώ και πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε κριτική και αυτοκριτική γιατί έτσι συναντάμε τη δύναμη του Μέσου. Μπορεί να εξελίσσεται και να αλλάζει πιο γρήγορα από κάθε άλλο. Επιμένω ότι είναι λάθος η ταμπέλα: Επιτυχία το live, αποτυχία το διαδραστικό. Ενδεχομένως αν έβλεπα τα σχόλια στο στούντιο (δεν τα έβλεπα γιατί χάλασε ένας καταραμένος printer και έπρεπε να βλέπω τις ερωτήσεις από την οθόνη), θα ήταν καλύτερα τα πράγματα και θα τηρούνταν καλύτερα και τα χρονοδιαγράματα. Αρα και τεχνικά είχαμε προβλήματα. Αν γινόταν ας πούμε καλύτερο moderation στα σχόλια, ενδεχομένως θα ξεθάρευαν περισσότερο οι άνθρωποι που θέλανε πράγματι να ρωτήσουν κάτι επι τόπου και τους σκέπαζε ο αναμενόμενος χαβαλές. Εντούτοις σε συμβολικό επίπεδο έστω, το οτι ήταν πραγματική η δυνατότητα να παρέμβει κάποιος στο διάλογο – ακόμα και αν δεν εξασκήθηκε ικανοποιητικά αυτό το δικαίωμα – δίνει ουσία στη διαδραστικότητα. Λοιπόν για ερασιτεχνική προσπάθεια και με όλη την απειρία που μας χαρακτήριζε όλους πήγε εξαιρετικά. Ξέρουμε τώρα όλοι ότι την επόμενη φορά όποιος αναλάβει πρωτοβουλίες θα τις διεκπαιρεώσει λίγο καλύτερα. Πρέπει να είναι πιο δημοσιογραφική η επόμενη απόπειρα; Πιο αμεσοδημοκρατική και αντιπροσωπευτική; Εγώ νομίζω πως πρέπει να είναι και τα δυο και προτίθεμαι να αναλάβω πρωτοβουλίες και προς τις δυο κατευθύνσεις. Στα του Sotou δεν επανέρχομαι. Νομίζω πως κι αν ακόμα διατυπωνόταν η ερώτηση όπως γράφτηκε θα έπαιρνε στην ουσία την ίδια απάντηση. Μια τελευταία παρατήρηση. Υπάρχουν blogs που ειδικεύονται σε αυτή τη δουλειά (όπως είναι το politikoblog) και άλλα που ενδιαφέρονται για τα ζητήματα των Νέων Μέσων απο άλλες οπτικές γωνίες. Και όλοι υπάρχουμε μέσα στο μεγαλύτερο τοπίο των media που έχει την μορφολογία του, του κανόνες του κοκ. Οταν έριξα το κάλεσμα για την συνέντευξη σκέφτομουν έντονα πως να διατυπώσω μια πρόταση που να μην καπελώνει κανέναν, να μην υποκαθιστά κανέναν και να μας βοηθάει όλους να ενεργοποιηθούμε για να ανακαλύψουμε καινούργιες κατευθύνσεις, καινούργιες δυνατότητες παρέμβασης σε όλα αυτά τα πεδία. Αυτή την πρώτη ιδέα την πήγατε πολύ παρακάτω όσοι υποστηρίξατε με τα επιχειρήματα σας το σκεπτικό αυτό (πρώτος εσύ) και όλοι μαζί νομίζω ότι κάναμε κάτι σημαντικό για το διαδίκτυο σε αυτή του τη φάση. Τώρα βγαίνουν πολλές σκυτάλες (web tv, live stream, συλλογικές προσπάθειες, λαϊκή ακηδεμόνευτη δημοσιογραφία, συνεργασία σε διάφορες ιδέες, εξωδικτυακή συνεργασία, τα κλασσικά media αναγκάστηκαν να μας αντιμετωπίσουν λίγο πιο ισότιμα κλπ για να αναφέρω απλώς μερικές). Δεν έχουμε πάρα να τις πάμε παρακάτω.
Η αλήθεια είναι οτι μια τέτοια προσπάθεια έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας. Δεν ξέρω ποια blogs μείνανε παραπονεμένα και ποια ευχαριστημένα, αλλά έχω την εντύπωση οτι απ’ τη στιγμή που ανοίγει τόσο πολύ η συμμετοχή είναι αδύνατον να μην υπάρξουν τέτοια προβλήματα.
