Πολιτικός λόγος και ξύλινη γλώσσα
δημοσιευμένο από τον : karpidis στην κατηγορία K.K.E, politiki, αριστερά, πολιτική, ΣΥΝ, агит-проп
Έχω διαφωνήσει πάρα πολλές φορές με πολύ αριστερό κόσμο για τον τρόπο που μιλάει. Λέξεις όπως φασισμός,ιμπεριαλισμός, καπιταλισμός, αστικές φυλλάδες, αντίδραση, και πολλές άλλες που ο απλός κόσμος που δεν ασχολείται δεν ξέρει καν τι σημαίνουν ή τις χρησιμοποιεί με άλλη έννοια. (Άλλη η σημασία της λέξης αντίδραση για τους αριστερούς άλλη για όσους δεν ασχολούνται και για τους δεξιούς.). Όλα αυτά χαρακτηρίζουν τη ξύλινη γλώσσα που κατηγορούν την αριστερά και ιδιαίτερα την κομμουνιστική αριστερά. Συζητώντας με πάρα πολύ κόσμο πως θα πρέπει να είναι άλλος ο τρόπος που προσεγγίζεις τον πολύ κόσμο και άλλος ο τρόπος που μιλάς σε κάποιον που ασχολείται με το θέμα έχω βρεθεί αντιμέτωπος με επιχειρήματα του στυλ “Μα αυτό είναι διγλωσσία” ή “κάποια πράγματα πρέπει να τα λες με το όνομα τους“.
Όμως αυτό που δεν κατανοεί πολύς κόσμος – ενώ έχει την καλή διάθεση- από άγνοια, ξεχνά δύο πράγματα, πως υπάρχουν και απλοί τρόποι να εξηγήσεις κάποια πράγματα και πως σε οτιδήποτε ο άλλος δεν έχει ερεθίσματα είναι πιο πιθανό να τον διώξεις παρά να τον προσεγγίζεις αν χρησιμοποιείς “ξύλινη γλώσσα”.
Για να πάρω και ένα παράδειγμα ενός φίλου μου για να το εξηγήσει αυτό ευκολότερα. Δεν εξηγείς με τον ίδιο τρόπο την σχετικότητα σε έναν απλό πολίτη και σε έναν φοιτητή του φυσικού τμήματος. Δεν πρόκειται να του πεις ψέματα του πρώτου αλλά δεν πρόκειται να τον μπερδέψεις με όρους που μόνο κάποιος που ασχολείται θα καταλάβαινε.
Το ευχάριστο πως πια βλέπω πως κορυφαία στελέχη χρησιμοποιούν εκφράσεις έξυπνες για να πουν το ίδιο πράγμα. Η λέξη οπορτουνισμός εντυπωσιάστηκα πως αντικαταστάθηκε στο λόγο της Αλέκας Παπαρήγα από το κουραμπιές με πολύ αριστερή άχνη αλλά πέρα από αυτό μόνο σκέτο ζυμάρι. Και αυτός ο λόγος δεν είναι του τελευταίου μήνα αλλά τον τελευταίο χρόνο. Για αυτό και νομίζω πως η αριστερά κερδίζει συνέχεια πόντους στα μάτια του κόσμου έναντι των δύο δεξιών κυβερνήσεων.
photo via World Economic Forum
No related posts.
Feed
χμ… ενδιαφέρον θέμα… που μπορώ να πω ότι με έχει προβληματίσει και εμένα αρκετά…
αν και δεν είμαι σίγουρος κατα πόσο συμφωνώ… με αυτή την λογική…. Συμφωνώ ότι πρέπει να αποφεύγεται η ξύλινη γλώσσα αλλά ορισμένες φορές αν μπεις σε μια συζήτηση… (τουλάχιστον εγώ) έχω την εντύπωση ότι οι άλλες λέξεις είναι περιοριστικές… ως προς αυτό που θέλεις να μεταβιβάσεις… και χρησιμοποιείς έστω και λίγο ξύλινη γλώσσα…
Βέβαια ζητούμενο πιστεύω σε αυτό το ποστ είναι τι ακριβώς θεωρείς ξύλινη γλώσσα…
Όσο για την παπαρήγα δεν ξέρω κατα πόσο μου άρεσε το παράδειγμα με τους κουραμπιέδες… και κατα πόσο ήθελε να πει οπορτουνισμό… (δεν το είδα και δεν μπορώ να εκφέρω άποψη)
Πάντως μου άρεσε και εμένα όταν χρησιμοποίησε απλά λόγια για τον οπορτουνισμό όταν την ρώτησαν για τον καρατζαφέρη
είχε πει(στο περίπου) ότι οι θέσεις του ΛΑΟΣ βγαίνουν όταν ανόιγει την τηλεοραση βλέπει τι θέματα υπάρχουν και λέει για αυτο.
Καλά, πάντως το βασικό για ένα κόμμα είναι οι πολιτικές του θέσεις. Γιατί και το ΚΚ Γαλλίας είχε ικανούς ρήτορες και το ΚΚ Ιταλίας, αλλά από τη στιγμή που νόθεψαν την πολιτική τους όλα τα άλλα πήγαν περίπατο και είδες που κατάντησαν. Βέβαια δε διαφωνώ οτι μια εκλαϊκευμένη προσέγγιση βοηθά καλύτερα τον απλό κόσμο να κατανοήσει τις θέσεις ενός κόμματος. Είναι κι αυτό μια σοβαρή προϋπόθεση για να πλησιάσει κάποιο κομμάτι κόσμου έναν πολιτικό χώρο.
Ξέχασα να το βάλω μια και το έχω ξαναπεί. Όπως λένε με όρους μάρκετινγκ. Δεν φτάνει να έχεις μόνο καλό προϊόν αλλά να το πουλάς και σωστά.
