Κείμενο της Καθημερινής έξω από τα δόντια
δημοσιευμένο από τον : karpidis στην κατηγορία Blogroll, politiki, Μ.Μ.Ε, πολιτική
Κατόπιν άρθρου του neolaia.gr και του prezatv διάβασα το από την Καθημερινή και κράτησα το συγκεκριμένο κομμάτι που εμένα μου ήρθε σαν να φωτογραφίζει blog.
Για να κατακτήσουν λοιπόν τη δόξα στον κυβερνοχώρο, οι μπλόγκερ δοκιμάζουν τα πάντα, σκορπούν φήμες, διαδίδουν ψεύδη, δημιουργούν τεχνητές αντιπαραθέσεις, κατασκευάζουν ανύπαρκτα πρόσωπα και μεταδίδουν τα πλέον εξωφρενικά βίντεο, διεκδικώντας επάξια τον τίτλο των ιερόδουλων του κυβερνοχώρου.
Δεν κατάλαβα γιατί κάποιοι ενοχλήθηκαν. Αν δεν απομονώσουμε μόνοι μας, τέτοιες τεχνικές και να μην τους δίνουμε σε τέτοια δημοσιότητα κάνοντας link, ούτε να τους διαβάζουμε θα είναι λογικό να ακούμε τέτοιες απόψεις από κάποιους που ξέρουν λίγα πράγματα. (αν και η δημοσιογράφος που το έγραψε νομίζω πως ήταν αρκετά προσεκτική επειδή γνώριζε. )
photo via silvia di natale’S
No related posts.
Feed
Τα blogs εχουν αρχισει και ενοχλουν…εκδοτες,δημοσιογραφους,παραγωγους…ολους…
Τα blogs κερδιζουν καθημερινα εδαφος σε ολους τους τομεις,χωρις να εχουν σκοπο το κερδος…και αυτο ειναι που τους τρομαζει…
Keep blogging σε ολους…
Το μελλον ειναι στα χερια μας…
@πρέζα tv: Σε περιμένω δίπλα όταν θα κάνουμε καμιά κίνηση εναντίον των προβοκατόρων δημοσιογράφων που βρήκαν τρόπο να γράφουν ότι θέλουν και να εκβιάζουν χωρίς να κινδυνεύουν!
Δεν έχω διαβάσει το άρθρο, αλλά από το απόσπασμα που αναφέρεις Αντρέα, δεν βρίσκω κάτι το προβληματικό.
Μη ξεχνάς ότι δεν απευθύνεται (μόνο) σε ανθρώπους που γνωρίζουν & χρησιμοποιούν το διαδίκτυο (ως προς το “Αν δεν απομονώσουμε μόνοι μας…”).
Τέλος, προφανώς, οτιδήποτε γράφεται και ανεβαίνει στο διαδίκτυο, δεν είναι απαραίτητα αλήθεια, και μπορεί να είναι και χειραγωγούμενο.
η τηλεόραση ως μέσο δεν πρέπει να καταδικάζετε. Από την άλλη το προϊόν που μας προσφέρει είναι το αληθινό έλλειμμα δημοκρατίας της.
Εκπομπές – σκουπίδια κλωνοποιούνται με μεγάλη ταχύτητα την ίδια ώρα που εκπομπές ποιότητας (αν και παραδέχομαι την υποκειμενικότητα του όρου) είτε κόβονται, είτε εξοστρακίζονται κάπου εκεί στα μεσάνυχτα. Ειδήσεις της επικαιρότητας, “θάβονται” την ώρα που όλα τα δελτία ειδήσεων των μεγάλων καναλιών έχουν καταντήσει μονοθεματικά παραθυρο-reality, αναλώνοντας τα 60 λεπτά τους σε ατέρμονες συζητήσεις και σε επιδείξεις δημοσιογραφικής “μαγκιάς”. Και οι εναλλακτικές προτάσεις όσο πάνε και λιγοστεύουν.