Πραγματικά δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη όσον αφορά το ποιος πρέπει να επιλέγει τις ερωτήσεις που θα γίνονται τελικά. Σίγουρα ο δημοσιογράφος επειδή ξέρει τη δουλειά, μπορεί να σκεφτεί ποιες ερωτήσεις θ’ανοίξουν την κουβέντα καλύτερα. Από την άλλη είναι λογικό το να θέλουν και οι bloggers να έχουν κάποιο λόγο πάνω στο τι θα συζητηθεί αφού μέσω αυτών κινείται η διαδικασία. Κι επίσης ξέρουν καλύτερα τους αναγνώστες τους και τους δίνει ένα ατού στο ψάξιμο των ερωτήσεων. Το λέω αυτό γιατί ο Ματθαίος από τις έξι ερωτήσεις που είχα αφήσει, επέλεξε -κατά τη γνώμη μου- τη λιγότερο ενδιαφέρουσα, ενώ αν είχε την ευχαίρεια ο Καρπίδης ίσως να διάλεγε κάποια άλλη.
Σε αυτό που είμαι απόλυτος, είναι το οτι οι ερωτήσεις πρέπει να γίνονται ακριβώς όπως διατυπώθηκαν από τους σχολιαστές. Ακόμα κι αν περιέχουν σχόλιο. Διαφορετικά δεν έχει κανένα νόημα όλη αυτή η διαδικασία, να μαζεύουμε ερωτήσεις και στο τέλος να τίθενται κουτσουρεμένες ή παρηλλαγμένες.
Επίσης διαφωνώ με τη λογική οτι οι ερωτήσεις που τίθενται ζωντανά πρέπει να προηγηθούν των άλλων που έχουν καταγραφεί στα blogs. Αν ήταν έτσι, μπορούσε και ο δημοσιογράφος να έχει πέντε βασικές ερωτήσεις και στην πορεία να έρχονται κι άλλες από αυτούς που παρακολουθούν χωρίς τη συμμετοχή των blogs σε αυτή τη διαδικασία.
Αν κάτι γενικά δε μου άρεσε ήταν αυτό που γράφει και ο Καρπίδης, οτι υπήρχαν στιγμές που ο Τσίπρας μιλούσε ασταμάτητα κι ενώ ο Ματθαίος θα μπορούσε να του κάνει κάποια ερώτηση που θα δώσει άλλη πνοή στη συζήτηση, δε το έκανε.
Νομίζω οτι την επόμενη φορά που θα επιχειρηθεί κάτι τέτοιο θα πρέπει εξαρχής να κάτσουν οι συμμετέχοντες και να καθορίσουν επακριβώς τη διαδικασία που θα ακολουθηθεί, διαφορετικά θα έχουμε πάλι παρόμοια προβλήματα.
Αγαπητέ Αγνωστε Χ, ο Καρπίδης και όλοι οι υπόλοιποι μπορούσαν να διαλέξουν κάποια άλλη ερώτηση από τις έξι που κατέθεσες. Το γιατί δεν έκοβα τον Τσίπρα όταν έκανε κοιλιές το έχω απαντήσει ήδη. Δεν ήθελα να βγουν διάφοροι και να μου πουν ότι τους καπέλωσα για να πουλήσω μούρη. Εντούτοις ακούω το αίτημα για ένα καλύτερο αποτέλεσμα ακόμα κι αν αυτό σημαίνει “δίνω το χρώμα μου στη διαδικασία” και προτίθεμαι σε κάποια επόμενη απόπειρα να το δοκιμάσω, όπως ούτως ή άλλως κάνουν και άλλοι συν-bloggers. Για τα σχόλια επίσης απάντησα, το λύσαμε το θέμα ήδη από πριν. Οι ερωτήσεις κατατέθηκαν με το σχόλιο τους. Τέλος έχεις δίκιο ότι η διαδικασία είχε κενά τα οποία η όποια επόμενη πρωτοβουλία θα πρέπει να αντιμετωπίσει ορίζοντας μια πιο σαφή διαδικασία. Εντάξει, τι να κάνουμε μάθαμε. Σου λέω πάντως πως ο πιο ανασταλτικός παράγοντας στο εγχείρημα, ήταν ότι φοβόμουν όλους αυτούς που θα περίμεναν με το τουφέκι στη γωνία να μας πυροβολήσουν, όπως συχνά πυκνά γίνεται στα blogs. Τέλος υπάρχει κάτι στις τηλεοπτικές παραγωγές που λέγεται post production, δηλαδή το μοντάζ, να πετάξεις τα άχρηστα και να κρατήσεις τα χρήσιμα κλπ κλπ. Εκεί δυστυχώς είχαμε πολύ κακές επιδόσεις και εν πολλοίς σε αυτό οφείλεται η κακή εικόνα που δημιουργείται τώρα. Εκεί χάνεται το παιχνίδι των εντυπώσεων. Δυστυχώς
Ματθαίο, γενικά βλέπω απ’ τη μεριά σου γενικά μια άσχημη διάθεση απέναντι στην κριτική που αναπτύσσεται. Έτσι το αντιλαμβάνομαι τουλάχιστον. Καταρχήν, δε νομίζω οτι η κριτική έχει κακόβουλη διάθεση. Ίσα-ίσα, αυτό που προσπαθεί και ο Καρπίδης και όλοι όσοι εμπλέκονται στη διαδικασία είναι να δουν πως θα βελτιωθεί αυτή η διαδικασία. Εγώ εξέφρασα τις προσωπικές μου απόψεις άσχετα με το αν ήδη έχετε αποφασίσει κάποια πράγματα για την επόμενη φορά ή με το αν συνέβησαν ή δε συνέβησαν στη συγκεκριμένη συνέντευξη. Συμφωνώ οτι κάποιοι περίμεναν- όπως αποδείχθηκε- στη γωνία για να πυροβολήσουν τα blogs, αλλά αυτοί οι κάποιοι δεν ήταν αυτοί που ασχολούνται με τα blogs και συμμετέχουν σε αυτά. Οπότε πιστεύω οτι οι όποιες παρατηρήσεις γίνουν, καλό είναι να αντιμετωπιστούν με ευμενή διάθεση. Εξάλλου η Ρώμη δε χτίστηκε σε μια μέρα, και επαναλαμβάνω οτι αφού αυτή ήταν η πρώτη προσπάθεια, είναι λογικό και να υπήρχαν προβλήματα.
