Τι σχέση έχει ο Μπελογιάννης με το Λιάπη;
δημοσιευμένο από τον : karpidis στην κατηγορία politiki, Ιστορικά, πολιτική
Σαν σήμερα πριν 56 χρόνια προδότες του ελληνικού λαού, δοσίλογοι “εθνικόφρονες” στρατιωτικοί και κυβερνητικοί δολοφονούσαν μετά από μια δίκη παρωδία το Νίκο Μπελογιάννη και τους συντρόφους του. Ο άνθρωπος με το κόκκινο γαρύφαλλο. Αυτός ο άνθρωπος που στάθηκε ήρωας απέναντι στους αμερικανόδουλους στρατοδίκες. Τους προδότες του ελληνικού έθνους, που το αντικομουνιστικό τους μένος έφερε στην Ελλάδα τα πάνδεινα. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε πως ένας από αυτούς ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ο μετέπειτα δικτάτορας της Ελλάδος που αποδεδειγμένα πια, ήταν φερέφωνο της αμερικάνικης κυβέρνησης. Δεν ζήτησε άνευ λόγου πρόσφατα ο Μπιλ Κλίντον συγγνώμη για τη στήριξη στη χούντα. Αυτοί οι προδότες καταδίκασαν για προδοσία έναν ήρωα πατριώτη. Που στάθηκε απέναντι στα ξένα συμφέροντα,γερμανικά ή υπερατλαντικά.
56 χρόνια μετά, κάποιοι φαίνεται ξεχνούν, να ξεχνούν πως οι πολιτικοί τους πρόγονοι ήταν συμμέτοχοι στο έγκλημα. Πως αυτοί που τους κληροδότησαν την εξουσία έδιωχναν κομμουνιστές στην εξορία, είτε αυτή ήταν ελληνικά ξερονήσια ή το εξωτερικό ως εργάτες. Αυτοί οι εργάτες στην πραγματικότητα ήταν πολιτικοί πρόσφυγες. Κάποιους από αυτούς τους πολιτικούς πρόσφυγες επισκέφθηκε ο Μιχάλης Λιάπης στο χωριό Μπελογιάννης στην Ουγγαρία. Εικόνα που μόνο εκνευρισμό μπορεί να φέρει σε κάποιον που δεν ξεχνά. Δεν ξεχνά ποιος ήταν ο Νίκος Μπελογιάννης και δεν ξεχνά ποιος είναι ο Μιχάλης Λιάπης. Κάποιος που αν δεν υπήρχε ο νεποτισμός στα ελληνικά κόμματα εξουσίας δεν θα είχε καμιά θέση στην κυβέρνηση. Αυτός που ο θείος του “διευκόλυνε” τη μετανάστευση. Μπορεί κάποιοι να θέλουν να ξεχάσουν αλλά κάποιους η ιστορία μας διδάσκει.Δεν μπορούμε να δεχθούμε έτσι απλά τις “προεκλογικές” καμπάνιες της κυβερνητικής παράταξης,προς άγρα ψήφων ομογενών, που από τις επόμενες εκλογές θα ψηφίζουν και αυτοί. Ειδικά από μια κυβέρνηση που κρέμεται τόσο από τα ξένα συμφέροντα.
Feed
Το άρθρο είναι προχρονολογημένο και έχω βάλει την αρχική ημερομηνία που θα δημοσιευόταν αν δεν είχα κάποια προβλήματα στο δίκτυο μου. Δεν έχω δυνάμεις να το διορθώνω και με έχει κουράσει τις τελευταίες μέρες να γράφω άρθρα τα οποία τα προβλήματα στο ίντερνετ μου τα κάνουν να περνούν.
Toν Μπελλογιάννη δεν το δολοφονησαν μόνο οι κυβερνητικοί. Όταν ο Πλουμπίδης προσπάθησε να τον σώσει, το ΚΚΕ τον αποκύρηξε ως χαφιέ και τους έστειλε και τους δύο στο απόσπασμα. Ο ίδιος ο Πλουμπίδης δήλωσε οτι καποιοι στο κόμμα θέλουν τον θανατό μου. Αν λοιπόν Καρπίδη ψάχνεις συνένοχους σε ένα έγκλημα, καλό θα ήταν να αναφέρεις και το ΚΚΕ με τις συνηθισμένες παρανοικές του αποφάσεις.
Υπάρχουν και πολύ χειρότερα…
Πέρσι τον Ιούλιο στο Βερολίνο, η Φάνη Πάλλη Πετραλιά τίμησε τη Λούξεμπουργκ. Η ανταπόκριση έλεγε:
“Τρίτη 31 Ιουλίου 2007 ΑΠΟΣΤΟΛΗ – ΒΕΡΟΛΙΝΟ – ITB 2007:
Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, η υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης, κυρία Φάνη Πάλλη-Πετραλιά απέτισε χτες φόρο τιμής στη Ρόζα Λούξεμπουργκ, καταθέτοντας τρία κόκκινα τριαντάφυλλα στο μνημείο, που βρίσκεται κοντά στο σημείο που ανασύρθηκε το πτώμα της από τον ποταμό Σπρέε.
Η κυρία Πετραλιά δήλωσε τα εξής:
«Σήμερα Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας αισθάνομαι ότι είναι για μένα μια ευτυχής συγκυρία που βρέθηκα εδώ στο Βερολίνο, και μπορώ να επισκεφτώ για να αποτείνω φόρο τιμής στην μνήμη της Ρόζας Λούξεμπουργκ. Η Ρόζα Λούξεμπουργκ υπήρξε η πρωταγωνίστρια στους αγώνες για την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Υπήρξε σύμβολο για την κοινωνική και οικονομική ισότητα των γυναικών, για τη συμμετοχή τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι και στην πολιτική ζωή. `Ανοιξε δρόμους, λεωφόρους. Πιστεύω ότι η ισότητα δεν βρίσκεται στους νόμους και στα χαρτιά. Την ισότητα τη βιώνει κανείς στην καθημερινή ζωή. Οι αγώνες της Λούξεμπουργκ οδήγησαν σήμερα τις προηγμένες κοινωνίες σε μια κοινή πορεία ανδρών και γυναικών, όπου ο καθένας προσφέρει την ιδιαιτερότητα του φύλου του. Ιδιαιτερότητες οι οποίες δεν ξεχωρίζουν τα φύλα αλλά τα συμπληρώνουν. Η ισοτιμία και η ισότητα καθορίζουν την δημοκρατικότητα μιας κοινωνίας και του δείκτη του πολιτισμού της».
Μ-π
Theo
Το αντικομμουνιστικό σου μένος έχει υπερφαλαγγίσει τη λογική σου και την ιστορική αλήθεια.Αν το Κ.Κ.Ε. δηλαδή αναγνώριζε τον Πλουμπίδη,θα χε σωθεί?Τόν εκτέλεσαν επειδή χαρακτηρίστηκε χαφιές?Μάλλον πρέπει να διαβάσεις την ιδιαίτερα τιμητική για το κόμμα απολογία του.
Τώρα,η εκτέλεση του Μπελογιάννη πώς επιρρίπτεται και στο Κ.Κ.Ε.?Ψάξε τι αγώνα διεθνώς έκαναν οι κομμουνιστές για να ευαισθητοποιήσουν τους λαούς όλου του κόσμου.
Απλά δε θέλεις να παραδεχτείς ότι δύο μέλη του Κ.Κ.Ε.,που είχαν αγωνιστεί για την απελευθέρωση μέσα από το Ε.Α.Μ. πρώτα και το Δ.Σ.Ε. έπειτα,αντιμετώπισαν με θάρρος και ηρωισμό το στημένο από τους δοσίλογους εκτελεστικό απόσπασμα.Θες να αποφύγεις την παραδοχή ότι το αίμα τους βαραίνει την αστική τάξη,η οποία αφού είτε συνεργάστηκε με τους κατακτητές είτε συνέχισε τις μπίζνες εκτός Ελλάδας,επέστρεψε με Αμερικανοβρετανική συνοδεία για να καταστείλει το λαϊκό κίνημα.Θες επίσης να αποφύγεις την παραδοχή ότι ο ηρωισμός και η στάση των δύο αγωνιστών αποτελούν κομμάτι του ηρωισμού και της στάσης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Είναι αστείο να προσπαθούν άνθρωποι που ακούν ΚΚΕ και βγάζουν καντήλες να προσπαθούν να ηρωοποιήσουν τα μέλη του και τα στελέχη του εις βάρος του κόμματος που τους γαλούχησε με αυτά τα ιδανικά. Είναι όμως και συνηθισμένο
Όταν ο Πλουμπίδης συνελήφθη και οδηγήθηκε σε δίκη, οι δικαστές τον προκάλεσαν πολλάκις. Μάλιστα κάποια στιγμή ένας από τους δικαστές του είπε “το κόμμα σου σε πούλησε Πλουμπίδη”. Κι εκείνος απάντησε με ευθύτητα και σιγουριά “το κόμμα μου κάνει λάθος εκτίμηση και όταν έρθει η ώρα θα με αποκαταστήσει”. Ποτέ δεν στράφηκε εναντίον του κόμματος αν και θα μπορούσε να το κάνει ενδεχομένως παίρνοντας και ως αντάλλαγμα τη ζωή του. Δεν το έκανε όμως. Γιατί πολύ απλά μέσα σε αυτό το κόμμα απέκτησε αυτόν τον ηρωισμό και αυτές τις αντιλήψεις. Και γιατί γνώριζε οτι δεν είναι δυνατό ένα κόμμα μισοδιαλυμμένο, με άλλους στην προσφυγιά,άλλους στην εξορία και όλους τους άλλους κυνηγημένους και παράνομους να έχει τη δυνατότητα να λειτουργεί και να παίρνει αποφάσεις σα να ήταν νόμιμος πολιτικός φορέας- δηλαδή με νηφαλιότητα και σαφή πληροφόρηση.
Επίσης ο Μπελογιάννης πρότεινε στο κόμμα να εκλεγεί βουλευτής με την ΕΔΑ στις εκλογές που πλησίαζαν, κάτι που θα δυσκόλευε εκ των πραγμάτων την εκτέλεσή του. Όμως τα συνεργαζόμενα μέρη της ΕΔΑ-πλην ΚΚΕ- διαφώνησαν. Σας λέει κάτι αυτό;
Και για να τελειώνουμε. Ο Μπελογιάννης πεθανε φωνάζοντας “Ζήτω το ΚΚΕ”. Όποιος θέλει να δαιμονοποιήσει το ΚΚΕ ας ψάξει αλλού. Όχι στους ήρωές του. Αυτοί ποτέ δε στράφηκαν εναντίον του.
@Theo Είσαι απίστευτα κομπλεξικος…
Για τον αντικομμουνισμός σου μιλάω… (δεν σε ξέρω και από κοντά)
Ευτυχως που επεσημανε ο ΤΗΕΟ οτι για την δολοφονια του Μπελλογιαννη εφταιγε το …ΚΚΕ γιατι μου διεφευγε.
@ Theo,
Μεγάλη η πικροχολίαση σου για το ΚΚΕ … Όλο όξος και χολή ξερνάς! Με τίποτα να καλυφτούν η εμπάθεια, ο αντικομουνισμός και το μίσος σου για κάθε τι που έχει σχέση με την Αριστερά και το ΚΚΕ. Ούτε και με αυτά τα κροκοδείλια δάκρυα που χύνεις για τους ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΗΡΩΕΣ Νίκο Μπελογιάννη και Νίκο Πλουμπίδη.
Δεν θα πω άλλα σεβόμενος και το χώρο και τη θυσία των δύο αυτών Κομμουνιστών και τόσο άλλων. Κάποτε όμως γιατί δεν αξίζει και τον κόπο να ασχολεισαι. Εξάλλου έχω ήδη καλυφτεί (σε πολλά) και από τους προλαλήσαντες, κυρίως τον/την El Dimi και τον Άγνωστο Χ.
@ Xamogelo,
Χωριό που φαίνεται κολαούζο εν θέλει. (Για τον κομπλεξικό αντικομουνισμό του εν λόγω συν-επισκέπτη μιλάω, που παίρνει πλέον διαστάσεις παθολογικές. Εσείς που ξέρετε το παιδί από παλιά πρέπει να το κοιτάξετε και να του συμπαρασταθείτε!).
Anef_Plaisiwn
Δευτέρα 31/3/2008 – 7:07 μ.μ.
Η υπουργος τουριστικής ανάπτυξης Φανη Παλλη Πετρελιά………. Δώσε ρε πόντιε και αριστερέ. Φαντάζομαι θα μελέτησες πολύ το ασφαλιστικό!
Δυστυχως υπαρχουν πολλοι εδω μεσα που το παιζουν εξυπνοι. Vonmanstein κοιτα τι ημερομηνια εγραψε ο ποντιος και δες μετα μεχρι ποτε ηταν υπουργος τουριστικης αναπτυξης η Φανη-Παλλη.
http://www.petralia.gr/default.asp?siteID=1&pageID=12&langID=1
Αν δεν έχετε τα κότσια να αντιμετωπίσετε κατάματα την ιστορία έιστε άξιοι της μοίρας σας. Υπήρξε διεθνής εξτρατεία για να σωθεί ο Μπελογιάννης. Ο Πλουμπίδης την κρίσιμη στιγμή στέλνει επιστολή με την οποία αναλαμβάνει τις κατηγορίες περι κατασκοπίας και ξαφνικά, απο το πουθενά, το ΚΚΕ του Ζαχαριάδη τον ανακυρήσσει χαφιέ! Οταν ο Πλουμπίδης πάλευε για να σώσει τον Μπελογιάννη το ΚΚΕ ανακοινωνε οτι “ο Πλουμπίδης τρωει τα δολλαρια της προδοσίας του στις ΗΠΑ”. ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΡΕ?
Θα μπορούσε να είχε σωθεί ο Μπελογιάννης? Μπορεί ναί μπορεί και όχι, δεν θα το μαθουμε ποτέ γιατί την κρισιμη στιγμή το ΚΚΕ τους εγκατέλειψε. Ψάξτε να βρείτε τους λόγους στις εσωτερικές έριδες μέσα στο εξοριστο τοτε ΚΚΕ. 50 χρόνια μετά είστε παντελώς ανίκανοι να αντιμετωπίσετε ακόμα και αδιαψευστα ιστορικά γεγονότα.
@ Άγνωστος Χ: Λες: “Είναι αστείο να προσπαθούν άνθρωποι που ακούν ΚΚΕ και βγάζουν καντήλες να προσπαθούν να ηρωοποιήσουν τα μέλη του και τα στελέχη του εις βάρος του κόμματος που τους γαλούχησε με αυτά τα ιδανικά. Είναι όμως και συνηθισμένο”. Συμφωνώ απόλυτα. Μη μας διαφεύγει όμως η άλλη πλευρά του νομίσματος: η διαμονοποίηση των ενεργειών του ΚΚΕ από τους “πρώην” του.
Με τον περίφημο Theo δε νομίζω πως χρειάζεται να ασχολούμαστε. Επιζητά την προσοχή μας γύρω του. Υπάρχει λόγος να του κάνουμε το χατήρι; Εμένα με καλύπτει ο χαρακτηρισμός του blogger που μας φιλοξενεί: troll.
@theo Αν μπορούσαμε να μαζέψουμε τη λάσπη που έριξαν στο ΚΚΕ, στα 90 τόσα χρόνια της ιστορίας του, οι εχθροί του θα φτιάχναμε τη γη ξανά… Μασημένη τροφή αναμασάς… Σαν παιδάκι που άκουσε μια λέξη από τους μεγάλους και την επαναλαμβάνει συνεχώς για να του δώσουν σημασία. Πάρ’ το χαμπάρι… Το ΚΚΕ είναι ότι πιο τίμιο, πιο αγνό, πιο μαχητικό έχει γεννήσει η Ελλάδα…
Πλακα έχετε.. μπορειτε να με λετε troll, Βαγγέλη, Θόδωρο, η όπως τέλος πάντων νομίζετε. Συνεχίστε να κραυγάζετε.
Το να ρίχνεις την ευθύνη στην ΕΔΑ είναι αστείο. Η ΕΔΑ πάλευε να γίνει μία νόμιμη πολιτική δύναμη και το να εντάξει στους κόλπους της παράνομους θα την υπονόμευε. Η ΕΔΑ ειναι μία εύκολη δικαιολογία που την πιπιλιζει χρόνια τώρα το ΚΚΕ.
Αλήθεια, ο Κασιμάτης προσκόμησε ποτέ στοιχεία που να αποδείκνυαν οτι ο Πλουμπίδης ήταν χαφιές?
Το ανέφερα και σε άλλο θέμα, και μου κάνει μεγάλη εντύπωση το οτι η απαντήσεις σας στον theo ειναι απο απαξίωτικές, έως μόνο με χαρακτηρισμούς, και με λίγα επιχειρήματα.
Εγώ δεν την ξέρω την ιστορία με τον Μπελογιάνή και μεχρι σήμερα αγνοουσα και τον Πλουμπίδη. Εχω πλήρη αγνοιά.
Θα μπορούσα να δεχθώ οτι στην ιστορία έχει 100% ευθύνη η Δεξιά.
Ο Theo λεει οτι και το ΚΚΕ ειναι συνυπευθυνο. Δεν λεει οτι ειναι αποκλειστικά υπευθυνό αλλα οτι οι ενεργειές του συνεβαλαν στον θανατο αυτών των δύο ανθρώπων. Θα μπορουσε να ειναι 10%, θα μπορούσε να ειναι 50%. Δεν ειναι αμελητέο κατα τον Theo αλλα ουτε και ανυπαρκτο.
Το 90% των απαντήσεων σας δεν έχει σχέση με τα γεγονότα, αλλα με τον αντικομμουνισμό του Τheo,.
Εγώ λοιπόν που δεν γνωρίζω τίποτα απο αυτήν την υπόθεση, δεν διάβασα τιποτα που να αντικρούει τον ισχυρισμό του Τheo, παρα μόνο απαξίωση, και περιφρόνηση, που ναι μεν είναι αγαπητα ‘αριστερα’ σπορ, αλλα που δεν βοηθανε σε μια συζήτηση με επιχειρήματα.
Καμια φορά μου θυμίζετε τους Εβραίους και τους Ισραηλίτες, που αν πεις οτι το Ισραήλ εχει κανει λαθος σε κατι σε λένε αντισημιτη….
Επισης αν βαζαμε στη σειρά όλους εκείνους, που οι παρανοικές του αποφάσεις οδηγησαν στον τάφο, θα φτάναμε στη Σελήνη.
Το αιμα των Μπελογιαννη Πλουμπιδη βαραινει το στρατο την αστυνομια τη CIA και ολο το μεταεμφυλιακο (παρα)κράτος. Ηταν το τελευταιο εμφυλιοπολεμικο αιμα.
Το ΚΚΕ φερει αμεση ευθυνη για τη δολοφονια αυτων των αγωνιστων.
Η ευθυνη του ειναι ηθικη απέναντι στο Πλουμπιδη που κατηγορισε ως χαφιε και πολιτικη απεναντι στο Μπελογιαννη που δεν το εβαλε υποψηφιο Βουλευτη υποκυπτωντας σε πιέσεις τριτων και οχι μονο.Και διαφορες ανακοινωσεις της ηγεσιας του που υπονομευσαν την απαλλαγη Μπελογιαννη. Επίσης Το ΚΚΕ φερει μεγάλη πολιτικη και οργανωτικη ευθυνη για τη διάλυση του παράνομου μηχανισμου του που αρχισε πρακτικα να συντελειται εκεινη τη περίοδο.
Απο εκει και πέρα η εκτέλεση αυτη ηταν προαποφασισμένη. Οσο αφορα στο μπελογιαννη κινητοποιησε ολο το μηχανισμο του για κινημα αλληλεγγυης εναντια στην εκτέλεση. Ομως αυτη ειχε αποφασιστει οτι θα γινει απο τον Αμερικάνο αρχηγο της νεοσυστατης CIA και τον ΙΔΕΑ με στηριγμα ολου το (παρα)κράτος. Ο πλαστηρας εξεφρασε την αντιθεση του προς αυτη την εκτέλεση αλλα ποτε δεν εκανε τπτ σοβαρο για να την αποτρεψει μια και η θεση του ετριζε. Επισης ανεξηγητες παραμένουν οι ανακοινωσεις ζαχαριάδη τη πιο κρισημη στιγμη που υπονόμευαν ανοικτα την απαλλαγη Μπελογιάννη?!?!?
Η εκτελεση εγινε πριν βγει το φως του ηλιου και κυριακη που ποτε δεν γινονται εκτελέσεις. Δεν ηταν εκτέλεση ηταν δολοφονια και μαλιστα νυχτα.
Για το πλουμπίδη: η κινηση του ηταν ηρωικη που σπάνια κανουν ανθρωποι. Παρολα αυτα δεν θα ειχε κανενα νοημα διοτι δεν απάλλασε τον μπελογιαννη απευθειας,γιατι ο Μπελογγιανης δε δολοφονθηκε επειδη ηταν “πράκτορας” αλλα επειδη συμβολιζε κατι που επρεπε να πεθάνει.Ο παρανομος μηχανισμος του ΚΚΕ που καθοδηγουνταν απο το μπελογιαννη-μπλουμπίδη επρεπε να διαλυθει. Απο τη στιγμη που συνεληφθη ο Πλουμπίδης η τυχη του ηταν προδιαγεγραμμενη, ιδια με του Μπελογιαννη. Τους φορτώθηκαν οι κατηγορίες προδοσίας για τους ασυρματους.
Για πες μερικους, για να καταλάβω τις εννοεις οταν λές παρανοικες αποφασεις….
H απάντηση του ARIS στον Τheo ήταν η πιο ψύχραιμη και με επιχειρήματα γι’ αυτό την ψήφισα. Οι ειρωνικές απαντήσεις με μονολεκτικούς χαρακτηρισμούς προς όσους λένε κάτι που δεν μας αρέσει είναι λάθος κατά την άποψη μου.
@cypriotcommunist Οι απαντήσεις δε του τύπου: Το ΚΚΕ είναι ότι πιο τίμιο, πιο αγνό, πιο μαχητικό έχει γεννήσει η Ελλάδα… είναι μάλλον σύγχυση παρά απάντηση. Το κόμμα δεν μπορεί να είναι τίμιο, αγνό και μαχητικό διότι δεν είναι άνθρωπος, είναι μηχανισμός.
Οι άνθρωποι που αγωνίζονται για λογαριασμό του κόμματος μπορεί να είναι τίμιοι, αγνοί και μαχητικοί. Αλλά και πάλι επειδή είναι άνθρωποι είναι λογικό να μην είναι τόσο άμεμπτοι. Την περίοδο εκείνη που χαρακτηρίζεται από την ψυχροπολεμική κατάσταση ήταν λογικό να υπάρχει καχυποψία, συνωμοσιολογία, λάθος εκτιμήσεις και πιθανόν και εμπάθειες ακριβώς λόγω της καχυποψίας. Ολα αυτά παίξανε ρόλο στο πως εξελίχθηκαν τότε τα πράγματα.
Ο Αντώνης Καρκαγιάννης είχε γράψει κάτι στην Καθημερινήπριν μερικά χρόνια, και το έχω βάλει στη σελίδα μου στο θέμα για τον Μπελογιάννη, παρόλο που δεν συμφωνώ μαζί του σε άλλα πολιτικά θέματα και θεωρώ ότι συχνά παίζει υπονομευτικό ρόλο.
Εγραφε λοιπόν: Ενα περίεργο παιχνίδι εξτρεμισμού μεταξύ του ηττημένου KKΕ και της νικήτριας Δεξιάς (πολλές φορές οι δύο παρατάξεις έδιναν την εντύπωση ότι η μία τροφοδοτούσε την πολιτική της άλλης) είχε αποτέλεσμα τη συντήρηση της «εμπολέμου καταστάσεως» επί δύο δεκαετίες με πλήρη εξουδετέρωση των μετριοπαθών δυνάμεων της Αριστεράς και του Kέντρου.
Πολύ φοβάμαι πως σε αυτό που λέει έχει δίκιο. Είναι γεγονός ότι εκείνη την περίοδο εξοντώθηκαν άσκοπα πάρα πολλοί άνθρωποι. Ασκοπη σπατάλη δυνάμεων που δεν μπορώ τώρα να την τεκμηριώσω περισσότερο με επιχειρήματα, διότι δεν με βοηθά η μνήμη μου και ζητώ συγγνώμη γι’ αυτό. Ομως η αίσθηση που έχω από τα κατά καιρούς διαβάσματα που έχω κάνει είναι πως ξοδεύτηκε άδικα δυναμικό και αξιόλογο δυναμικό της χώρας. Βέβαια κατανοώ πως τότε έβλεπαν όπως έβλεπαν τα πράγματα και θεωρούσαν ότι δεν είναι άσκοπο και σίγουρα είναι λάθος που εκ των υστέρων λέμε αν είχε γίνει αυτό και αν είχε γίνει εκείνο.
Οπως έχω ξανασημειώσει σε σχόλια εδώ η ιστορία δεν γράφετε με ΑΝ, είναι ήδη γεγονός. Ο λόγος που τη συζητάμε είναι για να μη γίνονται και πάλι τα ίδια λάθη. Υπό αυτή την έννοια έχει σημασία ακόμα και σε ένα τρολλ όπως λέτε τον theo, να απαντάτε με επιχειρήματα και όχι με χαρακτηρισμούς. Διότι βοηθά πρώτα εσάς τους ίδιους να τακτοποιείτε τη σκέψη σας, να ψάχνετε πράγματα, να ψαχνόσαστε αν γνωρίζετε σωστά όλα τα γεγονότα, να ψάχνετε αν έχετε επαρκή εικόνα.
Δεν ξέρω τι σημαίνει ακριβώς η λέξη τρολλ. Αν σημαίνει τρόπον τινά αυτόν που δεν έχει διάθεση να συζητήσει, αλλά απλά να πετάει ειρωνίες και εξυπνάδες χωρίς να προάγει την συζήτηση τότε δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο ο καρπίδις εξακολουθεί να επιτρέπει στο theo να σχολιάζει; Μήπως τελικά ο theo βοηθάει με την προκλητική του στάση να ανοίγει η συζήτηση; Διότι προσωπικά τουλάχιστον στη σελίδα μου όσους μπαίνουν μόνο για να ειρωνευθούν τους κόβω.
Δεν είμαι δημοκρατική, είμαι αυταρχική και αντιδημοκρατικότατη αν κάποιος έχει μοναδικό σκοπό να ειρωνεύεται ξενέρωτα και όχι να προάγει τη συζήτηση. Ομως ο theo παρόλο που είναι προκλητικός συνεισφέρει στην κουβέντα διότι λέει κάποιο επιχείρημα δικό του έστω και αν διαφωνεί κάποιος μαζί του. Υπό την έννοια του ορισμού που έδωσα για το τρόλλ όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι καλώς λοιπόν ο καρπίδες δεν τον κόβει, αλλά κακώς τον έχει χαρακτηρίσει τρολλ, αν τον έχει χαρακτηρίσει έτσι.
Αν έχω παρεξηγήσει την έννοια του τρολλ παρακαλώ εξηγήστε μου να καταλάβω. Καλή σας συνέχεια.
Επεξηγηματική σημείωση: Στο λινκ που δίνω για την Καθημερινή η αναφορά στην εκτέλεση των Μπελογιάννη, Μπάτση, Αργυριάδη και Καλούμενου είναι πολύ πιο κάτω στο κείμενο και όχι στην αρχή γι’ αυτό όσοι ακολουθήσουν το λινκ ίσως νομίσουν αρχικά ότι είναι άσχετο, αλλά αν προχωρήσουν χαμηλά κάτω στο κείμενο θα βρουν τη σχετική αναφορά.
Συμπληρώνω κάτι ακόμα που ξεκίνησα να πω πιο ολοκληρωμένο και δεν το τελείωσα. Λέω: Ο λόγος που τη συζητάμε – την ιστορία -είναι για να μη γίνονται και πάλι τα ίδια λάθη. Υπό αυτή την έννοια αν δεν δεχόμαστε να δούμε όλες τις οπτικές ενός ιστορικού θέματος, έστω και αν μας το λένε οι ιδεολογικά αντίπαλοι μας καταλήγουμε να έχουμε μία ή εξιδανικευμένη εικόνα για την ιστορία που μας στερεί τη δυνατότητα να διαπιστώνουμε όλες τις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις που περέχει, ή μία ψευδή εικόνα που έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Ετσι φτάνουμε να λειτουργούμε με ένα απόλυτα γραμμικό τρόπο σκέψης που δεν ισχύει με τίποτα στην πραγματικότητα, άρα κάνουμε λάθος και στην εξαγωγή συμπερασμάτων και σε άλλα σοβαρά θέματα.
Τι εννοώ με τον γραμμικό τρόπο σκέψης; Το εξής που έχω αναφέρει πάλι κάποια στιγμή εδώ. Ο κανόνας με τον οποίο σκεφτόμαστε όταν σκεφτόμαστε γραμμικά είναι “η κότα έκανε το αυγό”. Βλέπουμε την κότα=αίτιο, βλέπουμε και το αυγό=αποτέλεσμα. Αμ δε όμως! Η διαδικασία δεν τελειώνει εκεί. Αν βάλουμε το αυγό να το κλωσήσει μία κότα θα κάνει το αυγό=αρχικό αποτέλεσμα που γίνεται αίτιο την κότα= αρχικό αίτιο που γίνεται αποτέλεσμα.
Προσπαθείστε αυτό να το εφαρμόσετε σε διάφορες κοινωνικές καταστάσεις για να καταλάβετε τι εννοώ. Πάντως σαν κατακλείδα ο Λένιν και ο Μαρξ μελετούσαν κυρίως τους αντιπάλους και παρήγαγαν νέα σκέψη. Εσεις μελετάτε κυρίως τον Λένιν και τον Μαρξ (που αμφιβάλλω, διότι ούτε εγώ που τους αναφέρω τους έχω μελετήσει δα…) ή τα κομματικά έντυπα. Δεν μελετάτε τον αντίπαλο να δείτε τι λέει για να παράγετε νέα σκέψη με βάση σημερινές γνώσεις και αντιλήψεις. Ετσι χάνεται τη δυνατότητα να είναι παραγωγική η σκέψη σας και οχυρωνόσαστε πίσω από την αυταπόδεικτη – κατά τη γνώμη σας – αγνότητα του κόμματος.
Το ζήτημα δεν είναι αν είναι αγνό το κόμμα ή για την ακρίβεια οι άνθρωποι του κόμματος όπως ανέφερα και παραπάνω. Μάλιστα για μένα ο αγνός είναι και πρόσωπο προς περιφρόνηση αν θέλετε να γίνω κι εγώ λίγο σκληρή στη γλώσσα. Διότι η έννοια αγνός προέρχεται από τη λέξη άγνοια. Οποιος αγνοεί λοιπόν και είναι αγνός είναι και άξιος της μοίρας του. Ο Μπελογιάννης, ο Μπάτσης κλπ δεν ήταν αγνοί. Γνώριζαν και ήξεραν πάρα πολύ καλά για ποιο λόγο αγωνίστηκαν, μην τους υποτιμάτε λοιπόν μιλώντας για αγνότητα. Αυτά είναι χριστιανικές παπαρίτσες με το συμπάθειο, που τις έχετε καταπιεί αμάσητες και τις επαναλαμβάνετε χωρίς να καταλαβαίνετε τι λέτε. Σταματάω όμως διότι πάλι θα γράψω βιβλίο.
Απο που να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς. Απο την απόφαση για “Ανεξαρτητη Μακεδονία” που οδήγησε στο απόσπασμα, με την κατηγορία της προδοσίας, εκατοντάδες αριστερους της εποχής? Απο τα γεγονότα της Τασκένδης που φανέρωσαν τη τραγικότητα του ΚΚΕ? Απο την απόφαση για μία αδιέξοδη εμφύλια σύγκρουση όταν η Ελλάδα είχε προσχωρήσει στη Δύση και όλα τα Ευρωπαικά κινήματα αφοσιώθηκαν στην ανάπτυξη των τόπων τους? Απο τα τυχοδιωκτικά παιχνίδια του Ζαχαριάδη με Στάλιν και Τίτο? Απο την εμμονή του ΚΚΕ να βλέπει παντού ρουφιάνους για να καλύψει την παταγώδη αποτυχία του?
Σχετικά με τα διασκεδαστικά σχόλια των “συντρόφων”, πέρα απο την πλήρη άγνοια τους φανερώνει και μία άλλη πτυχή της ΝεοΕλληνικής “Αριστεράς”. Εδω έχουμε το φαινόμενο η ΝεοΕλληνική “Αριστερή” ιδεολογία να εμποδίζει και να υπονομεύει κάθε προσπάθεια αναζήτησης της ιστορικής αλήθειας. Οι “σύντροφοι” αντιδρούν και μόνο στο άκουσμα αδιάψευστων ιστορικών γεγονότων! Φαντάζει ακόμα πιο δύσκολο, εως ακατόρθωτο, να δούν τα ιστορικά γεγονότα υπο αντικειμενικό πρίσμα και να διδαχθούν απο αυτά. Φτάσαμε στο σημείο να θεωρούμε ταμπού να μιλήσουμε για ευθύνες του ΚΚΕ στην υπόθεση Μπελογιάννη! Μιά υπόθεση που είναι ήδη 55 χρονών και ακόμα οι “σύντροφοι”….. ξύνονται στο άκουσμά της και απαγγέλνουν ….αφελή ποιήματα σαν και αυτό που έγραψε ο Καρπίδης. Ακόμα και η CIA τα αρχεία της τα ανοιγει μετά απο 30 χρόνια και εδώ δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε κριτική στο παρεκλήσι της….. ηθικής και της αγνότητας όπως γράφτηκε πιό πάνω (αν είναι δυνατόν).
‘Οπως και σε πολλά άλλα πράγματα η Ελλάδα είναι χρόνια πίσω στο να αποβάλλει τα ταμπού που περιβάλλουν την σύγχρονη ιστορία της. Είμαστε απο τις χώρες που θα λοιδωρηθείς αν ισχυριστείς ότι το τραγικότερο γεγονός της σύγχρονης ιστορίας, ο εμφύλιος των 40000 νεκρών, ήταν λάθος του ΚΚΕ. Είμαστε απο τις χώρες όπου κοινοβουλευτικό κόμμα θαυμάζει τον Στάλιν ενω ο αρχηγός άλλου κόμματος εκθειάζει το Μαο…. Σκέτη παράνοια δηλαδή.
Δέν έχω να προσθέσω κάτι άλλο επί του θέματος. Συνεχίστε τα διασκεδαστικά σας περι τρολλ και περί μελλοντικής Λαικής Ελληνικής Δημοκρατίας όπου θα πέρνουμε σύνταξη στα 60 και όλα θα είναι τζάμπα. Σας παρακολουθώ σαν ένα αστείο κουκλοθέατρο .
Ωπα! theo απέξω από το χορό πολλά τραγούδια ξέρεις! Μπορεί όσα λες να έχουν ιστορική βαρύτητα, αλλά το μέγιστο λάθος σου είναι ότι κρίνεις τα γεγονότα με βάση τη σημερινή αντίληψη για αυτά.
Θα συμφωνήσω στη γενική αντίληψη σου ότι: ‘Οπως και σε πολλά άλλα πράγματα η Ελλάδα είναι χρόνια πίσω στο να αποβάλλει τα ταμπού που περιβάλλουν την σύγχρονη ιστορία της.
Οντως αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό συνολικό της Ελλάδας, αλλά όχι ειδικά μόνο του ΚΚΕ, απλά και το ΚΚΕ λειτουργεί επίσης έτσι μια και είναι αδύνατον να είναι σε απολύμανση από την υπόλοιπη ελληνική νοοτροπία, αν και για να μην αδικώ το χώρο δεν γνωρίζω ποια πράγματα έχουν γίνει αποδεκτά τα τελευταία χρόνια. Θα ψάξω εν καιρώ και θα επανέλθω με άλλη αφορμή.
Διαφωνώ όμως στο: ο εμφύλιος των 40000 νεκρών, ήταν λάθος του ΚΚΕ
Οπως είπα και πριν κρίνεις με βάση όσα γνωρίζουμε σήμερα. Οι άνθρωποι που τότε έπαιρναν αποφάσεις είχαν άλλη εικόνα στο κεφάλι τους. Ο ψυχρός πόλεμος όπως σημείωσα και παραπάνω έπαιζε ρόλο στο να υπάρχει έντονη καχυποψία. Ο ψυχρός πόλεμος ουσιαστικά ξεκίνησε σχεδόν άμεσα με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το να λες ήταν λάθος είναι… λάθος. Το να πεις εκτίμησε λάθος τα πράγματα και οδηγήθηκε η κατάσταση όπου οδηγήθηκε είναι διαφορετικό. Και αυτά δεν ξέρω αν δεν έχει φτάσει να τα έχει αποτιμήσει και το ίδιο το ΚΚΕ στα συνέδρια του και στην ιστορία του.
Δεν είδα επίσης κάπου να λέει το ΚΚΕ ότι θαυμάζει τον Στάλιν. Εδώ μάλλον είσαι σκόπιμα προκλητικός. Ο Τσίπρας εκθείασε το Μάο αναφερόμενος από όσο γνωρίζω σε μία συγκεκριμένη φράση.
Κοίτα όπως έχω πει και αλλού μπορεί να αναφερόμαστε σε κάτι θετικό που ειπώθηκε από κάποιον ή μπορεί κάποιος να έχει πει θαυμάσια θεωρητικά πράγματα χωρίς να σημαίνει ότι εφαρμόστηκαν όπως έπρεπε στην πράξη. Κι αυτό διότι πάντα η θεωρία απέχει από την πράξη και διότι επιπλέον στην πράξη μετέχουν πολλοί άνθρωποι που ο καθένας αντιλαμβάνεται όπως νομίζει αυτό που ειπώθηκε και γίνεται βασιλικώτερος του βασιλέως.
Και θα μου επιτρέψεις, αλλά εδώ γίνεσαι εσύ αφελής και απόλυτα γραμμικός. Διότι αν το πάμε έτσι όποιου ανθρώπου φράση αναφέρουμε θα έχουμε και πολλά αρνητικά παράλληλα να του προσάψουμε για τα αποτελέσματα που έφεραν τα λόγια του σαν πρακτική στη ζωή.
Η έμπρακτη εφαρμογή οποιασδήποτε θεωρίας από τον φιλελευθερισμό έως τον κομμουνισμό και το σοσιαλισμό έχει προβλήματα έτσι και αλλιώς. Το ζήτημα είναι ποια θεωρία υιοθετείς και γιατί και πως προσπαθείς να τη βελτιώσεις στην πρακτική της εφαρμογή και όχι να ισοπεδώνεις τα πάντα. Αν το πάμε όπως το πας εσύ όλη η ανθρωπότητα θα πρέπει να βάλει ένα σκοινί στο λαιμό της και να πάει να κρεμαστεί διότι δεν υπάρχει ιδεολογία που να μην σέρνει πίσω της ποταμούς αίματος. Ακόμα και η παθητική αντίσταση του Γκάντι είχε χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια νεκρούς.
Η δε αντίληψη σου της αριστερής ιδεολογίας ως: “μελλοντικής Λαϊκής Ελληνικής Δημοκρατίας όπου θα παίρνουμε σύνταξη στα 60 και όλα θα είναι τζάμπα” είναι ιδιαίτερα απλουστευτική.
Τότε ποιανού λάθος ήταν? Το είπα και προηγουμένως ότι όλα τα Ευρωπαικά κινήματα επέλεξαν το δρόμο της ειρήνης εκτός απο το ΚΚΕ. Ποια εικόνα είχε στο κεφάλι του ο Ζαχαριάδης για να οδηγήσει η χώρα σε ένα απέραντο σφαγείο? Θα μου πεί κάποιος ότι η βία και η τρομοκρατία των δεξιών ήταν ο λόγος. Δεν το νομίζω. Ακόμα και αν αυτή δεν υπήρχε ο Ζαχαριάδης θα άρχιζε τον παρανοικό αυτό πόλεμο. Παρανοικός απο την στιγμή που η Ελλάδα ήταν ήδη στο δυτικό στρατόπεδο. Ας μην λέμε ότι θέλουμε λοιπόν.
Βρε coolplatanos αστειευεσαι? Το ΚΚΕ είναι απο τα τελευταία Σταλινικά κόμματα του πλανήτη. Ρίξε μια ματιά στην εφημερίδα τους να γελάσεις. Όσο για τον Τσίπρα, μάλλον ακολουθεί την συνηθισμένη τακτική της “αριστεράς” να εκθειάζει την πολιτική του Μαο, την “αντισταση” του Καντάφι και των Αγιατολάδων, τον (αν)υπαρκτό Κουβανικό σοσιαλισμό. Λές και μία συγχρονη δυτική κοινωνία των ατομικών ελευθεριών και του υψηλού βιοτικού επιπέδου δεν προσφέρει παραδείγματα για τον Τσίπρα. Θα πρέπει να πάμε στις πιο ολοκληρωτικές και αφόρητες κοινωνίες να αναζητήσουμε πρότυπα?