Μην κλείσετε την τηλεόραση για να αποδείξετε ότι μπορείτε χωρίς αυτή. Μην την κλείσετε πιστεύοντας ότι θα προκαλέσετε, με την κίνηση αυτή, καμιά μεγάλη επανάσταση. Κλείστε την μόνο και μόνο για θυμηθείτε πως είναι να γίνεστε κοινωνικοί μια Δευτέρα βράδυ. Με τους φίλους, την σχέση σας ή τα παιδιά σας. Κλείστε την για να αποδείξετε στον εαυτό σας ότι όταν δεν σας αρέσει ένα πρόγραμμα μπορείτε να κάνετε πολλά άλλα ενδιαφέροντα πράγματα. Και από αύριο ξανανοίξτε την, προσπαθώντας να μετριάσετε την θέαση της. Επιλέγοντας εσείς τι θα δείτε και όχι οι καναλάρχες και οι διαφημιστές. Στέλνοντας το μήνυμα, κάθε μέρα που θα περνά, ότι δεν μας λοβοτόμησαν ακόμα και ούτε πρόκειται να τους επιτρέψουμε να μας το κάνουν.
Τις ημέρες που πέρασαν ξεκίνησε στο διαδίκτυο μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κουβέντα με αφορμή την κίνηση αυτή. Κάποιοι επιχειρηματολόγησαν υπέρ και κάποιοι κατά. Τους παρακολούθησα και εκτίμησα απεριόριστα τις απόψεις τους.
Κάποιοι άλλοι… πιτσιρίκοι και μη προτίμησαν να την χλευάσουν με χαρακτηρισμούς όπως αηδία, αφέλεια, βλακεία, κουταμάρα. Μερικοί είδαν, μάλιστα, πίσω από την κίνηση ασύμμετρες απειλές. Την χαρακτήρισαν ύποπτη, γκεμπελική, δάχτυλο σκοτεινών και φασιστικών συμφερόντων (!!!). Σε όλους αυτούς δεν έχω να πω κάτι. Θέσεις χωρίς επιχειρήματα είναι, άλλωστε, κενές και αδιάφορες.
Επειδή συνηθίζεται να μιλάνε όλοι την επόμενη ημέρα για την επιτυχία της εκάστοτε καμπάνιας, εδώ στο “τετράδιο” δεν πρόκειται να διαβάσετε κάτι σχετικό. Επιτυχία, θεωρώ, ότι ήταν ο διάλογος που έγινε και η διάχυση της προσπάθειας στον κόσμο. Εφημερίδες και ραδιοφωνικοί σταθμοί συνέβαλαν ώστε η κίνηση να βγει και έξω από το διαδίκτυο.
Την επιτυχία της θα την γνωρίζει ο καθένας από εμάς προσωπικά σήμερα το βράδυ, λίγο πριν πέσει για ύπνο. Για να δούμε, τολμάμε να κλείσουμε την τηλεόραση μας; Έστω και για μια μέρα…
Υ.Γ Η κίνηση “Μια μέρα χωρίς τηλεόραση” δημιουργήθηκε απο τον vagnes, τον tzonako, την Ελένη, το καπιταλιστικό κουμμούνι, τον Αντώνη και εμένα. Δεν το είχαμε αναφέρει στο αρχικό κείμενο για ενα και μόνο λόγο. Σκοπός μας δεν ήταν η προσωπική μας προβολή αλλά η διάχυση της ιδέας. Αυτό σημαίνει οτι η πρωτοβουλία ανήκει σε περισσότερα απο εκατό blogs που την στήριξαν και την αναδημοσίευσαν. Σας ευχαριστούμε.
@Καλαντζής,
Να παραφράσω λίγο την άποψη σου Νίκο για να σου δώσω να καταλάβεις γιατί μας εκνευρίζουν υπερβολικά τέτοιες απόψεις όπως της “κυρίας” Κουναλάκη:
Εκ μέρους ποιανών αντικειμενικών ΜΜΕ μιλάει “κυρία”? Από που και ως που βγάζει την ουρά της απ’ έξω?