@Άγνωστος Χ Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι ένα από τα βασικά θέματα για ένα κόμμα είναι οι πολιτικές θέσεις…αλλά αυτό μόνο σε σχέση με το κόμμα. όχι με την κοινωνία…
Θεωρώ λάθος να αντιλαμβανόμαστε το που κατάντησαν τα κομμουνιστικά κόμματα στην Γαλλία Ιταλίας κτλ στις πολιτικές τους ιδέες… ή στην νόθευση της πολιτικής τους…(με ότι και αν εννοούμε με αυτό)
Αν κάπου πρέπει να αναζητήσουμε την κατάντια τους αυτό είναι οι συνθήκες που επικρατούν σε αυτές τις χώρες… αυτές επέτρεψαν ή μάλλον οδήγησαν τα ΚΚ σε αυτή την κατάντια… Γενικά πιστεύω ότι αυτές οι χώρες άσχετα που οφείλεται… κατάφεραν να φτάσουν σε ένα αρκετά καλό βιοτικό επίπεδο… με αποτέλεσμα ένα μεγάλο-μεγαλύτερο κομάτι του πληθυσμού να μπορέσει να ζει έστω και προσωρινά σε σχετικές καλές συνθήκες… αυτό πιστεύω ότι χτύπησε περισσοτερα τα ΚΚ περισσότερο από οποιοδήποτε δικό τους λάθος… που στην τελική αν ήταν τόσο λάθος μια θέση… θα ξεπηδούσε μια καινούργια(συλλογικότητα-οργάνωση κτλ)… βέβαια αυτό το διάστημα οι όποιες κατακτήσεις των εργαζομένων υποχωρούν… και αυτό όπως αναμένουμε όλοι θα συνεχιστεί… πλήτοντας όχι τόσο άμεσα τις παλιές γενιές.. Αυτοί που πλήτοντε περισσότερο είναι οι νέοι… που όσο περνάει ο καιρός αυτό θα γίνεται ποιό έντονο (γενικά τα αποτελέσματα των μεταρρυθμίσεων αργούν να φανούν ) όπως ποιό έντονη θα είναι και η αντίσταση… Γιαυτο και κατά την άποψη μου αν και μιλάμε για κατάντια των ΚΚ της Ευρώπης σήμερα… σε κάμποσες 10ετίες… πιστεύω ότι η κατάσταση της αριστεράς στην Ευρώπη θα είναι πολύ διαφορετική… όπως και η καταστολή εντονότερη…
Έχεις πολύ δίκιο καρπίδη αλλά πιο πολύ στο ότι δεν χρειάζεται η ξύλινη γλώσσα ,παρά στο οτι χρεισιμοποιήται κατα κόρον και θα σου εξηγήσω αμέσως τι ενοώ.Σαν ΚΝΕ ή σαν γνώστης του μαρξ επιστημονικά (εγω δεν είμαι το δηλώνω) ξέρεις, απο μέσα σου όμως, οτι αυτά που πρεσευέβεις ή προσπαθείς το χειρότερο να κάνεις οτι είναι σε προοδευτική και άρα σωστή κατεύθυνση. Αυτό σου δίνει τη δύναμη να ξέρεις οτι οτι και να κάνεις είναι σωστό που σημαίνει οτι ακόμα και ξύλινη γλώσσα να έχεις δεν σε αφορά άμεσα.Ακόμα ποτέ δεν προσπαθείς και πιστεύω θα το έχεις παρατηρήσει και εσύ να βγάλεις τσιτάτα και ατάκες που διαρκούν μία μέρα αντε δύο. Ωσ μη καλός γνώστης όμως της θεωρίας ,που είμαστε οι περισσότεροι, με το να μην μπορείς να πείσεις οδηγήσε σε ξύλινη γλώσσα . Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι αυτο καθ εαυτό που λεσ εσύ αλλά η γνώση της θεωρίας και η εξέλιξή της.Εδώ ανοίγει το ζήτημα της εκλαίκευσης της θεωρίας…Η ξύλινη γλώσσα λοιπόν όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό που ακούγεται τόσο πιο δύσκολά εκλαίκεύεις,τοσο λιγότερο κόσμο πείθεις κατ εμας.Απο την άλλη εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει τόσο εάν χρησιμοποιήται συχνά ξύλινη γλώσσα ,οχι βέβαια και να βάλουμε το μαγνητόφωνο που λένε μερικοί, με την έννοια ότι αυτά που λέμε είναι σωστά .Δηλαδή εάν πχ κάθε μέρα ρωτούσαν την Παπαρήγα για το ζαχόπουλο και οχι μια -δυο όπωσ τώρα τι έπρεπε να λέει ? καθε μέρα άλλα ? έσεις που λέτε για ξύλινη γλώσσα αναρώτηθήκατε ποτέ εάν αυτά είναι σωστά ? κι ας τα λέει πεντακόσιες φορές τη μέρα.Μάλλον αυτοί που τα λένε όμως προφανώς δεν έχουν απάντηση σε αυτά και είναι μια φτηνή δικαολογία,γι αυτό και σπάνια ακούγεται κριτική πχ στο πρόγραμμα του ΚΚΕ .Αλλα προφανώς αυτό θέλουν να το κρύψούν όσο καλά μπορούν. Πωσ? μην ακούτε αν αυτά που λέει το ΚΚΕ είναι σωστά ,είναι ξύλινη γλώσσα .Λες και η ξύλινα γλώσσα οδηγεί μαθηματικά όσα λες να είναι λάθος.είναι δυνατόν??
ΥΓ η κούκλα στη φώτο που κολλάει ?
@vagr7: Βασικά προσπάθησα πολύ να σε καταλάβω και τελικά τα κατάφερα… Το πρόβλημα όμως που έθιξα δεν είναι αυτό. Εξήγησα είναι αν πρέπει να προσεγγίζεις τελικά κάποιον με λάθος τρόπο…
Βασίλισσα Ράνια της Ιορδανίας Queen Rania of Jordan Απλώς η εικόνα μου φάνηκε καλά γιατί έχει κίνηση και δείχνει την προσπάθεια να εκφραστείς και να σε κατανοήσουν.