Εγώ το πρόγραμμα του ΚΚΕ εχω στο μυαλό όπου όλα είναι δωρεάν στο λαό και σύνταξη παίρνουμε στα 60. Η μήπως κάνω λάθος?
theo δεν ισχυρίζομαι ότι ξέρω καλά την ιστορία αυτής της περιόδου, ας σου απαντήσει καλύτερα ο ARIS αν γνωρίζει ή ο Καρπίδις. Με πιάνεις αδιάβαστη σε αυτό το κομμάτι ως προς αφομοιωμένη γνώση. Εχω μία γενική και θολή εικόνα για τα πράγματα όχι γνώση λεπτομερειών και συγκεκριμένων γεγονότων για να μπορώ να επιχειρηματολογήσω. Χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι αν είχα αφομοιωμένη γνώση θα είχα και καλά και σώνει δίκιο σε αυτή την αντιπαράθεση. Και η δική μου γενική αίσθηση είναι ότι αφού όλοι οι άλλοι επέλεξαν να “θεραπεύσουν” τον πληγωμένο πανευρωπαϊκά κοινωνικό ιστό για ποιο λόγο εδώ έγινε ό,τι έγινε. Δεν δέχομαι ωστόσο την άποψη ότι αφού μας είχαν κατατάξει στη δυτική σφαίρα τι ψάχναμε; Διότι ΑΝ (αλλά η ιστορία δεν γράφετε με ΑΝ…) ο ελληνικός λαός δεν ήταν διχασμένος θα μπορούσε να έχει υπάρξει διαφορετική πορεία για τον τόπο άσχετα τι επέλεξαν οι από πάνω. Εκεί δεν ξέρω αν έγιναν λάθος εκτιμήσεις για το τι απήχηση είχε το ΚΚΕ τότε. Δεν μπορώ να ξέρω τι υποσχέσεις δίνονταν για βοήθεια κλπ. Τώρα ξέρουμε ότι είχαν χωρίσει σφαίρες επιρροής. Τότε το ξέρανε; Το ήξερε ο Ζαχαριάδης; Δεν ξέρω, υπάρχει για μένα μία περίοδος όχι επαρκώς φωτισμένη και πιθανόν για να έχει κάποιος άποψη για αυτά τα θέματα πρέπει να έχει μελετήσει πολύ και πηγές που δεν είναι διαθέσιμες ίσως εύκολα. Ρωτάω ειλικρινά διότι όντως δεν θυμάμαι λεπτομέρειες. Ως προς το πρόγραμμα του ΚΚΕ όχι δεν νομίζω ότι είναι τόσο απλοϊκό. Είσαι ισοπεδωτικός. Αλλά θα μελετήσω κάποια στιγμή όταν μπορέσω και τα ξαναλέμε, δεν χανόμαστε. Προς το παρόν ας πάρουν άλλοι το λόγο.
Δε θα προσθεσω κατι καινουργιο. Ο Μπελογιαννης κι ο Πλουμπιδης πεθανα ως κομμουνιστες απο το εμφυλιακο κρατος που εστησαν οι αμερικανοι με τα εδω τσιρακια τους κι αυτο δεν αμφισβητειται.
Δεν εκαναν το λαθος (ειδικα ο Πλουμπιδης) να κρινουν τα γεγονοτα (οπως η απομπομπη του Πλουμπιδη απο το Κομμα ως πρακτορα, κατι που επανορθωθηκε λιγα χρονια αργοτερα) εξω απο τις συνθηκες που ισχυαν εκεινη τη στιγμη, δηλαδη βαθια παρανομια για το Κομμα, μεγαλο μερος των στελεχων του στις εξοριες, αλλοι στο εξωτερικο, αλλοι στον παρανομο μηχανισμο, πραγματικη υπαρξη χαφιεδων μεσα στο μηχανισμο αυτο που χωρις αλλο δημιουργουσε συχνα καχυποψιες για τον καθε συντροφο, κι ειδικα εαν δρουσε αντιθετα με τις αποφασεις (οπως αυτοβουλα εκανε ο Πλουμπιδης στην προσπαθεια του να σωσει το Μπελογιαννη, κατι που ακομη και σημερα δεν ειναι τελειως ξεκαθαρισμενο γιατι και πως εγινε, και -αν κανω λαθος διορθωστε με-εκανε το Ζαχαριαδη να ισχυριζεται ως το τελος της ζωης του οτι ο Πλουμπιδης ηταν οντως πρακτορας…).
Μη το πολυζαλιζουμε, κι οι δυο πεθαναν ως κομμουνιστες, γαλουχημενοι ετσι ακριβως λογω αυτης τους της ιδιοτητας. Το οτι θα μπορουσαν να εχουν σωθει αν αποκυρρησαν το Κομμα ή εδιναν ανταλλαγματα ειναι σχεδον βεβαιο. Κυριως δεν ηταν οι μονοι που το εκαναν, πριν απο αυτους και μετα υπηρξαν χιλιαδες αλλοι που πολυ πιο ευκολα θα εσωναν την παρτη τους αν περνουσαν στον αντιπαλο αλλα προτιμησαν να θυσιασουν τη ζωη τους. Και αυτο αποδεικνυει ακομη πιο ισχυρα την ηρωικοτητα του Κομματος και των ανθρωπων του.
Το να κανουμε κριτικη απο τη ζεστα του σπιτιου μας σχεδον εξηντα χρονια μετα, μαλλον δεν ειναι το πιο σοφο λοιπον.
Σχετικα με το αρχειο του ΚΚΕ.
Καταρχας δε βρισκεται ολοκληρο στα χερια του, ενα μερος βρισκεται στην Κουμουνδουρου.
Μιλαμε για ενα τεραστιο αρχειο, το οποιο ηρθε τμηματικα απο το εξωτερικο, ειτε απο κομματια που φυλλασονταν επι δεκαετιες σε σπιτια συντροφων, απο αλλα στοιχεια του που προστεθηκαν στην πορεια κλπ.
Περιπου στα μεσα του΄’80 ειχε συγκεντρωθει το συνολο σχεδον του υλικου. Εν τω μεταξυ μεσολαβησαν τα εσωκομματικα προβληματα που καθυστερησαν την ταξινομηση, αρχειοθετηση του.
Σα να μην εφταναν αυτα, το ‘93 με τις πλημμυρες κινδυνεψε απο την καταστροφη (αλλη μια ηρωικη σελιδα των μελων του Κομματος που με τεραστια προσπαθεια καταφεραν να το σωσουν απο τη λασπη).
Απο τοτε γινεται συστηματικη δουλια ψηφιοποιησης του. Φιλοξενειται στο σπιτι του Χαριλαου για οποιον ενδιαφερεται να το μελετησει.
Και συνεχιζει να συμπληρωνεται…
Βέβαια οι καιροί άλλαξαν σημαντικά. Το ταξίδι του Λιάπη σχετιζεται άμεσα με την προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση για τη δυνατότητα του εκλέγειν κι εκλέγεσθαι στους μετανάστες στον τόπο κατοικίας τους. Ουσιαστικά πήγε για υφαρπαγή ψήφου.
Αν ποτέ πάντως πας στο χωριό αυτό, θα δεις ότι οι αναμνήσεις όχι μόνο χάθηκαν, αλλά και ζωντάνεψαν μετά την αλλαγή του καθεστώτος.
@ Theo (Θείο;),
Δόκτωρ της Αντικομουνιστικής Παρλα-Πίπας και Κοτσανολογίας,
Παρ’ όλο που τείνω να συμφωνήσω με τον ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ στο ότι “… χρειάζεται να ασχολούμαστε …” [μαζί σου] και ότι “… επιζητά [ο Theo] την προσοχή μας γύρω του…”, εγώ θα συνεχίσω (για πόσο ακόμα δεν ξέρω) να σου δίνω σημασία και στα όσα εμπαθή και αντικομουνιστικά (παρωχημένων εποχών, αν και το παίζεις εκσυγχρονιστής) γράφεις υπό το μανδύα ενός ψευτο-δημοκρατισμού γιατί:
1. Όσα γράφεις είναι προκλητικά και βλάσφημα για το συλλογικό αίσθημα αναγνώρισης και εκτίμησης της προσφοράς και θυσίας Κομμουνιστών και Αριστερών όπως οι Μπελογιάννης και Πλουμπίδης . Γι’ αυτό και δεν πρέπει να αφήνονται να περνούν ασχολίαστα. Εξ άλλου μας παρακολουθούν και τρίτοι που μπορεί να επηρεάζονται είτε θετικά είτε αρνητικά από όσα λέγονται και γράφονται. Μια συζήτηση με επιχειρήματα και μακράν από αντικομουνιστικούς παροξυσμούς βοηθά στην αποκατάσταση της αλήθειας και στο σχηματισμό σωστής εικόνας για τα γεγονότα. (Τα παρουσιάζει πολύ παραστατικά ο ARIS, αλλά Coolplatanos, προσωπικά πιστεύω πως και η ειρωνεία χρειάζεται σε τέτοιες ακραίες τοποθετήσεις).
2. Όσα γράφεις αποτελούν καταφανή παραχάραξη της Ιστορίας καθώς προκλητικά και σκόπιμα παραβλέπεις και παρασιωπάς το έντονο αντικομουνιστικό κλίμα της τότε εποχής και των “κυνήγι μαγισσών” (βλέπε αριστερών) που είχαν εφαρμόσει οι αμερικανόδουλες δεξιές κυβερνήσεις.
3. Το οργίλο ύφος της παρέμβασης σου, ημερ. March 31st, 2008 at 10:23 pm, δεν νομιμοποιεί τα όσα φαιδρά (σε βάρος του ΚΚΕ) λαλείς (λες). Αντίθετα δείχνει έλλειψη επιχειρημάτων και ξεσπάζει την αντικομουνιστικοί υστερία σου. (Στην προσπάθεια σου να πλήξεις οτιδήποτε κομμουνιστικό ή αριστερό επικαλείσαι και χρησιμοποιείς χωρίς κριτική ανάλυση κάθε τι που έρχεται στην αντίληψη σου). Παραγνωρίζεις εσκεμμένα ότι το ΚΚΕ, που ήταν και η βασική συνιστώσα της Εθνικής Αντίστασης, ήταν στην παρανομία (και με την κεντρική του καθοδήγηση είτε στις φύλακες είτε στο εξωτερικό) με όλα τα προβλήματα και αδυναμίες που δημιουργούσε η παρανομία. Επίσης παραβλέπεις το ήθος (απέναντι στο Κόμμα τους) των ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ Μπελογιάννη και Πλουμπίδη.
4. Τέλος κατανοώντας ότι η αντικομουνιστική σου υστερία οφείλεται σε ψυχοπαθολογικά αίτια δηλώνω θα συνεχίσω να σου μιλώ και να σου συμπαραστέκομαι γιατί βλέπεις έχω και ευαίσθητη καρδιά και συμπάσχω με τους πάσχοντες συνανθρώπους μου!
Καλημέρα σας και Καλό Μήνα!
Anef_Plaisiwn
Τρίτη 01/04/2008 – 1:44 μ.μ.
για Πλουμπίδη σας προτείνω το”Εκάς οι βέβηλοι” του Γιώργη Μωραΐτη από τις εκδόσεις “Εντός” και για το αν χωρίστηκαν σε σφαίρες επιρροής το “Ντοκουμέντα του ΕΑΜ για τα Δεκεμβριανά” σε επιμέλεια Γιώργου Πετρόπουλου από τις εκδόσεις “Προσκήνιο”.
Και μόνο που καταφέρεστε έτσι εναντίον κάποιου που καταθέτει απόψεις δείχνετε τι κολλημένα άτομα είστε (με ελάχιστες εξαιρέσεις). Δε σας έχει πει ποτέ κανείς ότι τα επιχειρήματα αντικρούονται με επιχειρήματα και όχι με προσωπικές ύβεις και συνθηματολογίες? ή μήπως οι τελευταίες σηματοδοτούν την απουσία επιχειρημάτων?
Εγώ πάλι που είχα διαβάσει κάπου ότι ο μοναδικός που μειοψήφισε στην εκτέλεση του Μπελογιάννη ήταν ο Παπαδόπουλος?
Και εσύ ρε άνευ Πλαισίων που γράφεις ότι ό,τι λέει ο Theo είναι βλάσφημο!!! μήπως έχει ανακηρυχτεί σε θρησκεία ο κομμουνισμός και δεν το καταλάβαμε? γιατί απ’ ό,τι ξέρω το να υβρίζει κανείς τα θεία είναι βλασφημία, όχι να καταφέρεται κατά κάποιου ιδεολογικού κινήματος, ειδικά αν αυτό είναι το πλέον ξεθωριασμένο σε ολόκληρο τον πλανήτη, με την εξαιρέση κάποιων φτωχών χωρών όπως η Ελλάδα.
Για τις σφαγές βέβαια των κομμουνιστών στο συμμοριτοπόλεμο τσιμουδιά έτσι? ή μήπως οι χωροφύλακες κάποιων ορεινών και απομακρυσμένων χωριών του Καρπενήσίου ήταν και αυτοί πράκτορες της CIA και καλώς δολοφονήθηκαν? αλλά και στο κάτω κάτω, καλή ή κακή, αυτή είναι η μοίρα όταν επικρατεί ο ισχυρότερος. Να μετρήσουμε πόσους εκτέλεσε ο Τσε όταν επικράτησε? ή μήπως οι κόκκινες σφαγές είναι άγιες και οι υπόλοιπες βλάσφημες?
Μίλησε και ο έτερος της (αντικομουνιστικής) παρέας. (Με τον τρίτο δεν ασχολήθηκα, ενώ έμειναν ακόμα 1-2 για να παρέμβουν). Δεν μπορούσε να λείπει ο Μάρτης που τη Σαρακοστή (παρόλο που σήμερα μπήκαμε και στον Απρίλη) και να μην προσέλθει σαν αυτόκλητος δικηγόρο του Theo (Θείο – αυτό το θείο εννοούσες Leo;), και να μην καταφερθεί “ … κατά κάποιου ιδεολογικού κινήματος, ειδικά αν αυτό είναι το πλέον ξεθωριασμένο σε ολόκληρο τον πλανήτη…”.
@ Leo,
Δεν υπάρχει πλέον καμιά αμφιβολία ότι ο τρόπος που εκφράζεσαι και τα λεγόμενα σου για “… τις σφαγές … των κομμουνιστών στο συμμοριτοπόλεμο…” ή για το “… πόσους εκτέλεσε ο Τσε όταν επικράτησε …” δείχνουν καθαρά και το πώς σκέφτεσαι (καθόλου πικκαρισμένα αλλά σύγχρονα και φιλελεύθερα, για να μην παρεξηγούμαι).
Που είδες την κατάθεση απόψεων με επιχειρήματα, ρε Leo από τον Theo; Αντίθετα αναμάσημα (δίκην μηρυκαστικού) παρωχημένων στερεοτύπων προσπάθησε να κάνει!
Όσο για το “κολλημένα άτομα”, απλά να πω ότι δεν μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου!
Και η βλασφημία (αφού ξέρεις και καλά ελληνικά) όφειλες να ξέρεις ότι δεν αφορά μόνο τα θεία. Σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη η βλασφημία ή βλαστήμια αποτελεί και τον έντονα υβριστικό λόγο! Και έτσι λειτούργησε ο Theo, προσπαθώντας να πλήξει το ΚΚΕ χρησιμοποιώντας τις εκτελέσεις – δολοφονίες των Μπελογιάννη και Πλουμπίδη! Γιατί να ‘χετε παράπονο από δικαιολογημένες αντιδράσεις;
Anef_Plaisiwn
Τρίτη 01/04/2008 – 4:56 μ.μ.
Για χαρά παιδιά, να πω κι εγώ το αντικομμουνιστικό μου:
Έχετε παρατηρήσει πως γίνεται τόσοι άξιοι άνθρωποι, αγνοί αγωνιστές και ιδεολόγοι παρασύρονται από το ΚΚΕ. Εντάξει το παρασύρονται είναι δικό μου, ας πούμε προσελκύονται. Δίνουν το αίμα τους, θυσιάζονται οι ίδιοι και το ευχαριστώ συνήθως είναι μια μούτζα και η απαξίωση. Μετά αν έχετε παρατηρήσει το ΚΚΕ φροντίζει να κλέψει πάλι την προσωπική τους ιστορία ως δικό του επίτευγμα. Π.χ. Βελουχιώτης. Για το θέμα που αναπτύσσετε εδώ, αυτό μου θύμισε πάλι.
Το ΚΚΕ και γενικά ο κομμουνισμός πρέπει να είναι το κόμμα και η ιδεολογία που έχει μαζέψει τους περισσότερους άξιους και ανιδιοτελείς ανθρώπους και τους έχει φτύσει κατάμουτρα. Είναι το κόμμα που ως μηχανισμός και ως εξουσία (όταν τα κατάφερε) βρωμάει και ζεύει, αλλά οι άνθρωποι που είναι φίλιοι προς αυτό ή το υποστηρίζουν είναι πολλές φορές εξαιρετικοί και αντισταθμίζουν την κατάσταση. Πως γίνεται πάντα κατά τη διάρκεια να τους αποκηρύσσουν και μετά τη διάρκεια να τους εκθειάζουν είναι πραγματικά φαινομενικό.
Ελεγα κι εγω, δε θα μιλησει κανενας ροζ εισαγγελεας;
Γιαννο σου διαφευγει κατι, το ΚΚΕ αποκατεστησε οσους κινηθηκαν ως κομμουνιστες οταν ηρθαν σε συγκρουση μαζι του. Χωρις να τους αγιοποιει συνολικα και χωρις απαραιτητα να θεωρει οτι σωστα επραξαν στη συγκεκριμενη στιγμη.
Αυτους που ποτε δεν προκειται να αποκαταστησει ειναι οσοι περασαν με τον ταξικο αντιπαλο οπως τους οπορτουνιστες του ‘68 και του ‘91…
Χαχα, ρε σεις, γιατί νομίζετε ότι είναι τσιφλίκι σας εδώ πέρα. Όσο μιλάτε εσείς τόσο μπορεί να μιλάει και ο οποιοσδήποτε άλλος. Κάποιες φορές νομίζω ότι έχετε την εντύπωση ότι ο χώρος ανήκει στο ΚΚΕ και οι υπόλοιποι έρχονται εδώ για να προβοκάρουν. Όχι, είμαστε ήδη εδώ, μας αρέσει το site του Καρπίδη και λέμε και τη γνώμη μας. Η οποία τυγχάνει να είναι αντίθετη με τη δική σας. Μην το παίρνετε τόσο προσωπικά.
Δηλαδή και οι ad hominem επιθέσεις έχουν και τα όρια τους, μέχρι που καταντούν γελοίες.
Gogo, το ΚΚΕ οικοιοποείται ή όχι τον αγώνα πολλών προσοπικοτήτων που το στήριξαν κάποτε, αλλά δεν τους στήριξε αυτό τότε? Π.χ. η Εθνική Αντίσταση είναι έργο του ΚΚΕ ή όχι? Και αν ναι γιατί είχε άλλη γνώμη τότε και πολέμησε τον αρχηγό της?
Όσο για το άλλο που λες είναι επίπεδο συμπεριφοράς δημοτικού. Μια ισχυρή ιδεολογία και ένας καλός και στιβαρός κομματικός μηχανισμός πρέπει να έχει προβλέψει και να έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να αντέχει στους χαφιέδες, στις εξωτερικές και εσωτερικές επιθέσεις, στην προπαγάνδα, στους αυτομολούντες και στις δικές του αδυναμίες. Αλλιώς είναι αποτυχημένος.
Εγώ πάλι που είχα διαβάσει κάπου ότι ο μοναδικός που μειοψήφισε στην εκτέλεση του Μπελογιάννη ήταν ο Παπαδόπουλος?
@Leo Δεν ξέρω αν αυτό αληθεύει, αλλά αυτό δεν τον απαλλάσσει από το ρόλο του μετέπειτα σαν δικτάτορα. Μην τρελαθούμε κιόλας τελείως! Και το λέω εγώ που ως τα 16 μου αγνοώντας την άλλη πλευρά της ιστορίας του τόπου μου ήμουν υπέρ της εθνοσωτηρίου επαναστάσεως, καθώς έτσι μας γαλουχούσε στο σχολείο τότε ο δάσκαλος και όταν έμαθα στα 17 μου με το Πολυτεχνείο τι είχε παιχθεί έπαθα σοκ. Διότι όταν έγινε η χούντα ήμουν μόλις 10 χρονών, και το μόνο που μου είχε μείνει ήταν η σιωπή στην πλατεία του χωριού μου όταν μάζεψαν τους κατοίκους να τους το ανακοινώσουν. Και μετά οι σιωπές των μεγάλων μπροστά σε εμάς τα παιδιά και το χάρισμα των χρεών στους αγρότες για το οποίο έπρεπε να γράφουμε ευχαριστήριες εκθέσεις και να παίζουμε ευχαριστήρια θεατρικά έργα. Προσωπικά δεν προέρχομαι από οικογένεια αριστερών, αλλά διάβασα, είδα, κατάλαβα. Πρόσεξε leo γιατί η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια και ίσως κάποια στιγμή φτάσεις να καταλάβεις πράγματα που τώρα αγνοείς και πέσεις από τα σύννεφα.
Για τις σφαγές βέβαια των κομμουνιστών στο συμμοριτοπόλεμο τσιμουδιά έτσι? ή μήπως οι χωροφύλακες κάποιων ορεινών και απομακρυσμένων χωριών του Καρπενήσίου ήταν και αυτοί πράκτορες της CIA και καλώς δολοφονήθηκαν? αλλά και στο κάτω κάτω, καλή ή κακή, αυτή είναι η μοίρα όταν επικρατεί ο ισχυρότερος. Να μετρήσουμε πόσους εκτέλεσε ο Τσε όταν επικράτησε? ή μήπως οι κόκκινες σφαγές είναι άγιες και οι υπόλοιπες βλάσφημες?
Το γεγονός και μόνο ότι αποκαλείς τον εμφύλιο συμμοριτοπόλεμο δείχνει που έχεις παραμείνει ιστορικά. Σε έναν εμφύλιο πάντα δεν επικρατεί η λογική. Είναι εσωτερικός σπαραγμός ενός λαού. Υπό αυτή την έννοια κανείς δεν δολοφονήθηκε καλώς. Και μόνο οι ισχυρότεροι που επικράτησαν δεν ήταν οι του ΚΚΕ, αλλά ακριβώς το αντίθετο, γι’ αυτό και γνωρίζεις την ιστορία των νικητών και μόνο και όχι των ηττημένων. Καμία σφαγή δεν είναι άγια.
Οταν όμως γίνεται βίαιη επανάσταση και αναφέρομαι εδώ στον Τσε που λες έχεις και πάλι σφαγές. Δεν είμαι υπέρ της βίας, αλλά όπως προανέφερα ακόμα και η παθητική, ειρηνική αντίσταση του Γκάντι στις Ινδίες είχε θύματα. Διότι οι αποικιοκράτες Εγγλέζοι και μόνο από το γεγονός της παθητικής αντίστασης ξελυσσάξανε και σκοτώσανε πολλούς χωρίς δισταγμό. Μετέπειτα στο δικό τους εμφύλιο που οδήγησε στο χωριστό κράτος του Πακιστάν σκοτώθηκαν επίσης πάρα πολλοί. Τον ίδιο τον Γκάντι τον δολοφόνησε Ινδουιστής, δικός του δηλαδή άνθρωπος, διότι θεώρησε πως τους πρόδωσε επειδή ήταν υπέρ της ειρήνευσης με τους Μουσουλμάνους.
Ο άνθρωπος είναι περίεργο ζώο, ακριβώς επειδή δεν είναι απλά ζώο για να σκοτώνει μόνο όταν πεινάει. Σκοτώνει για πάρα πολλούς άλλους λόγους. Μελέτησε λίγο το είδος σου να καταλάβεις κάποια πράγματα και μετά να μιλάς έτσι εύκολα για τις άδικες σφαγές και το ποιος επικράτησε. Σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, ακόμα και όταν δεν υπήρχε κομμουνισμός έχει υπάρξει βία. Υπερβολική και σπάταλη βία μεταξύ των ανθρώπων. Το ότι κάποιος ασπάζεται την κομμουνιστική ιδεολογία δεν σημαίνει ότι παύει να είναι άνθρωπος με όλα τα χαρακτηριστικά που αποκτά το εξανθρωπισμένο ζώο.
Μακάρι να ήταν τόσο απλά τα πράγματα και να λύνονταν όλα με το να πεις ότι έγιναν άδικες σφαγές από τους “κακούς” κομμουνιστές. Τώρα θα είχαμε ήδη λύσει όλα τα προβλήματα και δεν θα χρειαζόταν να συζητάμε. Αντί να μιλάς με τόση ευκολία και επιπολαιότητα καλύτερα να καθίσεις να διαβάσεις αρκετά και να προσπαθήσεις να καταλάβεις. Ειλικρινά ντρέπομαι που δεν έχω αφομοιώσει περισσότερα τη νεότερη ιστορία μας να μπορώ να επιχειρηματολογήσω με τρόπο που να σε αγγίξει και να “πιάσεις” λίγο το τι σημαίνουν αυτά που λες.
Σίγουρα πάντως δείχνουν άνθρωπο που δεν έχει εμβαθύνει στην ανθρώπινη φύση, άρα δεν ξέρεις καλά – καλά τον ίδιο σου τον εαυτό ακόμα. Εχεις ακούσει κάποια πράγματα γύρω σου και τα επαναλαμβάνεις χωρίς να ξέρεις καν τι σημαίνουν και χωρίς να έχεις ψάξει από μόνος σου αντίθετες πηγές που να σε βοηθήσουν. Οχι να καταλήξεις απαραίτητα σε οριστικά συμπεράσματα, αλλά να προβληματιστείς.
Δυστυχώς όσα έχω διαβάσει και έχουν διαμορφώσει τη δική μου αντίληψη ήταν σε εποχές που δεν χρειαζόταν να τα λέω για να πρέπει να συγκρατώ στοιχεία. Διάβαζα από δική μου αγωνία να καταλάβω, αλλά αυτό σε οδηγεί μεν να σχηματίζεις μία εικόνα, αλλά όχι πάντα και στο να έχεις πρόχειρα άμεσα κάποια στοιχεία να τα πεις στον άλλο. Ου γαρ έρχεται μόνον εξάλλου
Από την πλευρά σου και εσύ υποστηρίζεις κάποιους που επίσης σκοτώσανε και βιαιπραγήσανε. Εξέτασε για ποιο λόγο τους υποστηρίζεις. Διότι δεν υπάρχει ανθρώπινη ιστορία που να μην περιέχει βία. Οσο και να την αποκηρύσσουμε πρακτικά στη συνέχεια τη συναντάμε μπροστά μας. Ετσι αν εσύ ισχυρίζεσαι ότι την αποκηρύσσεις πλήρως θα έπρεπε να μη ζεις, αλλά να έχεις αυτοκτονήσει από ενοχές για τη βία που εφάρμοσαν και αυτοί τους οποίους υποστηρίζεις. Το θέμα είναι να βρούμε τρόπους που να μετριάζεται η ανθρώπινη βία στο ελάχιστο. Να μάθουμε να συζητάμε. Αλλά όταν δημιουργούνται συγκρούσεις ταξικές είναι δύσκολο να μην λειτουργήσεις και βίαια.
Ο Γκάντι δεν ξέρω αν θα είχε επιλέξει την ειρηνική οδό, που και πάλι δεν ήταν χωρίς θύματα όπως είπα, αν οι Ινδοί είχαν τη δυνατότητα να έχουν όπλα προκειμένου να διώξουν τους αποικιοκράτες Εγγλέζους από τη χώρα τους που τους εκμεταλλεύονταν. Ο Τσε στις επαναστάσεις που συμμετείχε υπερασπίστηκε επίσης λαούς που αδικούνταν. Προκειμένου να επιτύχει να υπερασπιστεί το δίκαιο τους πράγματι θα εκτελέστηκαν και όσοι προδίδανε την τάξη τους ή το λαό τους. Δεν είμαι υπέρ των βίαιων επαναστάσεων, αλλά όσοι είναι δεν έχουν διαφορετική οδό απέναντι σε όσους αντιδρούν. Γι’ αυτό ακριβώς και δεν είμαι υπέρ των επαναστάσεων.
Ομως ακόμα και χωρίς επανάσταση όταν τα πράγματα έρχονται σε κρίσιμο ιστορικό σημείο δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι μπορείς να αποφύγεις τη βία καθώς δίνεται αγώνας επικράτησης. Ψάξε και διάβασε ιστορία για το γιατί συμβαίνει αυτό. Δεν θα φέρει αυτό πίσω τους νεκρούς, αλλά τουλάχιστον θα κατανοήσεις ότι έτσι συμβαίνει και δεν είναι εύκολο να αλλάξει εκτός και αν φτάσουν όλοι οι άνθρωποι να έχουν τόσο βαθιά συνείδηση του εαυτού τους που να κατανοήσουν πως ο πλούτος αρκεί για όλους μας, πως δεν υπάρχει λόγος να σκοτωνόμαστε ποιος θα πάρει τα περισσότερα. Πως δεν υπάρχει λόγος να σκοτωνόμαστε ποιος θα είναι ο ισχυρότερος, ποιος θα εκμεταλλευτεί περισσότερο τον άλλο.
Ο Τσε και ο κάθε Τσε γεννήθηκε και μεγάλωσε μέσα σε καθεστώς αδικιών και βίας δεν ήταν δυνατόν να αντιδράσει διαφορετικά. Ειδικότερα για τον Τσε έχει ειπωθεί πως ήταν αντιφατική προσωπικότητα. Τη μία στιγμή ήταν ικανός να δώσει και το πουκάμισο που φορούσε και την άλλη να διατάξει όντως εκτέλεση για ασήμαντο λόγο. Δεν ξέρω πόσο αληθεύει. Ωστόσο αν αληθεύει σίγουρα έπαιζε ρόλο, σε αυτές τις μη λογικές για τις ανάγκες του αγώνα εκτελέσεις, το πρόβλημα άσθματος που είχε που πιθανόν τον οδηγούσε σε κυκλοθυμικές συμπεριφορές.
Ομως είναι πολύ ιδιαίτερη η περίπτωση του κάθε ανθρώπου και όχι μόνο του Τσε στο πώς συμπεριφέρεται σε συνθήκες που μπορεί να αποφασίσει για τη ζωή των άλλων. Αν όλος ο κόσμος γύρω ήταν απόλυτα ειρηνικός θα λέγαμε ότι ο Τσε ήταν μία περίπτωση άρρωστου ανθρώπου. Είναι έτσι όμως; Δεν νομίζω. Επομένως εξετάζουμε ιστορικά κυρίως – πέρα από πολύ ειδικές περιπτώσεις – τι οδήγησε στην α ή τη β σφαγή και προσπαθούμε να καταλάβουμε αν ήταν για το καλύτερο της ανθρωπότητας ή του συγκεκριμένου λαού τη συγκεκριμένη περίοδο ικανό το κέρδος συλλογικά να αντισταθμίσει τις απώλειες ζωών.
Η φύση η ίδια ακόμα και στις πιο απλοϊκές της συνθέσεις περιέχει τέτοια στοιχεία “θυσίας” κάποιων για να ζήσουν οι υπόλοιποι καλύτερα. Υπάρχει ένα είδος μύκητα που όταν δεν βρίσκει τροφή σε ένα σημείο μαζεύεται όλη η αποικία και σχηματίζει μία κολωνίτσα έτσι που να μπορεί την κορυφή της κολωνίτσας να τη φυσήξει ο αέρας κάπου παραπέρα που θα υπάρχει τροφή.
Τα μέλη της αποικίας που θα φυσήξει ο αέρας θα επιβιώσουν στο νέο περιβάλλον με την τροφή, αυτά που θα μείνουν πίσω θα πεθάνουν. Το είδος όμως θα έχει σωθεί. Οι ατομικότητες “θυσιάζονται” στο όνομα της επιβίωσης του είδους. Δεν πάω να σου πω με αυτό το παράδειγμα πως κάποιοι σκοτώθηκαν για να ζήσουν οι υπόλοιποι καλύτερα – αν και με κάποια έννοια ισχύει και αυτό – αλλά ότι σε συνθήκες ιστορικά κρίσιμες η ατομική ζωή έχει πάρα πολύ μικρή σημασία όσο και να είναι αυτό σοκαριστικό όταν το ακούμε σε συνθήκες ειρήνης. Τέλος πάντων σταματώ, διότι πάλι σεντόνι έγραψα. Αυτή η συζήτηση είναι έτσι και αλλιώς τεράστια, δεν είναι απλή. Η συζήτηση για το αν αξίζουν οι απώλειες ζωών και πότε και γιατί και ποιος αποφασίζει γι’ αυτό. Δεν είναι απλά ερωτήματα, ούτε εύκολες οι απαντήσεις.
Πάντως κάτω από ειδικές συνθήκες και εσύ ακόμα Leo θα μπορούσες να είσαι Τσε ή από τη μία από τις δύο πλευρές του εμφυλίου. Τότε μόνο ίσως θα μπορούσες να καταλάβεις πολύ βαθύτερα την έννοια άνθρωπος. Εχω την αίσθηση μερικές φορές πως τέτοιες περίοδοι στην ανθρώπινη ζωή λειτουργούν σαν ισχυρά σοκ συνειδητοποίησης για τους ανθρώπους.
@ Yannos,
1. Προσωπικά δεν είμαι τσιφλικάς και ούτε θεωρώ ότι ο χώρος μου ανήκει (είναι όμως αρκετά οικείος). Το site ανήκει στον Karpidis και ο ίδιος καθορίζει και την πολιτική του. όμως βασικά και γενικά το blog έχει μια αριστερή φυσιογνωμία.
2. Εγώ είμαι έτοιμος να συζητήσω με οποιοδήποτε και στη βάση επιχειρημάτων, στοιχείων και θέσεων (ιδεολογικών και πολιτικών), μακράν από χαρακτηρισμούς και αφορισμούς. Δυστυχώς όμως αυτό χαρακτηρίζει κάποιους (όνομα και μη χωριό) που με κάθε ευκαιρία εκδηλώνουν ένα έντονο (και χυδαίο) πολλές φορές αντικομουνισμό (που δεν στρέφεται μόνο ενάντια στο ΚΚΕ αλλά σε κάθε τι που έχει σχέση με την Αριστερά). Πιστεύω ότι θα το έχετε διαπιστώσει ήδη. Γι’ αυτό σε τέτοιες περιπτώσεις η καλύτερη αντιμετώπιση αυτών των τύπων είναι με την ειρωνεία.
3. Πέραν των πιο πάνω και αναφορικά με την πρόβλεψη καταστάσεων και γεγονότων ας μην είμαστε υπερβολικοί. Ναι μεν έχουμε να κάνουμε με δυνατούς μηχανισμούς αλλά κανένας δεν είναι θεός! Και ας μην γινόμαστε κριτές και επικριτές των πάντων (ανθρώπων και καταστάσεων) εκ του ασφαλούς (είτε από τον καναπέ μας, την περιστρεφόμενη καρέκλα του γραφείου μας ή το πληκτρολόγιο του υπολογιστή μας).
Anef_Plaisiwn
Τρίτη 01/04/2008 – 7:43 μ.μ.
“η Εθνική Αντίσταση είναι έργο του ΚΚΕ ή όχι? Και αν ναι γιατί είχε άλλη γνώμη τότε και πολέμησε τον αρχηγό της? ”
Αρχηγο της; τι εννοεις; ποιος τον χρεωσε με ηγετικη θεση και ποιος τον διαπαιδαγωγησε ωστε να γινει αυτο που εγινε;
Αφου αυτοοριζεσαι ως αριστερος θα επρεπε να γνωριζεις τα στοιχειωδη απο την ιστορια του κινηματος πριν παρεις θεση. Το προβλημα με τον Αρη προεκυψε οταν εκεινος δεν δεχτηκε τη Βαρκιζα (αφου ομως πρωτα την ειχε υπογραψει) και ξεκινησε νεο ανταρτικο. Εσυ τι αποψη εχεις ως προς αυτο; Επρεπε να γινει η Βαρκιζα; Οχι, ε; Γιατι εμεις λεμε οτι κακως εγινε η Βαρκιζα κι ειχε δικιο ο Αρης αλλα θα ηταν πολυ χρησιμοτερος αν ειχε παραμεινει στο Κομμα κι ειχε βοηθησει αργοτερα στο ΔΣΕ. Ειπαμε ομως, με ΑΝ δε γραφεται η ιστορια…
“Μια ισχυρή ιδεολογία και ένας καλός και στιβαρός κομματικός μηχανισμός πρέπει να έχει προβλέψει και να έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να αντέχει στους χαφιέδες, στις εξωτερικές και εσωτερικές επιθέσεις, στην προπαγάνδα, στους αυτομολούντες και στις δικές του αδυναμίες. Αλλιώς είναι αποτυχημένος.”
Εχεις, σε γενικες γραμμες, δικιο…
Αυτο εκανε το ΚΚΕ στα μετρα της εμπειριας του γι αυτο και εξακολουθει να υπαρχει εδω και 90 χρονια.
Να ρωτησω πού θα ειναι ο δικος σου πολιτικος σχηματισμος σε πολυ λιγοτερα χρονια ή θα θεωρηθω προβοκρατορας;
Όσο για το άλλο που λες είναι επίπεδο συμπεριφοράς δημοτικού. Μια ισχυρή ιδεολογία και ένας καλός και στιβαρός κομματικός μηχανισμός πρέπει να έχει προβλέψει και να έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να αντέχει στους χαφιέδες, στις εξωτερικές και εσωτερικές επιθέσεις, στην προπαγάνδα, στους αυτομολούντες και στις δικές του αδυναμίες. Αλλιώς είναι αποτυχημένος.
Υannos είπα ότι σταματώ, αλλά με κέντρισες. Αυτό που λες είναι πάρα πολύ εύκολο να το λες τώρα, εκ των υστέρων. Αν ζούσες τότε δεν ξέρω αν θα το έλεγες. Τόσο ξέρανε, τόσο μπορούσανε, τόσο κάνανε τότε. Το θέμα είναι από εδώ και πέρα τι γίνεται. Εξετάζουμε την ιστορία για να καταλάβουμε τι παίχθηκε τότε, αλλά δεν μπορούμε με τους σημερινούς όρους να κατανοήσουμε πλήρως για ποιο λόγο λειτούργησαν κάποιοι όπως λειτούργησαν.
κακώς λοιπόν έγινε η Βάρκιζα… και τι θα έπρεπε να είχε γίνει δηλαδη?
Τheo:
Για αυτο σε ρωτησα Theo…!!!
Ημουν σιγουρος οτι τα εβαλες ολα σε ενα τσουβάλι (κεφάλι).
Η απάντηση σου ειναι να σα να βλεπω το ντοκιμαντερ του Κουλογλου. χαχαχαχα
Απουσια οποιαδηποτε αναλυτικης μεθόδου, αντιμετωπιση της ιστοριας σαν ενα συνεχές γεγονότων. Πρωτευουσες με δευτερευουσες αντιθεσεις στο ιδιο σακι, αποκοινωνικοποιηση της πολιτικης ιστοριας , αναγωγη το γεγονότων στη ψυχολογια του ατόμου κλπκλπ
Ξερετε αγαπητοι συνομιλητες, οτι στις μερες μας γινεται προσπαθεις ξαναγραψίματος της ιστορίας με τη “μεθοδο” του αστικου κοσμοπολιτισμου? Το παράδειγμα της ιστοριας της εκτης δημοτικου ειναι σε ολους γνωστο.
Δε μου κάνει λοιπον εντυπωση το αναμάσημα, απο διάφορους απο μηχανης κριτες, τετοιων αντιληψεων…
@Leo
Και η θρησκεια ιδεολογικο κινημα δεν ειναι?
Και εγώ γι’αυτό σου απάντησα Άρη! Γιατί ξέρω οτι όταν κάποιος αναφέρεται στα θύματα των αποφάσεων της Αριστεράς “αποκοινωνικοποιεί την πολιτική Ιστορία”, έχει έλλειψη “αναλυτικής μεδόθου” και απο πάνω είναι και “αστός κοσμοπολίτης”. Αντίθετα τα θύματα των αποφάσεων δυτικών κυβερνήσεων έιναι απλά θύματα του ιμπεριαλισμού. Στην υγειά μας!
Τι παιζει Καρπιδη με την ωρα που φαινεται οτι καταχωρειται η απάντηση?
Ειναι μηπως μια ωρα πίσω?
Το παρατήρησα απο την υπογραφη του Anef_plaisiwn..
@Theo:
Θα θελες να εννοουσα αυτο που υποννοεις!!!
Αλλα δε θα σου κάνω τη χάρη…Τα γραπτά μενουν τυχερε αντικομμουνιστη…!!χαχαχα
Εγω μιλησα για τη ΜΕΘΟΔΟ που χρησιμοποιεις για την αναλυση και μελετη γεγονότων( και θυμάτων) και οχι για την “απλη” αναφορα στα θυματα.
Ξεχασα επισης να αναφέρω την αγαπημενη μεθοδο αυτης της κοσμοπολιτικης αντιληψης:
Κανει τα γεγονότα και τα λέγόμενα αλλων λάστιχο…για να χτυπήσει το κομμουνισμο.
Πλακα εχεις για πες και αλλα…. Τι γνωμη έχεις για τον Ζαχαριάδη?
Ρε συ σιγουρα υπάρχουν θυματα δυτικων κυβερνησεων γιατι κάποιοι ξεκολλημενοι και ανοιχτομυαλοι μου λενε οτι εκει υπάρχει ευημερια, ειρηνη, ατομικα δικαιωματα κλπκλπ? Εισαι σίγουρος? Ή μηπως εισαι κολλημενος αντινεοφιλελευθερος-κρυφοκομμουνιστης, μελος του παράνομου μηχανισμου του ζαχαριάδη?