Εγώ νομίζω πως το μόνο που ήθελε να κάνει είναι να προκαλέσει και να αποκτήσει δημοσιότητα. Και το πέτυχε. Μην ασχολείστε άλλο μαζί της (εμένα πάλι Καρπίδη η κυρία μου θύμισε αυτήν)
@Καλαντζής: Εγώ συμφωνώ με τη κυρία. Κάποιοι είναι πράγματι σαν τις πουτάνες του διαδικτύου.
@παπαχατζής: Έχω γράψει και την χλεύασα την κίνηση και γω θα μπορούσες να γράψεις εκεί κάτι σχετικό. Νομίζω ο χλευασμός του πιτσιρίκου έχει παραπάνω νόημα από ότι σε άφησε η προσωπική σου εικόνα να κατανοήσεις.
Πάντως αμφιβάλλω πολύ για το ποιόν της. Το όλο άρθρο μου φαίνεται σαν μία απόπειρα να δουν πόσο γρήγορα μπορεί να μαθευτεί κάτι στην blogοσφαιρα.
Και τέλος, αν η κυρία χαρακτηρίζει “ανώνυμες πουτάνες” όλους εμάς που γράφουμε στα blogs, τότε να θεωρήσουμε πως η συγκεκριμένη κυρία που γράφει στην εφημερίδα είναι μία δηλωμένη πουτάνα πολυτελείας?
Εμένα μου κάνει γενικά εντύπωση η επίθεση που γίνεται στα μπλογκ τώρα τελευταία. Νομίζω οτι δεν είναι το μόνο κείμενο που έχει κυκλοφορήσει και τα “χώνει” άγρια στα μπλογκ. Όμως αυτή η φράση με τις ιερόδουλες ταιριάζει καλύτερα στα τηλεοπτικά κανάλια και να μην πω που αλλού γιατί θα μου κάνουν μήνυση.
Είμαστε έτοιμοι όλοι για καυγά.
Εθελοτυφλούμε αν δεν δεχόμαστε ότι υπάρχουν και κακώς κείμενα στην blogόσφαιρα.
Αυτή η τάση μας για μίσος και αλληλοσπαραγμό βρε παιδί μου…
[...] Γράφουν επίσης: Πολιτικό Blog – Πρέζα [...]
@Μαργαρίτη Και τέλος, αν η κυρία χαρακτηρίζει “ανώνυμες πουτάνες” όλους εμάς που γράφουμε στα blogs, τότε να θεωρήσουμε πως η συγκεκριμένη κυρία που γράφει στην εφημερίδα είναι μία δηλωμένη πουτάνα πολυτελείας?
χααχχααχ έγραψες :-p
@Γιώργος Μαργαρίτης: Πες τα ρε συ, πες τα!
Φίλε Αντρεα, τα blogs εχουν αρχισει και ενοχλουν τους δημοσιογραφους. Αυτό το έδειξε π.χ. και ένα δημοσίευμα από το περιοδικό Σινεμά που υπήρξε τον προηγούμενο μήνα.
Αν το press-gr μαυρίζει την εικόνα μας (όσο και αν μπορούμε να το πούμε έτσι) αυτό είναι άλλο θέμα.
Ελπίζω πάντως να σοβαρευτούν, αν και δεν το νομίζω.
Τα blogs κερδιζουν καθημερινα εδαφος ας μην το αφήσουμε σε τρίτα άσχετα χέρια!
@sofia,
Εθελοτυφλούμε αν δεν δεχόμαστε ότι υπάρχουν και κακώς κείμενα στην blogόσφαιρα.
Υπάρχουν και αυτά, φυσικά. Αλλά το άρθρο δεν αναφέρει πως “εκτός των άλλων, μέσα σε διάφορα ενδιαφέροντα και καλά blogs, υπάρχουν ΚΑΙ τέτοια blogs”. Με τον τρόπο που παρουσιάζει το θέμα, οι συγκεκριμένοι επιθετικοί προσδιορισμοί όπως “ιερόδουλες του διαδικτύου” αναφέρονται στο *σύνολο* των blogs. Και πες μου πως αν δεν ήσουν blogger, ώστε να ξέρεις “εκ των έσω” πως έχει η κατάσταση στα blogs, και διάβαζες την συγκεκριμένη παράγραφο, πως δεν θα θεωρούσες πως ΟΛΟΙ οι bloggers είναι όπως τα περιγράφει. Πες μου την εντύπωση αφήνει το άρθρο σε κάποιον άσχετο.