Επίσης είναι από αυτές που θα κρεμάσουμε μετά την επανάσταση
@καρπίδη Πωπω… καρπίδη εξελίσεσαι σε troll… “Επίσης είναι από αυτές που θα κρεμάσουμε μετά την επανάσταση
Βασίλισσα Ράνια της Ιορδανίας” περίμενε να ξυπνήσουν τπτ LEO, Theo η fileleytheros να δεις τι έχει να γίνει!!!!
αχαχαχχαχαχα :-p
Το ξύλινο της υπόθεσης οφέιλεται ουσιαστικά δημιουργείται επειδή επί πολλά έτη γίνεται μία συνειδητά αποσιώπηση των θέσεων του ΚΚΕ. Ο αποπροσανατολισμός, ο λαϊκισμός και η μη εμφάνιση πολύ-πολύ του ΚΚΕ στα κανάλια, απομάκρυναν τον κόσμο από τέτοιες λέξεις -που ήταν γνώριμες το ’70-’85
@xamogelo: Δε διαφωνώ οτι πάντα οι εξελίξεις και οι ιδιαιτερότητες κάθε χώρας μπορεί να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο στο τι δύναμη θα αποκτήσει κάποιο κόμμα. Μπορεί οι συγκυρίες να μην ευνοούν τη δεδομένη χρονική στιγμή ένα κόμμα. Νομίζω όμως οτι για ένα κομμουνιστικό -τονίζω τη λέξη, δε λέω γενικά αριστερό- κόμμα, είναι πολύ σημαντικό το να μην αλλοιώνει την πολιτική του φυσιογνωμία. Όλα τα κομμουνιστικά κόμματα μετά το ’91 πέρασαν κρίση. Δες όμως ποια κατάφεραν να διατηρήσουν μια σημαντική δυναμική. Αυτά που παρά τις σειρήνες της ανανέωσης κράτησαν τις θέσεις και την πολιτική τους (π.χ. ΚΚΕ, ΚΚ Πορτογαλίας) και φαίνεται σιγά σιγά να δικαιώνονται γι αυτό.
Αντίθετα, τι συνέβη με τα κόμματα που ενέδωσαν στον ανανεωτισμό; Αρχικά διατήρησαν μια δυναμικη, σαφώς καλύτερη από τα κόμματα που διατήρησαν την κομμουνιστική κοσμοθεωρία. Στην πορεία όμως ταυτίστηκαν τόσο πολύ με τη σοσιαλδημοκρατία που πλέον δεν υπήρχε κανένας λόγος για κάποιον εργαζόμενο να πάει να τα ψηφίσει εφόσον έψαχνε για μια εναλλακτική λύση. Και συρρικνώθηκαν τόσο πολύ που πλέον δεν παίζουν κανένα ουσιαστικό ρόλο στις χώρες τους. Το ΚΚ Γαλλίας πήρε στις τελευταίες προεδρικές 2%, και μιλάμε για ένα κόμμα πανίσχυρο τις δεκαετίες του 70 και το 80. Στην Ιταλία ουσιαστικά δεν υπάρχει κομμουνιστικό κόμμα, ενώ και στην Ισπανία έχουν πλέον αρχίσει να ψάχνονται γιατί τους πήρε η κάτω βόλτα.
Εν κατακλείδι, να πω οτι κατανοώ πλήρως με ποιο σκεπτικό έγραψε ο Καρπίδης το άρθρο του. Απλά εγώ να βάλω μια άλλη πτυχή και να πω οτι πολλές φορές, αυτοί που εγκαλούσαν τα κομμουνιστικά κόμματα για ξύλινη γλώσσα, στην ουσία δεν τους ενδιέφερε αν θα αλλάξουν τη γλώσσα τους αλλά την πολιτική τους.
Εαν δεν είχε εισαχθεί ο όρος “ξύλινη γλώσσα ” από τα κανάλια, ο κόσμος ούτε που θα στεκότανε σε τέτοιους “προβληματισμούς”.
Είναι γεγονός ότι πάντα ο “απλός” λαός είχε ένα δέος απέναντι στους πολύξερους και μερικές φορές ακαταλαβίστικους αριστερούς. Αλλοτε τους χρέωνε ότι μιλάνε συνεχώς για τα ίδια και με “κασσέτα”.
Ερμηνείες απλές και αντικειμενικές μιας πραγματικότητας που απλά απορρέει από την έντονη κομματική και συνδικαλιστική ζωή. Από την δράση , την συνέπεια , την βαθειά αφοσίωση των κομμουνιστών σε αυτό που πιστεύουν.
Σκεφτείτε τον εαυτό σας φαντάρο. Μιλούσατε συνεχώς και όπου βρισκόσασταν , ακόμα και με άσχετες με τον στρατό παρέες , για τον στρατό , τις υπηρεσίες, τα καψώνια και μάλιστα με την ειδική ορολογία των φαντάρων. Πράγματα κουραστικά και ακατανόητα για τους υπόλοιπους
Θέλω να πω δηλαδή ότι πάντα θα υπάρχει μία απόσταση των πολιτικοποιημένων από τους μη πολιτικοποιημένους. Κια αυτό είναι για μένα αποδεκτό .
Απλά οι προπαγανδιστές και τα δημόσια πρόσωπα ενός επαναστατικού κόμματος στο σήμερα είναι υποχρεωμένα να λαμβάνουν υπόψη τους στον τρόπο που εκφράζουν τις απόψεις τους , τους πολλούς. Διαφορετικά είναι ακατάληλοι για την ευθύνη αυτή.΄
Η κ. Παπαρήγα νομίζω ότι στέκεται πολύ καλά σε αυτό το επίπεδο . Αλλοι από το ΚΚΕ δυστυχώς όχι.