Το βρήκες ρε θηρίο! Με τις αναλυτικές σου μεθόδους αποκάλυψες ότι είμαι όντως ένας κρυφοκομμουνιστής που θα διαβρώσει το σύστημα απο μέσα. Αγωνιζομαι για την Ελληνικη Λαική Δημοκρατία όπου όλοι θα θέλουν να γίνουν μέλοι στο communist party.
Aυτό το commynist party
Καταρχάς ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις. Δεν θέλω να προβοκάρω τη συζήτηση, αλλά να συνεισφέρω. Δεν χαρακτηρίζω τον εαυτό μου αριστερό. Γνωρίζω την ιδεολογία, έχω πολλούς στενούς συγγενείς αριστερούς και τους σέβομαι ιδιαίτερα.
Με προβληματίζει λίγο η στάση τους και η αμέριστη πίστη τους στις ιδέες που ακολουθούν. Ο άνθρωπος είναι περίεργο ον, ή μάλλον δεν τον έχουμε καταλάβει σωστά. Πιστεύω πως το πρωταρχικό του κίνητρο είναι να ικανοποιήσει τις προσωπικές του ανάγκες και να μεγιστοποιήσει το δικό του κέρδος. Το πιστεύω αυτό για τη μεγάλη πλειοψηφία, όχι για μερικούς ιδιοτελείς. Αυτό δημιουργεί πάρα πολλά προβλήματα, ειδικά σε τέτοια συστήματα που στηρίζονται στην “αγιότητα” και την “καθαρότητα” των διοικήσεων τους. Το προσωπικό όφελος, ο μικρός τυραννίσκος που κρύβουν πολλά άτομα μέσα τους είναι έτοιμος να πεταχτεί όταν τους δωθεί εξουσία.
Για τις κομμουνιστικές κυβερνήσεις δεν θέλω να είμαι τελείως απαξιωτικός. Αλλά θεωρώ ότι το σύστημα που εφαρμόζουν έχει χαμηλή αποδοτικότητα. Σύμφωνα με τα δικά μου κριτήρια. Σύμφωνα με κάποιων άλλων μπορεί να έχει μεγάλη. Θεωρώ ότι οι κομμουνιστικές ή σοσιαλιστικές ή “προσπαθούντες να” χώρες (οι γνωστές, Κούβα, ΕΣΣΔ, Β.Κορέα, Κίνα) διέπραξαν τεράστια εγκλήματα κατά μέρους του πληθυσμού τους. Αντίστοιχα συμβαίνει και με τις καπιταλιστικές. Είτε αυτό λέγεται εσωτερική φτώχεια, είτε υποκεινούμενη δικτατορία σε άλλες χώρες, είτε εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, είτε πόλεμος.
Αυτό που με φοβίζει είναι ότι στα κομμουνιστικά καθεστώτα, οι αντιφρονούντες “αξίζει” να πεθάνουν. Ή τέτοια φαινόμενα “αξίζει” να αποσιωπηθούν, ή να τα αρνηθούμε τελείως. Με φοβίζει γενικά η υποκρισία. Αντίθετα στην αστική, αντιπροσωπευτική δημοκρατία ο κάθε τρελός μπορεί συνήθως να βγει και να πει την κουταμάρα του (τουλάχιστον όσο δεν είναι επικίνδυνος).
Δηλαδή, οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι του καπιταλισμού (ή της προσπάθειας για καπιταλισμό/φιλελευθερισμό) ανταμώνουν με τους αντιφρονούντες του τέως υπαρκτού (και νυν σε κανα δύο μικρές χώρες). Πάντα υπάρχει ένα κομμάτι του πληθυσμού που την τρώει.
Το ένα σύστημα το αποδέχεται με ειλικρίνεια (τουλάχιστον θεωρητικά) και το άλλο θεωρεί ότι όλα θα δουλεύουν τέλεια. Αυτό δεν μου αρέσει ιδιαίτερα.
Επιπλέον έχω περιστρεφόμενη καρέκλα στο γραφείο (φτου διάολε θα καθήσω σε σταθερή από δω και πέρα)
.
Καταρχάς να πω ότι συμφωνώ επί λέξη με την Coolplatanos. Απλά σου δίνω συγχαρητήρια για τα άρθρα σου, που είναι με επιχειρήματα αλλά και με ήθος, χωρίς ύβρεις.
Μεγάλη κουβέντα ανοίξαμε….λοιπόν για τη συμφωνία της Βάρκιζας, δε σημαίνει ότι επειδή μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο, επειδή μπήκαμε στη ζώνη επιρροής της Δύσης και μάλιστα του Τσόρτσιλ, έπρεπε να το δεχτεί ο ελληνικός λαός αμαχητί, ιδιαίτερα μετά την αντικομμουνιστική πρακτική της Αγγλίας στην Ελλάδα. Αλλά γιατί το τότε ΚΚΕ επέλεξε (αν δε κάνω λάθος) να μείνει στην παρανομία και δεν έλαβε μέρος στις εκλογές;; Το πιθανότερο είναι ότι θα νικούσε με την επιρροή που είχε στον ελληνικό λαό, μάλιστα μετά και από την επιτυχία του ΕΑΜ στην αντίσταση. Τώρα για τον Μπελογιάννη έχουν γραφτεί πολλά, προφανώς και δολοφονήθηκε από μια δεξιά κυβέρνηση πίσω από την οποία κρυβόταν η CIA (και ότι εκτελέσθηκε ξημερώματα Κυριακής, κάνει την υπόθεση ακόμη πιο χυδαία, ούτε οι Γερμανοί δεν εκτελούσαν Κυριακή…, για την σημειολογία). Αλλά από όσα έχω ακούσει και διαβάσει προσωπικά και εγώ θεωρώ ότι το τοτε ΚΚΕ είχε ευθύνη και έκανε εντελώς λάθους χειρισμούς. Η αυτοκριτική μετά από τόσα χρόνια δε μπορεί να τρομάζει. Η ιστορία μόνο κριτικά και αντικειμενικά πρέπει να διαβάζεται, χωρίς φανατισμό και παρωπίδες. Δέχομαι όμως αυτό που λέτε οι περισσότεροι για μια εποχή πολύ δύσκολη για το ΚΚΕ. Από την ιστορία όμως πρέπει να διδασκόμαστε και να μαθαίνουμε, για να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη.
Για τον Εμφύλιο είναι προκλητικό να λέμε ότι έφταιγαν μόνο οι αριστεροί, εγκλήματα έγιναν και από τις 2 πλευρές.
@Τheo:
Μπραβο , βλεπω εμεινες στην ουσιά!! χαχαχαχαχ
Ετσι καλο ειναι να κανουμε γαργάρα τις μπουρδες μας
Μια ιστορια 55 χρονων ειναι σιγουρα ξεπερασμενη κα μονο ιστορικα συμπερασματα μπορει να προσφερει. Αυτο που θελω να μαθω χωρις ιχνος εμπαθειας για να μην αρχισουν παλι τα κραξιματα αλλα με επιχειρηματα το κκε θεωρει οτι επραξε λαθως στην συγκεκριμενη φαση η οχι?
Ρωτω γιατι δεν γνωριζω και οχι για να προκαλεσω καποιον. (Αν και θεωρω αρνητικο το γεγονος οτι πρεπει γραφω για τις προθεσεις μου ωστε να δεχτω μια σοβαρη απαντηση.)
Ρε mimi, ρε mimi…
Ισες αποστασεις; κι οι δυο εγκληματα ετσι γενικα; στο ιδιο τσουβαλι οι θυτες με τα θυματα;
Διαβαστε λιγο ιστορια ρε γαμωτο… το λεω πραγματικα με καλη διαθεση.
Απο την αλλη μερα της Βαρκιζας ξεκινησε οργιο τρομοκρατιας, με δολοφονιες, βιασμους, εκτελεσεις, εξοριες προς τους κομμουνιστες και οσους ειχαν εως και μακρινη συγγενεια μαζι τους. Ακομη και τα Δεκεμβριανα εγιναν απο την ξενη επεμβαση (ειχαν τεραστια πειρα οι αποικιοκρατες στην καταστολη λαϊκων κινηματων).
Δυστυχως τετοια θεματα δε λυνονται σε μια διαδικτυακη συζητηση γιατι εχουν παρα πολλες παραμετρους για αναλυση.
Εχει σημασια παντως απο ποια πλευρα τα εξεταζει καποιος. Αν τα αναλυει με στοχο να βγαλει τα αναγκαια συμπερασματα προς ωφελος του λαϊκου κινηματος (τι λαθη εγιναν, παλινδρομησεις, πισωγυρισματα, αυταπατες που υπηρξαν ως προς το ρολο των ιμπεριαλιστων και των ντοπιων συμμαχων τους, την εκτιμηση συγκεκριμενων συσχετισμων κλπ) και μεσα στο συγκεκριμενο ιστορικο περιβαλλον που αυτα συνεβησαν, ή το κανει για ξαναγραψει την ιστορια στα μετρα του.
Θα μπω στην προκληση παντως για κατι που αναφερθηκε.
Ενα σημειο που επαναλαμβανεται απο διαφορους τιμητες του κινηματος ειναι η ηδη προαποφασισμενη καταληξη λογω… Γιαλτας!
Χμμμ, αναρωτιεμαι, η ΕΣΣΔ υπεγραψε κατα σειρα το Λιβανο και την Καζερτα που, περιπου, παρεδωσαν τον ΕΛΑΣ στους Αγγλους; Η ΕΣΣΔ κρατησε τον ΕΛΑΣ στην επαρχια κατα τα Δεκεμβριανα και παρεδωσε τα οπλα στη Βαρκιζα; Ο Κοκκινος Στρατος εφτασε ως τα συνορα μας αλλα ποτε δεν κληθηκε να κατεβει κατω, κατι που δε θα επετρεπε σε κανεναν να κανει εισβολη, περα απο το να στειλει τιμητικα συμμαχικα αγηματα για την απελευθερωση…
@ex
“το κκε θεωρει οτι επραξε λαθως στην συγκεκριμενη φαση η οχι?”
Που εννοεις;
Απεσυρε την στηριξη του απο τον Μπελογιαννη και Πλουμπιδη, αφηνοντας τους ουσιαστικα ξεκρεμαστους? Περα απο την σταση που κρατησαν οι ιδιοι.
@ex:
To KKE στηριξε πολιτικα και ηθικα, γιατι νομικα τα σκάτωσε, μέχρι τέλος το Μπελογιαννη. Τον Πλουμπίδη τον χαρακτήρισε χαφιε λίγο μετα το γράμμα που έστειλε στην ασφαλεια στο οποιο αναλάμβανε αυτος την ευθυνη του παράνομου μηχανισμου του ΚΚΕ και την λειτουργια των Ασυρμάτων, κατηγορίες που βαρυναν μεχρι τοτε το Μπελογιαννη.
Απο αυτη του τη στάση το ΚΚΕ οδηγησε:
1) Στο να χάσει ο Μπελογιαννης και η υπερασπιση του ενα σοβαρο τεκμηριο που αποδεικνυε αμεσα οτι δεν ηταν πράκτορας της ΕΣΣΔ και δεν ηταν αυτος Ο αρχηγός του παράνομου ΜΗχανισμου του ΚΚΕ. Τεκμηριο που με βάση αυτο ισως να μπορουσε , μαζι με το κινημα αλληλεγγυης στο εσωτερικο και στο εξωτερικο, να του αποδωθει χάρη.
2) Στο να εκτελεστει ο Πλουμπιδης μονος του χωρις καμια στηριξει και αλληλεγγυη, και να πεθάνει με το στίγμα του Χαφιε. Οπως αποδειχτηκε αργότερα, οχι οτι χρειαζόταν απόδειξη στις τάξεις των κομμουνιστων, ο Πλουμπιδης δεν ηταν χαφιες ηταν τιμιος Κομμουνιστης. Η σκευωρια εναντιον του χρεωνεται στη κοντόφθαλμη ηγεσια του που παντου εβλεπε χαφιέδες.
Περα απο αυτα που εκανε το ΚΚΕ, η εκτέλεση και των δυο ηταν προαποφασισμένη, οπως και των υπολοιπων που εκτελέστηκαν με το Μπελογιαννη με εξαιρεση το Μπατση (τον οποιον εκβιαζε η ασφάλεια μέχρι τελευταια στιγμη να υποκυψει σε μια αλλη σκευωρια που εστηνε το παρακρατος με ανταλαγμα τη χάρη. Ο Μπάτσης δεν υπέκυψε και τον εκτέλεσαν για να πάρει το μυστικο της πιεσης για τη σκευωρια στο τάφο του.)
Ηταν προαποφασιμένη και καλα συντονισμένη απο το παρακρατος, τον ΙΔΕΑ (μελη του οποιου ηταν, απο το 1943-44 οταν φτιάχθηκε απο πρακτορες της αγγλιας στο κάϊρο, ολοι οι γνωστοι δικτακτορες Παπαδόπουλος, Ιωαννιδηςκλπκλπ) και τη CIA. Ηθελαν να διαλυσουν τον παράνομο μηχανισμο του ΚΚΕ στην Αθηνα για τους προφανεις λόγους αλλα και λογω Γοητρου. Η κυβέρνηση πλαστηρα αποδειχτηκε ανικανη να ελέγξει το παρακράτος, οπόδειξη αυτου ειναι οτι η εκτέλεση του Μπελογιαννη εγινε 4.15 Κυριακη, στα κρυφα δηλαδη, μια και την κυριακη οπως και πριν τη ανατολη του Ηλιου δεν γινοντουσαν ποτε εκτελέσεις.
Το τελευταιο αιμα του εμφυλιου-ταξικου πολέμου ηθελαν να το χυσουν οι αμερκανοι και τα αντρεικελα τους εδω.
Ειναι καιρος το ελληνικο κρατος να αποκαταστησει αυτους τους κομμουνιστες και οχι μονο….Να αναγνωρίσει τον εμφυλιο ως δημοκρατικο, τουλάχιστον, για να μη πω ταξικο πόλεμο και οχι ως συμμοριτοπόλεμο.
Μα νομιζω οτι ξαναειπωθηκαν αυτα. Για το Μπελογιαννη σηκωθηκε απο το Κομμα διεθνης εκστρατεια για να μην εκτελεστει (αναμεσα σε αλλους ειχε υπογραψει κι ο Αϊνσταϊν…). Εξαλλου ο Μπελογιαννης ποτε δεν ηρθε σε συγκρουση με το ΚΚΕ (το λεω γιατι βλεπω οτι χρειαζεται να ξεκαθαριζουμε και τα “αυτονοητα”).
Τωρα, με την αρνηση των συνεργαζομενων της ΕΔΑ να τον τοποθετησουν υποψηφιο βουλευτη ειναι λιγο πολυπλοκο το θεμα. Θα επρεπε να αποχωρησει το ΚΚΕ απο την ΕΔΑ; Θα σωνοταν ετσι ο Μπελογιαννης; Μαλλον οχι. Γενικοτερα τι αλλα προβληματα στην κατοπινη δραση του Κομματος θα σημαινε μια τετοια αποχωρηση;
Θα επαναλαβω οτι δε μπορουν αυτα να κριθουν με βαση αυτα που γνωριζουμε σημερα αλλα μεσα στις τοτε συνθηκες.
Για τον Πλουμπιδη επισης ειπωθηκαν πιο πανω. Αλλα να τα επαναλαβω τελειως τηλεγραφικα. Η πρωτοβουλια του να παραδοθει στην ασφαλεια χωρις να εχει τετοια εντολη, κινησε υποψιες (οχι αδικαιολογητα…) με αποτελεσμα να αποπεμφθει ως προδοτης. Στην πορεια και με τη σταση του απεδειξε το αντιθετο, υπερασπιζομενος το Κομμα σε μια κορυφαια επιδειξη κομμουνιστικου ηθους. Το ΚΚΕ τον αποκατεστησε με κατοπινη αποφαση του, τι αλλο θα μπορουσε να κανει για να διορθωσει ενα λαθος;
Παντως ειναι ενοχλητικο να κανουν κριτικη στο ΚΚΕ για προδοσια του κινηματος κι αλλα τετοια, αυτοι που εδω και χρονια εχουν γινει οσφυοκαμπτες του αντιπαλου (φυσικα δεν αναφερομαι σε συνομιλητες εδω).
Δεν ειχα δει το ποστ του Αρη. Με τον οποιο συμφωνω εν μερει…
“Η σκευωρια εναντιον του χρεωνεται στη κοντόφθαλμη ηγεσια του που παντου εβλεπε χαφιέδες.”
Δε θα μιλησω φυσικα για φωτισμενες ηγεσιες, αλλα αυτο που λες αναιρειται παρακατω οταν αναφερεις τη σκευωρια που εστηναν με τον Μπατση. Χαφιεδες υπηρχαν ετσι κι αλλιως στο Κομμα. Δε θα μπορουσε να ειναι αλλιως μεσα στις συγκεκριμενες συνθηκες. Μπορει να μην ηταν ο Μπατσης αλλα υπηρχαν πολλοι αλλοι που υπεκυψαν στις πιεσεις. Η εμπειρια της ασφαλιτικης Κ.Ε και του Ριζοσπαστη του Μανιαδακη, νωριτερα, λεει πολλα…
Ας μην καταδικαζουμε ευκολα.
Συντροφικα.
@gogos:
Μαλλον δε με κατάλαβες.
Τον Μπάτση προσπάθησαν να τον εκβιάσουν (με ολα τα μέσα…) λιγες μέρες πριν απο την εκτέλεση του, οι αστυνομικοι διευθυντες Ρακιτζης και Πανόπουλος, για να καταθέσει πως ειχε σχέση με την υπόθεση συλληψεων στην Αεροπορία την αποια θελαν να φοτρώσουν στο Μπελογιαννη. Το αντάλαγμα που το εδιναν ηταν η σωτηρία.
Η ηγεσια του ΚΚΕ εκεινη την περίοδο (για να μη πω απο το `43 και μετα) αποδειχτηκε οτι ηταν εκτος τόπου και χρονου σε ολα τα ζητήματα -πολιτικα ιδεολογικα τακτικα οργανωτικα. Κατηγορουσε ολους τους αντιπάλους της μεσα στο κομμα ως χαφιέδες ή πουλημένους. Τα παραδειγματα πολλα : Καραγιώγης, Γιαννουλης, Άρης, Πλουμπίδης, Σιάντος κλπκλπ. Λαθος ανθρωποι σε λάθος θέση στη λάθος στιγμη.
Απόψεις σαν την παραπάνω φανερώνουν την τραγικότητα του ΚΚΕ…… Αυτοί που θήθεν ωρύονται για την εθνική μας ανεξαρτησία να ονειρεύονται τον κόκκινο στρατό να προελαύνει στην Ελλάδα. Να μιλούν για εθνικά κινήματα, την ώρα που η πλειοψηφία ήταν ανθρωποι εξαθλιωμένοι που το μόνο που ήθελαν ήταν να γυρίσουν στα σπίτια τους. Αλλα ‘ντι άλλων…. ακόμα και σήμερα… 60 χρόνια μετα….
Νομιζω οτι μετα απο 60 σχολια κατορθωσαμε να βαλουμε σε μια ταξη ιστορικα γεγονοτα και αυτο ειναι καλο. Οι εποχες τοτε σιγουρα ηταν δυσκολες και τα λαθη απο πλευρας ΚΚΕ (αυτο με αφορα και οχι οι εθνικοφρονες) σημαντικα εχοντας μια συγκεκριμενη σταση που ως ενα βαθμο επικρταει εως σημερα. Την μνημη του Πλουμπιδη το κομμα την απεκατεστησε την δεκαετια του 90 με εκδηλωσεις στο τοπο καταγωγης του, τα Λαγκαδια Αρκαδιας.
Ευχαριστω για την ενημερωση!
@gogos: το σχόλιο μου αναφερόταν στις απόψεις που έριχναν τις ευθύνες του εμφυλίου αποκλειστικά στους αριστερούς, συμφωνώ με αυτά που λες, δε κρατώ ίσες αποστάσεις, αλλά δε μπορούμε να λέμε ότι δεν έγιναν λάθη και από τη πλευρά των αριστερών. Όταν οι άνθρωποι πολεμούν μόνο άγγελοι δεν είναι…. Το θέμα όμως του ποστ δεν είναι αυτό αλλά ο Μπελογιάννης. Λες ότι ο ARis (με τον οποίο συμφωνώ απόλυτα) καταδικάζει εύκολα, δε νομίζω. Ασκεί κριτική, όπως οφείλει να κάνει ο κάθε συνειδητοποιημένος πολίτης, οπαδός ή μη ενός κόμματος. Πρέπει να λέγονται και να αναγνωρίζονται τα λάθη, από όπου και αν γίνονται. Κανείς δε πρέπει να μένει στο απυρόβλυτο και να διεκδικεί το αλάθητο. Μη φτάνουμε στην ακραία στάση να θεωρούμε αντικομμουνισμό όποια κριτική προς τις επιλογές του ΚΚΕ, το οποίο απαρτίζεται και απαρτιζόταν από ανθρώπους όχι από αγγέλους ή αγίους και προσωπικά θεωρώ ότι οι εκάστοτε ηγεσίες έκαναν αρκετά λάθη, μέσα σε αυτά και η στάση τους στο συγκεκριμένο θέμα.
Αποσπάσματα απο μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Νίκου Μπελογιάννη……
Πώς αισθάνεστε που το κράτος της Δεξιάς σάς στέρησε τον πατέρα σας;
H Δεξιά παραβίασε ανοιχτές πόρτες. Περισσότερο όμως στους άλλους καταλογίζω το θάνατο του πατέρα μου, γιατί αν δεν ήταν ο Zαχαριάδης, η Δεξιά δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα. Aυτός τον έστειλε να σφαχτεί εδώ. Mε την ήττα ο Zαχαριάδης ήθελε έναν ήρωα κι ένα χαφιέ. Έτσι έγινε και η επιλογή, θα μπορούσε να είχε συμβεί και το ανάποδο. Ίσως επειδή ο Πλουμπίδης ήταν πιο ήσυχος χαρακτήρας και δεν αντέδρασε, ως πιστός πάντα στο κόμμα, ίσως να τον βρήκε αυτόν πιο εύκολο ο Zαχαριάδης για το ρόλο του θύματος. Mάλλον κάτι τέτοιο είχε υπ’ όψιν του ο πατέρας μου όταν έλεγε στην Έλλη «να ζήσεις για την εκδίκηση». Aλλά αυτά είναι εικασίες. H Έλλη έχει πει να ανοίξουν κάποια πράγματα μετά το θάνατό της και έτσι μπορεί εκεί να διευκρινιστούν κάποια πράγματα.
Mπορούσατε να κατανοήσετε το πάθος τους για τον αγώνα σε «βάρος της οικογένειάς τους»;
H θυσία τους, όταν τη βλέπεις εκ των υστέρων, ήταν τόσο μη-δικαιολογημένη. Όμως, αυτός ήταν ο τρόπος τους να βλέπουν τα πράγματα, αυτό το άσπρο-μαύρο που είχε εμφυσήσει η σταλινική αριστερά σε όλους. Kαι όταν μάλιστα εμπλουτίστηκε και με την αίγλη της Σοβιετικής Ένωσης στον πόλεμο, δεν θέλανε ποτέ να φανταστούνε ότι είχε επικρατήσει του Xίτλερ ένα τέρας ίδιο με αυτόν. Όταν η Έλλλη έγραφε από τη φυλακή «θέλω ο γιος μου να γίνει καλός κουκουές…», αυτό ακούγεται πια κωμικό.
Αναζητω μια καθαρη φωνη που να κλεινει οριστικα τους λογ/μους μας με τον ζαχαριαδισμο εν ετει 2008 και δεν βρισκω. Γι’αυτο γινομαστε η χλευη μερικων [και με το δικιο τους απ'την πλευρα τους]. Λιγο περισσοτερο θαρρος θα ηθελα απο καποιον εδω μεσα που ξερει τουλαχιστον τι του γινεται
Mη πτοείσαι Mike, η αλήθεια είναι εκεί έξω.
Χαμος!
Κατα την αποψη μου το κυριο προβλημα που παρουσιασε η ηγεσια του ΚΚΕ την εποχη εκεινη ηταν οι παλλινδρομησεις – αντιφασεις της. Ομως η ηγεσια τη δοσμενη στιγμη ηταν αυτη που αντικατοπτριζε την κατασταση του Κομματος. Ενα ΚΚΕ που ειχε περασει βαρια λαβωμενο απο τη μεταξικη δικτατορια (απωλεια εμπειρων στελεχων, δημιουργια καχυποψιας μεταξυ των μελων του για τους λογους που ειπα παραπανω-καποια στιγμη κυκλοφορουσαν 3 διαφορετικα φυλλα του Ριζοσπαστη και κανεις δεν ηξερε ποιο ειναι της ασφαλειας και τι ειναι τα αλλα- διαλυση του καθοδηγητικου οργανου κλπ). Μην ξεχναμε οτι κι ο ιδιος ο Ζαχαριαδης εως το ‘45 (δηλαδη μετα τη Βαρκιζα…) ηταν κρατουμενος στο Νταχαου παραδωμενος απο τους μεταξικους στους ναζι.
Το αν υπηρχαν προσωπικες ευθυνες ειναι αυτονοητο και για ορισμενους υπαρχουν ακομη σκοτεινα σημεια ενω αλλοι αποδειχτηκαν “λιγοι” για τη θεση τους (ο Ρουσος πηγε στο Λιβανο με εντολη να μην υπογραψει τιποτα κι εκεινος γυρισε με τη γνωστη συνθηκη, ο Σιαντος τον κατηγορησε για προδοτη αλλα…ο ιδιος υπεγραψε μετα την Καζερτα…). Αυτη ηταν η κατασταση στο Κομμα τοτε, με σγκεκριμενους εσωκομματικους συσχετισμους, αυτη την εμπειρια ειχε, ετσι λειτουργησε. Λαθος δηλαδη σε καποια, αλλα και σωστα σε πολλα αλλα, η δημιουργια του ΕΑΜ το βασικοτερο. Ομως μιλαμε για ενα κομμα με συλλογικη ηγεσια. Οι προσωπικες ευθυνες συνεπως περνουν σε δευτερη μοιρα. Ζαχαριαδισμοι και τετοια, μαλλον δεν εξηγουν τιποτα.
Θα το ξαναπω:
Ολα αυτα συνεβησαν μεσα στο καμινι της ταξικης παλης, και μαλιστα στην κορυφωση της. Το να τα κρινουμε εκ του ασφαλους 60 χρονια μετα δεν ειναι το σοφοτερο.
Και το βασικοτερο, τα λαθη του το ΚΚΕ τα πληρωσε το ιδιο, τα συνειδητα εγκληματα των αστικων κομματων τα πληρωνει διαρκως ολος ο λαος.
@ακατανομαστο
Αν ειχε κληθει ενα τμημα του Κοκκινου Στρατου ως συμμαχικη δυναμη δε θα μπορουσαν οι Αγγλοι να εισβαλουν. Μπορει να ερχονταν ως συμμαχοι στελνοντας ενα μικρο στρατιωτικο τμημα ωστε κι αυτοι να παρακολουθησουν τη διεξαγωγη εκλογων για να αναδειχτει εκλεγμενη κυβερνηση. Το ποιος θα επαιρνε τις εκλογες αν γινονταν ελευθερα… ειναι αλλο θεμα.
Ο γιος του Μπελογιαννη δεν ειχε καμια σχεση με το ΚΚΕ περα απο το ονομα που κουβαλαει. Με αυτα που εχει πει θα τριζουν τα κοκκαλα του πατερα του…
Προσωπικα αισθανομαι σιγουρια για την πολιτικη του Κομματος οταν οι πολιτικοι αντιπαλοι μας γυρνουν 60 χρονια πισω για να μας κανουν κριτικη.
Μαλλον παμε καλα………..
Όταν μιλάει κανείς για ιστορικά γεγονότα καλό είναι να τα ξέρει. Η ιστορία δεν είναι ντενέκα να την σηκώνει όποιος κάνει κέφι στον ώμο του. Δεν χρειάζεται να είναι ιστορικός. Χρειάζεται όμως να μην είναι άσχετος. Ο πασαλειματίας κ. THEO που κάτι άκουσε για την υπόθεση Μπελογιάννη κι αποφάσισε να το μηρυκάσει ενώπιον όλων καλά θα έκανε να διαβάσει και κανένα βιβλίο.
Έχουμε και λέμε: α) Ο Μπελογιάννης πέρασε από δύο δίκες. Η πρώτη δίκη άρχισε, στο έκτακτο στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Οκτωβρίου 1951 και ολοκληρώθηκε στις 16 Νοεμβρίου του ιδίου έτους. Οι κατηγορούμενοι αντιμετώπισαν την κατηγορία ότι παραβίασαν τον Α.Ν. 509, το νόμο δηλαδή με τον οποίο βγήκε, και τυπικά, παράνομο το ΚΚΕ τον Δεκέμβρη του 1947. Γινόταν, συνεπώς, φανερό πως επρόκειτο για μια πολιτική δίκη και πως οι κατηγορούμενοι δικάζονταν για τις πολιτικές πεποιθήσεις τους. Έτσι αν και τον καταδίκασαν σε θάνατο δεν τον εκτέλεσαν γιατί θα διέπρατταν φανερά πολιτική δολοφονία. Ήθελαν να τον εκτελέσουν αλλά να μην φαίνεται ότι πρόκειται για πολιτική δολοφονία. Έτσι κατασκεύασαν την κατηγορία της ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑΣ με τον Α.Ν. 375/36 της Μεταξικής Δικτατορίας. Ως «Κατάσκοπο» τον πέρασαν από δεύτερη δίκη. Η δεύτερη δίκη ξεκίνησε στις 15/2 και τελείωσε την 1η Μαρτίου του 1952. Σ’ αυτή το δίκη ο Μπελογιάννης καταδικάστηκε σε θάνατο για δεύτερη φορά, μόνο που τώρα η καταδίκη είχε ντυθεί με το περιτύλιγμα της κατασκοπείας σε βάρος της Ελλάδας και για λογαριασμό ξένης δύναμης (δηλ. των σοσιαλιστικών χωρών).
β) Αμέσως μετά την καταδίκη Μπελογιάννη ο Πλουμπίδης έστειλε τη γνωστή επιστολή όπου έλεγε ότι αυτός- και όχι ο Μπελογιάννης- ήταν ο αρχηγός του παράνομου μηχανισμού του κόμματος, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα την ευθύνη να εμφανιστεί στις διωκτικές αρχές υπό την προϋπόθεση ότι θα μετατρεπόταν η θανατική καταδίκη του συντρόφου του. Επρόκειτο για μια ενέργεια πολιτικά ανόητη. Ο Μπελογιάννης όπως είπαμε δεν καταδικάστηκε με την κατηγορία ότι ήταν αρχηγός του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ, αλλά με την κατηγορία ότι ήταν κατάσκοπος. Επομένως αν κάποιος ήθελε να δώσει βάση στην επιστολή Πλουμπίδη και να την πάρει υπόψη του θα έπρεπε να δεχτεί ότι ο παράνομος μηχανισμός του ΚΚΕ ήταν κατασκοπευτικός. Να δεχτεί δηλαδή ότι ο Πλουμπίδης παραδεχόταν κάτι τέτοιο. Όμως τέτοιο πράγμα δεν υπήρχε στη επιστολή Πλουμπίδη. Τι υπήρχε; Υπήρχε αυτό που ήταν πραγματικότητα, ότι δηλαδή η δίκη Μπελογιάννη ήταν μια πολιτική δίκη, το ίδιο και η καταδίκη του κι ότι το θέμα αφορούσε όλο το κόμμα το οποίο βρισκόταν σε διωγμό και δεν ήταν υπόθεση προσώπων.
γ) Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι οι αρχές εκείνη την εποχή θα αντάλλασαν τον Μπελογιάννη με τον Πλουμίδη; Πιστεύει κανείς ότι ο ίδιος ο Πλουμπίδης θεωρούσε πιθανή μια τέτοια ανταλλαγή; Κι εν πάση περιπτώσει, ο Μπελογιάννης πιάστηκε γιατί η ασφάλεια κατάφερε να διαβρώσει το μηχανισμό του Πλουμπίδη. Γιατί επομένως να αφήσει τον Μπελογιάννη και να κρατήσει τον Πλουμπίδη όταν γνώριζε τα πάντα για τον μηχανισμό του τελευταίου; Τι θα κέρδιζε η ασφάλεια από ένα τέτοιο αλισβερίσι;
δ) Το ΚΚΕ αμέσως χαρακτήρισε την επιστολή του Πλουμίδη χαφιέδικο κατασκεύασμα. Δήλωσε ότι ο Πλουμπίδης δεν έχει γράψει αυτή την επιστολή και προς επιβεβαίωση του ισχυρισμού αυτού δήλωσε πως «ο Ν. Πλουμπίδης βρίσκεται στο εξωτερικό». ΤΟ ΚΚΕ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΤΟΤΕ ΟΤΙ Ο ΠΛΟΥΜΠΙΔΗΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΦΙΕΣ. Αποδοκίμασε την επιστολή Πλουμπίδη και με έμμεσο τρόπο είπε στον ίδιο να κάτσει στην άκρη και να μην ανακατεύεται στην υπόθεση. Αν τον χαρακτήριζε χαφιέ δεν θα έλεγε πως αυτός βρίσκεται στο εξωτερικό. Η Κατγγελία του Πλουμπίδη ως χαφιέ έγινε δημόσια στις 27/11/1952
ε) Έπρεπε να αποδοκιμαστεί η ενέργεια Πλουμπίδη. Αναντίρρητα ναι. Πρώτον γιατί ήταν λάθος και δεύτερον γιατί η υπόθεση Μπελογιάννη ήταν μια πολιτική υπόθεση, υπόθεση όλου του κόμματος και του λαϊκού κινήματος, που μπορούσε να αντιμετωπιστεί μόνο πολιτικά και όχι με διαπραγματεύσεις με την Ασφάλεια.
στ) ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΙΟ ΚΑΛΟ ΑΣΧΕΤΕ THEO: ΠΩΣ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗ; Μια βδομάδα, περίπου μετά, την δημοσίευση της επιστολής Πλουμπίδη για την υπόθεση Μπελογιάννη και την καταγγελία της ως πλαστή από το ΚΚΕ, στις 22 Μαρτίου 1952, ο αστυνομικός διευθυντής στο υπουργείο εσωτερικών Ι. Πανόπουλος θα προβεί σε μακροσκελείς ανακοινώσεις προς τον τύπο για το θέμα, μέσα από τις οποίες ξετυλίγεται ένα άρτια οργανωμένο σχέδιο παρέμβασης στα εσωτερικά του ΚΚΕ, ενώ ο Πλουμπίδης προβοκάρεται ασύστολα. Πρόκειται για ένα κείμενο αριστοτεχνικά δομημένο που απευθύνεται και στην ηγεσία και στη βάση του ΚΚΕ, επιχειρώντας να προκαλέσει ρήγματα και που αν δεν συντάχθηκε αποκλειστικά από τις αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες, φέρει σίγουρα την σφραγίδα τους. Εξ’ ολοκλήρου δε, εντάσσεται στα πλαίσια του αντικομουνιστικού ψυχολογικού πολέμου στον οποίο ήταν ειδήμονες οι αμερικάνοι. Η αντιΚΚΕ επιχειρηματολογία που χρησιμοποιείται σ’ αυτό- κι εδώ βρίσκεται το πιο αξιοπρόσεκτο στοιχείο- ενέπνευσε πολλούς που μετά τη μεταπολίτευση συνέγραψαν βιβλία, άρθρα, μελέτες γύρω από την υπόθεση Μπελογιάννη και Πλουμπίδη, ιδιαίτερα δε τα πρώην μέλη του κόμματος που από το 1968 και ύστερα δραστηριοποιήθηκαν μέσα από τις γραμμές του «ΚΚΕ εσωτερικού».
Ο Πανόπουλος με τις δηλώσεις του επιβεβαίωσε πλήρως την γνησιότητα της επιστολής Πλουμπίδη εμφανίζοντας ως πραγματικό αποδέκτη αυτής την ηγεσία του κόμματος. Τον ίδιο τον Πλουμπίδη τον εκθείασε στο έπακρο ως αγωνιστή, κομμουνιστή ηγέτη και άνθρωπο και τον εμφάνισε αντιτιθέμενο στην κομματική ηγεσία, συγκεκριμένα δε στον ΓΓ της ΚΕ Ν. Ζαχαριάδη. Ακόμη τον παρουσίασε ως τον μόνο ικανό να διεκδικήσει την κομματική ηγεσία, ούτε λίγο ούτε πολύ τον εμφάνισε να την διεκδικεί, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ένα ΚΚΕ με διαφορετική ηγεσία απ’ αυτή που είχε τότε θα μπορούσε να λειτουργήσει νόμιμα στην ελληνική πολιτική σκηνή. Στις δηλώσεις Πανόπουλου δεν λείπουν και οι ύβρεις κατά του Μπελογιάννη- οι οποίες έντεχνα και με ιδιαίτερα καλοδουλεμένο τρόπο μπαίνουν στο στόμα του Πλουμπίδη. Τέλος ο αστυνομικός διευθυντής προανήγγειλε σύγκρουση της ηγεσίας του ΚΚΕ με τον Πλουμπίδη και δήλωσε ότι στην περίπτωση που αυτός συλληφθεί από την αστυνομία, αυτό θα συμβεί γιατί θα τον έχει καταδώσει στα όργανα δίωξης η κομματική ηγεσία. Αλλά και σ’ αυτή την περίπτωση, που ο Πλουμπίδης θα συλλαμβανόταν πάλι θα μπορούσε να παίξει- κατά τον Πανόπουλο- με επιτυχία τον αντιηγετικό του ρόλο. (οι δηλώσεις Πανόπουλο μπορούν να αναρτηθούν οποιαδήποτε στιγμή και στο σύνολό τους)
Ζ) THEO άσε τις εξυπνάδες για το Μακεδονικό και τη θέση του ΚΚΕ, γιατί κι εκεί είσαι σκράπας. Αν, αντί να λες ανοησίες του καφενείου (είσαι μόνο ακουστικός τύπος παναθεμα σε), θέλεις να μάθεις μέσα από ντοκουμέντα, ζήτα το και θα το έχεις. Καθηγητής πανεπιστημίου, με γνώσεις νηπιαγωγείου δεν γίνεσαι.
Αυτά, εντελώς φιλικά.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία
Γ. Π. (ξέρουν αρκετοί ποιός είμαι)
Κατά λάθος πάτησα την αρνητική ψήφο στο σχόλιο του Γ.Π. ενώ ήθελα να πατήσω τη θετική. Πάρα πολύ ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες ειδικά σχετικά με τις δύο δίκες που πέρασε ο Μπελογιάννης και τους λόγους που έγινε αυτό. Γ.Π. να σχολιάζεις συχνότερα.
Εμένα αυτή η παρέμβαση του Γ.Π. μου “μυρίζει” ιστορικό.
Έριξα λοιπόν μια ματιά στη βιβλιοθήκη μου και είδα ένα βιβλίο: “Η καθαίρεση του Νίκου Ζαχαριάδη” (εκδόσεις ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ).
Έχει γούστο να είναι εκείνος που το επιμελήθηκε.
To παραπάνω σεντόνι που παρέθεσε ο ‘συντροφος’ είναι αλήθεια οτι το περίμενα. Επίσης περίμενα ότι δεν θα απαντά σε κανένα απο τα ερωτήματα της υπόθεσης. Πάγια τακτική να παραθέτεις πλήθος γνωστών γεγονότων που θα μπορούσαν να φλομώσουν έναν αφελή χωρίς να απαντούν σε ουσιαστικά τίποτα.
Το να αποδοκιμάζεις την επιστολή Πλουμπίδη απο τον να τον καταγγέλλεις ώς χαφιέ απέχει πολύ. Την ιδια στιγμή που βρίσκεται εν εξελίξει διεθνής προσπάθεια σωτηρίας. Η καταγγελία του χαφιέ έγινε μετά απο καποιο χρονικό διάστημα, γεγονός που καταρρίπτει τον ισχυρισμό των ‘συντρόφων’ ότι το κόμμα αιφνιδιάστηκε. Όχι μόνο δεν αιφνιδιάστηκε άλλα είχε και χρόνο να μελετήσει τις προθέσεις του Πλουμπίδη. Τα ερωτήματα λοιπόν παραμένουν.
1. Σε ποια στοιχεία στηρίχθηκε το ΚΚΕ γι’αυτη του την απόφαση και ποια η σκοπιμοτητά της?
2. Ποια εσωκομματικά κέντρα παρείχαν αυτά τα στοιχεία? Μετά απο 60 χρόνια μπορεί να απαντήσει κανείς με ειλικρίνεια ποιές ήταν οι πραγματικές τους προθέσεις? Πώς αξιολογούνται αυτά τα στοιχεία (αν υπήρξαν ποτέ) μετά απο τόσα χρόνια? Μήπως ο Ζαχαριάδης έμεινε πιστός στην Σταλινική παράδοση να “καίμε” όποιον αυτενεργεί? Ειδικά όποιον είναι γνωστός για την έντονη κριτική του?
3. Το παιχνίδι που έκανε η ασφάλεια με την επιστολή Πλουμπίδη είναι επίσης γνωστό. Τίθεται λοιπόν ένα άλλο ερώτημα. Μήπως το ΚΚΕ φοβούμενο την επικοινωνιακή ζημιά θέλησε να ακυρώσει αυτη τη προσπάθεια με το να “καψει” τον Πλουμπίδη ως χαφιέ και άρα και την επιστολή του? Αν ναι, άξιζε να θυσιαστεί ένας αγωνιστής γι’αυτό το σκοπό?