Και θα ξαναπώ αυτό που είπα και νωρίτερα, με κάπως πιο ωμό τρόπο, και ας με συγχωρέσει ο αδμίν: με ποια λογική κατακρίνουμε τα κακά[edited] των άλλων πριν να δούμε τα δικά μας?
(όπου “άλλων” βάλτε “blogs”, και όπου “δικά μας” βάλτε “εφημερίδες”)
@Γιώργος Μαργαρίτης
προσωπικά τα βλέπω ως ψιλά γράμματα όλα αυτά. Πόσες φορές κι εμείς ως bloggers δεν έχουμε γράψει για τα ΜΜΕ θεωρώντας ότι τα κακά κείμενα είναι αντιπροσωπευτικά του συνόλου;
Ας ξέρουμε με λίγα λόγια αγαπητέ ότι το να “ανήκεις” σε μία κοινότητα έχει και τα άσχημα της – όπως για παράδειγμα να κρίνουν από έναν (ή τους λίγους) για όλους. Όπως γίνεται πάντοτε.
Δεν κατάλαβα πότε πήραμε το φωτοστέφανο τηε ηθικής εμείς οι bloggers.
Διαβάστε από εδώ όλο το κείμενο
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_07/02/2008_258371
Πραγματικά η κυρία εκφράζει μια πίκρα λες και τις έφαγαν το ψωμί της.
Δεν ανησυχώ, πλέον έχει γίνει εθνικό σπορ των δημοσιογράφων, να τα χώνουν μια φορά την εβδομάδα
στα blogs, για να δείχνουν ότι ξέρουν και από blogoσφαιρα. Αν σταματήσουν, θα προβληματιστώ.
@red Garland: Ποιος ο λόγος να βάλεις link ( και μάλιστα λάθος γραμμένο) ένα link που υπάρχει στο κύριο άρθρο;
sofia, θα πω κάτι τελευταίο και το λήγω εδώ.
Αν δεν υπήρχε η (επιτηδευμένη θα μου επιτρέψεις, δεν μπορώ να την εξηγήσω αλλιώς) γενίκευση, ίσως και να μου άρεσε το άρθρο. Αν είχε έστω και ένα “Κάποιοι bloggers” αντί για το “Οι bloggers” ίσως και να μην είχα καμία αντίρρηση, και να το επιδοκίμαζα κιόλας, καθώς όντως κάτι τέτοιο ισχύει και προφανώς μας ενοχλεί όλους.
Η γενίκευση της όμως δείχνει… μη πω τίποτα χοντρό, θα πω άτομο που σίγουρα δεν τιμά το επάγγελμα του, και ουσιαστικά η ίδια κάνει αυτό που κατακρίνει: προκαλεί, και με πολύ άσχημο τρόπο, προκειμένου να αποκτήσει δημοσιότητα. Τουλάχιστον αυτή υποτίθεται πως είναι και μορφωμένη και ακολουθεί τις αρχές της δημοσιογραφίας, σε αντίθεση με τον κάθε άσχετο/ανώνυμο/αμόρφωτο blogger, που έχει τουλάχιστον το “ελαφρυντικό” της άγνοιας και της βλακείας.
Άραγε αν κάποιος συνάδελφος της έγραφε τα ίδια πράματα και έκανε την ίδια γενίκευση αλλά για τους δημοσιογράφους αυτή τη φορά, αποκαλώντας τους όλους (προφανώς συμπεριλαμβανομένης και της ίδιας) ως “πουτάνες της ενημέρωσης”, πως θα της/σου φαίνονταν?
Νομίζω ότι το σχόλιο της δημοσιογράφου είναι λίγο άκαιρο. Με αυτά που συμβαίνουν στα δελτία ειδήσεων με Ζαχαρόπουλους και σία μου φαίνεται το ότι να μιλάμε για τα μπλογκ και τα ελαττώματά τους είναι τουλάχιστον αστείο.