Οι γενικεύσεις περί ξύλινης γλώσσας είναι απαράδεκτες . Προσβλητικές για έναν σκεπτόμενο κόσμο. Αδικες για το υποκείμενο που ΄πρέπει να “σηκωθεί λίγο ψηλότερα”
Στο κάτω κάτω της γραφής πως αλλιώς λέγεται ο καπιταλισμός? Κεφαλαιοκρατική κοινωνία? Η εργατική τάξη ή οι εργαζόμενοι πως αλλιώς λέγονται? Κοινωνία των πολιτών? Μήπως με τέτοιες τρίπλες κύριοι αλλάζουμε soft και με διολήσθηση τη πραγματική έννοια των λέξεων γιατί πολύ απλά αλλάξαμε και ιδεολογία αλλά δεν τολμάμε να το ομολογήσουμε δημοσίως ? (βλ. ΣΥΝ ).
Μήπως αυτό λέγεται ΔΕΞΙΟΣ ΡΕΦΟΡΜΙΣΜΟΣ ? Ας το πει κάποιος με άλλη λέξη , όχι ξύλινη……………………..
Δείτε εδώ λίγη ξύλινη γλώσσα:
http://www.akyro.net/2007/12/02/politikos-logos/
@ karpidis
περί ρητορικής ο λόγος δηλαδή. για κάποιους(δημοσιογράφους, πολιτικούς, πλασιέ-image makers) το θέμα είναι ενδιαφέρον αλλά…
…θα θελα να σου ζητήσω να μην αναλώνεσαι σε τέτοιου είδους θεματολογία κι επιχειρηματολογία, καθαρά ΚΚ δλδ. έτσι θα σπάσεις τον αποκλεισμό του ΚΚΕ από τα ΜΜΕ;
φυσικά και δε ζητώ να καταπιάνεσαι με θέματα life-style όπως τα δελτία ειδήσεων, αλλά έχει γίνει πολύ μονόχνοτο το ιστολόγιό σου τελευταία. λείπει η αποστασιοποιημένη ματιά προς την πολιτική νομίζω
σε καμία περίπτωση δε θέλω να σε προσβάλω, φιλικά λέω τη γνώμη μου
διέγραψε το μήνυμα αφού το διαβάσεις αν θες
To oτι σε Γαλλια εχει παρει το ΚΚ την κατω βολτα οφειλεται στο οτι αλλαξε την πολιτικη του και τον λογο του? Ξυπνηστε ρε παιδες, τι αλλο θα ακουσουμε. Σε οποιαδηποτε χωρα με υψηλο βιοτικο επιπεδο τα ΚΚ κομματα εχουν καταντησει γραφικα clubs πονεμενων φιλοσοφων. Απλως η ρητορικη περι δικτατοριας του προλεταριατου ακουγονταν τοσο αστεια ωστε αλλαξαν τον λογο τους στην προσπαθεια τους να κρατησουν, εστω και προσωρινα, την δυναμη τους. Η συρρικνωση τους ηταν αναποφευκτη ετσι και αλλιως.
Ευτυχώς που είσαι εσύ ξύπνιος Theo για να ξυπνάμε κι εμείς οι υπναλέοι…
Σημασια δεν εχει πως το λες αλλα τι λες! Χαρακτηριστικο παραδειγμα ο Μαρξ, οπου το Κεφαλαιο (εργο αρκετα δυσκολο) εγινε κατανοητο και αποδεκτο απο χιλιαδες αμορφωτους εργατες, γιατι απλα κατορθωσε να περιγραψει με λεξεις το τροπο ζωης τους! Αυτο χρειαζεται και τωρα! Πρωτα να ξεστραβωθουμε και να γινουμε γνωστες της μαρξιστικης θεωριας, ωστε η πολιτικη μας αναλυση να γινεται σε σωστη βαση. Απο εκει θα προερθουν και τα συνθηματα.
Σαν ελληνικο παραδειγμα θα αναφερω το προεκλογικο συνθημα του ΣΥΡΙΖΑ. Χρησιμοποιώντας ως συνθημα “αλλαζουμε το τοπιο” την καταλληλη στιγμη δεν κερδισε προεκλογικα. Κερδιζει τωρα γιατι μπορεσε να αναλυσει σωστα την συγκυρια και να διακρινει την επικειμενη καταρρευση που τωρα ζουμε.
Παρολα αυτα τα κεντρικα πολιτικα συνθηματα δεν ειναι το προβλημα. Το προβλημα ειμαστε εμεις οι ιδιοι. Ποσες φορες ολοι μας δεν εχουμε βρεθει σε συζητησεις φιλικες και μη οπου ακουμε το ιδιο νοημα παντα με ενα συγκεκριμενο τροπο, προιον αναπαραγωγης της κουλτουρας μας και του χωρου που οι περισσοτεροι ωριμασαμε πολιτικα. Τις γενικες συνελευσεις φοιτητικων συλλογων. Οπως μαθαμε να μιλαμε εκει, συνεχιζουμε να μιλαμε και τωρα, οπως μαθαμε να ασκουμε την πολιτικε εκει την ασκουμε και τωρα.
ακομα και οι παρεμβασεις που θα ακολουθησουν το σχολιο μου (και θα με κραζουν για το παραπανω παραδειγμα, επιτηδες το εβαλα ξερω οτι δεν κολλαει με την συζητηση) θα αναφερουν πανω κατω τα ιδια που αναφερονται και σε αλλες παρεμβασεις, με ενα λεξιλογιο 20-30 λεξεων κλισε για την επιχειρηματολογια της αριστερας γενικα. και οταν λεω γενικα το εννοω για να μην τα ακουσω μονο απο ΚΚΕδες. εννοω γενικα για συνασπισμενους, αντιεξουσιαστες, αριστεριστες, ολους!