4. Ποια ηταν η “πολιτικη” προσπάθεια που έκανε το ΚΚΕ για την σωτηρία των μελών του? αν όχι του Πλουμπίδη τότε του Μπελογιάννη? Η διεθνής προσπάθεια σωτηρίας ήταν κάτι που ξεπερνούσε τα όρια του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ τι έκανε πέρα απο το να καταγγέλει?
Σε παρακαλώ Γ.Π. μην μας παραθέσεις για την Μακεδονία. Θα πονέσουν τα μυαλά μας πάλι διαβάζοντας για την σκοπιμότητα των διακυρήξεων περι ανεξαρτητου ΣλαβοΜακεδονικού κράτους . Λυπήσου μας.
Ήθελες ένα μόνο τμήμα του κόκκινου στρατού στην Ελλάδα? Λίγη ειλικρίνεια ρε!
H συνεντευξη του Νίκου Μπελογιάννη λέει πολλά καθώς είναι καποιος που γύρισε την πλάτη σε ένα παρακμιακό κομματικό μηχανισμό. Θα μπορούσε να είχε εξασφαλίσει τον εαυτό του εντασσόμενος στο κόμμα και χρησιμοποιώντας το όνομά του. Παρόλα αυτά γύρισε περιφρονητικά την πλάτη και τράβηξε τον δρόμο του. Έχοντας μεγαλώσει μέσα σε ανθρώπους που έζησαν τα γεγονότα η άποψη του για το ποιος δολοφόνησε το πατέρα του είναι βαρύνουσα και αξίζει ιδιαίτερης προσοχής. Αν τρίζουν τα κόκκαλα του Μπελογιάννη δεν θα είναι για τον υιο του, αλλα για την κλίκα των γραφειοκρατών που θυσιάστηκε…….
ελεος…………….
@ Theo,
Μερικά μικρά σχόλια για τα αποσπάσματα από “… μία ενδιαφέρουσα [όπως την χαρακτηρίζεις] συνέντευξη του Νίκου Μπελογιάννη…” (υιού), που επιλεκτικά παραθέτεις! Δεχόμενος ότι η συνέντευξη αποδόθηκε ορθά έχω να πω τα ακόλουθα:
1. Μέσα από την συνέντευξη φαίνεται καθαρά η πίκρα του ανθρώπου για το χαμό του πατέρα του και είναι φυσικό να κατανέμει ευθύνες και στην τότε ηγεσία της Αριστεράς (τόσο του ΚΚΕ όσο και της ΕΔΑ).
2. Επίσης έκδηλη είναι και η απογοήτευση του για την πορεία και κατάληξη των χωρών του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού. Αλλά δεν μπορούμε να κρίνουμε τα πάντα εκ των υστέρων και με βάσει τις πιθανές αρνητικές εξελίξεις μηδενίζοντας οράματα, αγώνες και την ανιδιοτελή πρόσφορα του οποιουδήποτε.
3. Δεν περιμένω από το Theo να κάνει διαλεκτική ανάλυση των τότε γεγονότων λαμβάνοντας υπ’ όψη το κλίμα και τις γενικά ανώμαλες συνθήκες τις εποχής (μετεμφυλιακό αντικομουνιστικό καθεστώς, “κυνήγι μαγισσών” σε βάρος των αριστερών, συλλήψεις, φυλακίσεις, εξορίες, βασανιστήρια), αλλά αναμένω από ανθρώπους που θέλουν να ονομάζονται αριστεροί να κρίνουν τα γεγονότα σφαιρικά.
4. Οι αγωνιστικές παραδόσεις και η αναγνώριση και αποδοχή των ιδεών και αγώνων της Αριστεράς δεν είναι ζήτημα κληρονομικό!
Anef_Plaisiwn
Πέμπτη 03/04/2008 – 10:46 μ.μ.
@ Γ.Π.
Σαφως και η δικη ηταν πολιτικη και καμια σχέση δεν ειχα με κατασκοπια.
Οι κατηγορίες για κατασκοπια προέκυπταν απο την λειτουργία των ασυρμάτων, οχι απο τη δράση του παράνομου μηχανισμου του ΚΚΕ. Η λειτουργια των ασυρμάτων φορτώθηκe στο μπελογιαννη γιατι αυτος θεωρηθηκε υπέυθυνος για αυτους και αργότερα αν ζούσε θα γινόταν και υπευθυνος για τον παράνομο μηχανισμο.
Ως εκ τουτου , νομιζω οτι ο Πλουμπίδης με το γράμμα του απαλλασε τον Μπελογιαννη απο αυτη τη κατηγορια. Αποδεικνυε δηλαδη οτι η δικη οντως ηταν πολιτικη και η κατηγοτια για κατασκοπια του Μπελογιαννη πλαστη, μιας και η καταδικη για κατασκοπια του μπελογιαννη δεν ευσταθούσε αφου ο ιδιος ο Πλουμπίδης αναλαβε την ευθυνη του παράνομου μηχανισμου και εμμέσως και των ασυρμάτων.
Τα πολιτικα παιχνίδια που έπαιξε η ασφάλεια εφεραν σε δύσκολη θέση το ΚΚΕ, αλλα αυτο δε σήμαινει οτι επρεπε να κατηγορηθει ο Πλουμπίδης για χαφίες. Αντιθετα θα έπρεπε να αποδειχθουν οι πραγματικές προθέσεις της ασφάλεις και του παρακράτους που ηταν η φυσικη εξόντωση των πολιτικων του αντιπάλων και οχι οι τα ψέματα περι κατασκοπίας.
Περίεργο …αλλα τα ερωτηματα του Theo ειναι και δικά μου εκτος απο το τελευταίο.
Η διατήρηση τη κομματικης συνοχής και πειθαρχιας που ειχαν αναμφισβήτητα χτυπηθει μετα την την ανακοίνωση Πανόπουλου δεν δικαιολογει τη Θυσια Πλουμπίδη απο μονη της, ισα ισα την υπονομευει.
Επισης ενα ασφαλιτικο κειμενο προφανως δεν αρκει για να αποδειχθει αν ο Πλουμπίδη ηταν Πράκτορας. Αντιθετα η κυοφορουμενη διαφορα, για το ζητημα της μετεπειτα ΕΔΑ, με την ηγεσια στο εξωτεερικο ειναι ικανη συνθηκη(?)
Είναι γνωστό ακόμη και στους πιο αδαείς ότι το να γκρεμίζεις είναι μια εύκολη και γρήγορη υπόθεση. Πολύ ευκολότερη και απείρως συντομότερη απ’ ότι να χτίζεις. Το ίδιο ισχύει και στην αντιπαράθεση μέσω του γραπτού η προφορικού λόγου. Εύκολα και σύντομα μπορείς να προβοκάρεις- αλλά δεν είναι το ίδιο εύκολο και γρήγορο να ανασκευάσεις μια προβοκάτσια. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν είσαι υποχρεωμένος να παραθέσεις στοιχεία. Γι’ αυτό κ. THEO άσε τις εξυπνάδες περί «σεντονιών» γιατί δεν κάνουμε την ίδια δουλειά. Εσύ πετάς αφορισμούς και ρετσέτες κι εγώ απαντώ με επιχειρήματα. Προσωπικά, δεν θα σου αφιέρωνα ούτε μία λέξη. Δεν μπορώ όμως να πω το ίδιο και για τους άλλους που συμμετέχουν στο διάλογο.
Α. ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΝΝΟΗΘΟΥΜΕ: Δημιουργικός διάλογος δεν μπορεί να γίνει όταν πηδάς από το ένα θέμα στο άλλο. Αυτό δεν είναι διάλογος αλλά ψάρεμα σε θολά νερά. Πρόθεσή μου δεν είναι να διευκολύνω κανέναν να θολώσει τα νερά.
Γράφτηκε ένα αρχικό κείμενο για τον Μπελογιάννη που χρέωνε την δολοφονία του στην ντόπια αντίδραση. Ο πολύς κ. THEO θεώρησε σωστό να χρεώσει την ενοχή και στο ΚΚΕ επικαλούμενος την επιστολή Πλουμπίδη. Αυτό συζητάμε. Σ’ αυτό απάντησα. Στο αν, δηλαδή, το ΚΚΕ φέρει ευθύνη στη δολοφονία Μπελογιάννη. Τώρα, αν ο THEO θέλει να συζητήσουμε την υπόθεση Πλουμπίδη (Το ότι το ΚΚΕ τον είπε χαφιέ και για ποιους λόγους) ουδεμία αντίρρηση. Θα τελειώσουμε όμως την πρώτη κουβέντα.
Έγραψα ότι η επιστολή Πλουμπίδη για τον Μπελογιάννη ήταν πολιτικά λάθος κι ότι δεν θα τον έσωζε. Περιμένω απάντηση- κυρίως απ’ αυτόν που ισχυρίστηκε ότι θα τον έσωζε. Γιατί θα τον έσωζε; Απάντηση με αντεπιχειρήματα και πρόσθετα επιχειρήματα που θα αντικρούουν τη δική μου άποψη.
Κάτι ακόμη: Το ΚΚΕ είχε ζητήσει να μπει ο Μπελογιάννης (και ο Πλουμπίδης) υποψήφιος βουλευτής της ΕΔΑ ούτως ώστε να εκλεγεί και να μην μπορεί το καθεστώς να τον δολοφονήσει. Αυτό δεν έγινε γιατί αντέδρασαν κάποιοι στην ΕΔΑ με πρώτο και καλύτερο (απειλούσε με διάσπαση που την πραγματοποίησε μετά το θάνατο Μπελογιάννη) τον Μ. Κύρκο (τον πατέρα του Λεωνίδα). Αυτό δε έγινε γιατί ο Πλουμπίδης αντέδρασε (φοβούμενος διάσπαση της ΕΔΑ) στην κίνηση των φυλακισμένων να συγκροτηθεί άλλο κόμμα που θα προωθούσε τις υποψηφιότητες (Ε.Λ.Α.). Ρωτάω: Ποια πρόταση έσωζε στα σίγουρα (ή με τις περισσότερές πιθανότητες) τον Μπελογιάννη: Η πρόταση του ΚΚΕ ή το γράμμα του Πλουμπίδη; Επίσης, πως μπορεί να ρίχνει κανείς ευθύνες στο ΚΚΕ για το θάνατο του Μπελογιάννη ύστερα από μια τέτοια πρόταση; Μόνο κακοήθεια και ανηθικότητα (και ιστορική άγνοια ή βλακεία για τη ακρίβεια) επιτρέπουν τέτοιες κατηγορίες σε βάρος του ΚΚΕ.
Β. Γράφει ο ARIS: «Οι κατηγορίες για κατασκοπια προέκυπταν απο την λειτουργία των ασυρμάτων, οχι απο τη δράση του παράνομου μηχανισμου του ΚΚΕ. Η λειτουργια των ασυρμάτων φορτώθηκe στο μπελογιαννη γιατι αυτος θεωρηθηκε υπέυθυνος για αυτους και αργότερα αν ζούσε θα γινόταν και υπευθυνος για τον παράνομο μηχανισμο. Ως εκ τουτου , νομιζω οτι ο Πλουμπίδης με το γράμμα του απαλλασε τον Μπελογιαννη απο αυτη τη κατηγορια».
Ασύρματοι και παράνομος μηχανισμός ήταν ένα και το αυτό. Οι ασύρματοι υπήρχαν για τον παράνομο μηχανισμό και την επικοινωνία του με το Κόμμα στην πολιτική προσφυγιά. Σα να λέμε σήμερα: Οι κομμουνιστές είναι παράνομοι κι έχουν και τηλέφωνα. Η λειτουργία των ασυρμάτων χρησιμοποιήθηκε ως απόδειξη του κατασκοπευτικού χαρακτήρα του κομματικού μηχανισμού και του ΚΚΕ ολόκληρου. Μόνο που το ΚΚΕ είχε ασυρμάτους από τη δεκαετία του ’30 και η μεταξική δικτατορία έπιασε μερικούς αλλά δεν πήγε τους κομμουνιστές στα δικαστήρια για κατασκοπεία. Ως εκ τούτου ARI μου η επιστολή Πλουμπίδη δεν προσέφερε τίποτα στον Μπελογιάννη. Το καθεστώς ήθελε ένα πρόσχημα για να εκτελέσει τον Μπελογιάννη και να μην φαίνεται αυτό ως καθαρή πολιτική δολοφονία. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.
Γ. Γράφει ο THEO: «Σε παρακαλώ Γ.Π. μην μας παραθέσεις για την Μακεδονία. Θα πονέσουν τα μυαλά μας πάλι διαβάζοντας για την σκοπιμότητα των διακηρύξεως περί ανεξάρτητου ΣλαβοΜακεδονικού κράτους. Λυπήσου μας». Σε λυπάμαι φίλε μου. Όντως σε λυπάμαι. Δεν σε γνωρίζω όμως κι έτσι δεν μπορώ να καταλήξω αν αυτά που γράφεις τα γράφεις από ασχετοσύνη ή από σκοπιμότητα διότι καμία διακήρυξη του ΚΚΕ δεν υπάρχει για ανεξάρτητο σλαβομακεδονικό κράτος. Βλέπετε τι σημαίνει προβοκάτσια και τι σημαίνει δημιουργικός λόγος; Αρκούν τρεις λέξεις για να προβοκάρεις: Ανεξάρτητο σλαβομακεδονικό κράτος. Πόσες όμως χρειάζεσαι για να απαντήσεις όχι στον THEO αλλά στον καλοπροαίρετο εκείνο φίλο που δεν ξέρει και θέλει να μάθει για το θέμα;
Υστερόγραφο: Για τον υιό Μπελογιάννη. Για τα ανθρώπινα δράματα δεν θέλω να κάνω κανένα σχόλιο. Τον καταλαβαίνω τον άνθρωπο. Πατέρα δεν γνώρισε. Μεγάλωσε όμως μ’ ένα μπαμπούλα: Πρόσεχε τι κάνεις. Εσύ είσαι γιος του Μπελογιάννη- Εσύ είσαι γιος ενός ήρωα. Καλός κουκουές επιχείρησε να γίνει έτσι όπως το καταλάβαινε η μάνα του. Γι’ αυτό, μετά τη μεταπολίτευση, τον πήγε εκεί που ήταν και η ίδια: στο «ΚΚΕ Εσωτερικού». Ο Ν. Μπελογιάννης ο νεώτερος υπήρξε μέλος της ΚΕ του Εσωτερικού για όσους δεν ξέρουν. Μεγάλος άνθρωπος τώρα, γυρίζει την πλάτη στο παρελθόν- και της μάνας του και του πατέρα του. Ίσως είναι η πρώτη φορά που κάνει το δικό του. Μόνο που γυρίζει την πλάτη σε ένα παρελθόν όχι όπως αυτό ήταν αλλά όπως του το σφήνωσαν στο κεφάλι ότι ήταν: Εσύ είσαι γιος του Ν. Μπελογιάννη- εσύ είσαι γιος ενός ήρωα. Όποιος μπορεί από εσάς ας ζήσει με τέτοιους όρους από τα παιδικά του χρόνια. Και να ‘χεις κι από άνω μια μάνα που ήταν μεν μεγάλη αγωνίστρια, που είναι μορφωμένη, αλλά που αυτά καθόλου δεν την βοήθησαν, μετά το Μάρτη του ’52, να συνεχίσει ως Έλλη. Συνέχισε ως η γυναίκα του Μπελογιάννη. Γι’ αυτή ήταν καλό διαβατήριο. Για το γιο της όμως;
Γ. Π.
@Γ.Π.
Δεν εχω σκοπο να προβοκάρω με κανενα τρόπο το ΚΚΕ. Οι γνωσεις μου για το συγκεκριμένο ζήτημα ειναι μερικες.
Αναρωτιέμαι, ομως εντελως καλοπροαιρετα.
Αναγνωρίζουμε και οι δυο οτι η κατηγορια για κατασκοπεια ηταν πλαστη. Αναγνωρίζουμε και οι δυο οτι οι προθεσεις της ασφάλειας ηταν πολιτικες, το ιδιο και η εκτέλεση.
Δε θα μπορουσε ομως να χρησιμοποιηθει το γράμμα Πλουμπίδη απο την υπεράσπιση (και οχι μονο) του Μπελογιαννη για να αποδειξουν (νομικα, και οχι οτι μεχρι εκεινης της στιγμης δεν το εχαν κάνει) οτι η κατηγορία ηταν πλαστη και οι προθέσεις πολιτικες? Δεν θα ηταν ενα ακομα υπερσπιστικο χαρτι στα χερια του Μπελογιαννη, ανεξαρτήτως αν οδηγουσε ή οχι στη μετατροπη της καταδίκης του. Ξερω οτι με τα “αν” δε βγάζουμε ακρη.
Δεν ξέρω αν θα τον εσωζε. Με τα αν δε γράφεται ιστορια. Επιμενω ομως οτι θα ηταν ενα ακόμα υπερασπιστικο χαρτι στα χερια του Μπελογιαννη. Φυσικα αυτο δε σημαινει οτι ο Πλουμπίδης ειχε σκοπο να κάνει καμια ανταλλαγη. Αν , βέβαια, η ασφάλεια δεχόταν κάτι τετοιο θα φαινόταν πραγματικα οτι λειτουργουσε σαν συμμορια.
Απο αυτην την υπόθεση, μου φαινεται οτι ηταν υπερβολικη και αστοχη η αντιδραση του ζαχαριάδη.
Για ποιο λόγο ηταν τέτοια η αντιδραση του πολιτκου γραφειου απέναντι στο Πλουμπίδη? Δε νομίζω να ηταν μονόδρομος αυτη η αντίδραση.
Σε τι οφέλησε η χαφιεδοποιηση του Πλουμπίδη? Εδωσε κανενα οπλο στα χέρια των μελων του ΚΚΕ? Τα βοηθησε σε κάτι? ή τα συγχισε περισσότερο?
1. Τα περί προβοκάτσιας ή καλύτερα προβοκατόρικου τρόπου συζήτησης δεν αφορούν εσένα ARI.
2. Ξεκαθάρισα ότι την υπόθεση Πλουμπίδη θα τη συζητήσουμε αφού λήξουμε τη συζήτηση για την υπόθεση Μπελογιάννη.
3. Απαντώ στο θέμα Πλουμπίδη, στο σκέλος που αφορά την υπόθεση Μπελογιάννη. Υπερασπιστικά για τον Μπελογιάννη η επιστολή Πλουμπίδη δεν μπορούσε να λειτουργήσει γιατί στάλθηκε μετά την δεύτερη δίκη και την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης. Έχει διατυπωθεί η γνώμη (λένε ότι ήταν άποψη των δικηγόρων), ότι η επιστολή Πλουμπίδη μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την διατύπωση αιτήματος αναθεώρησης της δίκης Μπελογιάννη (άρα θα καθυστερούσε η εκτέλεση του κι εφόσον γινόταν νέα δίκη υπήρχε περίπτωση να μην καταδικαστεί σε θάνατο). Δεν πιστεύω σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, διότι οι αρχές είχαν στα χέρια τους μόνο τον Μπελογιάννη και από τον Πλουμπίδη μόνο μία επιστολή (δεν είχαν τον ίδιο). Επίσης η απόφαση να εκτελεστεί ο Μπελογιάννης ήταν πολιτική και είχε ληφθεί έξω από τα δικαστήρια. Γι’ αυτό και έγιναν δύο δίκες. Αυτό σημαίνει ότι εφόσον το καθεστώς ήθελε την εκτέλεση πάση θυσία κι εφόσον ήταν στο χέρι του να δεχτεί ή να απορρίψει αίτημα αναθεώρησης της δίκης, κανένα νομικό επιχείρημα σαν αυτό της επιστολής δεν θα το εμπόδιζε να προχωρήσει στα σχέδια του. Λένε ακόμη ότι η καταγγελία της επιστολής από το ΚΚΕ εμπόδισε τους δικηγόρους να υποβάλλουν αίτημα για αναθεώρηση της δίκης. Πρόκειται για επιχείρημα εντελώς σαθρό. Η ασφάλεια (Ι. Πανόπουλος) επιβεβαίωσε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την γνησιότητα της επιστολής. Την αξιοποίησε πολιτικά και την αγνόησε παντελώς νομικά. Αυτό δείχνει πια τύχη θα είχε ένα αίτημα για αναθεώρηση. Παρά την διαβεβαίωση της Ασφάλειας ότι η επιστολή ήταν γνήσια, η υπεράσπιση Μπελογιάννη δεν αξιοποίησε ποτέ αυτό το γεγονός και δεν υπέβαλλε ποτέ αίτημα για αναθεώρηση. Εκεί που είχαν φτάσει τα πράγματα ήταν φανερό πως το θέμα δεν ήταν νομικό ή και νομικίστικο (δηλαδή καθυστέρηση με νομικούς ελιγμούς). Η λύση ήταν μία. Ήταν η πρόταση του ΚΚΕ για υποψηφιότητα Μπελογιάννη και Πλουμπίδη και στην συγκεκριμένη περίπτωση της δεύτερης δίκης και καταδίκης η διεθνής και εσωτερική αλληλεγγύη.
4. Το ΚΚΕ, το ίδιο, (η ηγεσία του) είχε κάνει ένα ακόμη μεγάλο βήμα. Κάλεσε το καθεστώς Αθηνών να οργανώσει με διεθνείς εγγυήσεις μια πολιτική δίκη μέσα στην Αθήνα. Η ηγεσία δεσμεύτηκε- υπό τέτοιους όρους- να κατέβει στην Ελλάδα και να δικαστεί. Το αίτημα απορρίφθηκε από το αμερικανόπνευστο καθεστώς διότι οι άνθρωποι δεν έψαχνα να βρουν το μπελά τους. Τρομοκράτηση του λαού και ισχυροποίηση του καθεστώτος πάνω στη βία επιθυμούσαν.
Φιλικά
Γ. Π.
@Γ.Π.
Εχεις τα δίκια σου…!
Δε μπορω να διαφωνήσω, η θεση σου μου φαινεται λογικη.
Και την υοθετω.
Το προσθετω στα αγαπημενα για μελλοντικη χρηση…
@καρπίδης
Νομίζω ότι το πόστ αυτό αποτελεί υπόδειγμα τουλάχιστον στο πως καταλήγει η συζήτηση και στο πως το παρόν μέσο (το μπλόγκ) μπορεί να αποτελέσει φάρο διαλόγου!! Ξεκινά με αντιπαραθέσεις μη παραγωγικές και καταλήγει σε συζήτηση επιχειρημάτων χωρις να χάνεται η μπάλα στην “Κουλόγλεια” ημιμάθεια-αμάθεια που δέρνει όσους στο παρόν μπλογκ (που δε διαφέρει απο το συλλογικό επίπεδο γνώσης της ιστορίας στην κοινωνία μας) υπερασπίζονται τα επιχειρήματα της νικήσασας παράταξης και τον ιστορικό αναθεωρητισμό.
@Γ.Π. Διαφωτιστικότατος! Τέτοιες τοποθετήσεις σπανίζουν..
@ Αμετανόητος. Αν και το Γ.Π. με φόβισε (“ρε λες -ειπα μεσα μου να- κανει παρέμβαση και ο Γιωργάκης για το θέμα!”
), όντως “μύριζει” ιστορικό. 
@ κολχοζνικος: Χαχα! Ομολογώ πως σε καμιά περίπτωση το μυαλό μου δεν πήγε στον Γιωργάκη (αυτόν τον σκέφτομαι πάντα ως Giorgos).
Εμένα πιο πιθανός μου φαίνεται αυτός:
http://www.enet.gr/online/online_issues?pid=51&dt=12/03/2004&id=5811164
http://www.perizitito.gr/authors.php?authorid=9897
http://www2.rizospastis.gr/moreLikeThis.do?id=2287&publDate=27%2F1%2F2002&searchUID=&searchIndex=10&lastPageNo=2&storyId=1120069&direction=-1&pageNo=1
http://www1.rizospastis.gr/moreLikeThis.do?id=1165&publDate=9%2F7%2F2000&searchUID=&searchIndex=30&lastPageNo=4&storyId=349263&direction=-1&pageNo=1
Αποκόπτεις την υπόθεση του Μπελογιάννη με αυτή του της ανακήρυξης του Πλουμπίδη ως χαφιέ. Σε καταλαβαίνω. Κοπτοραπτική με τρόπο που να εστιάζει την προσοχή εκεί που πρέπει και να θολώνει μιά μεγαλύτερη, πλήν όμως απαραιτητη, εικόνα των πραγμάτων.
Το γεγονός ότι ένα σκληροπυρηνικό στέλεχος όπως ο Πλουμπίδης, υπέρμαχος της κομματικής πειθαρχίας, κάτοικος Αθηνών και όχι Μόσχας, αυτενέργησε με αυτόν τον τρόπο, σημαίνει ότι υπήρχαν περιθώρια σωτηρίας. Ας μην ξεχνάμε, ότι οι Ελληνικές πρεσβείες ανα την “καπιταλιστική” Ευρώπη πολιορκούνταν απο διαδηλωτές. Χαρακτηριστικός είναι και ο τρόπος υποδοχής, στην ασφάλεια, της είδησης ότι το ΚΚΕ δεν αποδέχεται την επιστολή Πλουμπίδη. ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΑΝ γιατί ο δρόμος προς την εκτέλεση ήταν τώρα ευκολότερος καθώς είχε διαρραγεί το μέτωπο συμπαράστασης.
Το ότι ακόμα και σήμερα, 55 χρόνια μετά, οι ιστορικοί ερίζουν για το ποια θα ήταν η τροπή των γεγονότων αν το ΚΚΕ δεν αδειαζε τον Πλουμπίδη, φανερώνουν πως δεν μπορούμε να έιμαστε σίγουροι για τίποτα. Πόσο μάλλον εκείνη την εποχή, με την ολη παραπληροφόρηση, τις συνεχείς ιδεολογικές ζυμώσεις και τις έντονες διαφωνίες για την τύχη του Μπελογιάννη. Παρόλα αυτά, ο πολύς ‘σύντροφος’, πιστός στο μουσειακό και γραφικό σταλινισμό του, δηλώνει με περισσή βεβαιότητα πως δεν υπήρχαν ελπίδες σωτηρίας με τη επιστολή Πλουμπίδη. Μα ο Πλουμπίδης προσπάθησε να είναι μία συνιστώσα στο σύνολο των δυνάμεων που πάλευε διεθνώς για τον Μπελογιάννη. Η επιστολή ήταν ένας ακόμα μοχλός πίεσης ασχετα αν τελικά θα είχε νομικό βάρος.
Η καταγγελία της επιστολής έφερε πλήγμα στο ευρύ μέτωπο που είχε σχηματιστεί για τη σωτηρία. Αυτό χρεώνουν, κυρίως, στο ΚΚΕ! Μην παραπλανείς λοιπόν λέγοντας περι νομικής αξίας τη επιστολής. Το αν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και νομικά είναι κάτι που δεν μπορεί να συζητηθει στα πλαισια ενός μπλογκ, καθως είναι αιτία διαφωνίας ιστορικών.
Με λίγα λόγια πετάμε τη καυτή πατάτα στα χέρια άλλων. Και ειδικά στα χέρια των “συμβιβασμένων”. Αν δεν δεχτούν την πρόταση θα φέρουν μερική ευθύνη για την εκτέλεση. Αν την δεχτούν, ας θαυμάσουμε την διάλυσή τους απο τις κοντρες που θα προκύψουν. Με εναν σμπάρο…..
Eίσαι αισχρός. Πιστός στη Σταλινική πρακτική να αποδίδεις τα λόγια κάποιου, που σε φτύνει κατάμουτρα, σε…….. ψυχολογικά αίτια. Μας λές λοιπόν ότι υιός Μπελογιάννης τα λέει όλα αυτά λόγω ιδιάζουσας παιδικής ηλικίας? Κάποιος που μεγάλωσε μέσα στην Σοβιετική πρεσβεία, κάποιος που έχει μεγαλώσει ME TOYΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ των γεγονότων είναι ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΟΣ για τους υπεύθυνους του θανάτου του πατέρα του. Εσένα όλα αυτά δεν σου λένε προφανώς τίποτα αφού είχε δύσκολη παιδική ηλικία. Λένε όμως πολλά σε όλους εμάς τους υπόλοιπους.
Tι να πεί κανείς. Άραγε τι ήταν αυτό που δεν…. βοήθησε την Έλλη και σας έφτυσε κατάμουτρα? Μήπως είχε και αυτή δύσκολα παιδικά χρόνια? Η μήπως κατάλαβε και αυτή, ως μορφωμενη και έξυπνη, την ανερμάτιστη πολιτική του ΚΚΕ? Η μήπως ακολούθησε την ίδια μοίρα που θα ακολουθούσε και ο Μπελογιάννης αν ζουσε? Την διαγραφή δηλαδη, όπως συνέβη και με όλους τους ευφυείς ανθρώπους που δεν χωρούσαν στον παρανοικό μικρόκοσμο των Σταλινικών του ΚΚΕ.
Όντως πολυ μεγάλο βήμα. Αφου προφανώς ήξερε, εκ’των προτέρων, ότι η πρόταση θα απορριφθεί. Ακόμα και αν η Αθήνα δεχόταν αρχικά το αίτημα, τα γνωστά διπλωματικά τερτίπια του παραπετάσματος και της Δύσης θα έθεταν το εγχειρημα μή εφικτό. Αυτό που παρουσιάζεις λοιπόν σαν… μεγάλο βήμα δεν είναι παρα μία φούσκα καταδικασμένη απο τη αρχή σε αποτυχία αφού είχε πρώτα δώσει επικοινωνιακούς πόντους στο ΚΚΕ. Έστω και ξεθωριασμένους 55 χρόνια μετά.
υγ. Εχεις δίκιο, έσφαλα. Το ΚΚΕ μιλούσε για Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη.
“του παραπετάσματος και της Δύσης”
Ουσιαστικά,δεν πρόκειται για την κατάληξη,μα για την αφετηρία της σκέψης του Theo.Παραπέτασμα και Δύση.Μιάσματα και εθνικόφρονες.Η λύση λοιπόν είναι να αποσυνδεθούν οι βαθιά ριζωμένοι στη συνείδηση του κόσμου ήρωες από το περιεχόμενο και την πηγή του ηρωισμού τους.Πώς αλλιώς να εξηγηθεί η αυστηρή δήθεν κριτική στο Κ.Κ.Ε.,αλλά η συμπονετική κατανόηση εκείνων που αρνήθηκαν και εμπόδισαν την υποψηφιότητά τους;
Πώς να εκληφθεί από τη μία η κατηγορία της “περισσής βεβαιότητας” από τη μία,και η υποτιθέμενη γνώση σκέψεων,διεργασιών και σεναρίων (“προφανώς ήξερε, εκ’των προτέρων”,”Ακόμα και αν…”) από την άλλη;
Μάλιστα προέβλεψε και το πολιτικό μέλλον του Μπελογιάννη:”την ίδια μοίρα που θα ακολουθούσε και ο Μπελογιάννης αν ζουσε”
Γιατί να επικαλεστεί κάποιος το γιο του Μπελογιάννη;Μάλλον επειδή τα λεγόμενα και η στάση των δύο αγωνιστών δεν παρέχουν στηρίγματα σε καμιά αντικομμουνιστική χυδαιότητα.
Και φυσικά,ένα άσχετο υστερόγραφο στο τέλος,για να κολλήσει η λάσπη.
Είναι θλιβερό,γιατί ο ανικομμουνισμός ,ακόμα και ο εμφανώς βλακώδης,αναπαράγεται λόγω ποσότητας και καταιγισμού ασυναρτησιών.
αντικομμουνισμός
Eυτυχώς που αναφέρθηκε από τους σχολιαστές το θέμα με τον Πλουμπίδη, γιατί για ένα περίεργο (λέμε τώρα) λόγο όσοι στηρίζουν το κόμμα (ένα είναι ΤΟ κόμμα) δεν το αναφέρνουν και το προσπερνούν.
@ gogos
ο Πλουμπίδης μπορεί να αποκαταστάθηκε από το κόμμα αργότερα, ΑΛΛΑ όταν πέθανε πέθανε σαν χαφιές. Κι αυτό δεν αλλάζει.
Όπως δεν αλλάζει και το ότι όταν σκοτώθηκε ο Άρης ήταν επίσης αποκυρηγμένος από το κόμμα. Αν μετά τον επανέφερε δεν αλλάζει επίσης.
Όπως δε θα αλλάξει τίποτα αν πχ αποκαταστήσει σήμερα το Ζαχαριάδη.
Για τον Νίκο Πλουμπίδη διαβάστε και το παρακάτω από το Πολιτικό Καφενείο
http://www.politikokafeneio.com/istoria/ploumpidis279.htm
Ο “πατέρας της Ιστορίας” (που επιμένει να της απαυτώνει τη μάνα) είπε:
“Το ότι ακόμα και σήμερα, 55 χρόνια μετά, οι ιστορικοί ερίζουν για το ποια θα ήταν η τροπή των γεγονότων αν το ΚΚΕ δεν αδειαζε τον Πλουμπίδη, φανερώνουν πως δεν μπορούμε να έιμαστε σίγουροι για τίποτα”.
Έψαξα όλες τις μεθοδολογίες ανάλυσης των ιστορικών γεγονότων (και από τις δυο πλευρές του “παραπετάσματος”) και σε καμία δε βρήκα πως η εικοτολογία αποτελεί τεκμήριο ιστορικότητας. Τα γεγονότα συμβαίνουν με μια μοναδικότητα που μπορεί να αρέσει ή να μην αρέσει, αλλά ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ. Τα”αν” και “θα μπορούσε να…” δεν απασχολούν τους ιστορικούς, μόνο τους άεργους καφενόβιους, τις χαρτορίχτρες και τα συναφή επαγγέλματα που έχουν “κλήρονομικό χάρισμα” (δε γνωρίζω αν ο “πατέρας της Ιστορίας” διαθέτει κι εκείνος τέτοιο “χάρισμα”). Ακόμα και στα Μαθηματικά η έκφραση “αν θα….., τότε….” που συναντάμε στο Διανυσματικό Λογισμό εκφράζει προϋπόθεση για να υπάρξει κάποιο ασφαλές συμπέρασμα-συνθήκη.
Συνεπώς, η παραπάνω αρλουμπολογία δεν αποτελεί καν “τεκμήριο αμφιβολίας”. Αν ήταν έτσι, θα βάζαμε 2-3 αργόσχολους να “αμφιβάλουν” και να “αναρωτιούνται” και θα στοιχειοθετούσαμε “ιστορική έριδα”. Άσε που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει ούτε έριδα, ούτε ιστορικοί. Υπάρχει ΜΙΑ ομάδα (από συγκεκριμένο πολιτικό-ιδεολογικό χώρο) που προσπαθεί να κόψει την Ιστορία στα μέτρα της για να δικαιώνει τις εμμονές της και δεν ερίζει καθόλου. Όλοι οι εκπρόσωποι της λένε ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΑΡΙ.
Είναι η δεύτερη φορά που θα αναφερθώ στην ίδια φράση του Ν. Ζαχαριάδη (δε βαριέσαι; ίσως η επανάληψη να βοηθήσει):
“Η βλακεία είναι θείο χάρισμα.
Δεν πρέπει, όμως, να της γίνεται κατάχρηση”.
Εδώ ο “πατέρας της Ιστορίας” μας απειλεί με θάνατο από overdose.
Theo:
Τελικα υπήρχαν περιθωρια σωτηριας ή οπως και οι ιστορικοι δε μπορουμε να ειμαστε σιγουροι για την τροπη των γεγονότων?
Ρε Τheo, αφου εισαι σιγουρος οτι το ΚΚΕ ειχε ευθυνες, τι θολώνεις τα νερα με το να λες οτι οι ιστορικοι δεν έχουν καταλήξει?
Και σε τελικη αναλυση το θεμα ειναι, αφου δεν έχουν καταλήξει οι ιστορικοι, εσυ τι γνωμη εχεις?
Εχεις καθε δικαιωμα να μη εισαι σιγουρος για τπτ. Αλλα ασε καποιον αλλον να ειναι πιο σιγουρος απο οτι εσυ.
Και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΡΑΤΑ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ, ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΛΑ, ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΜΗΝ ΑΛΛΑΖΕΙΣ. ΣΟΥ ΘΥΜΙΖΩ
Αρα εσυ, περα απο τους ιστορικους, εχεις καταλήξει οτι το ΚΚΕ ΦΤΑΕΙ. ΑΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑ ΣΟΥΞΟΥ ΜΟΥΞΟΥ ΚΑΙ ΜΗ ΘΟΛΩΝΕΙΣ ΤΑ ΝΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΣΟΥ. Το ΠΑΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ……………..(!!!!)
Τελικα ρε ΤΗΕΟ να εμπιστευτουμε τον Πλουμπιδη , επειdη ηταν στην ελλαδα και οχι ση μοσχα(!!!) ή και αυτος δεν ειχε σωστη κρίση γιατι:
Και ποιος σου ειπε οτι αυτος ο μοχλος πίεσης έχασε την ισχυ του με την ανακύρηξη του Πλουμπίδη για χαφιε? Απο που προκύπτει αυτο? Ειπε ο Γ.Π. οτι η επιστολη αναγνωρίστηκε ως γνησια και απο την ασφάλεια, αρα η ισχυ της ηταν ανεξάρτητη απο την ανακύρηξη του πλουμπίδη ως χαφιέ απο το ΚΚΕ ή απο την πρωτη διάψευση της απο το ΚΚΕ.
Γιατι επέφερε πλήγμα στο μετωπο? Σταμάτησε κανεις να στηρίζει το Μπελογιάννη?
Ποιοι το χρεώνουν? Και αν το χρεώνουν κάποιοι σημαινει οτι ειναι και σωστο?
Βλεπω οτι δε προλαβαινει κάποιος να “χρεωσει” κατι στο ΚΚΕ , πρωτος τρέχεις να το αναμασήσεις!!!
Τι λες βρε Τheo???@?@?@! Ο,τι ειναι αιτια διαφωνίας ιστορικων δε μπορει να συζητηθει στο μπλογκ? Που τα έχεις δει αυτα?
Κρυβεσαι πίσω απο το δάκτυλο σου, γιατι παρόλα που οπως λες ειναι αιτια διαφωνίας ιστορικων, εσυ εχεις πάρει ηδη θέση!!!
Ο Γ.Π. λεει τη γνωμη του οπως φαινεται και εδω: “…Δεν πιστεύω σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο…”
Αρα και αυτος γνωμη εκφράζει και δε κρυβεται πίσω απο δήθεν αλυτα ζητηματα για να ξεστομίζει αντικομμουνιστικα συμπεράσματα οπως εσυ.
Σε παρακολουθω απ την αρχη της κουβέντας , και το μονο που κάνεις ειναι να πετας την καυτη πατατα στο ΚΚΕ. Δηθεν τωρα σε ενόχλησε αυτη η πρακτικη επειδη η καυτη πατάτα επεσε στα χέρια των συμβιβασμένων και οχι του ΚΚΕ. Δυο μετρα και δυο σταθμα.
Εχεις να πεις ττιποτα για την ευθυνη της ΕΔΑ? Εχει καμια ευθυνη?
Αν ο Μπελογιαννης και ο πλουμπίδης μπαίναν στο ψηφοδέλτιο το πιθανότερο ηταν να σωθουν. Εχεις να πεις τπτ πάνω σε αυτο?
Αλλα τι να πεις???!?! Εσυ θες ντε και καλα να τα φορτώσεις στο ΚΚΕ. Αυτος ειναι ο στόχος σου! Δε σε ενδιαφέρει η αντικειμενικη μελετη των πραγμάτων και φαινεται οπο ολα οσα λες. Πες λοιπον απο την αρχη οτι αυτο θες και μη κρυβεσαι κάτω απο τα φουστάνια τις ΕΔΑ.
Για να δούμε εσυ ο αντικειμενικος ιστορικος τι κάνεις……
Παρανοικοι οι σταλινικοι …………….λοιπον συμφωνα με το αντικειμενικο Τheo…!!!!
Ρε πας καλα?
Εδω βεβαια οι ιστορικοι ειναι βεβαιοι οτι η πρόταση δεν θα γινόταν δεκτη. Αλλα αυτο δε σε εμποδίζει αντι να καταδίκάζεις τη δύση και το καθεστως της αθήνας, να τα ρίχνεις στο ΚΚΕ, να λες οτι ηταν επικοινωνιακο τερτιπι. Βεβαια το κολλημενο μυαλο σου δε μπορει να κανει την ιδια σκέψη για τη περίπτωση του γραμματος Πλουμπίδη. Εχεις κιόλας καταλήξει οτι θα εθεταν και το εγχείρημα μη εφικτο. Εκει που σε συμφέρει τα συμπεράμστα τα βγάζεις, εκει που δεν σε συμφέρει “οι ιστορικοι δεν έχουν καταληξει”
Ο σκοπος ειναι ενας: Να αποδειχθει οτι το ΚΚΕ φταιει. Να ξαναγράψουμε την ιστορια, μιας και αυτη έχει γραφτει απο αριστερους. (http://www.greekliberals.net/civilaction/content/view/377/144/)
Δεν ειχα καμια προθεση να γινω δικηγόρος του Γ.Π. μιας και νομίζω οτι μπορει να το κάνει πολυ καλυτερα απο μενα.
Αλλα καταντάει προκλητικη η αργανωμένη προσπάθεια ξαναγραψίματος της ιστορίας, απ τη σκοπια του κοσμοπολιτικου αστισμου, που πρέπει να βρει αντίθετους ολους τους προοδευτικούς ανθρώπους.