Η γιαγιά μου κι ο πατέρας μου μιλούσαν για χρόνια για την “τσίπα”. Δε μιλάει κανείς πλέον διότι – όπως και το φιλότιμο – είναι λέξεις άγνωστες στην Ελληνική κοινωνία.
Η κυρία Κουναλάκη σε άλλο άρθρο της αναφέρεται στο “μαύρο υποψήφιο των Δημοκρατικών” δηλαδή τον Βάρακ Ομπάμα.
Όταν κάποιος φέρει τον τίτλο του δημοσιογράφου, πρέπει να προσέχει αυτά που γράφει και πως χρησιμοποιεί τις λέξεις – με μελάνι ή χωρίς, παραμένουν.
Το άρθρο της κυρίας Κουναλάκη ειρωνεύεται, υποβιβάζει και κακοχαρακτηρίζει – βάζοντας σε έναν τορβά – όλους εκείνους που ως γνωστοί ή άγνωστοι παρέχουν ένα κομμάτι του εαυτού τους και της προσωπικότητάς τους, μοιραζόμενοι την αυτοδίκαια κριτική τους με χιλιάδες κι εκατομμύρια άλλων.
Να μιλήσουμε για την αύξηση της τιμής των εφημερίδων από 1 ευρώ σε 1 και 30 λεπτά; Αυτό δεν είναι “εκπόρνευση του πιεστηρίου;”
Η μόνη θετική αναφορά της κυρίας Κουναλάκη στους bloggers είναι όταν μιλάει για τους επίσημους συγγραφείς blogs μεγάλων ειδησεογραφικών πρακτορείων και της …Καθημερινής. Δηλαδή υπαγορεύει η κυρία Κουναλάκη για το ποιός αυτομάτως μπορεί να αποτελεί αξιόπιστη πηγή γραπτών κειμένων και ποιός ανήκει σε κατώτερη κατηγορία.
Αν η κυρία Κουναλάκη επιθυμεί να παραστήσει τη φιλόσοφο της αμπέλου και να συμπεριφερθεί ως αρχαϊζουσα την τάξη και ανήκουσα εις την κάστα των προυχόντων, ας της υπενθυμίσουμε ότι δε ζούμε στην επαρχία της δεκαετίας του ’50.
Είναι σημαντικό να υπάρχει λόγος και αντίλογος χωρίς να αποχαρακτηρίζεται ένα ολόκληρο μέσο όπως τα blog ως πεδίο “ιεροδούλων” που εκπορνεύονται για την ύπαρξή τους. Ειδάλλως, με αυτό το σκεπτικό οι εφημερίδες και η τηλεόραση αποτελούν χαμαιτυπείο με δηλωμένες πόρνες και ταρίφα 1 και 30.
Μετά τιμής,
Λύσιππος – εκπορνευόμενος εν τω κυβερνοχώρω
http://lysippos.blogspot.com
Το γεγονός ότι υπάρχουν τα “κακά”blogs δεν σημαίνει ότι μπορεί κάποιος να χαρακτηρίζει ΟΛΑ τα blogs. Άρα κατά την γνώμη μου, το άρθρο είναι “εκ του πονηρού”. Όντως ενοχλούμε τα κατεστημένα μέσα, γιατί τίποτα δεν φιλτράρεται στο διαδίκτυο κι αυτό, μπορεί να έχει και αρνητικά, αλλά “χάνεται η μπάλα” απ΄ αυτούς που χρόνια ελέγχουν την ροή της πληροφόρησης.
Γι΄ αυτό φίλοι “μην κωλώνετε”.