επομενως θεωρω για να σπασουμε τα στεγανα της γλωσσας που χρησιμοποιουμε και να μην θεωρειται ξυλινη, πρεπει πρωτα να σπασουμε τα στεγανα της ιδεολογιας μας. Να σκοτωσουμε τον μπατσο που κρυβουμε μεσας μας οπως ελεγε και καποιος συντροφος σε ολα τα επιπεδα. Πραγμα πολυ δυσκολο γιατι πρεπει να αμφισβητεις καθημερινα την πολιτικη σου οντοτητα ενω παραλληλα η κυριαρχη ιδεολογια σε βομβαρδιζει απο την ωρα που ξυπνας μεχρι την ωρα που θα κοιμηθεις.
Το θεμα με εχει απασχολησει αρκετα και θα ηθελα πραγματικα να διαβασω τις παρεμβασεις σας.
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΕ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ!
Εγω λέγοντας ξύλινο λόγο ενοώ τον επαναλαμβανόμενο λόγο,ξανά και ξανά.Για το αν πρέπει να χρησιμοποιούνται φράσεις μη κατανοητές απο το κόσμο είναι αποδεκτο μόνο εάν δεν υπάρχουν αντίστοιχες φράσεις ή προτάσεις που να αντικαθιστούν πλήρως το νόημα.Αυτό βέβαια εκτός ότι δεν είναι πάντα εφικτό έιναι και εξαιρετικά δύσκολο .Πρέπει να έχεις φοβερές ικανότητες ρητορικης.Ο σκοπός σου όμως είναι να > ένα λόγο,δεν μπορείς να αναλύεις την θεωρία κάθε φορά.Αυτό που μπορείς να κάνεις και γίνεται βέβαια απο το ΚΚΕ σε ικανοποιητικό βαθμό είναι να επεξηγείς επιλεκτικά βάσει της επικαιρότητας.
ο μαρξισμος δεν ειχε ξυλινο λογο. τον απεκτησε αφου εκφραστηκε στο πεδιο της κρατικης εξουσιας με σοσιαλιστικους ρεαλισμους προλετ κουλτ κ.λ.π. γλωσσολογικα οι τοσες ακαμπτες γωνιες των φρασεων δειχνουν μια βαρια καταθλιπτικη κρατικη καταγωγη
Ο Μιke εκανε ενα σχολιο και αγγιξε την ουσια. Γενικα οι κομμουνιστες μισουν αυτο που οι Αγγλοι ονομαζουν “flexibility”- ευελιξια (αν και ο Ελληνικος ορος δεν αντιστοιχει απολυτα). Τα παντα ειναι κεντρικα καθορισμενα και για να αλλαξει οτιδηποτε πρεπει να το εγκρινει η τερατωδης γραφειοκρατια. Αυτη η ακαμψια αντανακλαται και στον λογο των κομμουνιστων. Για να αλλαξουμε τον λογο μας πρεπει να τον αλλαξει πρωτα η ΓΓ. Αυτο βεβαια γινεται σιγα σιγα. Γι’αυτο αν διαβασεις ριζοσπαστη του ’50 και του ’95 το λεξιλογιο εχει μικρες διαφορες.
Εξυπνάκιδες…..
Ξύλινη γλώσσα σημαίνει εμονή σε θεματολογία συγκεκριμένη στην πολιτική σου και δευτερευόντως φρασεολογία.
Οποτε χρησιμοποιήθηκε αυτή η απαξια αποσκοπούσε στη αφηρημένη και διαλυτική επίδραση στον πολιτικό λογο κυρίως των κομμουνιστών . Οταν βέβαια αυτός ξέφευγε από τα κανάλια του πολιτικού και του τηλεοπτικού συστήματος.
Εάν οι κομμουνιστές χρησιμοποιούσαν την ίδια φρασεολογία για να λιβανίσουν και να στηρίξουν το σύστημα , κανείς δεν θα ανακάλυπτε τον αδόκιμο όρο “ξύλινη γλώσσα”.
Αλήθεια τα κλισέ . οι ατάκες , το ύφος Tredy των ΜΜΕ και των Life style κομμάτων σε πόσα χρόνια μονότονης επανάληψης θα είναι “ΞΥΛΙΝΟ” ???
Εγώ πάλι πιστεύω ότι η φράση “ξύλινη γλώσσα” είναι η πιο ξύλινη που υπάρχει. Τουλάχιστον έτσι έχει καταντήσει. Μου έχει τύχει πολλές φορές, άνθρωποι που καταλαβαίνουν την πολιτική ορολογία, να πετάνε το κλισέ, πλέον, της ξύλινης γλώσσας επειδή απλώς έχουν κολλήσει με την πλάτη στον τοίχο.
Πάντως το θέμα της εκλαϊκευσης της πολιτικής των κομμάτων είναι πολύ σημαντικό. Τα “προοδευτικά” κόμματα έχουν μόνο να κερδίζουν από αυτό, ενώ από την άλλη τα κόμματα συντήρησης του κατεστημένου δεν θα κάνουν ποτέ εκλαϊκευμένη την πολιτική τους επειδή ακριβώς δεν θέλουν να καταλάβει ο πολύς ο κόσμος τι εννοούν. Πάρτε ένα πρόγραμμα ή οποιοδήποτε άλλο κείμενο θέλετε τις ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ. Θα βαρεθείτε να διαβάζετε για “κοινωνίες πολιτών”, για “οργανώσεις καταναλωτών”, για “κοινωνίες πληροφορίας” και για ΜΚΟ. Πείτε μου εσείς, καταλαβαίνει ο μη πολιτικοποιημένος κόσμος τί είναι αυτά? ΟΧΙ. Απλώς είναι εύηχα. Και για το τέλος να θέσω και μία ρητορική ερώτηση. Όλα αυτά δεν είναι ξύλινη γλώσσα? Γιατί κατηγορείται μόνο ένα κόμμα για ξύλινη γλώσσα? Οι άλλοι δεν έχουν εμμονή με τα παραπάνω πράγματα που δεν τα καταλαβαίνει ο λαός? Ο Ιμπεριαλισμός μας πείραξε? (παραπάνω από μία ερωτήσεις αλλά… τέλος πάντων)
Ξυλινος λογος χαρακτηριζεται , και ετσι ξεκινησε η συνδεση της καθημερινης πολιτικης με τον χαρακτηρα του κρατους ( καπιταλιστικο ) με την κατευθυνση της χωρας ΝΑΤΟ ΕΟΚ στη διαρκεια της αναδειξης του ΠΑΣΟΚ σε κυβερνηση ( 1981 και μετα ).