Θα συμφωνήσω ότι η ιστορία δεν γράφεται με αν. Πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσες οι απόψεις, αλλά προσωπικά έχω ακόμη κάποια ερωτήματα: Ωραία, η επιστολή Πλουμπίδη δεν θα έσωζε τον Μπελογιάννη, αλλά γιατί το ΚΚΕ βιάστηκε τόσο να δηλώσει οτι η επιστολή είναι πλαστή;; Σε τί οφέλησε αυτό;; ήταν κίνηση συμμόρφωσης του στιλ ‘κάτσε στα αυγά σου, μην ανακατεύεσαι;;” και γιατί δεν είχε δικαίωμα να πάρει κάποια πρωτοβουλία;; να βοηθήσει όπως νόμιζε;; εκ των υστέρων μου φαίνεται εύκολο να λέμε πολιτικά ανόητη κίνηση, γι’αυτόν τότε ήταν μια σωστή κίνηση και προσωπικά από ηθικής πλευράς και μόνο τη κρίνω σπουδαία. Είναι βέβαιο ότι η δολοφονία Μπελογιάννη ήταν προσχεδιασμένη και πολιτική αυτό όμως δε σημαίνει ότι η κίνηση ΚΚΕ ήταν η σωστή, μπορούσαν να το σκεφτούν να μην βιαστούν τόσο να απαντήσουν ή ακόμη και να την υιοθετούσαν, γιατί την έκριναν πλαστή;; και με ποιό δικαίωμα εξέθεσαν έτσι ένα τόσο αξιόλογο μέλος τους;; Λυπάμαι αλλά η δικη μου λογική δε μπορεί να δεχτεί ότι το ΚΚΕ δεν έπραξε λάθος στη συγκεκριμένη περίπτωση, άλλο αν θα σωζόταν ο Μπελογιάννης, αλλά ήταν λάθος, τουλάχιστον κατά την άποψή μου. Τέλος, λυπάμαι που θα το πω,αλλά ναι το ΚΚΕ διέγραψε μέλη του, απλά και μόνο γιατί ήταν σκεπτόμενα και είχαν το θράσος να διαφωνούν…πόσο καλύτερα θα ήταν να μην ισχύει γενικά αυτή η τυφλή πίστη στο κόμμα…στο όποιο κόμμα….ένα μυαλό δουλεύει καλύτερα όταν είναι ανοιχτό και ελεύθερο!!
Φιλικά!
Γράφει ο THEO: «Αποκόπτεις την υπόθεση του Μπελογιάννη με αυτή του της ανακήρυξης του Πλουμπίδη ως χαφιέ. Σε καταλαβαίνω. Κοπτοραπτική με τρόπο που να εστιάζει την προσοχή εκεί που πρέπει και να θολώνει μια μεγαλύτερη, πλήν όμως απαραιτητη, εικόνα των πραγμάτων».
1. Πολύ ωραία κ. THEO. Το ρίξαμε τώρα και στη δίκη προθέσεων για να αποφύγουμε την αντιπαράθεση με την ουσία. Μόνο που αυτό δεν είναι εύκολο. Επαναλαμβάνω λοιπόν: Η κατηγορία του ΚΚΕ για τον Πλουμπίδη (ότι είναι χαφιές) ήρθε αργότερα και καμία επίδραση δεν είχε στη υπόθεση της σωτηρίας του Μπελογιάννη. Όποιος νομίζει ότι είχε, πρέπει να μας εξηγήσει: πως είναι δυνατό το ΚΚΕ που κατήγγειλε τον Πλουμπίδη ως χαφιέ το Νοέμβρη του 1952 να επέδρασε αρνητικά- ή με οποιοδήποτε τρόπο- στην εκτέλεση Μπελογιάννη που συντελέστηκε 8 μήνες νωρίτερα (Μάρτης του 1952); Αν μας το εξηγήσει πειστικά θα δεχτώ κι εγώ την κατηγορία περί κοπτοραπτικής. Αλλιώς οφείλω να ρωτήσω τον κ. THEO τι είναι αυτό που πίνει και δεν μας δίνει. Ρώτησα μέχρι τώρα δέκα γιατρούς και κανείς δεν μπόρεσε να μου υποδείξει την ουσία που προκαλεί τέτοια εγκεφαλική διαταραχή
2. Λέει ο εν λόγω κύριος για τους ιστορικούς που ερίζουν. Μπορεί να μας αναφέρει ποιους έχεις υπόψη σου; Τι λένε οι μεν και τι οι δε, ώστε να μάθουμε κι εμείς την έριδα από πρώτο χέρι. Αοριστίες και εξυπναδούλες για να δείξουμε ότι τάχα είμαστε γνώστες του θέματος εδώ δεν χωρούν. Ποιοι είναι οι ιστορικοί και τι λένε. Ονόματα και στοιχεία.
3. Γράφει ο THEO: «Χαρακτηριστικός είναι και ο τρόπος υποδοχής, στην ασφάλεια, της είδησης ότι το ΚΚΕ δεν αποδέχεται την επιστολή Πλουμπίδη. ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΑΝ γιατί ο δρόμος προς την εκτέλεση ήταν τώρα ευκολότερος καθώς είχε διαρραγεί το μέτωπο συμπαράστασης». Μπράβο. Κάνε όμως τώρα τον κόπο να μας φέρεις κάτι αυθεντικό από τους… πανηγυρισμούς της Ασφάλειας… μια δήλωση, μια ανακοίνωση… κάτι βρε αδελφέ, ό,τι έχεις πρόχειρο. Φέρε και κανένα στοιχείο που να δείχνει ότι το μέτωπο είχε διαρραγεί. Περιέγραψε το μέτωπο πως ήταν και δείξε το ρήγμα….
4. Ποια καυτή πατάτα πέταξε το ΚΚΕ στους άλλους; Το ΚΚΕ ήταν ο δημιουργός και η κύρια συνιστώσα της ΕΔΑ. Η ΕΔΑ ως συνασπισμός κομμάτων ήταν και η νόμιμη έκφραση του κόμματος. Δεν ζήτησε το ΚΚΕ από κάποιον ξένο πολιτικό χώρο να μπουν υποψήφιοι ο Μπελογιάννης και ο Πλουμπίδης. Το ζήτησε από το χώρο στον οποίο συμμετείχε και πρόσφερε τα περισσότερα. Τι άλλο μπορούσε να κάνει γύρω από το θέμα των υποψηφιοτήτων αυτών και δεν το έκανε; Το γεγονός ότι κάποιοι σύμμαχοι αρνήθηκαν τις υποψηφιότητες και απείλησαν με διάσπαση την ΕΔΑ δεν δικαιολογεί καμία θεωρία περί καυτής πατάτας. Η καυτή πατάτα ήταν και παρέμεινε στα χέρια του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ δεν κατάφερε να περάσει στην ΕΔΑ τη θέση του για υποψηφιότητες. Η ευθύνη γι’ αυτό ήταν αποκλειστικά του Πλουμπίδη που χειρίστηκε το θέμα και φοβήθηκε μην του φύγει ο Κύρκος από την ΕΔΑ (Ο οποίος όμως έφυγε μετά τον θάνατο του Μπελογιάννη). Και κάτι ακόμα: Ο Μ. Γλέζος- μέλος τότε του ΚΚΕ-, φυλακισμένος και καταδικασμένος σε θάνατο, σώθηκε γιατί μπήκε υποψήφιος βουλευτής της ΕΔΑ και εκλέχτηκε με τη δουλειά των κομμουνιστών;
5. Γράφει για τον υιό Μπελογιάννη ο THEO ότι μεγάλωσε μέσα στη Σοβιετική πρεσβεία. Μην αυτοεξευτιλίζεσαι και μην φανερώνεις την πολιτική σου ταυτότητα φίλε μου. Ο Ν. Μπελογιάννης ο νεώτερος ένα διάστημα ήταν στη φυλακή με τη μάνα του και στη συνέχεια τον μεγάλωσε η αδελφή της Έλλης, η Διδώ Σωτηρίου. Εγώ δε, άλλα έγραψα για την υπόθεση αυτού του ανθρώπου και όχι αυτά που μου αποδίδεις. Ήμουν πολύ προσεκτικός και κάθε κουβέντα μου ήταν απολύτως ζυγισμένη. Διάβασε λοιπόν καλύτερα και με μεγάλη προσοχή τι γράφω αν και διαπιστώνω πως έχεις πρόβλημα κατανόησης. Δεν σε κατηγορώ όμως που δεν καταλαβαίνεις. Συμπάσχω μαζί σου.
6. Το τι πορεία θα ακολουθούσε ο Μπελογιάννης αν ζούσε, είναι κάτι που βλέπω ότι το γνωρίζεις καλά. Αστρολόγος- μελλοντολόγος για ζώντες και νεκρούς. Αλλά τι λέω. THEO δε σε λένε; Συγνώμη Θεέ μου που δεν κατάλαβα από την αρχή ποιος είσαι!!!
7. Στις ταμπέλες καλά τα πας. «Σταλινικός», «σταλινική πρακτική» κ.ο.κ. Λοιπόν, θα σου κάνω τη χάρη να σε πάρω στα σοβαρά. Δεν θα θεωρήσω ανόητους χαρακτηρισμούς τα ταμπελάκια σου. Θα τα δεχτώ ως επιστημονικούς όρους. Με μία διαφορά: στην επιστήμη δεν υπάρχουν όροι. Υπάρχουν και ορισμοί, δηλαδή το περιεχόμενο τον όρων. Δώσε μας λοιπόν το περιεχόμενο των όρων που ξεστομίζεις για να μας χαρακτηρίσεις. Έτσι για να ξέρουμε κι εμείς ολοκληρωμένα τη γνώμη σου.
Υστερόγραφο 1.: Ο όρος «παραπέτασμα»- για την ακρίβεια «Σιδηρούν παραπέτασμα»- χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ το 1946 σε μία ομιλία του στο Φούλτον, για να χαρακτηρίσει την ΕΣΣΔ και τις Λαϊκές δημοκρατίες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Η ομιλία εκείνη θεωρείται η αρχή του ψυχρού πολέμου. Έκτοτε το «παραπέτασμα» ή «Σιδηρούν παραπέτασμα» αποτέλεσε την βασική ορολογία των πιο χυδαίων αντικομουνιστών. Στις μέρες μας τέτοιους όρους χρησιμοποιούν μόνο η ακροδεξιά και οι φασίστες. Και εις ανώτερα κ. THEO!!! Καθείς εφ’ ο ετάχθη….
Υστερόγραφο 2. Σκέτο «Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη»; Κάνε μια προσπάθεια ακόμη. Ίσως μάθεις περισσότερα….
Υστερόγραφο 3. Υπομονή Mimi. Για όλα θα μιλήσουμε στην ώρα τους. Στην ιστορία δεν υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί. Όλα τα πράγματα έχουν την εξήγησή τους κι εμείς δεν είμαστε εισαγγελείς για να καταδικάζουμε. Η ιστορία για να είναι οφέλημη, για να είναι και να παραμείνει επιστήμη κι όχι θεραπαινίδα της πολιτικής, απαιτεί από εμάς να την κατανοήσουμε. Να καταλάβουμε δηλαδή αυτό που συνέβηκε στο παρελθόν, μέσα στις συνθήκες που συνέβηκε, ανεξάρτητα αν είναι καλό ή κακό, αν μας αρέσει ή αν μας δυσαρεστεί.
Γ. Π.
Σχετικά με το Νίκο Πλουμπίδη
http://www.ametanohtos.gr/?p=27
(για όποιον ενδιαφέρεται)
Ενημερωτικά, εφημερίδες της περιόδου υπάρχουν σκαναρισμένες στο site της Εθνικής Βιβλιοθήκης
http://www.nlg.gr/digitalnewspapers/ns/main.html
16/3/1952, Ελευθερία, σελ.6 υπάρχει η αρχική αναφορά για την επιστολή του Πλουμπίδη
και 23/3/1952, σελ.6, πάλι από την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ο σχολιασμός για το άδειασμα του Πλουμπίδη από το ΚΚΕ
Aυτό είναι αποτέλεσμα της δικής σου κοπτοραπτικής. Τη στιγμή μάλιστα που οι πρωταγωνιστές των γεγονότων μιλούν για την προθεση του Ζαχαριάδη να αποκτήσει το ΚΚΕ εναν ήρωα και έναν χαφιέ. Έναν ήρωα που τόσο χρειάζονταν για τη διατήρηση της συνοχής του χώρου και ένα χαφιέ ώς άλλοθι για τις αποτυχίες. Όλος ο κόσμος της αριστεράς, πλήν ΚΚΕ, αναφέρεται στα δύο αυτά γεγονότα τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα και μπορείς να τα κατανοήσεις μόνο αν τα δείς συνολικά. Εσύ βέβαια με το γνωστό κόκκινο ψαλιδάκι…….
Ακόμα δεν έχω πιεί τίποτα. Τον Μαιο όμως θα είμαι Αμστερνταμ και λέω να τιμήσω τα τοπικά coffee shops, θές μήπως κάτι απο εκεί?
Μετα χαράς να σου φέρω.
O Δ.Παπαχρήστου έχει γράψει ότι η επιστολή Πλουμπίδη θα έστελνε την υπόθεση στον Αρειο Πάγο και να την καθυστερούσε αλλους 6 μήνες. Διατυπώνει επίσης την άποψη ότι αυτή η εξέλιξη θα απέτρεπε την εκτέλεση.
Mιας και ζήτησες κάτι πρόχειρο. Ορίστε πως περιγράφει η Έλλη το άκουσμα της είδησης της καταγγελίας της επιστολής απο το ΚΚΕ.
«Εκείνη τη στιγμή, διαβάζοντας την καταγγελία, το μόνο που ακούσαμε, πολύ πριν ακουστεί το απόσπασμα, ήταν το πυρ»
Μετά απο όλα αυτά, εσύ υποστηρίζεις ότι η καταγγελία δεν είχε καμμιά επίδραση, έμμεσα η άμμεσα, στην εξέλιξη της υπόθεσης. Ας βγάλει ο καθένας τα συμπερασματά του.
Η ΕΔΑ όντως δεν προσπάθησε ιδιαίτερα για την υπόθεση. Μην ξεχνάς όμως και το κλίμα στον αριστερό χώρο, όπου υπήρχαν φωνές για υπονόμευση και κηδεμονία της ΕΔΑ απο τον Ζαχαριάδη. Κοινώς ένα μπάχαλο διαφωνιών, καχυποψίας με ολίγη χαφιεδολογία για το οποίο πολλοί θεωρούν υπαίτια την ηγεσία Ζαχαριάδη. Άρα το κλίμα της εποχής δεν ευνοούσε ιδιαίτερα την προταση του ΚΚΕ ειδικά όταν υπήρχαν φοβοι για τη διάλυση της ΕΔΑ.
Τι αστείο επιχείρημα είναι πάλι αυτό? Για τον Κύρκο φοβήθηκε άραγε ο Πλουμπίδης? Ο Πλουμπίδης φοβήθηκε την ολοκληρωτική διάλυση της ΕΔΑ που θα είχε άμεσο αντίκτυπο στο ΚΚΕ. Δηλαδη την περιθωριοποιηση του απο την πολιτική ζωή της χώρας κάτι που θα συνέβαινε αφου το ήδη παράνομο ΚΚΕ θα έχανε ακόμα περισσότερο την όποια επιρροή του στις προοδευτικές δυνάμεις.
Λέει λοιπόν ο υιος Μπελογιάννης για την Σοβιετική πρεσβεία..
Πριν, με πήγαινε και η Διδώ, γιατί δεν είχε τι να με κάνει, ή με έπαιρνε μαζί της στη σοβιετική πρεσβεία για να με δείξει στους Σοβιετικούς. Έβλεπα κι άκουγα όλο τον κόσμο. Έβλεπα πως πολλοί στην EΔA ήταν αγράμματοι. Θυμάμαι ένα στέλεχος να λέει συνέχεια «παρρησία όλων» και εγώ, παιδί της έκτης Δημοτικού τότε, τη διόρθωνα, «παρουσία» τής έλεγα. Aλλά όλοι αυτοί οι αγράμματοι έπρεπε να κυριαρχήσουν. Kαι όλο αυτό που έβλεπα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαπαιδαγώγησή μου. Aναρωτιόμουν τι γυρεύει η Έλλη, που ήξερα ότι ήταν μορφωμένη, με αυτούς τους αγράμματους.
Έτσι μπράβο.
Για να το κλείσουμε, οι πρωταγωνιστές των γεγονότων καταγγέλνουν ανοικτά τον Ζαχαριάδη ότι τους εγκατέλειψε την κρίσιμη στιγμή. Ότι έψαχνε έναν ήρωα και έναν χαφιέ. Τα λόγια της Έλλης είναι ενδεικτικά του αντίκτυπου που είχε στους φυλακισμένους και στο ηθικό τους η άρνηση απο το ΚΚΕ της επιστολής Πλουμπίδη στην πιο κρίσιμη στιγμή. Μία επιστολή που θα έδινε λιγο, μα κρισιμο, χρόνο ακόμα στην υπεράσπιση. Ο Μπελογιάννης ομολογεί, σε κρυφή επιστολή σε δημοσιογράφο, την έλλειψη χρόνου για την οργάνωση της υπεράσπισης. Χαρακτηριστικά Απέναντι σε αυτές τις προσπάθειες εμείς βρεθήκαμε τελείως ανυπεράσπιστοι, γιατί μέσα στα απομονωτήρια της ασφάλειας δε μας δόθηκε καθόλου ο χρόνος και η δυνατότητα να μελετήσουμε και να συγκεντρώσουμε τα απαραίτητα για την υπεράσπισή μας στοιχεία. Έτσι υποχρεωθήκαμε να παλέψουμε κάτω από απαράδεχτα άνισους όρους. Δήλωση που δείχνει ότι και νομικά υπήρχαν χαραμάδες σωτηρίας. Και κάτι που επαναλαμβάνω συνέχεια. Μπορούσε να είχε σωθεί ο Μπελογιάννης? Μπορει ΝΑΙ μπορεί και ΟΧΙ αλλα δεν θα το μάθουμε ΠΟΤΕ γιατί κάποιοι δεν προσπάθησαν αρκετά.
Μετα “αντικομμουνιστικής” τιμής,
ΤΗΕΟ
υγ. Σάν σημείωση δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστες τις υπόνειες που αιωρούνται οτι ο ΓΠ ειναι ιστορικός. Αν και πάντα αδιαφορούσα πλήρως για τους χαρακτηρισμούς που μου απευθύνονται, ένας πραγματικός ιστορικός δεν θα έμπαινε ποτε σε ένα δημόσιο φόρουμ και με το πρώτο του πόστ να εξφεντονιζει αυγά του τύπου “σκράπας”, “άσχετος”, “σε λυπάμαι”, “δεν προκειται να σου αφιερώσω λέξη” και άλλα αστεία. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν θα το επέτρεπε η κουλτούρα του. Μπορεί καμμιά φορά να μπαίνουμε στον πειρασμό σαν περιστασιακοι σχολιαστές να πετάμε ειρωνείες αλλά σε καμμιά περίπτωση δεν θα το έκανε ένας πραγματικός ιστορικός που ψάχνει την αλήθεια.
Το φέρνουμε από δω, το φέρνουμε από κει, η ουσία είναι οτι αυτοί οι άνθρωποι θυσιάστηκαν ακριβώς γιατί είχαν αυτά τα ιδανικά. Αν είχαν κάποια άλλα ή δεν είχαν καθόλου προφανώς δε θα έβαζαν το κεφάλι τους στην καρμανιόλα. Όμως αυτά τα ιδανικά τους τα εμφύσησε ο συγκεκριμένος πολιτικός φορέας, δε τα βρήκαν στο δρόμο. Κανένας δε γίνεται κομμουνιστής μόνος του, κανένας δε δίνει τη ζωή του άμα δεν πιστεύει σε κάτι. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι και πολλοί άλλοι που δεν ξέρουμε τα ονόματά τους έδωσαν τη ζωή τους μετά τον εμφύλιο για κάτι καλύτερο. Έπαιξαν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα, την ώρα που ο Γ.Παπανδρέου αποκαλούσε τα ελληνικά στρατεύματα στρατεύματα των αμερικάνων, την ώρα που αυτοί που έκαναν διακοπές στο εξωτερικό την περίοδο της κατοχής, ξεπουλούσαν τη χώρα. Μόνο το ΚΚΕ έχει δώσει στην Ελλάδα τόσους πολλούς αγωνιστές για την εθνική ανεξαρτησία.
Και δεν έχουμε μόνο το παράδειγμα του ΚΚΕ. Έχουμε τους 20.000.000 νεκρούς της ΕΣΣΔ στον β’ παγκόσμιο, ανάμεσα στους οποίους ήταν πολλά πρωτοπόρα στελέχη και μέλη του κόμματος. Έχουμε τους παρτιζάνους της Γιουγκοσλαβίας. Και άλλους, τους οποίους πολύ απλά κάποιοι δε θέλουν να τους δουν, ή θέλουν να τους βλέπουν φέρνοντας τους σε αντιπαράθεση με το κόμμα τους. Ας τους αφήσουμε να συνεχίσουν, οι ίδιοι εκτίθενται.
@Γ.Π.: δε κρίνω υπό την έννοια του εισαγγελέα, απλά θεωρώ λανθασμένη την τότε ενέργεια του ΚΚΕ, όχι με τα σημερινά δεδομένα αλλά με τα τότε. Επαναλαμβάνω, οφέλησε σε κάτι αυτή η ενέργεια;; ή μπέρδεψε τα πράγματα χειρότερα, απογοήτευσε και έδωσε τη δυνανότητα σε πολλούς να μιλάνε για προδοσία του ΚΚΕ. Ήταν ένας λάθος χειρισμός, δε ξέρουμε αν θα άλλαζε κάτι, αλλά δε ξέρουμε και το αντίθετο. Έχω διαβάσει μάλιστα το βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου ‘Εντολή’ όπου αφήνει ξεκάθαρα υπόνοιες για τις ευθύνες ή αν προτιμάτε τα λάθη της αριστεράς σε εκείνη τη χρονική στιγμή. Περιγράφει ακριβώς αυτό το αίσθημα παγωμάρας, σύγχησης, απορίας, ανάμεσα στα μέλη του ΚΚΕ, μετά την ανακοίνωση περί επιστολής. Δε νομίζω ότι είναι περίεργο ή κακό να μιλάμε για λάθη του τότε, διαβάζοντας την ιστορία αντικειμενικά, χωρίς παρωπίδες και φανατισμό.
1. Αρχίζω από το τελευταίο. Φυσικά και δεν είμαι ιστορικό αφού ως ιστορικό στο σημείωμα του ο κ. THEO μας παρουσιάζει τον… Δ. Παπαχρήστου.
Του έγραψα: «Λέει ο εν λόγω κύριος για τους ιστορικούς που ερίζουν. Μπορεί να μας αναφέρει ποιους έχεις υπόψη σου; Τι λένε οι μεν και τι οι δε, ώστε να μάθουμε κι εμείς την έριδα από πρώτο χέρι.».
Μου απάντησε: «O Δ. Παπαχρήστου έχει γράψει ότι η επιστολή Πλουμπίδη θα έστελνε την υπόθεση στον Άρειο Πάγο και να την καθυστερούσε άλλους 6 μήνες. Διατυπώνει επίσης την άποψη ότι αυτή η εξέλιξη θα απέτρεπε την εκτέλεση».
Μάλιστα. Εδώ είναι που μένεις άφωνος από πληθώρα επιχειρημάτων και από την ξιπασιά με την οποία πολλές φορές η άγνοια θέλει να εμφανίζεται ως γνώση!!! Μάθε λοιπόν κ. THEO ότι ο Δημοσθένης Παπαχρήστου, αδελφός της Ιουλίας Παπαχρήστου- Πλουμπίδη, της γυναίκας δηλαδή του Ν. Πλουμπίδη, σπούδασε στο Πολυτεχνείο και πήρε το δίπλωμα του μηχανολόγου- ηλεκτρολόγου μηχανικού. Έτσι αναφέρει ο ίδιος στα βιβλία του. Το ότι γράφει αναμνήσεις ή και πολιτικές κρίσεις για ιστορικά γεγονότα αυτό δεν τον καθιστά ιστορικό κι εσύ μας μίλησες για «ιστορικούς που ερίζουν». Τα γραπτά μένουν, όπως και η δική μου απαίτηση, αφού μιλάς για ιστορικούς που ερίζουν να μας τους παρουσιάσεις.
2. Σήμερα θα είμαι πολύ καλός μαζί σου, σε ορισμένα ζητήματα, και θα συνεχίσω τα ερωτήματα. Λες για τους πρωταγωνιστές που «μιλούν για την πρόθεση του Ζαχαριάδη να αποκτήσει το ΚΚΕ έναν ήρωα και έναν χαφιέ». Σε καλώ λοιπόν να μας παρουσιάσεις αυτούς τους πρωταγωνιστές καθώς και το που τα λένε. Εγώ, πλέον, είμαι απολύτως βέβαιος ότι έχεις διαβάσεις ένα και μόνο συγκεκριμένο βιβλίο. Κι αυτό διαγωνίως. Δεν θα πω ποιο. Θα αφήσω να μας το πεις εσύ διότι σου επιφυλάσσω… εκπλήξεις.
3. Αφού επιμένεις ότι η επιστολή Πλουμπίδη μπορούσε να λειτουργήσει θετικά στη υπόθεση Μπελογιάννη, ας δούμε τι λέγανε εκείνοι που θα την έκριναν, δηλαδή το καθεστώς: α) Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ (16- 3- 1952): «Η επιστολή εστάλη εις την Υπηρεσίαν Σημάνσεως δια να εξακριβωθεί η γνησιότης αυτής. Ως ετονίζετο αρμοδίως κα αν ήθελε αποδειχθή γνήσια η επιστολή, δεν πρόκειται να ασκήση ουδεμίαν επίδρασιν, δεδομένου ότι στερείται νομικής βάσεως. Εξ άλλου δε είναι προφανές ότι αποτελεί ένα από τα συνήθη χοντροειδή τεχνάσματα του ΚΚΕ, τα οποία επινοούνται δια λόγους εντυπωσιακούς». β) Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (16- 3- 1952): Ανεκοινώθη επισήμως ότι η επιστολή αύτη , και αν είναι γνησία, στερείται πάσης σημασίας, διότι είναι γνωστόν ότι ο Πλουμπίδης ήτο συναρχηγός του Μπελογιάννη, η δε ομολογία της ενοχής του εις τον παράνομον μηχανισμόν του ΚΚΕ ουδόλως αίρει την ευθύνη του Μπελογιάννη, του οποίου η ευθύνη διεπιστώθη δικαστικώς… Πάντως ετονίζετο υπό των αρμοδίων του υπουργείου Εσωτερικών, πρόκειται περί συνήθους εις τους κομμουνιστάς μεθόδου προς δημιουργίαν εντυπώσεων, η οποία εν προκειμένω δεν πρόκειται να έχη ουδέν αποτέλεσμα υπερ του ΚΚΕ». γ)ΔΗΛΩΣΕΙΣ Ι. ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΥ (ΒΗΜΑ 23- 3- 1952): «Απεδείχθη κατά τρόπον μη επιδεχόμενον αμφισβήτησιν ότι η επιστολή του Ν. Πλουμπίδη είναι γνησία, δηλαδή ότι εγράφη υπ’ αυτού του ιδίου. Συνεπώς ο ισχυρισμός ότι αύτη είναι πλαστή, είναι απολύτως ψευδής. Κατόπιν τούτων η αστυνομία ασχολείται με τους σκοπούς που επιδιώκει η γνησία επιστολή του Πλουμπίδη και τους σκοπούς που επιδιώκει ο ψευδής ισχυρισμός του Ζαχαριάδη. Ως γνωστόν ο Ν. Πλουμπίδης, δια της ιδιογράφου επιστολής του προς τον δικηγόρον Τσουκαλάν, αφ’ ενός μεν ισχυρίζεται ότι είναι ο κατ’ ουσίαν αρχηγός των εν Ελλάδι κομμουνιστών και αφ’ ετέρου υπόσχεται να παρουσιασθή εις τας αρχάς δια να δικασθή ευθύς ως το κράτος μετατρέψη την εις θάνατον καταδίκην του Μπελογιάννη εις ισόβια δεσμά. Είναι εκ πρώτης όψεως φανερόν, ότι ο Πλουμπίδης είναι βέβαιος, ότι δεν πρόκειται έπ’ ουδενί λόγο να θέση ούτε μιαν τρίχαν της κεφαλής του εν κινδύνω χάριν του Μπελογιάννη δια τον απλούστατον λόγον, ότι είναι βέβαιος ότι το κράτος δεν πρόκειται να συναλλαγή μαζί του».
4. Όταν αυτοί που θα αποφάσιζαν για την επιστολή λένε πως αυτή είναι άνευ σημασίας γιατί δεν αλλάζει τη νομική θέση του Μπελογιάννη, όταν το κράτος βγαίνει με τον πιο επίσημο τρόπο και λέει «έχουμε τον Μπελογιάννη, το πολύ- πολύ να αποκτήσουμε και τον Πλουμπίδη» κι όταν, τέλος, δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να συναλαγή με έναν παράνομο (τον Ν. Πλουμπίδη), έχει καμία αξία αν ο THEO και ο Παπαχρήστου, οι πρωταγωνιστές και οι δευτεραγωνιστές δηλώνουν το αντίθετο; Ο ΤΗΕΟ και όσους επικαλείται θα αξιολογούσαν την επιστολή; Αυτοί θα έπαιρναν τις αποφάσεις;
Θα σας το πω απλά. Ο Μπελογιάννης, ο Πλουμπίδης, τα μέλη του ΚΚΕ, το κόμμα ολόκληρο ήταν σε παρανομία. Δεν θεωρούνταν απλά πολιτικοί αντίπαλοι. Θεωρούνταν εχθροί και δικάζονταν ως κατάσκοποι ξένης δύναμης. Οι κατηγορίες ήταν σαθρές, κατασκευασμένες, πρόστυχες και ότι άλλο θέλετε. Αυτές όμως ήταν. Αυτό ήταν το καθεστώς. Θεωρείστε ότι σήμερα οι δυνάμεις ασφαλείας του κράτους πιάνουν κάποιον από έναν μηχανισμό κατασκοπείας και κυνηγούν κάποιον άλλον. Καταδικάζουν σε ισόβια (θάνατο σήμερα δεν έχουμε) αυτόν που έπιασαν. Τότε βγαίνει ο άλλος και λέει: Εγώ ήμουν ο αρχηγός. Αλλάξτε την ποινή του συντρόφου μου και θα παραδοθώ. Πιστεύει κανείς ότι υπάρχει κράτος στον κόσμο που θα κάνει μια τέτοια συναλλαγή; Μην τρελαθούμε εντελώς.
5. Στο προηγούμενο σημείωμά του ο THEO έγραψε: ««Χαρακτηριστικός είναι και ο τρόπος υποδοχής, στην ασφάλεια, της είδησης ότι το ΚΚΕ δεν αποδέχεται την επιστολή Πλουμπίδη. ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΑΝ γιατί ο δρόμος προς την εκτέλεση ήταν τώρα ευκολότερος καθώς είχε διαρραγεί το μέτωπο συμπαράστασης».
Του απάντησα: «Κάνε όμως τώρα τον κόπο να μας φέρεις κάτι αυθεντικό από τους… πανηγυρισμούς της Ασφάλειας… μια δήλωση, μια ανακοίνωση… κάτι βρε αδελφέ, ό,τι έχεις πρόχειρο». Θεώρησε σκόπιμο να με παραπέμψει στην… Έλλη Παππά (τα λόγια, φυσικά της οποίας- που παραθέτει- κάθε άλλο παρά επιβεβαιώνουν τους πανηγυρισμούς της Ασφάλειας). Ειλικρινά δεν περίμενα ότι στο μυαλουδάκι του θα είχε εντάξει την Έλλη Παππα στην Ασφάλεια. Τι να σου πω ρε φίλε…
6. Για τα περί ΕΔΑ και υποψηφιοτήτων έχω γράψει αρκετά. Ο THEO φάσκει και αντιφάσκει, προσπαθώντας κάθε φορά με μια νέα ανοησία να καλύψει την προηγούμενη που έγραψε. Δεν θα ασχοληθώ άλλο, εκτός κι αν υπάρχουν απόρροιες από τους υπόλοιπους. Εξίσου δεν μπορώ να ασχολούμαι με τις φαιδρότητες που γράφει για τον υιό Μπελογιάννη: Τη μία μας τον παρουσιάζει ως κάποιον «που μεγάλωσε μέσα στην Σοβιετική πρεσβεία». Τώρα μας παραθέτει μαρτυρία του ιδίου ότι η Διδώ Σωτηρίου τον πήγαινε στη Σοβιετική πρεσβεία για να τον δείχνει στους Σοβιετικούς. Το ότι τον πήγαινε η Διδώ στη Σοβιετική Πρεσβεία σημαίνει ότι μεγάλωσε εκεί; Προφανώς ο THEO το καταλαβαίνει το πράγμα κάπως έτσι: Ξυπνούσε η Διδώ το πρωί (κάθε μέρα), έπαιρνε το μικρό Νίκο από το χέρι, τον πήγαινε στη Σοβιετική Πρεσβεία και περνάγανε από μπροστά οι σοβιετικοί και τον έβλεπαν. Έτσι το παιδάκι μεγάλωσε μέσα στη Σοβιετική Πρεσβεία, διότι μέχρι να τον δουν όλοι (κάθε μέρα) έμενε εκεί αρκετό χρόνο. Βρε συ, κάτι θα παίρνεις, δεν γίνεται.
Γ. Π.
Υστερόγραφο 1. Αυτό το «Μετα “αντικομμουνιστικής” τιμής» μου άρεσε. Το Παραπέτασμα το έκανες γαργάρα….
Υστερόγραφο 2. Δεν είμαι Μηχανολόγος- Ηλεκτρολόγος Μηχανικός. Έχω ελπίδες να θεωρηθώ Ιστορικός ή οι Ιστορικοί βγαίνουν μόνο από το Πολυτεχνείο;
Υστερόγραφο 3. mimi, αν δεν βρίσκεις απαντήσεις από τις ανακοινώσεις των αρχών που παραθέτω, είμαι στη διάθεσή σου για περισσότερα.
Γ. Π.
Παρ’ όλο που νομίζω ότι το θέμα (της εκτέλεσης/δολοφονίας των Μπελογιάννη και Πλουμπίδη) έχει εξαντληθεί, ειδικά μετά τις καίριες και ουσιαστικές επί του θέματος (και όχι μόνο) παρεμβάσεις του Γ.Π., που με τα τεκμηριωμένα και αναλυτικά σχόλια του έχει βάλει τα πράγματα στη θέση τους (απολαυστική η ανάγνωση των κειμένων του), θα ήθελα να σημειώσω κι εγώ 2-3 πράγματα:
1. Ο γνωστός πλέον αντικομουνιστής Theo (το παραδέχεται και ο ίδιος), που ακούει για ΚΚΕ και βγάζει σπυράκια, δεν πείθει κανένα με τα όσα γράφει. Απέλπιδες προσπάθειες κάνει για να σώσει την υστεροφημία του ένεκα του ότι είναι τακτικός θαμώνας του blog. Τίποτα δεν τεκμηριώνει με τα “άρπα-κόλλα” σχόλια του, βασισμένα κυρίως σε κλισέ στερεότυπα του παρελθόντος και δη της αποχής του ψυχρού πολέμου (γενικές αναφορές για προδοτική στάση της Αριστεράς, σε σταλινικές ηγεσίες και τα γνωστά). Οτιδήποτε αντικομουνιστικό περιπέσει στην αντίληψη του μας το πλασάρει!
2. Το όψιμό ενδιαφέρον του για του ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ Μπελογιάννη και Πλουμπίδη, μόνο μειδιάματα προκαλούν αλλά και θυμηδία. Κάποτε διερωτούμαι αν αξίζει τον κόπο κάποιος να συζητά με τέτοιους τύπους αλά δυστυχώς τα γραφόμενα τους (συνήθως επικαλυμμένα μ’ ένα πέπλο ψευτο- δημοκρατισμού) τα παρακολουθούν και τα διαβάζουν και τρίτοι γι’ αυτό και πρέπει να δίνονται απαντήσεις έστω και για τα αυτονόητα.
3. Συχνά πολλά απ’ όσα λέει είναι αντιφατικά και αλληλοαναιρούνται. Μάλλον τούτο είναι αποτέλεσμα της σύγχυσης του. Π.χ. κάπου λέει “…Το ότι ακόμα και σήμερα, 55 χρόνια μετά, οι ιστορικοί ερίζουν για το ποια θα ήταν η τροπή των γεγονότων αν το ΚΚΕ δεν αδειαζε τον Πλουμπίδη, φανερώνουν πως δεν μπορούμε να έιμαστε σίγουροι για τίποτα…” . Και αμέσως πιο κάτω πως βγάζει το συμπέρασμα ότι “… Η καταγγελία της επιστολής έφερε πλήγμα στο ευρύ μέτωπο που είχε σχηματιστεί για τη σωτηρία …”, αφού “… δεν μπορούμε να έιμαστε σίγουροι για τίποτα ”; Τελικά φαίνεται ότι ο ίδιος δίνει το δικαίωμα στον εαυτό του να έχει θέσεις για το ζήτημα ενώ στους άλλους όχι!
4. Κλείνω παραθέτοντας κάτι πολύ ουσιαστικό που καταθέτει ο Άγνωστος Χ: “… η ουσία είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι θυσιάστηκαν ακριβώς γιατί είχαν αυτά τα ιδανικά. Αν είχαν κάποια άλλα ή δεν είχαν καθόλου, προφανώς δε θα έβαζαν το κεφάλι τους στην καρμανιόλα. Όμως αυτά τα ιδανικά τους τα εμφύσησε ο συγκεκριμένος πολιτικός φορέας, δε τα βρήκαν στο δρόμο.”
Anef_Plaisiwn
Κυριακή 06/04/2008 – 1:10 μ.μ.
«Στην υπόλοιπη ζωή, πρέπει ο ενάρετος άντρας να αγαπά τους φίλους και την πατρίδα και να μισεί μαζί με τους φίλους του τους εχθρούς και να αγαπά τους φίλους. Όταν όμως κάποιος επωμίζεται την ευθύνη του ιστορικού, πρέπει να λησμονήσει όλα αυτά και πολλές φορές να εγκωμιάζει και να στολίζει τους εχθρούς με τους πιο μεγάλους επαίνους όταν οι πράξεις το απαιτούν, και πολλές φορές να ελέγχει και να κατηγορεί με σκληρά λόγια τους πιο στενούς συγγενείς, όταν οι αποτυχίες των ενεργειών τους αυτό υποδεικνύουν. Γιατί, όπως ακριβώς, όταν αφαιρεθούν τα μάτια από ένα ζωντανό πλάσμα, αχρηστεύεται το σύνολο, έτσι και όταν αφαιρεθεί η αλήθεια από την ιστορία αυτό που απομένει γίνεται μια άχρηστη διήγηση. Γι’ αυτό δεν πρέπει να διστάζει κανείς ούτε να επαινεί τους εχθρούς, αφού όσοι ασχολούνται με τα δημόσια πράγματα ούτε να πετυχαίνουν πάντα είναι δυνατόν ούτε είναι φυσικό συνεχώς να αποτυγχάνουν».
(Πολύβιος Μεγαλοπολίτης: «Ιστορίαι» 1, 14, 4-7)
«Κατά τη γνώμην μου, λοιπόν, τέτοιος ας είναι ο συγγραφέας, δηλαδή άφοβος, υπεράνω χρημάτων, ελεύθερος, φίλος της αλήθειας και με το θάρρος της γνώμης του, και, όπως λέει ο κωμικός, να ονομάζει “τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη”, χωρίς να αποδίδει σε κάποιον κάτι από μίσος ή φιλία, και χωρίς να δείχνει μικροψυχία ή συμπόνοια ή ντροπή ή αμείλικτη διάθεση, δίκαιος κριτής, ευνοϊκά διατεθειμένος προς όλους γενικά, ως το σημείο να μην αποδώσει περισσότερο από όσο πρέπει είτε στη μια είτε στην άλλη πλευρά».
(Λουκιανός: «Πώς δει ιστορίαν συγγράφειν», 41)
ΑΣΧΕΤΑ (;)
@ gogo- Aney plaisiwn-Αγνωστε Χ :
Η αρχική ερώτηση του Καρπίδη, και το αρχικό σχόλιο του Theo, μπορούν να διατυπωθούν σαν ερωτήσεις που ζητούν μονολεκτική απαντηση και μεσα απο την ιστορία το Κομματος που γνωρίζετε καλά πιστευω οτι θα μπορούσατε να τις απαντήσετε:
1. Ειναι αδύνατο πολιτικός απο έναν χώρο να εκτιμά εναν αλλο πολιτικό αντιθετου χώρου ή ιστορική φυσιογνωμία ενός αλλου χώρου, χωρίς να συμφωνεί μαζί του και να του αναγνωρίζει την συμβολή του στην ιστορία της Ελλάδας;
Ειναι αδύνατο ο Λιάπης να σεβεται την ιστορία και το ήθος του Μπελλογιάννη και να θέλει να τον τιμήσει;
2. Χρειάζεται ο Λιάπης να έχει λαμπρή πολιτική καρριέρα ώστε να μπορεί εστω και σαν ανθρωπός να παραστεί σε μια εκδηλωση τίμης στον Μπελογιάννη;
3. Υπάρχει καποιά επιτροπη που κρίνει ποιοί πολιτικοί αλλων πολιτικών χώρων μπορούν να παραστουν σε εκδηλώσεις τιμής και μνήμης αριστερών αγωνιστών;
4. Δεν υπάρχει καμία ευθύνη για το ΚΚΕ στον χειρισμό της υπόθεσής αυτων των δύο ανθρώπων; Όταν εννοω΄καμία εννοώ καμια, οτι το ΚΚΕ ηταν παντελώς αμετοχο και ανεύθυνο στην εξελιξή της υπόθεσης;
5. Το να είναι καποιός αντικομμουνιστής (οι περισσότεροι ανθρωποι στον κόσμο ειναι) τους κανει αναξιους διαλόγου με κομμουνιστές;
6. Ειναι αδύνατο οι αντικομμουνιστές να έχουν επιχειρήματα σοβαρά τα οποια θα μπορούσαν να γίνουν αντικείμενο συζήτησης;
Οι απαντήσεις δεν χρειάζεται να παρουν πολύ χρόνο, ενα ‘ΝΑΙ’ ή ‘ΟΧΙ’ μου αρκει, και χρειάζομαι καμία εξήγηση….