Εντάξει παιδιά μάλλον έδωσα λάθος εντύπωση. Οχι δεν έχω κακή διάθεση απέναντι στην κριτική, ίσα – ίσα, την θέλω. Ζητώ συγνώμη αν έδωσα αυτή την εντύπωση. Κατά τα λοιπά θεωρώ πιο επικοδομήτικο να συζητήσουμε επι της διαδικασίας – τι πρέπει να αλλάξει. Που να πάμε. Αυτό είναι όλο
Το πρόβλημα για μένα ήταν ότι το παιδίπου πήρε την συνέντευξη δνε είναι επαγγελαματίας δημοσιογράφος. Οπότε ούτε τα follow-up μπορούσαν να είναι σωστά, ούτε και η μεταφορά κάποιων ερωτήσεων ίσως και από έλλειψη ολοκληρωμενής γνώσης πάνω στα ζητήματα. Μην ξεχνάτε ότι και οι δημοσιογράφοι κάνουν μια έρευνα πριν.
Αν είχατε δει την συνέντευξη της ΟΑΚΚΕ ή του ΑΣΚΕ στην ΕΤ1 το 2004 ο δημοσιογράφος είπε ότι δυσκολεύτηκε πολύ γιατί οι θέσεις αυτών των οργανώσεων δεν είναι ευρύτερα γνωστές και ήταν δύσκολο να συγκετρώσει ολοκληρωμένη εικόνα. Στην ΟΑΚΚΕ για να μπορέσει να ρωτήσει για την συμφωνία Μόσχας-Τεχεράνης και να κάνει την ερώτηση με σψστό τρόπο πρέπει να έφαγε πολύ χρόνο. Γιατί ξέρετε, θα έπρεπε να κάνει τις ερωτήσεις έτσι ώστε να αναδεικνύει και τις θέσεις του συνομιλητή και να μην είναι προβοκατόρικες.
Μια επισήμανση πάνω στην ερώτηση του Σώτου την οποία όμως ξαναέκανα: Η ίδια η ερώτηση περιείχε λάθη. Η αρχική τοποθέτηση “Ο Αριστερός πάντα πάλευε για οτν Κομμουνισμό” είναι λάθος. Είναι λάθος η ταύτιση τόσο από ιστορική όσο και από πολιτική άποψη. Αυτό προκάλεσε επιπλέον δυσκολίες στην διατύπωση της ερώτησης που δνε ξεπεράστηκαν πριν όπως θα έπρεπε.
Για την συνέντευξη της κα Αλέκας: Προσωπικά θεωρώ ότι δεν απάντησε η ίδια ποτέ στις ερωτήσεις αλλά κάποιο μέλος του Γραφείου Τύπου και απλά αυτή έλεγξε τις απαντήσεις και μπήκε η υπογραφή της.
Επί της διαδικασίας: Έπρεπε να πιέσετε τον Αλέξη Τσίπρα να απαντήσει σε 5-6 ακόμα ερωτήσεις και ας κρατούσε παραπάνω. Θεωρώ ότι τελικά η συνέντευξη βγήκε άνευρη. λόγω των προβλημάτων που επισήμανε στην πρώτη παράγραφο.
Καλή συνέχεια.
Ο Ματθαίος είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος και καλός μάλιστα. Απλώς προσπάθησε να μην καπελώσει τη συνέντευξη. Εμένα με ενόχλησε αυτό άλλους μπορεί να τους ενοχλούσε το αντίθετο…