Τοτε το ΠΑΣΟΚ βλεποντας τον κινδυνο επηρεασμου των μαζων απο τα συνθηματα που και το ιδιο ελεγε και μαλιστα πιο δυνατα αρχισε αυτη τη φρασεολογια εναντια το ΚΚΕ ωστε να εμφανισει οτι ναι μεν αυτο κραταει τις αρχες του αλλα ειναι και μεσα στο πνευμα της εποχης και ασχολειται με συγχρονα και πραγματκα προβληματα και δεν κοιταζει τους διαχωρισμους του παρελθοντος σαν τους κομμουνιστες με την ξυλινη γλωσσα και ξεπερασμενη νοοτροπια .
Ομως κανεις δεν μπορει η δεν θελει να δει οτι τα προβληματα της αναπτυξης του καπιταλισμου ειναι ιδια και απαραλαχτα με τις ιδιες επιπτωσεις ( ολα αυτα οσο κι αν φαινονται ισοπεδωτικα ειναι ιδια ποιοτικα )
Τελικά όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται… Δεν έπιασαν οι περισσότεροι το τι εννοούσα. Εκτός των άλλων έχετε ακούσει τα ΜΛ πως μιλούν; Όχι πως πολλοί από τον απλό κόσμο του ΚΚΕ πάει πίσω. Ρε παιδιά γιατί πολύς κόσμος χρησιμοποιεί τη λέξη “προτσές” και όχι διαδικασία; Και είπα κιόλας πως η Αλέκα ήδη αλλάζει το λόγο της. Σε συνέντευξη τύπου (που νομίζω είχα στο 10ο επεισόδιο) θα προσέξετε πως πάει να πει αστικές φυλλάδες και πριν βγάλει το ασ βγαίνει και διορθώνει “όλες οι υπόλοιπες εφημερίδες” .
Ποιος θα μου απαντήσει αν έχασε σε κάτι το “πρώτο ξύλινο” στην τελική έκφραση της γγ;
Αυτό που δεν έγινε κατανοητό και το βλέπω διαβάζοντας το σχόλιο περί Μαρξ. Τα χρόνια της επανάστασης στη Ρωσία ελάχιστοι είχαν διαβάσει Μαρξ και Λένιν. Όμως οι πύρινοι λόγοι του Λένιν και οι απλές προκηρύξεις που μοίραζαν ήταν αυτές που έδωσαν την καθοδήγηση τη σωστή. Και σκεφθείτε σε κάποιον που δεν έχει καμία σχέση με την αριστερά να του λες πως είναι θύμα της αντίδρασης και πως πρέπει η κοινωνία να προοδεύσει.
Τι σημαίνει πρόοδος για την πληθώρα της κοινωνίας και τι αντίδραση. Πρέπει να την χρησιμοποιούμε τη λέξη ευρέως ή μήπως μόνο σε συζητήσεις με εξοικειωμένους;
@Δημήτρης Τσουλής: Επίσης δεν προσπαθώ να σπάσω το εμπάργκο των ΜΜΕ απλώς αυτό το blog είναι ημερολόγιο δικό μου. Αυτή τη στιγμή δεν με ενδιαφέρει τόσο η Ζαχοπουλιάδα-Θεμακιάδα και έτσι δεν έγραψα κάτι άλλο. Για το θέμα του Χριστόδουλου θα έγραφα χθες αλλά δεν είχα ίντερνετ για αρκετές ώρες. Το blog μου θα γίνεται τόσο μονόχνωτο όσο δεν υπάρχουν εξελίξεις στην πολιτική ζωή.
Ζηταω συγνωμη απο ολους τους γνησιους και σοβαρους κομμουνιστες που προβληματιζομαι και γραφω την γνωμη μου! υποσχομαι δεν θα το ξαναπαιξω εξυπνος αλλα θα καθομαι στην γωνια κια θα ακουω τους σοφους να μιλανε…ειναι αληθεια οτι δεν ξερω τιποτα και το παιζω καποιος στα ματια αυτων που τα ξερουν ολα!
O ορος “Ξυλινη γλωσσα” αναφερεται στην ακαμψια του λογου και οχι αν αυτος ειναι κατανοητος. Μην τα μπερδευετε τα πραγματα.
Αρχισαν οι συντροφοι τις διατριβες τους, και αναρωτιεμαι αν και οι ιδιοι βγαζουν ακρη απο τα λεγομενα τους. Δεν καταλαβαινω λοιπον που ειναι το προβλημα απο την στιγμη που οι συντροφοι ειναι περηφανοι για το οτι παραμενουν το τελευταιο Σταλινικο κομμα στην Ευρωπη. Ακαμψια για την οποια ειστε περηφανοι.
Το προβλημα σας συντροφοι δεν ειναι το ποσο κατανοητα ειναι αυτα που λετε. Ειναι βαρετα.