συγγνώμη διόρθωση της τελευταίας φράσης
….. ενα ‘ΝΑΙ’ ή ‘ΟΧΙ’ μου αρκει, και ΔΕΝ χρειαζομαι καμια εξήγηση
@Γ.Π.: Πρωταγωνιστής της ιστορίας ήταν και η Διδώ Σωτηρίου, η οποία με πραγματικό πόνο, αναγνωρίζει λάθους χειρισμούς στο κόμμα που πίστευε και ανήκε, αρα με καλύπτει πλήρως το βιβλίο της. Οι αναφορές σου από τις εφημερίδες με καλύπτουν στο ότι η επιστολή δε μπορούσε να αλλάξει κάτι, δεν απαντά όμως στο ερώτημά μου ‘γιατί το ΚΚΕ βιάστηκε να βγάλει την επιστολή πλαστή;;; τι κέρδισε από αυτό και σε τι αποσκοπούσε;;” δε νομίζω ότι μετά από τόσο χρόνια είναι κακό να πούμε ΝΑΙ καναν λάθος! ποιός διεκδικεί το αλάθητο άραγε;;
Συμφωνώ με τον Άγνωστο Χ αλλά και με τον Αμετανόητο.
@ FILELEYTHEROS_154,
Εγώ (αφού απευθύνεσαι και σε μένα) δεν θα παίξω το παιχνίδι σου απαντώντας με “… ενα ‘ΝΑΙ’ ή ‘ΟΧΙ’ …”, γιατί στην ιστορία προ πάντων (αλλά και στην πολιτική) τα ερωτήματα και τα διάφορα ζητήματα δεν απαντώνται έτσι απλά με “… ενα ‘ΝΑΙ’ ή ‘ΟΧΙ’ …”! Χρειάζεται μελέτη και σφαιρική ανάλυση.
Αυτός ο τρόπος σκέψης ισοπεδώνει τα πάντα και τα κάνει γλυκανάλατα σε μια προσπάθεια να παρουσιαστούν όλα όμορφα και αγγελικά πλασμένα στον κόσμο του καπιταλισμού.
Πρέπει πάνω απ’ όλα, Φιλελεύθερε να συζητάμε επί ίσοις όροις και με επιχειρήματα. Αλλά να έχουμε και κάποιες κοινές συνισταμένες και όχι απλά ο καθένας να λαλεί τα δικά του!
Καλή η προσπάθεια σου να κάνεις το δικηγόρο του Theo και να τον βγάλεις από τη δύσκολη θέση και την ανυποληψία που περιέπεσε (λόγω των εντόμων αντικομουνιστικών του εμμονών) αλλά ο καθένας μας “όπως στρώσει θα κοιμηθεί” ή αλλιώς “έσπειρε κεραυνούς θα θερίσει θύελλες”!
@ Mimi,
Για το ερώτημα σου “… γιατί το ΚΚΕ βιάστηκε να βγάλει την επιστολή πλαστή”, και με βάσει τα όσα ανάφερε και ο Γ.Π. (έκθεση από Κασιμάτη), εγώ θα έλεγα να μην ξεχνάμε το ανώμαλο κλίμα που επικρατούσε και μέσα στο ίδιο το Κόμμα τότε (χαφιεδολογία, έλλειψη εμπιστοσύνης, φόβοι για συλλήψεις).
Anef_Plaisiwn
Κυριακή 06/04/2008 – 9:51 μ.μ.
@ Anef_plaisiwn: Ο Γ.Π. δεν αναφέρθηκε στην έκθεση Κασιμάτη. Εγώ την αναφέρω στο ποστ για τον Πλουμπίδη.
Το λέω όχι για να διεκδικήσω δάφνες αλλά για να μη χρεώνονται στον Γ.Π. πιθανές ιστορικές ακροβασίες που μπορεί να έχει κάνει ένας blogger με στοιχειώδεις γνώσεις επί του θέματος.
Εξυπακούεται πως συμφωνώ με όσα λες στον FILELEYTHEROS_154. Δε βρίσκω δόκιμο ούτε χρήσιμο το εισαγγελικό ύφος του τύπου “κατηγορούμενε απολογήσου” που (ελπίζω άθελα του) χρησιμοποιεί.
@ mimi να σου θέσω κάποια ρητορικά ερωτήματα για να μπεις στο κλίμα της εποχής
1. η σύλληψη του Νίκου Ζαχαριάδη πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια ενός χαφιέ, του Δ.Μ.;
2. είχε δημιουργήσει ο Μανιαδάκης την “Προσωρινή Διοίκηση” του ΚΚΕ;
3. είχε φτιάξει ο Μανιαδάκης από αυτούς που είχαν προδόσει το ΚΚΕ ένα άλλο χαφιεδίστικο “Ριζοσπάστη”;
Επίσης ακόμη κάτι: το ότι κάποιος δεν διεκδικεί το αλάθητο, δεν σημαίνει ότι πρέπει απαραίτητα κάποιες πράξεις του να του τις χρεώσουμε ως λάθη ενώ δεν ήταν.
Παρακολουθω την συζητηση μερες τωρα και τα γραφομενα απ’ολους. Μονο 2 σχολια. 1 Την 16/12/1991 εδωσε συναντευξη Τυπου στην Αθηνα με αφορμη το βιβλιο του ο Κυρος Ζαχαριαδης [γυιος του Ν.ΖΑΧ.] ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ [για ολους] και 2. Εχω την αισθηση οτι η ολη συζητηση στρεφεται στην πασει θυσια αποκατασταση της πολιτικης Ζαχαριαδη , ενω ηδη βρισκομαστε στο σωτηριον ετος 2008
@ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ,
Έχεις δίκιο για την αναφορά στον Κασιμάτη. Θυμόμουν πως κάποιος είχε πει κάτι για μια έκθεση που συνέταξε αλλά υπέθεσα πως ήταν ο Γ.Π.. Απολογούμαι …
@ Cypriotcommunist,
Από πού μιλάς, από Ελλάδα ή Κύπρο;
Anef_Plaisiwn
Κυριακή 06/04/2008 – 11:56 μ.μ.
Κύπρο
εσύ από Λεμεσό;
mimi
To ΚΚΕ εχει παραδεχτει οτι εκανε λαθος 5 χρονια αργοτερα δικαιωνοντας και τον Πλουμπιδη ο οποιος ειχε πει τοτε οτι ειναι σιγουρος οτι το κομμα του θα βρει στο τελος την αληθεια και θα την αποκαταστησει.
Ευχαριστώ Ανευ Πλαισίων.
απάντησες ξεκάθαρα.
εβγαλα τα συμπερασματά μου
Mπορεί να το παραδέχθηκε μετά από κάποια χρόνια ότι έκανε λάθος, και να απεκατέστησε τη μνήμη του ‘Μπάρμπα’ αλλά όπως ξαναέγραψα αυτό δεν αλλάζει το σημαντικό (για μένα) γεγονός, πως όταν εκτελέστηκε το κόμμα του είχε βάλει τη στάμπα του χαφιέ/προδότη. Γιατί δεν μπορούσε να ξαναπεθάνει ώστε να φύγει χωρίς τη στάμπα.
Mimi, αντιλαμβάνεσαι φαντάζομαι τους λόγους που καθυστέρησε η απάντησή μου. Σου είχα υποσχεθεί όμως απαντήσεις στα ερωτήματά σου, κι αυτό θα προσπαθήσω να κάνω. Καταρχήν να βάλουμε σε μια σειρά τα πράγματα ή καλύτερα να δούμε ορισμένες προϋποθέσεις ώστε η συζήτηση να είναι αποτελεσματική.
1. Η λογοτεχνία, όσο ρεαλιστική, όσο βιωματική κι αν είναι (απαλλαγμένη δηλαδή από μυθιστορηματικά στοιχεία) σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποδώσει το ιστορικά αληθές. Το ίδιο συμβαίνει και με το απομνημόνευμα. Εκφράζουν και τα δύο αυτά είδη του γραπτού λόγου μία πλευρά των πραγμάτων. Είναι χρήσιμα στον ιστορικό επιστήμονα, είναι πηγές της ιστορίας αλλά δεν υποκαθιστούν την ιστορία. Δίνουν τον υποκειμενισμό με τον οποίο το ιστορικό πρόσωπο ή ο συγγραφέας γενικά αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα- πολλές φορές μάλιστα όχι αυτή καθ’ αυτή τη πραγματικότητα αλλά την πραγματικότητα που εκείνος (ο συγγραφέας δηλαδή) θα επιθυμούσε, ανακατεμένη με αλήθειες και επιθυμίες ή αυταπάτες και ύστερη θεώρηση των πραγμάτων.
2. Το βιβλίο της Σωτηρίου είναι συγκλονιστικό. Το ίδιο και το βιβλίο του Κ. Κοτζιά «Ο Αλύγιστος», που επίσης μιλάει για την υπόθεση Πλουμπίδη. Το ίδιο και το βιβλίο του Κούλη Ζαμπαθά «Νίκος Μπελογιάννης- Νίκος Πλουμπίδης- Κουβέντες και σκέψεις που κάναμε μαζί στα στερνά της ζωής τους». Θα σταθώ μόνο στη Διδώ. Η Διδώ ήταν αδελφή της Έλλης. Ζούσε την κατάσταση μέσα από τις αγωνίες, τις ελπίδες, τις ψευδαισθήσεις, τις πικρίες, τους υποκειμενισμούς της Έλλης και τις δικές της. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάς. Στον άνθρωπο, κάθε τι που του καταστρέφει την ελπίδα, ακόμη και την πιο παράλογη ελπίδα, είναι, τουλάχιστον, μη φιλικό. Δεν είναι παράλογη η ελπίδα του, είναι παράλογη η λογική που πάει κόντρα στην ελπίδα του. Και η Διδώ και η Έλλη ήθελαν ο Νίκος να ζήσει. Μπορεί να μην ενδιαφέρονταν, τότε, τόσο πολύ για την δική τους ζωή όσο για τη ζωή του Νίκου. Έτσι πιάνονταν ακόμη και από το αδύνατο. Δεν είχαν την δυνατότητα να το δουν ως αδύνατο. Δεν κατηγορούμε τους ανθρώπους για τα αισθήματά τους. Τους κατανοούμε. Για τις πράξεις τους μπορούμε να πούμε ότι θέλουμε. Η καρδιά τους όμως, ιδιαίτερα όταν δονείται από ανιδιοτελή αισθήματα είναι ιερή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν παίρνουμε θέση απέναντι στον συναισθηματισμό όταν πάει να αντικαταστήσει την αντικειμενική εξέταση των γεγονότων.
3. Τα ιστορικά γεγονότα τα κατανοούμε με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια μόνο αν επιχειρήσουμε να τα εντάξουμε στην εποχή που συνέβησαν, στις συνθήκες που διαδραματίστηκαν. Δεν το κάνουμε πάντοτε και συνήθως δεν το κάνουμε οι περισσότεροι. Μιλάμε π.χ. για το παράνομο ΚΚΕ μετά τον εμφύλιο αλλά ελάχιστοι από εμάς ξέρουμε τι σημαίνει αυτό. Βάζω ορισμένες πλευρές: α) Το κόμμα είναι υπό απηνή διωγμό. Το να λες και μόνο ότι σκέφτεσαι ως κομμουνιστής σημαίνει το λιγότερο ισόβια και κατά κανόνα θάνατο. β) Η ηγεσία του κόμματος και οι καλύτεροι μαχητές του (ΔΣΕ) βρίσκονται στη πολιτική προσφυγιά. Χιλιάδες δοκιμασμένα μέλη και στελέχη του βρίσκονται στις φυλακές και στις εξορίες. Χιλιάδες μέλη και οπαδοί του είναι υπό διωγμό, στην παρανομία ή νόμιμοι- στιγματισμένοι. Οι παράνομες οργανώσεις στην Ελλάδα (ιδιαίτερα στην Αθήνα) είναι σμπαραλιασμένες. γ), Το καθεστώς, η Ασφάλεια με τις καθοδήγηση και την υλικοτεχνική βοήθεια των αμερικανών στόχο δεν έχει να εξαλείψει το παράνομο ΚΚΕ αλλά να το ελέγξει. Αν το εξαλείψει, αν διαλύσει δηλαδή τις οργανώσεις του, αυτές θα ξεφυτρώσουν αργά ή γρήγορα κάπου αλλού και θα ξαναρχίσει το ψάξιμο για τον εντοπισμό τους. Ένα κόμμα που ανταποκρίνεται σε κοινωνικές ανάγκες δεν ξεριζώνεται. Ξαναγεννιέται από τη στάχτη του. Και το ΚΚΕ δεν ήταν ένα οποιοδήποτε κόμμα. Το καθεστώς δουλεύει με δύο τρόπους. Ο ένας είναι ότι επιτρέπει τη νόμιμη δράση των κομμουνιστών μέσα από συμμαχικά αριστερά σχήματα Έτσι πιστεύει ότι μπορεί να την ελέγξει ποικιλοτρόπως (καταρχήν την βλέπει και κατά δεύτερο λόγο επιδρά πάνω της μέσω ορισμένων συμμάχων του ΚΚΕ). Ο άλλος είναι η διείσδυση στις παράνομες κομματικές οργανώσεις. Πιάναν μερικούς, μάθαιναν για τους υπολοίπους, αποκτούσαν γνώση για την έκταση της οργάνωσης. Ταυτόχρονα στρατολογούσαν ανθρώπους και είχαν πλήρη εικόνα επεμβαίνοντας και στον καθορισμό της γραμμής των οργανώσεων, στο βαθμό που αυτή η γραμμή χαρασσόταν από τις ίδιες τις οργανώσεις. Όταν μια απόφαση των οργανώσεων δεν τους άρεσε την εμπόδιζαν με περιορισμένες συλλήψεις κ.ο.κ. δ) Η ηγεσία του κόμματος από το εξωτερικό δεν είχε άλλο τρόπο οργάνωσης και αναδιοργάνωσης της παράνομης δουλειάς από την αποστολή στελεχών στην Ελλάδα. Την πολιτική της παρέμβαση την έκανε μέσω του κομματικού ραδιοσταθμού που εξέπεμπε από το εξωτερικό, αρχικά με το όνομα «Ελεύθερη Ελλάδα» και στη συνέχεια με το όνομα «Φωνή της Αλήθειας». Για να έχει άμεση πολιτική ενημέρωση η ηγεσία καθώς και ενημέρωση για την κατάσταση των οργανώσεων χρησιμοποιούσε τους ασυρμάτους. ε) Πρέπει επίσης να κατανοήσουμε ότι η παρανομία απαιτούσε από τις παράνομες οργανώσεις να αλλάζουν συνεχώς. Να αναδιοργανώνονται, να δημιουργούνται καινούργιες άγνωστές στις παλιές κ.ο.κ. Επίσης αυτοί που ανήκαν σε μία οργάνωση δεν γνώριζαν όλους τους υπολοίπους παρά μόνο ελάχιστους. Έτσι ώστε αν κάποιος πιανόταν και έσπαγε στην ανάκριση να μην έχει πολλά να προδώσει. Συνήθως χρησιμοποιούνταν το σύστημα τη πυραμίδας με δυάδες ή τριάδες όπου ο επικεφαλής της δυάδας ή της τριάδας γνώριζε μόνο έναν που ιεραρχικά βρισκόταν παραπάνω από αυτόν. Στ) ο χρόνος για να εξετάζει η ηγεσία- ακόμη και αυτή που υπήρχε στο εσωτερικό της χώρας- όλα τα ζητήματα με την απαραίτητη προσοχή και σχολαστικότητα δεν υπήρχε. Έτσι συχνά οι αποφάσεις λαμβάνονταν με βάση αυτό που προέχει. Π.χ. Είχες πληροφορίες- ανεξακρίβωτες αλλά πολύ σοβαρές- ότι κάποιο στέλεχος συμπεριφέρεται ύποπτα. Αυτό δεν σήμαινε ότι ήταν χαφιές αναγκαστικά. Αλλά αν ήταν πόσους θα έπαιρνε στο λαιμό του;. Τι μπορούσες να κάνεις; Μπορούσες να τον απομονώσεις. Αυτό σήμαινε αναδιοργάνωση όλης της δουλειάς ή του τομέα που γνώριζε ο ύποπτος. Αυτό δεν ήταν πάντοτε εύκολο κι αν η κατάσταση επέβαλε άμεσα και δραστικά μέτρα, δηλαδή το σύνθημα στα κομματικά μέλη να ξεκόψουν μαζί του, έβγαινε μια καταγγελία περί υπόπτου. Δεν ήταν συχνό αυτό το φαινόμενο. Ελάχιστοι καταγγέλθηκαν ως ύποπτοι. Ήταν όμως ένα φαινόμενο με τραγικά αποτελέσματα γι’ αυτόν που καταγγελλόταν, στις περιπτώσεις που αυτός ήταν αθώος. Μιλάμε όμως για συνθήκες εμπόλεμες που οι συναισθηματισμοί δεν χωράνε: «Αν δεν είναι χαφιές καταστρέφεται ένας, αν είναι χαφιές και δεν μιλήσεις καταστρέφονται πολλοί». Βάλε τώρα δίπλα σ’ αυτό και την σταθερή πρακτική της Ασφάλειας να προβοκάρει τα στελέχη, να τα εντοπίζει και να μην τα συλλαμβάνει επιδεικτικά για να δημιουργήσει εντυπώσεις ότι είναι πράκτορές της και θα καταλάβεις.
ΑΣ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ. Ρωτάς: «γιατί το ΚΚΕ βιάστηκε να βγάλει την επιστολή πλαστή;;; τι κέρδισε από αυτό και σε τι αποσκοπούσε;;”». Το ΚΚΕ είχε χαράξει μια πολιτική γραμμή γύρω από τη δίκη, κατά τη γνώμη μου απολύτως σωστή. Είχε χαρακτηρίσει τη δίκη πολιτική. Ήταν πολιτική. Επικέντρωνε όλη την προσοχή στην αποκάλυψη των σκοπών που υπηρετούσε η δίκη, στη συντριβή του κατηγορητηρίου, στην οργάνωση της αντίδρασης του λαού ενάντια στο ψυχροπολεμικό- φιλοαμερικάνικο- εμφυλιοπολεμικό κλίμα που υπηρετούσε τόσο η δίκη όσο και η γενικότερη δίωξη κατά του κόμματος και του λαϊκού κινήματος. Στις 23-2- 1952, λίγες ημέρες αφότου ξεκίνησε η δεύτερη δίκη του Μπελογιάννη, το Π.Γ. του ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του έλεγε: «Το ΚΚΕ ποτέ δεν έκρυψε την πολιτική του. Και για να ξετιναχτούν τα κακοραμμένα πλαστογραφήματα του μοναρχοφασισμού και της αμερικανοκρατίας, το ΚΚΕ δηλώνει ότι είναι πάντα έτοιμο να δεχτεί μέσα στην ίδια την Αθήνα οποιαδήποτε πολιτική αντιδικία με το μοναρχοφασισμό και την αμερικανοκρατία, εφόσον θα εξασφαλίζονταν οι απαραίτητες νομικές και πολιτικές εγγυήσεις, κάτω από την εποπτεία του ίδιου του λαού και έγκυρων και αρμόδιων διεθνών δημοκρατικών και προοδευτικών οργανώσεων. Η πολιτική του ΚΚΕ είναι ανοιχτή και καθαρή: Δουλειά και ψωμί για το λαό. Δημοκρατία και ανεξαρτησία. Ειρήνη και σοσιαλισμός. Τα μέσα της πάλης του είναι κι αυτά γνωστά: Πάντα με το λαό αυτό που συμφέρει στο λαό. Η αμερικανοκρατία και ο μοναρχοφασισμός έχουν μεταβάλει την Ελλάδα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και νεκροταφείο, σε απέραντο στρατώνα και πολεμικό επιθετικό προγεφύρωμα. Η δίκη Μπελογιάννη είναι προπέτασμα καπνού για να καλύψει απ’ το λαό και την παγκόσμια κοινή γνώμη τα έργα τους αυτά, τους πραγματικούς σκοπούς των» («Το ΚΚΕ- Επίσημα Κείμενα», εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, τόμος 7, σελ. 247).
Υπηρετούσε αυτή την πολιτική η επιστολή Πλουμίδη (όσο θάρρος, αυταπάρνηση και αυτοθυσία κι αν επιδείκνυε). Κατηγορηματικά όχι.
Τι έλεγε ο Πλουμπίδης στην επιστολή του; Αφού κατήγγειλε ότι η δίκη Μπελογιάννη ήταν στημένη κατέληγε: «Για να άποδειχθή αν είχε προαποφασισθή ή όχι ή καταδίκη τού Μπελογιάννη από τους Αμερικανούς και την κυβέρνηση, για να μην έκτελεσθή ό ήρωας του ελληνικού λαού Μπελογιάννης, για να δώσω την δυνατότητα στην Κυβέρνηση και στο Συμβούλιο Χαρίτων να κρατήσουν τίμια και αξιοπρεπή στάση ατομικά και εθνικά και για να αφαιρέσω και τον τυπικό στοιχείο καταδίκης τού Μπελογιάννη, δηλώνω: 1ον) Καθοδηγητής του παράνομου μηχανισμού τού ΚΚΕ ήμουν εγώ και όχι ό Μπελογιάννης. Γι αυτή μου την ιδιότητα και για τις πράξεις μου αναλαμβάνω όλες τις ευθύνες. Ύστερα από την δήλωση μου αυτή κάθε επιμονή στην εκτέλεση του Μπελογιάννη είναι αδικαιολόγητη, άδικη και ολοφάνερα δολοφονική πράξη. 2ον) Για να μην νομισθή ότι κάνω τον παλικαρά εκ του ασφαλούς υπόσχομαι να παρουσιασθώ στις αρχές και να δικασθώ αν μετατραπούν οι θανατικές καταδίκες του φίλου μου και συντρόφου μου Ν. Μπελογιάννη. Χρήση του παρόντος να κάνετε όπου νομίζετε (Συμβούλιο Χαρίτων, Τύπο κ.λ.) Με τιμή, Νίκος Πλουμπίδης, Μέλος της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε.».
Μα το πρόβλημα ήταν αυτό που εμφανίζει ο Πλουμπίδης; Ποιος ήταν ο αρχηγός του παράνομου μηχανισμού για να αναλάβει τις ευθύνες; Και τότε οι άλλοι τρεις (ο Μπάτσης, ο Καλούμενος και ο Αργυριάδης) γιατί καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν; Επειδή ήταν αρχηγοί ή επειδή συμμετείχαν στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ; Η Έλλη (που τη γλίτωσε γιατί ήταν μάνα ανηλίκου) γιατί καταδικάστηκε σε θάνατο; Δεν χωράει η παραμικρή αμφιβολία ότι η επιστολή Πλουμπίδη αποπροσανατόλιζε από την πραγματική πολιτική σημασία της δίκης και για το λόγο αυτό έπρεπε να αποδοκιμαστεί. Αν δεν αποδοκιμαζόταν είναι βέβαιο ότι θα την αξιοποιούσε ο αντίπαλος για να δημιουργεί σύγχυση στις γραμμές του κόμματος και του λαϊκού κινήματος. Άλλωστε τη χρησιμοποίησε με τις δηλώσεις Πανόπουλου στις οποίες έχω αναφερθεί. Αν χρειαστεί πάντως, ολόκληρες τις δηλώσεις Πανόπουλου μπορώ να τις αναρτήσω.
Γιατί, τώρα, η επιστολή χαρακτηρίστηκε χαφιέδικο κατασκέυασμα; Γιατί δηλώθηκε ότι δεν την έχει γράψει ο Πλουμπίδης και γιατί ειπώθηκε το ψέμα ότι ο Πλουμπίδης βρισκόταν άρρωστος στο εξωτερικό. Αν απλά αποδοκιμαζόταν η επιστολή, αν λεγόταν ότι είναι λανθασμένη πολιτικά θα δημιουργούνταν δύο προβλήματα: α) Θα δινόταν η δυνατότητα στο καθεστώς να μιλήσει για πολιτικές διαφωνίες στο εσωτερικό του ΚΚΕ όσον αφορά, τουλάχιστον, τον χειρισμό της υπόθεσης Μπελογιάννη. Αυτό, το λιγότερο, θα αδυνάτιζε τον αγώνα για τη σωτηρία του. β) Η ηγεσία του κόμματος με έμμεσο τρόπο (χωρίς να το λέει ευθέως) θα παραδεχόταν η ίδια ότι ο Πλουμπίδης βρίσκεται στην Ελλάδα. Δηλαδή θα ήταν σαν να τον κάρφωνε ανεξαρτήτως αν δεν ήταν αυτές οι προθέσεις της. Βέβαια η Ασφάλεια γνώριζε ότι ο Πλουμπίδης είναι στην Ελλάδα. Αλλά, άλλο να το ξέρει κι άλλο να το επιβεβαιώνει το κόμμα. Έπρεπε λοιπόν να ειπωθεί ότι η επιστολή δεν γράφτηκε από τον Πλουμπίδη κι ότι ο Πλουμπίδης βρίσκεται στο εξωτερικό (να μην αφήνεται το παραμικρό περιθώριο ότι το κόμμα επιβεβαιώνει την παρουσία του Πλουμπίδη στην Ελλάδα). γ) Υπό το πρίσμα των προηγούμενων γίνεται αντιληπτό γιατί έγινε λόγος για χαφιέδικο κατασκεύασμα. Έγινε δηλαδή ότι ήταν δυνατό για να μην μπορεί να αξιοποιηθεί το γεγονός της επιστολής από το καθεστώς, όχι σε αυτούς που ήξεραν αλλά στην ευρύτερη λαϊκή μάζα.
Δεν ξέρω αν αυτά είναι αρκετά, αλλά εδώ είμαστε.
Φιλικά
Γ. Π.
@Γ.Π: Σε ευχαριστώ για την μακροσκελή απάντησή σου. Συμφωνώ με τη σκέψη σου ως προς την Διδώ Σωτηρίου,αλλά και εσύ κρίνεις τα πράγματα εκ των υστέρων και με τη δική σου λογική. Έτσι και εγώ αν και δεν είμαι ειδική στα ιστορικά θέματα, η δική μου (θετική) λογική δε μπορεί να δεχτεί ότι καλώς έγινε η ανακοίνωση από ΚΚΕ και για να μη σε κουράζω δε θα το δεχτώ. Δεν είναι θέμα πείσματος, απλά μου φαίνεται λίγο παράλογο αυτό που λες ότι αποδοκίμασε την επιστολή για καθαρά ιδεολογικούς-πολιτικούς λόγους. Δηλαδή ενώ ο κόσμος καιγόταν, ο Μπελογιάννης ήταν ένα βήμα πριν τον θάνατο, το κόμμα ήταν σε τέτοια σύγχηση όσο περιγράφουν όλοι στο μπλογκ, το κόμμα είχε τη νηφαλιότητα να τα σκεφτεί όλα αυτά και ψύχραιμα να κάνει τη συγκεκριμένη ανακοίνωση;; πιο πολύ μου φαίνεται ότι η παραπάνω ανάλυση είναι η δική σου που βασίζεται σε ιστορικά δεδομένα αλλά και στις προσωπικές σου απόψεις. Κάποιοι λέτε δεν έγινε κανένα λάθος, κάποιοι άλλοι ότι έγινε και ότι το κόμμα το παραδέχτηκε πέντε χρόνια μετά, τι να συμπεράνω εγώ που δεν είμαι ειδική;; Δε προσπαθώ να πω ότι για το θάνατο Μπελογιάννη φταίει το ΚΚΕ, αυτό θα ήταν παράλογο, αλλά ότι έγιναν κάποιοι λάθος χειρισμοί και μάλιστα σε μια πολύ ταραγμένη περίοδο.
Δεν είναι ζήτημα ιδεολογικοπολιτικών λόγων mimi, ούτε κρίση εκ των υστέρων. Πέραν των ιστορικών στοιχείων είναι θέμα κοινής λογική (θετικής- ψυχρής λογικής. Ένα κι ένα κάνουν δύο). Το ΚΚΕ είχε μια γραμμή στην υπόθεση Μπελογιάννη. Τη γραμμή αυτή δεν την υπηρετούσε η επιστολή Πλουμπίδη γιατί το λιγότερο που έκανε ήταν να αποπροσανατολίζει από το πρόβλημα. Το πρόβλημα δεν ήταν ποιος ηγείτο (ήταν αρχηγός) του παράνομου μηχανισμού. Δεν καταδικάστηκε γι’ αυτό το λόγο ο Μπελογιάννης (Δεν ήταν καν τέτοια η κατηγορία που του απηύθυνε το Καθεστώς). Για κατάσκοπος καταδικάστηκε. Η επιστολή συνεπώς παρέβλεπε την κατηγορία περί κατασκοπίας και την άφηνε στο απυρόβλητο ενώ δεν επρόκειτο για μια κατηγορία μόνο, αλλά και για μια αισχρή προβοκάτσια σε βάρος των κομμουνιστών (οι κομμουνιστές δεν είναι Έλληνες, δεν είναι πατριώτες- είναι πράκτορες ξένης δύναμης).
Με το που βγήκε η επιστολή Πλουμπίδη στη δημοσιότητα και την πληροφορήθηκε η ηγεσία του ΚΚΕ στο εξωτερικό, το κόμμα (δηλαδή οι ηγέτες του) βρέθηκε στην υποχρεωτική ανάγκη να πάρει θέση. Οποιοδήποτε κόμμα να ήταν αντιμέτωπο με μια τέτοια κατάσταση όφειλε να πάρει θέση. Η ηγεσία, λοιπόν, είχε να διαλέξει: α) Να σιωπήσει. Δηλαδή να μην τοποθετηθεί και να αφήσει τα πράγματα ως είχαν. Αν το έκανε αυτό θα άφηνε όλο το πεδίο ελεύθερο στην Ασφάλεια να μιλήσει για διάσταση απόψεων στις τάξεις του ΚΚΕ. Έπρεπε επομένως η ηγεσία να μιλήσει. Αλλά τι να πει; β) Να χαρακτηρίσει την επιστολή πολιτικά λαθεμένη. Αν έκανε μόνο αυτό πάλι θα έδινε τη δυνατότητα στην Ασφάλεια να εκμεταλλευτεί τη διάσταση απόψεων. Ταυτόχρονα θα επιβεβαίωνε ότι την επιστολή την έστειλε ο Πλουμπίδης. Από πού την έστειλε; Μα για να την έχει στείλει αυτός μόνο από την Ελλάδα την έστειλε. Τι απέμενε λοιπόν ως επιλογή της ηγεσίας από την στιγμή που η αντίδρασή της στην επιστολή ήταν επιβεβλημένη; γ) Να χαρακτηρίσει την επιστολή χαφιέδικο κατασκεύασμα. Ταυτόχρονα να δηλώσει ότι δεν την έγραψε ο Πλουμπίδης γιατί αν άφηνε και το παραμικρό υπονοούμενο ότι την έγραψε αυτός τότε θα ήταν σα να τον χαρακτήριζε χαφιές. Έτσι μπήκε και η φράση ότι ο Πλουμπίδης δεν βρίσκεται στην Ελλάδα αλλά άρρωστος στο εξωτερικό. Τα πράγματα είναι απλά, αν τα δεις με ψυχραιμία και χωρίς συναισθηματισμούς. Είναι το «ένα κι ένα κάνουν δύο». Η απλή φυσιολογική αντίδραση σε μια πολιτική εξέλιξη που είσαι υποχρεωμένος να τοποθετηθείς. Βάζεις τα δεδομένα κάτω και παίρνεις απόφαση.
Έχει άλλα μηνύματα η αντίδραση της ηγεσίας του ΚΚΕ στην επιστολή. Ασφαλώς και έχει. Το κυριότερο είναι πως αντικειμενικά μια τέτοια αντιμετώπιση στέλνει το μήνυμα στον Πλουμπίδη πως έκανε λάθος και να μην ανακατευτεί περισσότερο με το θέμα.
Φιλικά Γ. Π.
Υστερόγραφο: Νομίζω πως αυτά που έχουν γραφεί για το «λάθος που αναγνωρίστηκε από το κόμμα μετά από πέντε χρόνια», δεν αφορά την επιστολή Πλουμπίδη αλλά την καταγγελία του κόμματος το Νοέμβρη του 1952 ότι ο Πλουμπίδης είναι χαφιές. Δεν έχω το χρόνο τώρα να ελέγξω την ακρίβεια αυτού που λέω (δηλ. τι έχει γράψει ο καθένας) αλλά τέτοια εντύπωση έχω αποκομίσει. Σε πληροφορώ πάντως ότι το ΚΚΕ ότι το ΚΚΕ ουδέποτε έκανε κάποια αυτοκριτική για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε την επιστολή Πλουμπίδη.
Γ. Π.
Γιατί να κάνει αυτοκριτική ;
Αφού έχει το αλάθητο
Γ.Π.
Αναγνωριστηκε οτι ο Πλουμπιδης δεν ηταν χαφιες, αυτο εννοουσα. Δεν βρισκω την ανακοινωση για να την παραθεσω αλλα απο οτι θυμαμαι λεει οτι η αποφαση τοτε ηταν προιον λαθος στοιχειων και εσωτερικων προβληματων στην ηγεσια χωρις να παιρνω ορκο.
Στην απόφαση της 9ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ (1958) σημειώνεται:
“η Ολομέλεια της ΚΕ αποφασίζει την αποκατάσταση της μνήμης των συντρόφων Γιώργου Σιάντου, Νίκου Πλουμπίδη (Μπάρμπα) και Κώστα Γυφτοδήμου (Καραγιώργη). Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να στηρίζει την κατηγορία του προβοκάτορα και χαφιέ, που απέδωσε στους παραπάνω συντρόφους η παλιά καθοδήγηση με επικεφαλής τον Ν. Ζαχαριάδη”.
Όντως, για την επιστολή δεν γίνεται λόγος.
1.Βρε AMETANOHTE την απόφαση την ξέρω. Εγώ κάνω λόγο για το τι έχει γραφεί εδώ μέσα.
2. HARIDIME, καλό το αστειάκι, αλλά αν μπεις στον κόπο να το ψάξεις μάλλον θα κλάψεις. Δεν υπάρχει κόμμα σ’ όλη τη νεώτερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας- σημερινό ή παλιότερο- που να έχει κάνει αυτοκριτική σαν αυτή που έχει κάνει το ΚΚΕ για τον εαυτό του. Σου λέω δε, με απόλυτη βεβαιότητα, ότι δεν είναι λίγες οι φορές που το κόμμα έχει κάνει υπερβολική- και λανθασμένη- αυτοκριτική (κανονικό αυτομαστίγωμα), με αποτέλεσμα να δώσει όπλα στους αντιπάλους του. Το ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, στη δεκαετία του ‘80 που τό ‘παιζε αριστερά, εκμεταλευόμενο την αυτοκριτική των κομμουνιστών, χαρακτήριζε το ΚΚΕ ως κόμμα λαθών. Και φυσικά παρέπεμπε σε όσα το ΚΚΕ έχει πει για τον εαυτό του.
Γ. Π.
Μα απλά και ψύχραιμα τα βλέπω, χωρίς συναισθηματισμούς για αυτό και δεν αποδέχομαι 100% αυτό που λες. Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, μπορεί και ένα νομικό τερτίπι να βοηθούσε να κερδηθεί λίγος χρόνος. Μπορεί για αυτό να το έκανε ο Πλουμπίδης, ίσως ήταν και μια επιχείρηση αντιπερισπασμού και μη μου πεις ότι το ΚΚΕ δε θα λειτουργούσε έτσι λόγω ιδεολογίας, γιατί θα σου απαντήσω ότι σε μια ακραία κατάσταση όπου ένας ήρωας κινδύνευε να χαθεί έπρεπε να χρησιμοποιηθεί το οποιοδήποτε νομικίστικο επιχείρημα, να γίνει το οτιδήποτε για να κερδηθεί χρόνος. Αυτό μου λεει τουλάχιστον η δική μου λογική. Λυπάμαι, που διάβασα εδώ ότι ο Πλουμπίδης αποκαταστάθηκε μετά θάνατον από το ΚΚΕ, αυτό είναι κρίμα, αν όντως ισχύει.
@Γ.Π.
Για ποιους λόγους ττελικα κατηγορήθηκε ο Πλουμπίδης για χαφιές? Υπήρχαν αποδειξεις που τότε να φανταζαν σοβαρες τις οποιες να ελαβε υποψη η ηγεσια του ΚΚΕ?
Νομίζω οτι Πλουμπίδης κατηγορήθηκε για χαφιες οχι τόσο λογο “αποδειξεων” αλλα λογο της σχέσης που ειχε με τον Ζαχαριάδη. Ενα στελεχος σαν τον Πλουμπίδη με αποδεδειγμένο ηθος, δράση, διαρκεια στον αγωνα ειναι σχεδον φως φανάρι οτι αποκλειεται να ηταν χαφιές. Αληθευει το γεγονός οτι ο Πλουμπίδης ζήτησε, οταν επεστρεψε ο Ζαχαριάδης απο το Νταχαου, να πάρει αναφορα -εκθεση απο τον Ζαχαριάδη για την κατάσταση (του) στο Νταχάου?
Mimi νομίζω ότι αυτό το θέμα το έχουμε λήξει στη συζήτηση με τον THEO. Δεν υπήρχε ζήτημα νομικής αξιοποίησης της επιστολής Πλουμπίδη. Και αν ακόμη οι δικηγόροι έκαναν μια αίτηση αναθεώρησης της δίκης θα τους την απερριπταν μέσα σε λίγα 24ωρα. Επίσης τι χρόνος άλλωστε να κερδηθεί. Εδώ τους εκτέλεσαν Κυριακή που δεν εκτελούσαν ούτε οι Γερμανοί στην κατοχή Όταν αυτοί που θα έκριναν την επιστολή, δηλαδή το καθεστώς, είχαν ξεκαθαρίσει πως αυτή σε τίποτα δεν άλλαζε τη θέση του Μπελογιάννη, χρειάζεται τίποτα περισσότερο για να πεισθούμε για την αξία της επιστολής στις δοσμένες συνθήκες; Άλλωστε ο Μπελογιάννης δεν καταδικάστηκε με την κατηγορία ότι ήταν αρχηγός του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ ή ότι ήταν αρχηγός δικτύου κατασκόπων, αλλά με τη κατηγορία ότι ήταν κατάσκοπος διότι το ΚΚΕ και ο μηχανισμός του ασκούσαν κατασκοπία. Εγώ έθεσα επίσης το ερώτημα: Οι άλλοι που καταδιάστηκαν σε θάνατο (Μπάτσης, Αργυριάδης, Καλούμενος, Έλλη) ήταν αρχηγοί; Καταδικάστηκαν ως αρχηγοί;
Για το θέμα Πλουμίδη και αν ήταν ή όχι χαφιές; Γιατί κατηγορήθηκε και που στηρίζονταν οι κατηγορίες; Δεν έχω κανένα πρόβλημα να δώσω αναλυτικά τα ιστορικά στοιχεία. Εδώ μέσα όμως παραγεμίσαμε. Ας ανοίξει το θέμα ο Καρπίδης ως καινούργιο και είμαι στη διάθεσή σας. Πάντως ARI δεν ισχύει αυτό που λες. Η υπόθεση Πλουμπίδη σχετίζεται με τη λειτουργία των παράνομων οργανώσεων και το γεγονός ότι η Ασφάλεια είχε διεισδύσει σε αυτές, με δικά του αντισυνωμοτικά λάθη- που από ένα σημείο και μετά ήταν ηθελημένα- και με ένα πολύ βρώμικο παιχνίδι που έπαιξε η ασφάλεια. Αν τώρα σε όλα αυτά εντάξεις το γεγονός ότι ήταν καθοδηγητής της «παλιάς ΚΕ» (Μεταξική δικτατορία) συν το γεγονός ότι για προσωπικούς, δικούς του, λόγους στην αρχή της κατοχής είχε κάνει στην άκρη (κατηγορώντας τον ως φιλιναζιστή) έναν από τους ήρωες του κόμματος, τον Βαγγέλη Κτιστάκη, φτιάχνεις ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο δύσκολα θα μπορούσε κανείς τότε- το 1952- να μην δεχτεί την κατηγορία ότι ήταν χαφιές. Δεν ήταν όμως.
Γ. Π.