Αγαπητοί φίλοι θεωρώ πως αντιθέτως τα blogs δεν έχουν ακόμα ενοχλήσει κανέναν, στον βαθμό έστω που μπορεί να γίνει ένα blog απειλητικό. Από τη στιγμή που οι αναγνώστες των blogs περιορίζονται σε μία μικρή μειονότητα Ελλήνων, αφού οι υπόλοιποι ή δεν έχουν την τεχνογνωσία ή την παιδεία, θα τολμήσω να πω, να ασχοληθούν με το εν λόγω άθλημα, δυστυχώς κάποιοι όπως η κυρία δημοσιογράφος που έγραψε το απαράδεκτο άρθρο περιορίζεται απλά στην αρνητική-μαύρη διαφήμιση. Νομίζω πως τα blogs θα αποτελέσουν στο μέλλον απειλή και για αυτό το λόγο ήδη κάποιοι δραστηριοποιούνται στο να υποκρίνονται οτι ειναι bloggers και να διαχέουν προβοκατόρικες πληροφορίες με σκοπό να αμαυρώσουν την αξιοπιστία της blogοκοινότητας. Γιατί ως γνωστόν η πληροφορία είναι έγκυρη μόνον αν προέρχεται από έγκυρη πηγή. Και μία σοβαρή απόφαση που ΘΑ παρθεί είναι αν τα blogs τελικά είναι “η φωνή του λαού”, “προσωπικές σελίδες” ή ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΠΗΓΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ.
(ενδιαφέρουσες εξελίξεις έχει η νομική ενηλικίωση του blog)
Μάλλον θα ήταν πιο σωστό να χρησιμοποιησεί η κ. Κουναλάκη τη φράση “μερικοί μπλόγκερς”, καθότι το “οι μπλογκερς” μπορεί να θεωρηθεί γενίκευση. Πάντως θεωρώ ότι γίνεται πολύ κουβέντα για το τίποτα! Πρώτα κάνει το λάθος η κ. Κουναλάκη και μετά εμείς, όσοι τουλάχιστον μιλάμε για “ΤΟΥΣ μπλόγκερς”. Ε λοιπόν δεν είναι ΟΙ μπλογκερς! Είναι σαν να βάζεις στο ίδιο καζάνι όλους τους γραφιάδες των εφημερίδων και να λες ΟΙ αρθογράφοι (από το Μανδραβέλη μέχρι τον Δελαστίκ…). Είναι σαν να λες ότι συμμερίζομαι όσα υποστηρίζεις εσύ και το ανάποδο. Μιλάμε δηλ. για κραυγαλαία γενίκευση.
Πάντως για να τα λέμε όλα στο άρθρο υπήρχαν και τα εξής αποσπάσματα: “οι μπλόγκερ (…) ενίοτε ξεπερνούν σε εγκυρότητα και ταχύτητα τα συμβατικά ΜΜΕ”, “Είναι δύσκολο να ανταγωνιστεί κανείς τους μπλόγκερ που επενδύουν τα γραπτά τους με μουσική υπόκρουση”. Αλλά αυτά δε τα ανέφερε κανείς…
Απλά έχουνε χάσει το μονοπώλιο στην είδηση και τον σχολιασμό της επικαιρότητας, ο κόσμος τους έχει σιχαθεί και δεν ξέρουν κατα που να κάνουν..
Σε χτεσινό ποστ της, η Ροδιά αποκαλύπτει όντως πως η κυρία Κουναλάκη …τρύπωσε σε ξένα χωράφια και αναμάσησε τα κείμενα άλλων, προκειμένου να συγγράψει την επί χρήμασι πραγματεία της.
Ποιά είναι η πουτάνα λοιπόν;
Όσοι κινούνται στην μπλογκόσφαιρα ξέρουν ποια είναι τα “κακά” και ποια είναι τα “καλά”. Άλλωστε αυτό φαίνεται από την επισκεψημότητα κάθε μπλόγκ και από την σοβαρότητα των σχολίων σε κάθε θέμα.
Συνεχίστε την καλή δουλειά και μην τρώγεστε με την κάθε κυρία Κουναλάκη.
[...] [...]
Karpidi, πες μου τι είσαι; Είσαι… Είσαι… Άσε, θα σου πω καλύτερα από κοντά τι είσαι. ΛοΛ
Πάντως, όπως λέει και ο Βασίλης, ευτυχώς που υπάρχουν πουτάνες…
(συγνώμη για τον προφορικό λόγο που χρησιμοποίησα στο κείμενό μου και την γραφική έκφραση συναισθημάτων)