Ρε παιδιά, εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί το θέμα έμεινε κολλημένο μόνο στα κομμουνιστικά κόμματα. Εντάξει, μπορεί γενικά πρώτα να κατηγορούνται αυτά για χρήση ξύλινης γλώσσας, αλλά για δείτε και τη γλώσσα των άλλων πολιτικών φορέων. Έχω κάνει εργασία πάνω στην γλώσσα του πολιτικού λόγου, και μπορώ να διαβεβαιώσω οτι αν πάρετε κείμενα απ’ όλο το πολιτικό φάσμα θα δείτε οτι παντού υπάρχουν στερεότυπες λέξεις, εκφράσεις, δομές κτλ. Απλά επειδή τα κομμουνιστικά κόμματα και κάποια αριστερά κόμματα χρησιμοποιούν περισσότερο κάποιους επιστημονικούς όρους του πολιτικού πεδίου, γι αυτό θεωρείται οτι η ξύλινη γλώσσα είναι δική τους αποκλειστικότητα.
Theo@
Σκέψου ότι αυτό που ιδεολογικά πρεσβεύεις έχει ιστορία ύπαρξης από τον 15 αιώνα και όμως το θεωρείς νέο.
Ο θεωρητικός της ελεύθερης αγοράς Adam Smith είναι πανάρχαιος όσο και το αρχαιότερο επάγγελμα.
Σικάγο του 1896 , ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί του 1914-1919 , κράχ του 1929 , φασιστική εκτροπή του 30 , ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί του 40 , Μακαρθισμός του 50 , μητροπολιτικός ρατσισμός (ΗΠΑ) του 60, αποικιοκρατικές συγκρούσεις του 60 από Αλβιόνες που καταρέανε , ενεργειακό και οικονομικό κραχ του 70 , ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί του σήμερα με ΙΡΑΚ-ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ-ΙΡΑΝ – ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ – ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ – ΣΟΜΑΛΙΑ – ΓΡΕΝΑΔΑ – κλπ , διεθνή ΄”ευαγή ιδρύματα” για το καλό του πολίτη όπως Δ.Ν.Τ. Παγκόσμια τράπεζα , ΝΑΤΟ , Gatt κλπ…………………………………………………………………………………………………………..
Εχεις δίκιο.
Η δικιά σας πραγματικότητα δεν άφησε τους εργαζόμενους εδώ και 200 χρόνια να βερεθούν . Είχατε ποικιλία……………………………
Αντε παλι η γνωστη κουβεντα για τον ξυλινο λογο…
Τι να πω τωρα; φωναζει ο κλεφτης;
Ακουω αυτο την “κατηγορια” προς τους κομμουνιστες απο ατομα αλλων πολιτικων χωρων και αναρωτιεμαι: εχουν ανοιξει να διαβασουν τα προγραμματα των κομματων τους; καταλαβαινουν τι ακριβως λενε; αν καποιος δεν εχει σημαντικη πολιτικη πειρα κατα κανονα εισπραττει τα αντιθετα απο αυτα που νομιζει οτι διαβαζει. Σε αυτο αναφερθηκαν κι αλλοι πιο πανω και πολυ σωστα κατα τη γνωμη μου. Μεσα απο ευηχους μεν, ακατανοητους δε ορους στο λαο, περνανε την αντιλαϊκη πολιτικη τους.
Και για να ερθω στο πνευμα, αν το καταλαβα σωστα, του αρθρου. Υπαρχει πραγματικα προβλημα οταν ως ΚΚΕδες απευθυνομαστε στον κοσμο μιλωντας ακαταλαβιστικα, αυτο ομως δεν ωφειλεται σε επιλογη του κομματος, αντιθετα, παντα θυμαμαι να μας προτρεπουν τα στελεχη του κομματος για περισσοτερο διαβασμα ωστε να κατανοουμε σε βαθος την πολιτικη του Κομματος και αρα να μπορουμε με απλα και κατανοητα λογια να τη μεταδιδουμε. Μαλιστα, να πω απο την προσωπικη μου εμπειρια, οσο πιο καλα καποιος συντροφος εχει κατανοησει την πολιτικη του Κομματος οσο και τη θεωρια του, τοσο πιο ευκολα και κατανοητα χωρις “στριφνους” ορους τη μεταδιδει κερδιζοντας συνειδησεις. Αυτο βεβαια δε σημαινει οτι ο καπιταλισμος, ο ιμπεριαλισμος,η αστικη ταξη… παυουν να λεγονται ετσι. Εξαλλου για το οτι ως εννοιες ειναι βεβαρημενες δε φταιμε εμεις αλλα η πραγματικοτητα, οχι και να τις στρογγυλεψουμε λοιπον!
Συνεπως μιλαμε για την “επικοινωνιακη”(δε μπορειτε να πειτε, καθολου ξυλινος ορος, ε;) τακτικη κι οχι για την ουσια, το τι λεει ο καθενας δηλαδη που ειναι και το βασικο.
Πάντως για να στηρίξω την άποψη μου οτι ο ξύλινος λόγος δεν είναι “προνόμιο” των κομμουνιστών και της αριστεράς γενικότερα, θα σας προέτρεπα να παρακολουθήσετε τις συνεντεύξεις τύπου των τελευταίων κυβερνητικών εκπροσώπων. Είτε του ΠΑΣΟΚ είτε της ΝΔ. Ε, οι απαντήσεις είναι συνεχώς πανομοιότυπες.
@ Καρπίδης: Η λέξη “Προτσές”χρησιμοποιείται από τους κομμουνιστές γιατί δε σημαίνει μόνο διαδικασία, αλλά και διαλεκτική προς τα μπρος ανάπτυξη (έχει ποιοτική διαφορά).
Η λέξη “ιμπεριαλισμός” χρησιμοποιείται γιατί εμπεριέχει μια επιστημονική έννοια, πάνω στην αναλυση αυτού του συστήματος, που για παράδειγμα δεν έχει η από τους σοσιαλδημοκράτες χρησιμοποιούμενη λέξη “νεοφιλελευθερισμός” (έχει ποιοτική διαφορά).