@Γ.Π: Η κριτική μου δεν εστιάζεται στην αξία της επιστολής, αν θα μπορούσε με αυτή να σωθεί ο Μπελογιάννης (αυτό το έχουμε ξεκαθαρίσει), αλλά στην πράξη του ΚΚΕ. Μπορείς πραγματικά να πεις ότι αν ζούσες τότε και άκουγες αυτή την ανακοίνωση δε θα ένιωθες κάπως….μπερδεμένος, απογοητευμένος ακόμη και σοκαρισμένος; Εκ των υστέρων η ιστορική ανάλυση γίνεται ψυχρά και επιστημονικά, όταν όμως ζούμε τα γεγονότα, μπαίνει και το συναίσθημα. Δεν έχω πειστεί για την ορθότητα της συγκεκριμένης ανακοίνωσης και δε θα πειστώ. Σε ευχαριστώ πραγματικά για τις απαντήσεις σου και για το χρόνο που θα διέθεσες. Πάντως μη ξεχνάς ότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία και μπορεί αυτήν την έστω φρούδα ελπίδα να ‘σκότωσε’ το ΚΚΕ με την τότε ανακοίνωση.
Φιλικά
Mimi
Αν ζούσα τότε και ήμουν κοντά στον Πλουμπίδη και στον Μπελογιάννη μπορεί να αντιδρούσα όπως λες. Αν ήμουν ένας κομμουνιστής στον παράνομο μηχανισμό ή εκτός αυτού και δεν είχα προσωπική σχέση με τους δύο πρωταγωνιστές, αλλά με τον τρόπο μου πάλευα για την εφαρμογή της πολιτικής γραμμής του ΚΚΕ για τη σωτηρία του Μπελογιάννη, θα θεωρούσα την επιστολή του Πλουμπίδη λάθος. Ίσως να ήμουν και οργισμένος μαζί του (πίστεψέ με ξέρω πολλούς που ένιωσαν έτσι τότε). Όταν θα άκουγα από το ραδιοσταθμό του κόμματος ότι η επιστολή είναι χαφιέδικο κατασκεύασμα θα το πίστευα και θα ανακουφιζόμουν. Αν ήμουν ένας απλός πολίτης χωρίς αντικομουνιστικές ψυχώσεις θα έλεγα ότι ο Πλουμπίδης είναι παλικάρι αφού θυσιάζεται για το σύντροφό του. Αν ήμουν ασφαλίτης θα κοίταζα να εκμεταλλευτώ την επιστολή εναντίον του ΚΚΕ. Στη συνέχεια- μετά την ανακοίνωση του ΚΚΕ- θα έψαχνα να βρω πως θα εκμεταλλευτώ την επιστολή με τα νέα δεδομένα καθώς και τη διάψευση της αυθεντικότητάς της. Συνεπώς, όταν κοιτάζουμε πίσω στο παρελθόν, πρέπει να μπαίνουμε στο πετσί το γεγονότων, να τα βλέπουμε όπως ήταν τότε και μέσα από μια σφαιρική θεώρηση- βλέποντας όλα τα δεδομένα- να καταλήγουμε σε συμπεράσματα. Ταυτιζόμενοι με την μία πλευρά των πραγμάτων δεν μπορούμε επ’ ουδενί να καταλήξουμε σε ασφαλή και ολοκληρωμένη κρίση.
Φιλικά.
Γ. Π.
ΩΠΑ ΛΕΒΕΝΤΕΣ, ΘΑ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΕΤΕ ΤΕΛΕΙΩΣ ΕΣΕΙΣ. ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΗΓΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΚΚΕ. ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΩ ΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΕΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΜΟ ΓΙΑ ΤΑ ΗΡΩΙΚΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΚΚΕ (ΗΤΑΝ ΚΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΒΡΩΜΙΚΟ 89) ΟΜΩΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΟΡΙΟ. ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 40-50-60 ΧΡΟΝΙΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΖΗΤΟΥΝ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΑ “ΛΑΘΗ” ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΑΠ ΤΗΝ ΑΡΧΗ. ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ “ΛΑΘΩΝ” (ΤΟ ΟΡΘΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ!!!) ΚΑΠΟΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΟΤΑΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΕΧΑΣΑΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ. ΤΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ; Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΔΕΝ ΤΑ ΜΑΣΑΕΙ ΑΥΤΑ. ΑΝ ΑΠΑΡΙΘΜΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΑΘΗ ΔΕ ΦΤΑΝΕΙ Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙ. ΛΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΛΟΥΜΠΙΔΗ, ΛΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ,ΛΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΑΜΑΣΚΟΠΟΥΛΟ, ΛΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΙΚΑΠΕΤΑΝΙΟ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ (ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟ ¨”ΟΥΤΕ ΓΟΥΛΙΑ ΝΕΡΟ ΟΥΤΕ ΜΠΟΥΚΙΑ ΨΩΜΙ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΤΟ ΜΙΖΕΡΙΑ;;;;;;;;;;) ΛΑΘΟΣ Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ, ΛΑΘΟΣ ΤΟ Β` ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ, ΛΑΘΟΣ Ο ΛΙΒΑΝΟΣ,ΛΑΘΟΣ Η ΚΑΖΕΡΤΑ,ΛΑΘΟΣ Η ΑΠΟΧΗ,ΛΑΘΟΣ ΤΟ 89, ΛΑΘΟΣ,ΛΑΘΟΣ,ΛΑΘΟΣ!!!
ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΤΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΟΝ ΒΑΦΤΙΖΕΤΕ “ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ” κ.λ.π. ΑΜ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΑΤΤΕΙ ΔΕΞΙΑ. ΑΝ ΗΘΕΛΕ Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟ 62% ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΡΟΠΑΛΕΥΕ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΜΕ ΤΟ ΙΣΧΝΟ ΚΑΙ ΑΜΦΙΒΟΛΟ 5-6%. ΑΝ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΤΟΤΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ;; ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο “ΚΑΝΕΝΑΣ” ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΛΑΚΗΣ ΣΑΣ ΞΕΠΕΡΑΣΕ. ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΤΑΙΕΙ ΕΤΣΙ; ΜΗΠΩΣ Ο ΚΑΝΕΝΑΣ; ΤΑ ΛΑΘΗ ΕΧΟΥΝ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ, ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ,ΤΗΛΕΦΩΝΟ,ΙΣΤΟΣΕΛΛΙΔΑ ΚΑΙ E-MAIL. KAΛΥΤΕΡΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ Η ΗΓΕΣΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ (ΒΛ.ΓΕΡΜΑΝΟΣ,ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ, ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΣ ΝΟΜΟΣ κ.λ.π.) ΠΑΡΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. ΑΥΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ….ΚΑΛΑ ΜΥΑΛΑ ΕΤΣΙ;
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ
ΑΡΓΥΡΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ
e-mail:politisvaris@yahoo.gr
http://skeftomasteellhnika.blogspot.com
@Argyris Sideris: Μπορείς να γράφεις με μικρά;
Καλα που υπαρχει κι ο Καρατζαφερης να βαζει τα ιστορικα γεγονοτα στη θεση τους
Copy-paste απο Αυριανη του ‘80κατι μου θυμισε ο απο πανω…
…οχι ο karpidis βεβαια…
Εντάξει Argyris Sideris.
Τι θες τώρα, να κάνουμε ένα ακόμη λάθος, ανοίγοντας διάλογο μαζί σου; Όλη η προβληματική σου έχει αναπτυχθεί με πολύ καλύτερο τρόπο στα εγχειρία μέσω των οποίων δίδασκαν Ιστορία του ΚΚΕ στις σχολές της αστυνομίας (μέχρι το ‘81). Μετά ανέλαβαν άλλοι να την κάνουν κτήμα της κοινωνίας στο όνομα του… σοσιαλισμού. Για το… σοσιαλισμό παλεύεις κι εσύ.
Καλα ρε αθεε ειναι λαθος να ανοιγεις διαλογο με καποιον?
Αν μπορεις απαντα του στην ουσια των θεσεων του και αποστομωσε τον.
Δηλαδη με τετοιες δηλωσεις εσυ για ποιον τυπου σοσιαλισμου παλευεις?
(Ένα καταληχτικό σχόλιο από μέρους μου μια και είχα παρεμβάσεις στη συζήτηση για το πολύ ενδιαφέρον αυτό θέμα):
1. Πολύ σημαντική ήταν η συμβολή του Γ.Π. στη συζήτηση (παρά τις επιμέρους επικρίσεις του κατά του Πλουμπίδη για την επιστολή).
2. Πάντοτε θαύμαζα το ήθος που ο Νίκος Πλουμπίδης επέδειξε ως κομμουνιστής κατά τη διάρκεια της δίκης. Η πίστη και η πεποίθηση τους ότι το Κόμμα του θα τον δικαίωνε κάποια στιγμή και θα τον απάλλασσε από την κατηγορία του χαφιέ με είχε εντυπωσιάσει. Όταν πριν καμιά 25ρια χρόνια διάβαζα το βιβλίο του Κοτζιά “Ο Αλύγιστος” με είχε κυριολεκτικά συνεπάρει. Δεν θυμάμαι και πολλά πράγματα (θα προσπαθήσω να το βρω – μέσα στο χάος της βιβλιοθήκης μου – και να το ξαναδιαβάσω), αλλά υπήρχε μια σκηνή που αποτυπώθηκε στο νου μου. Η συνάντηση του κατηγορούμενου ως χαφιέ απλού κομμουνιστή με τον καθοδηγητή του που κι αυτός, (νομίζω), ήδη κατηγορείτο ως χαφιές!
Anef_Plaisiwn
Παρασκευή 11/04/2008 – 00:12 π.μ.
Υ.Γ.: Καλά ρε Ex, ποιος ο λόγος να ανοίγεις διάλογο με κάποιο που σκόπιμα προβοκάρει καταστάσεις; Και για ποια ουσία μιλάς όταν ανοίγει 200 θέματα που για να απαντήσεις με επιχειρήματα θέλεις 200 σελίδες;
00:15 π.μ.
Ειναι ενα “προβλημα” οτι συχνα μπαινουμε σε συζητησεις που δεν καταληγουν σε συμπερασματα. Χρειαζεται πολυ καλυτερη προσπαθεια και αναδρομη σε γραπτα αν θελουμε να αποκαθιστουμε την αληθεια αρα και παρα πολυς χρονος διαθεσιμος, που ομως συνηθως δεν υπαρχει, προσωπικα τουλαχιστον γραφω σε διαλλειματα της δουλιας. Αν χειριζοντουσαν κατ’ αυτο τον τροπο τετοιες συζητησεις, και επειδη λιγο πολυ τα ιδια επιχειρηματα αντιμετωπιζουμε, θα μπορουσαμε στην πορεια να παραπεμπουμε δινοντας το σχετικο λινκ, πραγμα που σταδιακα θα εδινε χρονο να ασχολουμαστε με την τρεχουσα πολιτικη επικαιροτητα αντι να τρωμε μερες για ζητηματα λυμενα ή εστω απαντημενα, που αναγονται πολλες δεκαετιες πισω.
Για το συγκεκριμενο θεμα ειχα διαβασει σχετικα πριν 20+ χρονια και σε κατα καιρους αφιερωματα του Ριζου. Δεν αρκει αυτο ομως αν δεν τα φρεσκαρεις με καθε ευκαιρια.
Από την αρχή που μπήκα στη συζήτηση απέφυγα συνειδητά να απομακρυνθώ από θέμα που συζητούσαμε γιατί πιστεύω ότι κάθε θέμα πρέπει να εξαντλείται και μετά να περνάμε στο επόμενο. Ορισμένοι όμως- είτε συνειδητά, είτε για να ξεφύγουν όταν νιώθουν ότι στριμώχνονται- καταφεύγουν στη γνωστή μέθοδο να τα μπλέκουν όλα, να θολώνουν τα νερά και να επιπλέουν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Προσωπικά δεν θα έκανα ποτέ το χατίρι σε κανέναν να θέτει ένα θέμα, στην πορεία να περνάει σε ένα άλλο και δώστου νάχει και στο τέλος να βγαίνει λάδι. Πάς μας κι αυτό, γιατί δεν μας λες για ‘κείνο, μήπως κι εσείς δεν σκοτώνετε τους μαύρους;. Την άγνοια όποιος θέλει ας την επιβραβεύσει ως γνώση. Εγώ δεν θα το κάνω. Γι’ αυτό όπου δεν ξέρω, κάθομαι και ακούω, διαβάζω και μαθαίνω. Το δάσκαλο δεν τον παριστάνω και φυσικά το προβοκατόρικο παιχνιδάκι- πρόκληση για αντίδραση- του καθενός έξυπνου δεν το παίζω. Να είναι δηλαδή αυτός ως δικαστής μονίμως στην επίθεση κι εγώ στην άμυνα. Συζητήσεις επί ίσοις όροις κι όποιος μπορεί.
Γιατί τα λέω αυτά. Πρώτον γιατί όσα περιγράφω συμβαίνουν και δεύτερον γιατί διαπιστώνω ότι ορισμένα καλά παιδιά και συντρόφια είναι έτοιμα να πέσουν στη λούμπα. Δεν σας κάνω τον πονηρό αλλά σκεφτείτε το.
Έγραψα στο HARIDIMΟ που είπε ότι το ΚΚΕ είναι αλάθητο εν είδει αστείου: «καλό το αστειάκι, αλλά αν μπεις στον κόπο να το ψάξεις μάλλον θα κλάψεις. Δεν υπάρχει κόμμα σ’ όλη τη νεώτερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας- σημερινό ή παλιότερο- που να έχει κάνει αυτοκριτική σαν αυτή που έχει κάνει το ΚΚΕ για τον εαυτό του. Σου λέω δε, με απόλυτη βεβαιότητα, ότι δεν είναι λίγες οι φορές που το κόμμα έχει κάνει υπερβολική- και λανθασμένη- αυτοκριτική (κανονικό αυτομαστίγωμα), με αποτέλεσμα να δώσει όπλα στους αντιπάλους του. Το ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, στη δεκαετία του ‘80 που τό ‘παιζε αριστερά, εκμεταλλευόμενο την αυτοκριτική των κομμουνιστών, χαρακτήριζε το ΚΚΕ ως κόμμα λαθών. Και φυσικά παρέπεμπε σε όσα το ΚΚΕ έχει πει για τον εαυτό του».
Έρχεται τώρα ο Argyris Sideris και με επιβεβαιώνει πλήρως.
Τι να του πεις αυτουνού; Μπορείς να μιλήσεις με επιχειρήματα; Αν τον ρωτήσεις ποιος ήταν για παράδειγμα ο Δαμασκόπουλος θα ξέρει να σου πει; Λέει: «Ούτε νερό ούτε ψωμί στον Άρη τον Μιζέρια…». Αν τον ρωτήσεις πότε ειπώθηκε κάτι τέτοιο κι από ποιόν μήπως θα ξέρει να απαντήσει; Κι αν ξέρει- θα ξέρει την επαναλαμβανόμενη ηλιθιότητα ότι το έγραψε ο Ριζοσπάστης. Ποτέ δεν ζήτησε από αυτούς που του το είπαν και ποτέ δεν απαίτησε- ως αξιοπιστία- από τα βιβλία που διάβασε μια απόδειξη γι’ αυτό. Διότι φυσικά στο Ριζοσπάστη δεν υπάρχει γραμμένο κάτι τέτοιο. Κάποτε το είπε ο Φαράκος. Φέρτο του λέω. Ακόμα περιμένω κι θα περιμένω για πολύ μέχρι να τον συναντήσω στον άλλο κόσμο.
Το να διαλέξεις στρατόπεδο στην ταξική πάλη είναι δικαίωμά σου. Το να καταπίνεις αμάσητη την τροφή που σου σερβίρουν και να θες να την σερβίρεις και στους άλλους, δεν είναι δικαίωμα σου. Πέρα από το ότι μαρτυράει και εμπάθεια, ποταπότητα και φυσικά ηλιθιότητα. Γι’ αυτό βρε ex τι να συζητήσεις μ’ αυτούς τους τύπους; Αν έχουν τα κότσια ας θέσουν ένα θέμα, ας κατεβάσουν τις πηγές τους κι εδώ είμαστε.
Anef_plaisiwn,
Να θαυμάζεις και τον Πλουμπίδη και όποιον άλλον θέλεις. Μην τους κάνεις όμως μύθους. Χώρια που ο πραγματικός ήρωας, η πραγματικά μεγάλη προσωπικότητα αποκτάει αξία μόνο αν την βλέπεις στην ανθρώπινη διάσταση. Με αδυναμίες, ελαττώματα και προτερήματα. Αν δεν έχει, στο μυαλό σου, κάποιος που θαυμάζεις αδυναμίες και ελαττώματα, αν δεν έχει κάνει λάθη δεν είναι άξιος θαυμασμού. Να τον φοβάσαι πρέπει. Δεν μπορείς να πάρεις τίποτα από αυτόν. Αν δεν είναι θεός είναι υπεράνθρωπος. Ο Πλουμπίδης έχει κάνει πλήθος λαθών (και σε ζητήματα ήθους δεδομένου ότι κανένας δεν μπορεί να υπερβαίνει πάντοτε τις ανθρώπινες αδυναμίες). Η πολιτική του αντίληψη δεν ήταν μεγάλων διαστάσεων. Υπήρξε, όμως ανιδιοτελής αγωνιστής και επέδειξε ξεχωριστό- σπάνιο παράδειγμα αγωνιστικής στάσης ζωής στην τελευταία φάση της ζωής του. Το ότι δεν υπέκυψε στις σειρήνες να καταφερθεί εναντίον του κόμματος, όντας φυλακισμένος, ούτε κι όταν επιχείρησαν να του πάρουν σχετικές δηλώσεις χρησιμοποιώντας συγγενικό του πρόσωπο, δεν είναι κάτι που μπορεί να το κάνει ο οποιοσδήποτε. Αλλά τώρα μάλλον ανοίγω ένα άλλο θέμα που δεν συζητιέται στα blogs.
Φιλικά
Γ. Π.
@ Γ.Π.,
Παρ’ όλο που περνάμε σ’ εκτός θέματος συζήτηση, ποιος τελικά συνέταξε την έκθεση ή έδωσε τις πληροφορίες με τις οποίες κρίθηκε ως χαφιές ο Πλουμπίδης;
(Τους λόγους για τους οποίους τον Πλουμπίδη πάντα θα τον σκέφτομαι με δέος και θαυμασμό (παρ’ όλα τα τυχόν λάθη και αδυναμίες του) τους επεξήγησες πιο παραστατικά κι εσύ στο τελευταίο κείμενο σου: “… Υπήρξε, όμως ανιδιοτελής αγωνιστής και επέδειξε ξεχωριστό- σπάνιο παράδειγμα αγωνιστικής στάσης ζωής στην τελευταία φάση της ζωής του. Το ότι δεν υπέκυψε στις σειρήνες να καταφερθεί εναντίον του κόμματος, όντας φυλακισμένος, ούτε κι όταν επιχείρησαν να του πάρουν σχετικές δηλώσεις χρησιμοποιώντας συγγενικό του πρόσωπο, δεν είναι κάτι που μπορεί να το κάνει ο οποιοσδήποτε ανήκει στους ανθρώπους …”).
Anef_Plaisiwn
Παρασκευή 11/04/2008 – 7:11 μ.μ.
Εν συντομία. Το Μάρτη του 1949 η ασφάλεια κατέφερε ισχυρότατο χτύπημα στις παράνομες κομματικές οργανώσεις στην Αθήνα. Καθοδηγητής τους ήταν ο Στέργιος Αναστασιάδης, μέλος του Πολιτικού Γραφειου. Οι συλλήψεις ήταν περίεργες. Πάστηκες ο πρώτος του παράνομου μηχανισμού, ο Αναστασιάδης, αλλά δεν πίάστηκε ο δεύτερος τη τάξει, ο Ν. Πλουμπίδης. Πιάστηκε ο τρίτος αλλά δεν πιάστηκε ο τέταρτος. Πιάστηκε ο πέμπτος αλλά δεν πιάστηκε ο έκτος και πάει λέγοντας. Ήταν μια τακτική της ασφάλειας άλλους να πιάνει και άλλους να τους εκθέτει στο κόμμα. Από την όλη υπόθεση έβγαιναν δύο συμπεράσματα. Ή ότι αυτοί που δεν πιάνονταν (ορισμένοι από αυτούς) ήταν χαφιέδες ή ότι δεν πιάνονταν γιατί δεν ήθελε η ασφάλεια για να τους εκθέσει. Ένα ήταν σίγουρο. Ο Μηχανιμσός υπό τον Πλουμπίδη ήταν διαβρωμενος από την ασφάλεια. Υπήρχαν άνθρωποί της μέσα και όλος ο μηχανισμός ήταν γνωστός σ’ αυτήν. Παρ’ όλα αυτά το κόμμα δεν βιάστηκε να καταλήξει σε συμπεράσματα. Χρησιμοποιούσε αυτό τον μηχανισμό όπως μπορούσε για να υπάρχει μια κομματική παρουσία και στόχος ήταν κάποια στιγμή η κατάσταση να καθαρίσει. Όταν το κόμμα πέρασε στην πολιτική προσφυγιά και η επικοινωνία γινόταν από τους ασυρμάτους, προβλήματα στην εφαρμογή της κομματικής γραμμής από την Αθήνα δημιούργησαν την αίσθηση στο εξωτερικό ότι ο Πλουμπίδη ήταν χαφιές ή ότι η ασφάλεια είχε βάλει στο χέρι τον Πλουμπίδη και τον μηχανισμό ολόκληρο με αποτέλεσμα η ίδια να επικοινωνεί με το κόμμα και να παριστάνει την Κομματική οργάνωση της Αθήνας.
Η αίσθηση του διαβρωμένου μηχανισμού υπήρχε σε ολόκληρο το κόμμα στην Αθήνα. Την αίσθηση αυτή την ενίσχυε και ο Πλουμπίδης με τον τρόπο που δούλευε. Δεν έπαιρνε πολλά συνομωτικά μέτρα και δούλευε σχεδόν ανοιχτά. Έκανε συναντήσεις με πολιτικούς παράγοντες, κατέβαινε ακόμη και στα γραφεία της ΕΔΑ το ‘51, κυκλοφορούσε σα να μην έτρεχε τίποτα. Αυτό το παραδέχονται και εκείνοι που τον έχουν κάνει θεό και τα φορτώνουν όλα στο Ζαχαριάδη. Μόνο που λένε ότι τα έκανε όλα αυτά γιατί ήταν μεγάλος συνομώτης. Τρίχες. Εγώ πιστεύω πως κι ο ίδιος γνώριζε πως η ασφάλεια ήξερε τα πάντα γι’ αυτόν και για το λόγο αυτό αδιαφορούσε για τις προφυλάξεις.
Οι φυλακισμένοι απ’ όλα αυτά τον θεωρούσαν το λιγότερο ύποπτο αν όχι χαφιέ (Ν. Καράς, Νίκανδρος Κεπέσης κ. ά.).
Οι μακρονησιώτες και οι επονίτες (Κασιμάτης, Κ. Φιλίνης, Π. Παρασκευόπουλος, Κατερίνης, Α. Μπιλάκης κ.α.) έφτιαξαν ξεχωριστή οργάνωση και επικοινωνούσαν αυτόνομα με το κόμμα. Κρατούσαν όμως και μια επαφή με τον Πλουμπίδη. Όλοι αυτοι έστελναν εκθέσεις στο Π.Γ. και περιέγραφαν αληθινά περιστατικά που ήταν σε βάρος του Πλουμπίδη. Εξέφραζαν τις υποψίες τους και καλά έκαναν. Άλλοι είχαν την άποψη πως ο Πλουμπίδης ήταν χαφιές. Άλλοι πως ήταν ύποπτος. Ο Κασιμάτης δεν τον είπε ποτέ χαφιέ. Θεωρούσε ύποπτη όμως την συμπεριφορά του.
Από το Κόμμα στάλθηκαν για να καθαρίσουν την κατάσταση δύο μέλη της ΚΕ (1950 Καλοκαίρι). Ο Νίκος Μπελογιάννης και ο Νίκος Ακριτίδης. Η εντολή ήταν να μην μπουν στο μηχανισμό του Πλουμπίδη αλλά να κάνουν προσεκτικές επαφές με κομματικά μέλη αυτού του μηχανισμού και να στήσουν νέο μηχανισμό ανεξάρτητο από τον Παλιό. Ο Μπελιγιάννης έκανε το λάθος να χωθεί ολόκληρος στο μηχανισμό του Πλουμπίδη. Έστειλε μάλιστα ραδιοτηλεγράφημα στο κόμμα που έλεγε: «Έκανα το σταυρό μου και έπεσα στο χάος». Έτσι την πάτησε. Πιάστηκε γιατί τον κάρφωσε άνθρωπος από το μηχανισμό του Πλουμπίδη. Είναι άνθρωπος εν ζωή μεγαλοεκδότης στον οικονομικό Τύπο σήμερα. Ο Μπελογιάννης έκανε κι άλλα λάθη. Το παιδί με την Έλλη δεν προέκυψε από τον συνομωτισμό αλλά από την παραβίασή του. Η ασφάλεια γνώριζε και το τμήμα των ασυρμάτων που ήλεγχε ο Βαβούδης. Έτσι, με το τέλος της πρώτης δίκης Μπελογιάννη πιάστηκαν οι ασύρματοι για να στηθεί η δεύτερη δίκη. Τότε ο Μηχανισμός του Πλουμπίδη διαλύθηκε εντελώς. Ο Πλουμπίδης έμεινε στους τέσσερις δρόμους. Δεν ήξερε που να πάει. Τον άφησαν ελέυθερο οι ασφαλίτες και ταυτόχρονα καλλιεργούσαν την ιδέα πως πρόκειται για έναν πατριώτη έλληνα κομμουνιστή που θα φτιάξει το ελληνικό ΚΚΕ, κόντρα στο ξενοκίνητο ΚΚΕ του Ζαχαριάδη. Όλα αυτά τα μάθαινε το κόμμα γιατί γράφονταν και στον Τύπο ενώ πλησιάζονταν άτομα από την ασφάλεια για να μεταφέρουν στον Πλουμπίδη την πρόταση να γίνει ο Τίτο της Ελλάδας. Τα προαναφερόμενα, οι εκθέσεις, η μη υποψηφιότητα Μπελογιάννη, η επσιτολή Πλουμπίδη για την οποία συζητάμε εδώ συν τα όσα επακολούθησαν της εκτέλεσης οδήγησαν στο συμπέρασμα πως ο Πλουμπίδης ήταν όντως χαφιές. Το κόμμα όμως δεν έκανε καμία ανακοίνωση. Ανακοίνωση ότι είναι χαφές έκανε το κόμμα όταν ο Πλουμπίδης πιάστηκε. Εκείνο το διάστημα είχε βουήξει ο Τύπος ότι ετοιμάζεται άλλο ΚΚΕ. Με τη σύλληψη Πουμπίδη βγήκαν δημοσιεύματα και ψεύτικες δηλώσεις του περί αποκαλύψεων, ότι συνεργάζεται κ.ο.κ. Στη συνέχεια του δημοσίευσαν ακόμη και πλαστή συνέντευξη.
Αυτό είναι το πλαίσιο κι αν χρειαστεί μπαίνουμε και σε αναλυτικές λεπτομέρειες.
Φιλικά Γ. Π.
@ Γ.Π.
o άνθρωπος μια φορά πεθαίνει. Ο Πλουμπίδης όταν πέθανε το κόμμα τον θεωρούσε χαφιέ. Αυτό δεν αλλάζει με τη μετά θάνατο αποκατάσταση.
Δηλαδή αν βγει πχ τώρα το κόμμα και πει πως η αυτοκτονία του Ζαχαριάδη ήταν τελικά δολοφονία, ή πως ήταν λάθος η εξορία του στη Σιβηρία ή το ότι δεν τον άφησε να επαναπατριστεί, μπορεί να αλλάξει τα γεγονότα που έγιναν επειδή πήρε τις συγκεκριμένες αποφάσεις ;
Κρατάω μερικά αποσπάσματα
Τελικά ο υιός Μπελογιάννης θεωρεί λάθος την σχέση που έχει το ΚΚΕ με τον Μπελογιάννη και όχι ο Λιάπης.
…’Οι καταδικασμένοι σε θάνατο της δίκης Μπελογιάννη κρατήθηκαν στις φυλακές Καλλιθέας ολόκληρο τον Μάρτιο του ‘52. Ο Λαζαρίδης ήταν στο ίδιο κελί με τον Μπελογιάννη και τον Μπάτση. Δεν τον έβαλαν χωρίς λόγο σε κείνο το κελί. Στη δίκη ο Τάκης “υπερασπίστηκε με επαναστατική συνέπεια και αδιαλλαξία την τιμή και την υπόληψη του κόμματος”, όπως έγραψαν τα κομματικά έντυπα.’
Τάκη Λαζαρίδη: Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι…
http://www.agiasofia.com/arist/suntrofoi.html
Νίκος ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ (Από την απολογία στην πρώτη δίκη): Πολλοί άπ’ τους συγκατηγορουμένους μου εξέφρασαν την άπορίαν τους γιατί βρίσκονται εδώ. Εγώ τέτοια απορία δεν εκφράζω. Είμαι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητα μου αυτή δικάζομαι, γιατί το Κόμμα μου παλεύει και χαράζει το δρόμο της Ειρήνης, της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας. Στο πρόσωπο μου δικάζεται η πολιτική του ΚΚΕ.
Αυτά πού θα πω δεν έχουν σκοπό να αναιρέσουν την ενοχή μου, αλλά να υποστηρίξουν την πολιτική γραμμή του Κόμματος και να υπερασπίσουν την ζωή μου και αυτά πού πιστεύω.
Καθίσαμε ως κατηγορούμενοι με τον τερατώδικο νόμο 509, πού λέει για βίαιη ανατροπή του καθεστώτος και απόσπαση μέρους κλπ. κλπ. Και μας έχετε εδώ στα έκτακτα στρατοδικεία πού είναι δικαστήρια σκοπιμότητας. Ένα απλό παράδειγμα: Αν έκανα δήλωση, κατά πάσαν πιθανότητα, θα αθωωνόμουν μετά πολλών επαίνων. Η ζωή μου είναι δεμένη με την ιστορία του ΚΚΕ και την δράση του. Μπορούσα να έχω ζωή άνετη, μα προτίμησα ζωή γεμάτη στερήσεις, κινδύνους. Δεκάδες φορές προτίμησα το δύσκολο δρόμο ή να ζήσω, ή να πεθάνω, να ζήσω προδίνοντας την ιδεολογία μου ή να πεθάνω πιστεύοντας στα ιδανικά μου και την ιδεολογία μου και να πεθάνω γι’ αυτήν. Και σήμερα ακόμα προτιμώ το δεύτερο…..
…Σας μίλησα για την πολιτική του ΚΚΕ. Θέλω όμως να τονίσω και αυτό. Ότι το ΚΚΕ έχει ρίζες στο λαό, ποτισμένες με αίμα και δεν εξοντώνεται ούτε με τα στρατοδικεία, ούτε με τα εκτελεστικά αποσπάσματα. Ή πολιτική του απέβλεψε πάντοτε στο καλό του λαού και της χώρας μας. Σ’ αυτό αποβλέπει και σήμερα. Γι’ αυτό ό λαός το υποστηρίζει. Το ΚΚΕ ζητάει την ειρήνευση του τόπου, την δημιουργική ανασυγκρότηση του και την δημοκρατική του ανάπλαση. Η δεξιά, τα αποκρούει και οδηγεί ασυλλόγιστα την Ελλάδα σε καινούργιες τραγικές καταστροφές, σπέρνοντας παντού το μίσος και την ωμή τρομοκρατία. Γι’ αυτή μας την πολιτική, με δικάζετε. Και γι’ αυτό τα δικαστήρια σας είναι δικαστήρια σκοπιμότητας. Και γι’ αυτό δεν ζητώ την επιείκεια σας. Θα δεχθώ με περηφάνεια και στωικότητα την καταδίκη μου και θαρραλέα θα αντιμετωπίσω ακόμη και το εκτελεστικό σας απόσπασμα».
Νίκος ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ (Από την απολογία στη δεύτερη δίκη): «… Ο Υπουργός των Εσωτερικών είπε ότι η δίκη αυτή θα είναι πολύ διδαχτική. Κατά τη γνώμη μου θα είναι πραγματικά διδαχτική. Το δίδαγμα πού θα βγει είναι ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα δε χτυπιέται με τέτοια μέσα. Όπως απόδειξε ή Ιστορία του ως τα τώρα, έχει βαθιές ρίζες ακατάλυτες, ποτισμένες με αίμα πού έχυσε στους αγώνες για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Εμείς πιστεύουμε στην πιο σωστή θεωρία, πού διανοήθηκαν τα πιο προοδευτικά μυαλά τής ανθρωπότητας. Και η προσπάθεια μας, ό αγώνας μας είναι να γίνει ή θεωρία αυτή πραγματικότητα για την Ελλάδα και τον κόσμο ολόκληρο! Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. Το δείξαμε όταν εκινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και ή ακεραιότητα της και ακριβώς αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι δικάζοντας μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα».
Όταν ο Ν. Μπελογιάννης έχει τοποθετηθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, οποιαδήποτε προσπάθεια αλλοίωσης των λόγων και της θυσίας του, απ’ οποιονδήποτε κι αν προέρχεται, είναι το λιγότερο αυτοεξεφτελισμός εκείνου που το επιχειρεί. Δεν έχει σημασία ποιόν δρόμο επιλέγει να τραβήξει ο καθένας. Αυτό είναι δική του επιλογή και φέρει το βάρος της ευθύνης. Αρκεί να μην χάνει την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό του… και ο νοών νοείτω.
Γ. Π.
@Γ.Π. και στους υπόλοιπους
Παρακολουθώ την ιντερνετική κουβέντα σας. Ο Γ.Π. εκπλήσει με τον νηφάλιο και τεκμηριωμένο λόγο του. Δεν σημαίνει σε όσα λέει συμφωνώ. Όμως είναι δείγμα πως πρέπει να γίνεται ο διάλογος(πχ η Έλλη Παππά, η σεβάσμια αυτή γιαγιά της Αριστερής Διανόησης, δεν ήταν στο ΚΚΕεσ μετά το 1974. Μέχρι το 1990 ήταν στο ΚΚΕ. Αρθρογραφούσε ενίοτε στο Ριζοσπάστη και στην ΚΟΜΕΠ).
Στο θέμα; Διαβάζοντας και γω ιστορικά ντοκουμέντα, προσωπικά ημερολόγια πρωταγωνιστών της εποχής εκείνης, αυτοβιογραφίες κλπ διαπιστώνω ότι οι όλοι σχεδόν οι γράφοντες θέλουν να βγούνε λάδι. Ρίχνουμε στα αυτιά του Ζαχαριάδη και του Στάλιν και τότε που ήταν στην καθοδήγηση τους είχαν στα εικονίσματα. Θα θυμηθώ γιά κάποιον που την κότη του την λένε Λίνα. Όμως εκείνος την βάφτησε Σταλίνα. Και με τα χρόνια ξέχασε και μπορεί να βρίζει(δεν ξέρω αν ζει.Καλά να είναι ο ανθρωπος) τον 18χρονο ΚΝιτη του 2008 ΣΤΑΛΙΝΙΚΟ.
Μιά φιλική παράκληση γιά τον Γ.Π. Όχι κατηγορίες αστήρικτες “Είναι άνθρωπος εν ζωή μεγαλοεκδότης στον οικονομικό Τύπο σήμερα” αυτός που κάρφωσε τον Μπελογιάννη. Θα είχε γίνει βούκινο.
Πάντως εγώ περιμένω τα βγάλει τα αρχεία του το ΚΚΕ στη φόρα. Που θα τα βγάλει. Τώρα πλέον δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Ας τα βγάλει και το ελληνκό κράτος γιά την περίοδο εκείνη. Έχουνε να κλάψουνε μανούλες…
ΒΟΝΙΑΝΕ,
1. Η Έλλη μετά ήρθε στο ΚΚΕ. Στο εσωτερικού ήταν στην αρχή. Δεν γνωρίζω αν υπήρξε ποτέ οργανωμένη σ’ αυτό γιατί δεν με ενδιέφερε να το μάθω.
2. Δεν ανέφερα το όνομα του μεγαλοεκδότη γιατί είναι γνωστό και δεν έχει πλέον καμία σημασία. Στο βιβλίο του Κούλη Ζαμπαθά θα το βρεις. Επίσης αν δεις τις καταδίκες στην πρώτη και δεύτερη δίκη θα διαπιστώσεις ότι αυτός στην πρώτη δίκη καταδικάστηκε σε θάνατο και στην δεύτερη αθωώθηκε.
Πως αποδεικνύεται ότι κάρφωσε ο εν λόγω κύριος (μπορεί να πει κανείς πως το έπεισαν οι ασφαλίτες, την έστησαν στο σπίτι του και περίμεναν τους άλλους που θα πέρναγαν). Αποδεικνύεται από το εξής στοιχείο: Τα ραντεβού ήταν συγκεκριμένα (μέρα- ώρα κ.λπ) είτε γίνονταν σε σπίτια είτε έξω (καφενεία, πλατείες, δρόμοι κ.ο.κ). Όταν πλησίαζε η ώρα του ραντεβού, στο σπίτι, ο από μέσα έβγαζε σινιάλο ότι όλα είναι εντάξει (ένα ρούχο, συγκεκριμένου χρώματος, απλωμένο στην αυλή, ένα μαντίλι συγκεκριμένου χρώματος, κάτι πάντως χαρακτηριστικό, προσυμφωνημένο, που δεν μπορούσε να παρεξηγηθεί ότι είναι κάτι άλλο και όχι σινιάλο). Όταν πήγε ο Μπελογιάννης στο σπίτι που πιάστηκε, το σινιάλο υπήρχε. Έτσι μπήκε μέσα κι έπεσε στη φάκα. Το ίδιο έγινε και με την Έλλη.
3. Ο άνθρωπος στον οποίο αναφέρεσαι, με την κόρη τη Σταλίνα, έχει πεθάνει. Αυτός έχει κάνει πράματα και θάματα στο όνομα του αντισταλινισμού και του αντιζαχαριαδισμού. Επί Στάλιν δε, όταν μίλησε για τους πολιτικούς πρόσφυγες της Τασκένδης στην Τρίτη Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ, επειδή ήταν λογοτέχνης, έδωσε μια λογοτεχνική χροιά στην πίστη του στον Στάλιν λέγοντας ότι οι πολιτικοί πρόσφυγες βοηθούν στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού κάτω από τον Σταλινικό ήλιο. Πιθανόν επειδή θεωρούσε τον Στάλιν ήλιο να δικαιολογείται και η ύστερη στάση του. Πέθανε ο Στάλιν κι έχασε το φώς του ο μακαρίτης. Είπαμε όμως: όταν ο άνθρωπος ενεργεί χωρίς αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμό….
Γ. Π.
Αφιέρωση:
Πέτρου Ανταίου: Τραγούδι στη Σημαία της Εποχής μας(Αφιερώνεται στα σαραντάχρονα του Μεγάλου Οχτώβρη) Πολιτικές και Λογοτεχνικές εκδόσεις 1957
Σελίδα 47:
Τώρα η Δημοκρατία η Σοβιετική
Σαΐτα κι έχει πια ριχτεί
Απ΄ τ΄ ατσαλόνευρο του Κόμματος δοξάρι
Στη σκοτεινή αγέλη των εχτρών της…
……………..
Απ της δικτατορίας
Της εργατικής
Της πρώτης
Την εξουσία
Πρέπει το χρώμα της υγιάς
Να πάρει τώρα η Λευτεριά.
Σελίδα 54:
Εσύ Πατρίδα
Των Πατρίδων
Σύ,
Γη
Σοβιετικιά,
Γιάφκα
των γήινων
ελπίδων…
Λ ε υ τ ε ρ ι ά.
Σελίδα 116:
ΣΤΟ ΚΚΣΕ
Εσένα Κόμμα τραγουδώ
Του αιώνα μας τον άγρυπνο φρουρό…
κλπκλπ
Αυτο μοιαζει με το βραβειο της Παπαρηγα στον ”μεγαλο Γκορμπυ. Μετα ανενηψε και αυτη. Για την χαφιεδολογια/συνωμοσιολογια ο υιος Κυρος ομολογησε οτι ο πατερας του αποκαλεσε και αυτον πρακτορα της KGB οταν τον επισκεφτηκε στην εξορια. Οι διαφορες συνωμοσιες [γιατρων στρατηγων αστρολογων και δεν ξερω εγω τι αλλο] ειναι χαρακτηριστικο της σταλινικης δεξιας για την εξαλειψη εσωκ. αντιπαλων δια της φυσικης εξοντωσης και του γενικωτερου τρομου που προκαλει Υ.Γ.1 Στο ιδιοχειρο γραμμα του θεωρει και τον Β. Ευφραιμιδη υποπτο [ευρωβουλευτη του κκε, μακαριτη πια] και συζηταμε αν ο Πλουμπιδης κλπ. Αλλωστε οι Κωστας Καραγιωργης και Χρυσα Χ’βασιλειου ξερουμε πως πεθαναν. Υ.Γ.2 Ο Ανταιος παντως οταν σπουδαζε στη Μοσχα μυριστηκε την καταστροφη τους, ομολογημενο απο τον συγκατοικο και κατοπιν σημαντικοτερο Αλβανο συγγραφεα Ισμαηλ Καντερε [Το λυκοφως των θεων της στεππας] που τον αποκαλει ”σοφο Ελληνα” , μετα απο καποιους εδω μεσα βεβαια…….
Στον Μike
Κουβέντα να γίνεται!
Ας κάνουμε ένα νοερό ταξίδι μέσα από τους δρόμους της Ιστορίας στην Ελλάδα των αρχών του 1950,τις μέρες της δολοφονίας του Μπελογιάννη. Τρόμος! Ας δούμε τι γινόταν σε Δύση και Ανατολή. Αρχή του Ψυχρού πολέμου. Τρόμος! Και επειδή τα της Ανατολής λίγο πολύ τα …ξέρουμε(συνομωσίες γιατρών, κλπ που «είναι χαρακτηριστικό της σταλινικής δεξιάς»(υπάρχει και αριστερή;)) να δούμε τι γινόταν στη Δύση(χωρίς να αθωώνονται οι παραβιάσεις και στρεβλώσεις της δημοκρατίας στην Ανατολή).
Στο αντίπαλο δέος, στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, στις ΗΠΑ:
Στις 21 Δεκεμβρίου του 1952 μια Αμερικανική στρατιωτική επιτροπή ασφαλείας ο
Οπενχάιμερ για πράκτορας των Σοβιετικών. Στην πραγματικότητα, είχε φίλους που ήταν κομμουνιστές.
6 Μάρτη του 1951: άρχιζε στο δικαστήριο της Νέας Υόρκης η δίκη του ζεύγους Ρόζεμπεργκ. Σε μια δίκη «κατασκοπίας» όπου δεν κρατήθηκαν ούτε τα προσχήματα.
Το ζεύγος Ρόζενμπεργκ κατηγορήθηκε το 1951, ότι παρέδωσε στους Σοβιετικούς μυστικά για την πυρηνική βόμβα, ενώ υποτίθεται ότι στρατολόγησε και τον αδελφό της Έθελ, Ντέιβιντ Γκρίνγκλας, που εργαζόταν στον τόπο της πρώτης πυρηνικής δοκιμής στο Νέο Μεξικό. Ο Γκρίνγκλας υπήρξε ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας κατά των Ρόζενμπεργκ, καταθέτει ότι είχε δει την αδελφή του να γράφει σημειώσεις σχετικά με το πρόγραμμα σε μία γραφομηχανή. Τα τελευταία χρόνια, ο Γκρίνγκλας ισχυρίστηκε ότι είχε πει ψέματα για αρκετά ζητήματα, μεταξύ των οποίων και η γραφομηχανή, για να σωθεί ο ίδιος και η γυναίκα του. Σε 14 μέρες η ετυμηγορία ήταν θάνατος στην ηλεκτρική καρέκλα. Ακόμα και σήμερα ομάδες ιστορικών ζητούν τον αποχαρακτηρισμό και τη δημοσιοποίηση των αρχείων που αφορούν τη διαδικασία ανάκρισης της υπόθεσης Τζούλιους και Έθελ Ρόζενμπεργκ.
Μακαρθισμός στη δεκαετία του 1950-πραγματική υστερία: οι αντισυνταγματικοί νόμοι του Μακάρθι, δίωκαν κάθε δημοκρατική φωνή. Αρθουρ Μίλερ, Ζυλ Ντασσεν, Τσάπλιν κλπ κλπ κλπ. Η καχυποψία της εξουσίας έναντι των εξουσιαζομένων, αλλά και των εξουσιαζομένων μεταξύ τους. Σύστημα γενικευμένου ρουφιανισμού, καταδοτισμού και εξανδραποδισμού υπό την ενθάρρυνση και τον συντονισμό της πολιτικής και κοινωνικής ιεραρχίας.
Ο παλαιός φίλος κάποιου που ήταν γραμμένος στη μαύρη λίστα απέφευγε να διασχίσει τον δρόμο με τη συνοδεία του. Σε μια νύχτα, παλαιοί αριστεροί μετατράπηκαν σε νέους πατριώτες. Ο Ηλίας Καζάν θεώρησε ότι ήταν υποχρεωμένος να καταδώσει τους φίλους του, προκειμένου να διασώσει την επαγγελματική σταδιοδρομία του.
Μη πούμε τώρα για το ΤΩΡΑ.
Το μακρύ χέρι του Στάλιν διοικούσε τις ΗΠΑ; Είναι χαρακτηριστικά του καπιταλισμού αυτές οι διώξεις;
Σκεφτείτε τι γινόταν στην Ελλάδα του 1950 με την λήξη του Εμφυλίου το 1949. Πρόλαβαν και έκαψαν στην υψικάμινο τους φακέλους της ασφάλειας. Χαιρετίστηκε από πολλούς(και από αριστερούς)! Τις πομπές του έκαψε το ελληνικό κράτος. Την νεότερη ιστορία έκαψε.
Να βγάλει τα αρχεία του το ΚΚΕ στη φόρα.Το ξαναλέω: Έχουνε να κλάψουνε μανούλες… Τώρα πλέον δεν έχει τίποτα να φοβηθεί.
Διαβάστε τα σημειώματα του Πλουμπίδη στο βιβλίο του Δ.Παπαχρίστου ή το βιβλίο του Ζαμπαθά(Μπελογιάννης Πλουμπίδης). Να ανοίξουμε κανένα βιβλίο να ξεστραβωθούμε όλοι μας(προέτρεπε ο μακαρίτης Ραφαηλίδης).
Τα πήρα προχθές. Αποκαλυπτικά. Ντοκουμέντα. Και σεις του ΚΚΕ διαβάστε το βιβλίο του Παπαχρίστου. Προσπεράστε ή και σχολιάστε τις κρίσεις και σχολιασμούς του. Έχει μέσα μπόλικο πράμα. Ευχαριστώ τον Γ.Π. για την πρόταση του.
ΥΓ) Μike, Γράφεις «Αυτο μοιαζει με το βραβειο της Παπαρηγα στον ”μεγαλο Γκορμπυ. Μετα ανενηψε και αυτη.» Δεν βγάζω νόημα. Αναφέρεσαι στο «ποίημα» του σοφού Πέτρου Ανταίου;
ΒΟΝΙΑΝΕ,
Το διάβασμα κάθε βιβλίου είναι καλό. Κάθε βιβλίου και μετα μανίας αυτών που βγάζουν οι αντίπαλοι. Αν δεν ξέρεις τι λέει ο αντίπαλος δεν μπορείς ποτέ να διορθώσεις τα δικά σου λάθη, ουτε να διαμορφώσεις την μαρξιστική προσέγγιση των πραγμάτων. Προσοχή όμως. Όχι να τα καταπίνουμε όλα αμάσητα. Λες για το βιβλίο του Παπαχρήστου. Δεν σε προέτρεψα γι’ αυτό, αλλά κάλά έκανες και το πήρες. Διάβασέ το με προσοχή και ψάξε να βρεις τι λέει και τι κρύβει. Αλήθεια, πως διέσωσε τα γράμματα που του έστελνε ο Πλουμπίδης και δεν διέσωσε τα γράμματα που αυτός έστελνε στον Πλουμπίδη; Τι σόι παιχνίδι παίχτηκε με την σύλληψή του, μετά τη σύλληψη του Πλουμπίδη;
Υ. Γ.: Για το κάψιμο των φακέλων θέλει προσοχή. Τους φακέλους τους θέλαμε για την ιστορία κι όχι να βάλουμε οικογένειες να σφαγούν μεταξύ τους….. Αλλά πολλά είπα.
Γ. Π.
καιγαν και τους μαυρους στο νοτο. αυτο αποτελει ”συγκριτικη” δικαιολογια για μια σοσιαλιστικη χωρα? ετσι περναμε απ’την προιστορια στην ιστορια? γραφεις βονιανε ”τρομος” ,δηλαδη στην λευκη επεμβαση του ‘17/19 δεν υπηρχε τρομος? αντ’αυτου οι μπολσεβικοι στο συνεδριο τους κατεβασαν 3[ΤΡΕΙΣ] πλατφορμες χωρις οι ”νικητες” να εξαυλωσουν τους υπολοιπους συντροφους τους και σε καιρο πολεμου. Αρα κατι συνεβη μετα ,που σε ελληνικη μικρογραφια ειναι ολα αυτα τα αποκρουστικα [για μενα] τι εκανε ο ταδε πως συνεληφθη ποτε στραβοκατουρησε κλπ. ενας φιλος καποτε μου ειπε ”μα πως ο ζαχαριαδης τη γλυτωσε απ’το Νταχαου?” απαντησα οτι διολου με νοιαζει παρα μονο η πολιτικη του οι θεσεις του η δραση του σαν γ.γ. Αλλωστε τα ιδιοχειρα γραμματα του δειχνουν πως σκεφτοταν [π.χ. Γουσιας χαφιες αλλα τον εκανε αρχιστρατηγο του ΔΣΕ ] Μ’αυτα θ’ασχολουμαστε τωρα…… Οσο για το ερωτημα σου εννοω οτι ολοι αυτοι τοτε σταλινικοι ηταν ,αλλωστε ετσι μεγαλωσαν. Ευτυχως οι ανθρωποι δεν μενουν ακινητοι. Παντως η αλλη τουδωσε βραβειακι, και ενα καλο απο φιλο ”σταλινισμος,ανωτατο σταδιο του οππορτουνισμου”
Μike
1)Σε μια συζήτηση όπου και επιχειρήματα ανταλλάσσονται και οι συζητητές ξεκινάνε από θέσεις αριστερές(και πως θα έρθει και πως θα γίνει ακόμα καλύτερος ο σοσιαλισμός) η «συγκριτική» δικαιολογία είναι όντως περιττή. Και συμφωνώ με τον Mike: «έτσι περνάμε απ’ την προϊστορία στην ιστορία;». Χρειάζεται κουβέντα από τις συνιστώσες της αριστεράς από το μηδέν. Και μια που πιάσαμε το Ζαχαριάδη. Ευτύχης Μπιτσάκης: “Το ΚΚΕ του Ζαχαριάδη συζητούσε δημόσια με τους τροτσκιστές το ‘45 σε κινηματογράφο της Αθήνας. Εξήντα χρόνια μετά, για μας ο ανάλογος διάλογος παραμένει ζητούμενο αφού δεν έχουμε καταλάβει ότι ο εχθρός είναι απέναντι” . Ναι, ο Λένιν έτσι έκανε. Τους ιδεολογικούς του αντιπάλους της ΙΔΙΑΣ όχθης τους τιμούσε(τον Πλεχάνοφ. και τον Μπακούνιν ακόμα).
2)Πολλές φορές ο Ζαχαριάδης και ο Στάλιν γίνονται η αφορμή να μηδενιστεί η προσπάθεια του περάσματος απ’ την προϊστορία στην ιστορία αρχής γενομένης από την Παρισινή Κομμούνα, 1917 και στη συνέχεια προσπάθεια οικοδόμησης του Σοσιαλισμού.
3)Η δαιμονοποίηση είναι οι 5 από τις 7 πληγές του Φαραώ ΟΛΗΣ της αριστεράς. Έχουμε γεμίσει δαίμονες: Τρότσκι, Στάλιν, Μάο, Μπουχάριν, Πλουμπίδης, Ζαχαριάδης, Βαφειάδης. Ο Ζαχαριάδης κατηγορούσε το Σιάντο για προδότη, ο Βαφειάδης στέλνει μυστική επιστολή στο ΚΚΣΕ ότι ο Ζαχαριάδης είναι πράκτορας των Εγγλέζων, οι μεν κατηγορούν τους δε εξαρτημένους από τη Μόσχα, οι «δε» ζητούν τη βοήθεια της Μόσχας να εξορίσουν τους «μεν» με την επέμβαση στα εσωτερικά του ΚΚΕ. Φτάνει η διάσπαση του 1968. Αγώνας δρόμου ποιος θα έχει την καλύτερη σχέση με το ΚΚΣΕ και τα άλλα ΚΚ. Αν «προλάμβανε» ο Παρτσαλίδης το ΚΚΕεσ μάλλον θα ήταν το «φιλοσοβιετικό». Και πήγαν στους Ρουμάνους, στον Τσαουσέσκου. Στη χειρότερη χώρα του υπαρκτού από άποψη δημοκρατικής διακυβέρνησης. Να έχουν ένα αποκούμπι, βρε αδερφέ. Χαρτί φτηνό για την εφημερίδα. Και μια βοήθεια του ρουμάνικου στρατού για να πάρουν το αρχείο του ΚΚΕ.
4)Την προσπάθεια των κομμουνιστών και των αριστερών που παλεύουν για την ανατροπή του καπιταλισμού, για το πέρασμα από την προϊστορία στην ιστορία(σοσιαλισμός – κομουνισμός) , αρχής καπό την εποχή του Μάρξ μέχρι την εποχή των 3Α(Αλέκα, Αλέκος, Αλέξης) , δεν την πετάμε στα σκουπίδια. Έχει συγκεντρωθεί τεράστια πείρα αρνητική και θετική. Όποιος δεν την πάρει υπόψη του την πάτησε. Υπάρχει και ο Κακός και ο Καλός Στάλιν. Υπάρχειο 31χρονος Ζαχαριάδης του 1930(Αλέξη, ακούς;),ο μέγας τακτικιστής Ζαχαριάδης του 1936(Παλλαϊκό μέτωπο – σύμφωνο Σοφούλη Σκλάβαινα) 7ου Συνεδρίου του ΚΚΕ 1945, ο τυχοδιώκτης του 1949, ο κυνηγημένος από τους συντρόφους και πρώην γλείφτες του μετά το 1957.
5) Λες, Mike:«Πάντως η άλλη του δωσε βραβειάκι,». Δηλαδή η Αλέκα. Μου φαίνεται κουφό. Δεν είχε λόγο Που; Πότε; Γιατί;
6) Λες, Mike: και ένα καλό από φίλο ”σταλινισμός, ανώτατο στάδιο του οπορτουνισμού”. Διορθώνω: σταλινισμός, ανώτατο στάδιο του αναθεωρητισμού.
Δύο- τρεις παρατηρήσεις για τις αναζητήσεις σας.
α) Η αλήθεια είναι ιστορική και συγκεκριμένη σύμφωνα με τον μαρξισμό. Εξωιστορική αλήθεια δεν υπάρχει. Συνεπώς χρειάζεται να μελετάμε βαθύτερα την εποχή για να κατανοούμε τα γεγονότα, τα λάθη, τις υπερβολές, τις συμπεριφορές των ανθρώπων. Θα αναφέρω ένα μικρό παραδειγματάκι για να δείτε ότι το νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις. Ο Γούσιας καταγγέλθηκε από τον Ζαχαριάδη ως ύποπτος μετά τη σύλληψη του Χ. Φλωράκη το 1954 (αρχικά έμμεσα και στα τελευταία γράμματα του Ζαχαριάδη με απόλυτη σαφήνεια). Ο Γούσιας ήταν υπεύθυνος για την αποστολή του Χαρίλαου στην Ελλάδα (για την έκδοση του πλαστού διαβατηρίου και όλα τα συναφή). Ποιός γνωρίζει ότι ο Χαρίλαος κατέβηκε στην Ελλάδα με διαβατήριο που έφερε το πραγματικό του όνομα; (τέτοιο διαβατήριο πήρε από τον Γούσια). Επρόκειτο για χαφιεδισμό. Το στοιχείο από μόνο του δεν συνιστά κάτι τέτοιο. Συνιστά όμως, από μέρους του Γούσια. συμπεριφορά που δεν μπορεί- το λιγότερο- να περάσει απαρατήρητη.
β) Οι κομμουνιστές ήταν άνθρωποι. Πολλές φορές βλέπουμε τον ηρωισμό τους και τους μυθοποιούμε. Το χειρότερο είναι ότι τους θεωρούμε φορείς ενός πολύ ανώτερου πολιτισμού, που ήδη τον έχουν κατακτήσει, με αποτέλεσμα να είναι ανίκανοι για μικρές πράξεις και συμπεριφορές,. Μέγα λάθος. Άλλη διαδικασία είναι η επανάσταση και άλλη διαδικασία η επαναστατική διαμόρφωση της κοινωνίας στο επίπεδο της συνείδησης και του πολιτισμού, της ατομικής και συλλογικής κουλτούρας. Το δεύτερο θέλει δεκαετίες ακόμη και αιώνες για να διαμορφωθεί, αφού προηγουμένως έχει διαμορφωθεί το κατάλληλο κοινωνικό περιβάλλον παγκοσμίως.
γ) Ο Μαρξισμός είναι επιστήμη. Συνεπώς έχει όρους και ορισμούς. Ούτε να κατασκευάζουμε ούτε να πετάμε με την πιο μεγάλη ευκολία διάφορους -ισμούς που ο καθένας τους καταλαβαίνει όπως του κάνει κέφι
Φιλικά
Γ. Π.
Ειδες φίλε μου πως δικαιώθηκα μετά απο 3 αράδες; ΑΥΤΟ ακριβώς λέω. ΔΕΝ αντέχει το ΚΚΕ στο διάλογο γιατί προσπαθεί με ψευδοεπιχειρήματα να μας πείσει ότι το άσπρο είναι μαύρο και αντιστρόφως. Είναι γεγονός ή οχι οτι κάθε 40-50 χρόνια βγαίνει μια ολομέλεια και ζητάει συγγνώμη για τα λάθη των προηγο’υμενων ηγεσιών; Να στα απαριθμήσω μήπως; Άδικος κόπος, τα ξέρεις αλλά κάνεις ότι δε θυμάσε. Ας είναι “ο καθείς εφ ω ετάχθη” ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ “σύντροφε”
Αργύρης Σιδέρης
1. Κάνε έναν κόπο να μου τα θυμίσεις βρε φίλε. Με στοιχεία και ντοκουμέντα. Τι έγινε, που έγινε, κάτω από ποιές συνθήκες έγινε και αν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Τη λογική του εκ των υστέρων κριτή και τιμητή των πάντων τη γνωρίζω καλά. Μόνο που αυτό δεν είναι ιστορία, δηλαδή προσέγγιση των γεγονότων στον τόπο και στο χρόνο που έγιναν, βαθιά κατανόηση τους και ερμηνεία τους. Αυτό είναι πολιτική χρήση της ιστορίας για σύγχρονες ανάγκες.
2. Επειδή επικαλείσαι το «Καθείς εφ’ ω ετάχθη» το δικό μου πρόσωπο, δηλαδή την πολιτική μου ταυτότητα, την ξέρεις. Την έκανα καθαρή από την αρχή. Δεν μπαίνεις στον κόπο να μας πεις κι εσύ τι θεό πιστεύεις. Έτσι, για να μην σου χρεώνουμε αυθαίρετα το οτιδήποτε ξεστομίζεις (για την ακρίβεια γράφεις), αν και γνωρίζουμε από που προέρχεται. Εσύ απ’ ότι φαίνεται δεν έχεις και πλήρη συναίσθηση ότι αυτά που λες, όπως ακριβώς τα λες, τα έχουν πει κάποιοι άλλοι νωρίτερα. Και δεν ήταν άνθρωποι τους οποίους θα μπορούσε να τους επικαλείται κανείς με υπερηφάνεια.
3. Ευχαριστώ για τα «περαστικά», αλλά τοποθετήσου στα παραπάνω και στο τέλος θα βρούμε ποιος θα πει περαστικά στον άλλον. Γιατί ένα είναι σίγουρο. Στο τέλος μόνο ένας από τους δυό μας θα έχει πραγματικά ανάγκη μια τέτοια ευχή. Εκτός κι αν το περαστικά είναι η αυτοκριτική σου για το επίπεδο των γνώσεων που κατέχεις. «Περαστικές και ξώφαλτσες».
Γ. Π.
Βονιανος. Τελικως συμφωνουμε απολυτα με την παρατηρηση οτι στην κατοχη εφαγαν πολλους τροτσκες [ρωτα και κανεναν παλιο οπλατζη........]. Υ.Γ. Γ.Π. 1. κατοχη, συλληψη Γουσια απο ς.ς. πληρωμη με χρυσες λιρες απο πρακτορα [φυσικα....] Αγγλων. Ιδιαιτερη εξεταση για εξοντωση Διαμαντη,Αραμπατζη , χρυσας Στεργιου. 3. στην επιχειρηση Ναουσας αρρωστησε ξαφνικα…. 4. να μελετηθει η δραση του για την διεισδυση των ΛΟΚ το 1949. 5.Αποστολες Αθηνας. κολπο με σιγανο παρανομος ΡΙΖΟΣ υποψιες Πλατανου κλπ. κλπ. Τελος στο ”μηνυμα απ’τον αλλο κοσμο” λεει ”εγραψα γι’αυτο [θεμα Γουσια] στην τσε κα [μυστικη μπατσαρια] του ΚΠCC [ΚΚΣΕ], ΠΟΙΟς Χαριλαος ανθρωπε μου, παντως οι ‘υποψιες” που περιγραφεις μας μπερδευουν. Επροκειτο για χαφιεδισμο αλλα απο μονο του δεν συνιστα κατι τετοιο. Γκαζι/φρενο. Καταλαβαινω την προσπαθεια και την νοοτροπια του στυλ ”δεν πρεπει να περασει απαρατηρητο”. Το λαβαμε το μηνυμα
Άκου mike. Όταν γράφεις να είσαι πιο προσεκτικός, να μην προτρέχει η γλώσσα της διανοίας και το κυριότερο να είσαι πιο σεμνός. Στα κείμενά μου μέχρι τώρα δεν έδωσα σε κανέναν το δικαίωμα να μου χρεώσει τόσο κραυγαλέα αντίφαση σαν αυτή που επισημαίνεις. Πιάνεσαι από την απουσία ενός ερωτηματικού και πετάς εξυπνάδες. Αν ήσουν όμως καλοπροαίρετος, θα καταλάβαινες πως δεν είναι δυνατό κάποιος που θεωρεί ένα στοιχείο ανεπαρκές για τη στοιχειοθέτηση του χαφιεδισμού, να το θεωρεί ταυτόχρονα και επαρκές. Η ορθή γραφή της φράσης είναι: «Επρόκειτο για χαφιεδισμό; Το στοιχείο από μόνο του δεν συνιστά κάτι τέτοιο». Όσο για μένα, αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη για δύο πράγματα: 1. Για την απροσεξία μου που είχε ως αποτέλεσμα στη θέση ενός ερωτηματικού να μπει η τελεία και 2. Για το γεγονός ότι δεν διόρθωσα το λάθος εγκαίρως θεωρώντας- αφού δεν υπήρξε επισήμανσή του από κάποιον άλλον- ότι όλοι είχαν την ωριμότητα και κατάλαβαν τι εννοούσα. Δυστυχώς, για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται ότι πάντα στον κανόνα υπάρχουν και εξαιρέσεις… Πάντως αν έκανες έναν κόπο να ξαναδιαβάσεις το δικό σου κείμενο- το οποίο ειρήσθω εν παρόδω είναι παντελώς ασύντακτο-, αν κοιτούσες πόσα σημεία στίξης σου λείπουν και πως μπορεί να διαστρέψει κανείς τα λεγόμενά σου, θα αντιλαμβανόσουν ότι είσαι ο τελευταίος που μπορεί να παίζει παιχνιδάκια μ’ αυτά τα θέματα παριστάνοντας τον πονηρό.
Αναρωτιέσαι απευθυνόμενος σε μένα «Ποιος Χαρίλαος άνθρωπε μου». Τέτοια έπαρση βρε φίλε; Είσαι τόσο σίγουρος ότι το ξέρεις το θέμα; Αν έχεις όντως το βιβλίο του Π. Ανταίου «Ν. Ζαχαριάδης- Θύτης και θύμα» τράβα μέχρι τη σελίδα 351 και διάβασε το γράμμα που έγραψε ο Ζαχαριάδης στον ποιητή Αλέξη Πάρνη στις 15/4/1960. Σε διευκολύνω παραθέτοντας ένα απόσπασμα: «Θυμάσαι πόσο μου ρίχτηκαν γιατί είχα γράψει, όταν πιάσανε το Γιώτη κ.ά. ότι το χτύπημα μπορούσε να δοθεί από πρόσωπο που ιεραρχικά- κομματικά στεκότανε στο ύψος του Γιώτη ή και πιο ψηλά … Μονάχα δύο πρόσωπα θάταν σε θέση να καταφέρουν τέτοιο χτύπημα: Οι Γούσιας και Κολιγιάννης. Τον Κολιγιάννη τον αποκλείω…».
Ξέρεις ποιος είναι ο Γιώτης; Άντε λοιπόν, διάβασε λιγάκι περισσότερο, κράτα καμία επιφύλαξη όταν το ανοίγεις και δεν ξέρεις τι λες, κράτα καμία πισινή μην και ο άλλος γνωρίζει κάτι περισσότερο κι άσε το υφάκι γιατί πέραν των άλλων πρέπει να είσαι και πολύ μικρότερος μου. Εκτός κι αν το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην ηλικία αλλά στην καταραμένη την ωριμότητα που έχει πάρει άλλο δρόμο απ’ αυτόν που πήραν τα χρόνια.
Γ. Π.
Η ουσια ειναι οτι οι ”υποψιες” του [Ν.Ζ.] ξεκινουν απο τα χρονια της Ακροναυπλιας ακομη οπως φαινεται απο το δικο του χειρογραφο. Σε αυτο βαζω ενα ζητημα για σχολιασμο. Υ.Γ.1 . Δεν σου εκανα κανενα προσωπικο σχολιασμο, σε αντιθεση με σενα που χρησιμοποιεις ιταμο υφος ”οταν το ανοιγεις και δεν ξερεις τι λες ” χωρις να σου εχω γραψει με αυτον τον τροπο γιατι δεν με αφορουν οι κοκορομαχιες. Υ.Γ.2. Τον Ανταιο τον γνωρισα και προσωπικα αλλα το θεμα δεν ειναι αυτο παρα η πολιτικη ουσια της εμμεσης δικαιωσης του Ζαχαριαδισμου που επιχειρεις [δικαιωμα σου] με ευσχημο τροπο. Οπως και δικο μου να εχω αλλη θεση. Υ.Γ3. Βαριεμαι να βαζω τονους , γιατι ετσι μου κανει κεφι
Mike, προφανώς δεν έχεις συναίσθηση, τι γράφεις. Γι’ αυτό διάβασε καλύτερα τα κείμενά σου και ρώτα και κανέναν άλλον, να σου πει πως θα το έπαιρνε αν του μιλούσες με τον τρόπο που έγραψες απαντώντας σε μένα. Αυτά για να ξεμπερδεύουμε με τα περί «ιταμού ύφους».
Τον αν γνώρισες τον Ανταίο προσωπικά ή όχι είναι κάτι που δεν με ενδιαφέρει. Δεν έθεσα εγώ τέτοιο ζήτημα. Εσύ γιατί το θέτεις; Μήπως για να ξεπεράσεις το ζήτημα που πραγματικά έθεσα, αν δηλαδή έχεις- κι αν όντως έχεις διαβάσει- το βιβλίο του για το Ζαχαριάδη;
Το πόσο αδαής είσαι σχετικά με τον Ζαχαριάδη και την υπόθεση Γούσια φαίνεται από το γεγονός ότι δεν μπορείς να αξιολογήσεις ιστορικά το σημείωμα του Νίκου για το Γούσια, το οποίο επικαλείσαι. Διάβασε λοιπόν όσα ο Νίκος λέει σε διάφορα κείμενά του που εμπεριέχονται στον Ανταίο και μετά τα ξαναλέμε. Σκέψου και λιγάκι λογικά. Όταν εξετάζεις μια υπόθεση για έναν άνθρωπο πας προς τα πίσω και ερμηνεύεις αλλιώς τα γεγονότα. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα ερμηνεύεις σωστά. Δεν σημαίνει όμως ότι μια ερμηνεία που δίνεις σήμερα για ένα γεγονός, την είχες και ως άποψη τότε που το γεγονός αυτό έλαβε χώρα.
Υ.Γ. 1. Ξέχασα στο προηγούμενο κείμενο να σημειώσω κάτι που μεγενθύνει στο έπακρο την άγνοιά σου και σε εκθέτει. Γράφεις: «τσε κα [μυστικη μπατσαρια] του ΚΠCC [ΚΚΣΕ]». Έχεις βαθιά μεσάνυχτα. Το «Τσε Κα» στα ελληνικά γράφεται Κ.Ε. και είναι τα αρχικά της Κεντρικής Επιτροπής (Τσεντραλνι Κομιτέτ). Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΣΕ δεν ήταν η μυστική του μπατσαρία όπως με τόση βεβαιότητα γράφεις (άλλη δόση αυτάρκειας και αυταρέσκειας κι αυτή). Θεωρώντας όμως βέβαιο ότι πρόκειται για μυστική μπατσαρία εμφανίζεις τον Ζαχαριάδη να καρφώνει το Γούσια στη σοβιετική μυστική αστυνομία. Αυτό είναι ή δεν είναι παραποίηση της ιστορικής αλήθειας; Αν εσύ- και όσοι άλλοι σκέφτονται παρόμοια- έτσι μεταχειρίζεσαι την ιστορία και το ίδιο τον Ζαχαριάδη εγώ δεν νιώθω καμία ανάγκη να τον δικαιώσω έμμεσα. Το κάνω ευθέως με την μέγιστη δυνατή αμεσότητα. Και πολύ εύκολα μάλιστα. Πόση άλλη λάσπη χρειάζεται να ριχτεί σ’ έναν ηγέτη που λείπει από τη ζωή 35 ολόκληρα χρόνια; Φίλε μου, όποιος θέλει να μάθει την ιστορία στις πραγματικές της διαστάσεις έχει υποχρέωση, σε ότι αφορά τον Ζαχαριάδη να του αφαιρέσει οπωσδήποτε τους τόνους λάσπης που του έχουν ρίξει οι αντίπαλοί του και να τον απαλλάξει από το λούστρο με τον οποίο τον έχουν περάσει ορισμένοι ανόητοι οπαδοί του.
Υ. Γ 2. Καλά, τόνους δεν βάζεις γιατί έτσι σου κάνει κέφι. Και άλλα σημεία στίξης δεν βάζεις προφανώς γιατί κι εδώ έτσι σου κάνει κέφι. Συντακτικό όμως οφείλεις να μάθεις.
Γ. Π.
Σ’ευχαριστω για την παραδοχη σου οτι δικαιωνεις [με τη μεγιστη κλπ] το Ζαχαριαδη , αυτο μ’ενδιεφερε μονο και τιποτε αλλο. Οσο για το συντακτικο μου , οταν ερθουν στην εξουσια οι επιγονοι του ας με στειλουν σε σχολειο αναμορφωσης μετα την αναγνωση των κειμενων μου. Καληνυχτα σας κυριε Γ.Π.
Καλή σου νύχτα Mike. Εύχομαι τα φαντάσματα που κυνηγάς να μην ταράξουν τον αιώνιο ύπνο σου…
Γ. Π.
1)Τον αδικείς Mike τον Γ.Π. Έχει επιχειρήματα. Είναι διαλλακτικός. Μπορεί να κατηγορήσεις τον Γ.Π. για ξύλινο λόγο, όμως έχει Λόγο.(ξέρεις τι λέγανε στο Μπιθικώτση: Γεια σου, Γρηγόρη με την ξύλινη φωνή).Το ότι συμβάλλει να κυλήσει ο διάλογος όμορφα είναι γεγονός.
2)Φιλικά: Το κείμενο της April 23rd, 2008 at 2:35 am είναι …λίγο δυσνόητο. Δεν πείθει. Απλά λόγια γράφε.
3)Από πού βγαίνει το συμπέρασμα πως «Τελικως συμφωνουμε απολυτα με την παρατηρηση οτι στην κατοχη εφαγαν πολλους τροτσκες [ρωτα και κανεναν παλιο οπλατζη……..]»
Πώς να μιλήσω για πράγματα που δεν έχω διαβάσει; Απ’ ότι γνωρίζω σκοπός του ΕΑΜ ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ δεν ήταν ο …αφανισμός των τροτσκιστών. Τα όποια παρατράγουδα που γίνανε θένε, το καθένα, διερεύνηση. Διαφωνείς;
4)Ρωτάς στις 18/04/08 «έτσι περνάμε απ’ την προϊστορία στην ιστορία;». Δηλαδή, για να καταλάβω τη θέση σου. Εσύ βλέπεις την αναγκαιότητα του περάσματος από την προϊστορία στην ιστορία; Συμφωνείς ότι στην σημερινή καπιταλιστική προϊστορική πραγματικότητα να πρέπει να γίνει η Ανάγκη ιστορία; Εν τέλει, συμφωνείς ότι ο καπιταλισμός(η προϊστορία) πρέπει να ανατραπεί για να αρχίσουμε επιτέλους ξανά να φτιάχνουμε Ιστορία(σοσιαλισμό! το δικό σου, βρε αδερφέ, σοσιαλισμό).
5)Αλλά πρέπει να πούμε πως τον θέλουμε. Μαϊντανό στο πιάτο της σημερινής σαπίλας ή κύριο γεύμα της κοινωνίας. Μπορεί το προηγούμενο γεύμα να τσίκνισε, όμως η συνταγή μένει. Να δούμε τι λάθη έγιναν, ποια καλά, ποια κακά, ποια άσχημα, ποια όμορφα. Τι θα αλλάξουμε και στη συνταγή ακόμα. Η πλήρης απόρριψη καταστάσεων και προσώπων είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη είναι η πλήρης αποδοχή. Τόσο η περιγραφή του σοσιαλισμού που ζήσαμε με παραδείσια χρώματα όσο και η πλήρης απόρριψη του μόνο την αναγκαιότητα του περάσματος από την προϊστορία στην ιστορία δεν υπηρετεί. Γιατί ο «υπαρκτός σοσιαλισμός» είναι η μοναδική προσπάθεια στην ανθρώπινη ιστορία που έσπασε ο πάγος, που άνοιξε και χαράχτηκε ο δρόμος. Οι μπολσεβίκοι του Λένιν άρχισαν αυτό το έργο παίρνοντας υπόψη τους την «αποτυχημένη» προσπάθεια της Παρισινής Κομούνας.
6)Ο Γ.Π. νομίζω πως συμμετέχει με τέτοιο κριτήριο στην κουβέντα. Εσύ, Μike, πρέπει να πείσεις. Εκτός κι αν το εκφράζεις ρητορικά.
Γ.Π., δεν εννοώ ότι εκφράζεσαι με ξύλινο λόγο. Είναι ωραίος ο ήχος του ξύλου. Έχετε ακούσει ξύλινο σήμαντρο; Ξυλόφωνο; Καταπληκτικό στα χέρια άξιου ερμηνευτή. Μεταφορικά όμως, νοούμενος ο ξύλινος λόγος ως ο άκαμπτος και στομφώδης λόγος, που χαρακτηρίζεται από τη χρήση τυποποιημένων φράσεων, σε τίποτα δεν μοιάζει με τα γραφόμενα σου. Έχει χάσει την εννοιολογική του σημασία, σε τούτους τους άνυδρους καιρούς που οι παράφωνοι επιβάλλονται, γιατί αυτοί(οι κάθε είδους παράφωνοι) χρησιμοποιούν την φράση «ξύλινος λόγος» για να χαρακτηρίσουν το λόγο, τη στάση, την πολιτική προσώπων και πολιτικών που διαφωνούν χωρίς να διατυπώνουν επιχειρήματα. (καμιά φορά τον μπερδεύουν με τον «Ουτοπικό Λόγο». Πχ-κατά τη γνώμη μου- ένα αριστερό κόμμα χωρίς να διατυπώνει ΚΑΙ «Ουτοπικό Λόγο» δεν μπορεί να είναι αριστερό…)
Βονιανε, εχεις δικιο γραφω λιγα και περιληπτικα. Εννοουσα οτι συμφωνω με το κειμενο σου στις 18 με την ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ/ΠΡΟΣΘΗΚΗ για τους τροτσκιστες κλπ. Επισης συμφωνω με το πολιτικο κομματι του γραπτου σου στις 5.04 24/4 , διαφωνω ομως με την 6η παρατηρηση σου μοιαζει με ”εξετασεις” που πρεπει να δωσω και νομιζω οτι δεν το εννοεις. Ακομη, δεν καταλαβαινω ποιος αδικει ποιον οταν μπαινουν σε ”παραδοξες ” παρατηρησεις για σημεια στιξης, τονους κλπ…….. σαν να πρηζω εσενα γιατι κατηργησες δασειες και περισπωμενες……. Τετοιου τυπου χαρακτηρισμους δεν εχω κανει σε κανενα post ποτε αν και η ανορθογραφια καποιων αλλων δυσκολευε πραγματικα την αναγνωση. Επι της ουσιας το ζητουμενο ειναι η φυση και ο χαρακτηρας του σοσιαλισμου που ευαγγελιζεται ο καθενας και οχι η συνωμοσιολογια ως ερμηνεια της ιστοριας. Φιλικα Mike
Ευτυχώς που τα γραπτά μένουν. Η απουσία ενός ερωτηματικού σε δική μου φράση δημιουργούσε μια κραυγαλέα αντίφαση που μόνο ένας κακοπροαίρετος θα μπορούσε να μου την χρεώσει. Κι ενώ απ’ ότι φαίνεται όλοι κατάλαβαν περί τίνος επρόκειτο, o Mike θεώρησε ότι ήταν κατάλληλη ευκαιρία για λοιδορίες. Ας θυμηθούμε τι έγραψε: «…πάντως οι ‘υποψίες” που περιγράφεις μας μπερδεύουν. Επρόκειτο για χαφιεδισμό αλλά από μόνο του δεν συνιστά κάτι τέτοιο. Γκαζι/φρενο. Καταλαβαίνω την προσπάθεια και την νοοτροπία του στυλ ”δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο”. Το λάβαμε το μήνυμα».
Έτσι, για να εξηγούμαστε πως ξεκίνησε η υπόθεση με τα σημεία στίξης και πως μπορεί κάποιος να διαστρεβλώσει εντελώς τα λεγόμενα του άλλου, κάνοντας ταυτόχρονα κι ένα βήμα παραπάνω: αντικαθιστώντας το διάλογο με επίδειξη… εξυπνάδας.
Είναι τουλάχιστον αδυναμία αίσθησης των πραγμάτων, να προκαλείς τον άλλον κατ’ αυτόν τον τρόπο και στη συνέχεια να απορείς επειδή εκείνος αντέδρασε.
ΒΟΝΙΑΝΕ, σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Εκείνο που πάντοτε με ενδιέφερε ήταν ο ουσιαστικός διάλογος, στην βάση αντικειμενικών και αδιαμφισβήτητων στοιχείων, η απομυθοποίηση, η αποδαιμονοποίηση καταστάσεων και η προσέγγιση της ιστορικής πραγματικότητας όπως πραγματικά ήταν και στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό. Δεν ξέρω αν κατάφερα κάτι προς αυτή την κατεύθυνση, στην παρούσα συζήτηση, αλλά αυτό προσπάθησα να κάνω. Τουλάχιστον ας μείνει το συμπέρασμα- κάτι που βγαίνει από τη συζήτηση- ότι οι επαναστάτες δεν έχουν τίποτα να ωφεληθούν από το κυνήγι φαντασμάτων του παρελθόντος, από μια προσέγγιση της ιστορίας τους κινήματός τους με το ιδεαλιστικό δίπολο «Οι κακοί και οι καλοί». Στο κάτω- κάτω, οι άνθρωποι για τους οποίους μιλάμε δεν έδρασαν ποτέ κατ αυτόν τον τρόπο, δεν ήταν δαίμονες ή Άγιοι και φυσικά δεν μπορούν να λειτουργούν σαν μπαμπούλες στη δική μας συνείδηση ή σαν εικονίσματα μπροστά στα οποία πρέπει να κάνουμε το σταυρό μας, έστω και σε σχήμα σφυροδρέπανου. Ούτε φυσικά ήταν άμοιροι ευθυνών όπως ορισμένοι υπονοούν όταν λένε «ήταν άνθρωποι της εποχής τους», γιατί τότε τις ευθύνες θα πρέπει να τις ρίχνουμε στην εποχή και όχι στους ανθρώπους. Όμως για να τις αποδώσουμε ακριβοδίκαια και την εποχή πρέπει να γνωρίζουμε, και τις δυνατότητες των ανθρώπων που έδρασαν στο ιστορικό της πλαίσιο. Άρα μακριά από κατασκευές της ιστορικής πραγματικότητας. Το ‘ριξα στη φιλοσοφία; Πάρτο ως μια εξήγηση της δικής μου στάσης.
Φιλικά
Γ. Π.
http://nightly-visitor.blogspot.com/2008/05/blog-post_25.html
απόδειξη !!!!
ΡΕ ΚΟΜΜΟΥΝΙΑ…ΜΙΛΑΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ!!!! ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΜΑΡΙΟΝΕΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΟΥΛΗ ΣΑΣ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ
ΒΥ ΤΗΕ WAY
Ο ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΟΝΤΟΣ ΗΤΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΤΟΥ “ΜΠΕΛΛΟΓΙΑΝΙΤΣ”
ΑΛΛΑ
ΗΤΑΝ ΚΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΨΗΦΙΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ….
ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗ ΦΟΡΑ…ΑΙΝΤΕ!!!
ΑΦΟΥ ΤΑ ΕΙΧΑΝΕ ΚΑΝΕΙ ΠΛΑΚΑΚΙΑ ΑΠΟ ΤΟ 1944 Ο ΘΕΙΟΣ ΣΤΑΛΙΝ ΜΕ ΤΟΝ ΤΣΟΡΤΣΙΛ (ΑΛΛΗ ΚΟΥΦΑΛΑ)
!!!!!!!!!!!!!!!!!!
(Κ)ωνσταντινος.(Κ)αραμανλης.(Ε)θναρχης..
!!!!!!!!!!!!