Οι λέξεις “καπιταλισμός” ή “εργατική τάξη” χρησιμοποιούνται γιατί υποδεικνύουν μια διαφορετική θεώρηση του κόσμου, που επουδενί δε θα περιέγραφαν οι σουποειδείς λέξεις “παγκοσμιοποίηση” και “πολίτες” (εχουν ποιοτική διαφορα).
Δεν ξέρω κατα πόσο εχετε κάποιοι εδω μέσα συμμετάσχει σε πολιτική εξόρμηση φάτσα με φάτσα με εργάτες, ή αν η μονη εμπειρία πολλών είναι η επαφή μεσω των καναλιών και των αμφιθεάτρων. Πιστέψτε με όμως ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν χρσιμοποιύνται απο τους κομμουνιστές που περιοδεύουν στους χώρους δουλειας.
Χωρίς προθεση να τσιτατολογήσω, να αναφέρω απλά ένα παράδειγμα, που πιθανόν να μην έχει απόλυτη αναφορά στο σήμερα αλλά δειχνει πως το βλεπουν το πράγμα οι κομουνιστές: ο Λένιν χωρίζει στα δημόσια fora τα μέλη του κόμματος σε “αγκιτάτορες”, “προπαγανδιστές” και “θεωρητικούς”. Των οποίων ο λόγος ειναι και πολιτικά διαφοροποιημένος απο κοινο σε κοινό στο περιεχόμενό τους. Αγκιτάτορες για την προσωπο με πρόσωπο δουλεια μέσα στην εργατιά, προπαγανδιστές για τη μαζική δουλειά στον κόσμο και θεωρητικούς που θα καταπιάνονται πλαϊ στα πρακτικά και με τη θεωρητική, ιδεολογική ανάλυση.
Συμφωνώ πως αναλογα με το κοινο που απευθύνεσαι, αναλογη πρέπει να είναι και η γλώσσα που χρησιμοποιείς. Σκοπός όμως του κομμουνιστικού κόμματος δεν είναι λαϊκίστικα να κολακεύει τις μάζες αλλά να τις διαπαιδαγωγεί πολιτικά και να τις τραβάει σε νέα πολιτικά επίπεδα με την ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ (πανω απο όλα) φρασεολογία του.
Και λέω επιστημονική γιατί ο μαρξισμός λενινισμός πέρα από μια πολιτική θεωρία ειναι και μια επιστημονική θεωρία.
Δε θα “εκσυγχρονιστούμε” στα πλαίσια που μας πατρονάρει το σύστημα. Όπως πισω απο τις λέξεις ανταγωνιστικότητα, ανταποδοτικότητα, ευελφάλεια, αειφόρος ανάπτυξη, κοινωνια των πολιτών, απασχόληση, κοινωνική ειρήνη, ταμείο αλληλεγγύης, κοινωνικός εταιρισμός, διάλογος, διαφάνεια κλπ κλπ κλπ κρύβεται ένα ταξικό επιστημονικό υπόβαθρο, έτσι και πισω από τις μαρξιστικές έννοιες υπάρχει ένα αντιστοιχο.
Εννοειται πως θέλω να ειμαι κοντά στις πολιτικές εξελίξεις, να αξιοποιώ τις νέες τεχνολογίες και τη γλώσσα της εργαζόμενης νεολαίας… και γερουσίας (γιατί όχι).
Αν όμως το σύστημα λοιπόν με θέλει “μη- ξύλινο”, δηλαδή ιδεολογικά ανερμάτιστο και στρογγυλό απέναντί του, τότε ΝΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΠΙΟ ΞΥΛΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠ ΤΟΝ ΠΙΝΟΚΙΟ…
Αν και ο ίδιος είμαι “θύμα” του “πειρασμού” για χρήση μιάς πιό “εύπεπτης” γλώσσας, εν τούτοις δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω ότι ορισμένες όροι χάνουν τη σημασία τους όταν αποδίδονται με άλλες λέξεις από εκείνες, που χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για τον προσδιορισμό τους π.χ. απασχόληση αντί εργασία, παγκοσμιοποίηση αντί ιμπεριαλισμός, πολίτες αντί εργαζόμενοι κοινωνικοί εταίροι αντί κοινωνικές τάξεις κ.ο.κ. στην ατέλειωτη σειρά του “σύχρονου” λεξικού της εύκαμπτης πλαστικής γλώσσας, που χρησιμοποιείται σε αντικατάσταση της άκαμπτης “ξύλινης”, για να περάσει τάχα, πιό εύκολα ο πολιτικός λόγος στο “κοινό” (για ν’ αποφύγω τον ξύλινο όρο “μάζα”).
Δεν εννοούν, όμως, το ίδιο και αυτό δεν είναι θέμα γλώσσας αλλά αντίληψης, που εκφράζεται μέσα από την “ωραιοποιημένη” γλώσσα για ν’ αποφύγει την αναφορά στην πραγματική σημασία. Όσο για την “αποστροφή” του κοινού προς την “ξύλινη” γλώσσα, αυτό δεν οφείλεται τόσο στις λέξεις όσο σ’ αυτό που αυτές εννοούν και κάτω από επίδραση της κυρίαρχης αντίληψης δεν έιναι σε θέση να αποδεχτεί.
“Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει”… βγαλμένο μέσα από τη λαίκή σοφία, που βέβαια δεν είναι απόρροια κανενός δογματισμού και αρτηριοσκληρωτισμού… Θα συμφωνήσω, βέβαια, ότι δεν μπορείς να εξηγήσεις με τα ίδια λόγια σε όλους το ίδιο πράγμα, αλλά όταν προσδιορίζεις επίσημη πολιτική θέση και άποψη, εκεί οι λέξεις που χρησιμοποιούνται αποκτούν την αρχική τους βαρύτητα ή ελαφρύτητα.