Πολιτικό blog

xamogelo says:

Το πρόβλημα καρπίδη δεν είναι ποιος και πως μας κυβερνάει… αλλά ότι κάποιος μας κυβερνάει :-p

yannis says:

Άρα τελικά μήπως τελικά να το σκεφτόμασταν,να απολύουμε τους πρωθυπουργούς μας;

Να τους απολύσουμε Καρπίδη αποκλείεται, γιατί δεν μας ανήκει η “επιχείρηση”, να τους ανατρέψουμε όμως ευχαρίστως!!!!Για τον θεσμό του προέδρου στην χώρα μας όλοι γνωρίζουμε οτι έχει καθαρά συμβολικό χαρακτήρα και οτι επί της ουσίας δεν ασκεί κάποια συγκεκριμένη μορφή εξουσίας αλλά περιορίζεται κυρίως σε ανάπτυξη διμερών σχέσεων με συμβολική εκπροσώπηση της χώρας μας στο εξωτερικό.
Για τον θεσμό του πρωθυπουργού στη χώρα μας πιστεύω ότι κατά την μακροχρόνια εφαρμογή του αρκετές προσωπικότητες που τον υπηρέτησαν εγκατέστησαν ένα φεουδαρχικό-οικογενειακό σύστημα (και με βοήθεια από το εξωτερικό) το οποίο αποτελεί την μεγαλύτερη μέχρι σήμερα παθογένεια του κοινοβουλευτικού βίου.Οι μεγάλες πολιτικές οικογένειες με σαφής ταξικές επιλογές φρόντισαν να εγκαταστήσουν το σύστημα του ΚΟΜΜΑΤΟΣ-ΚΡΑΤΟΥΣ προσπαθώντας να ελέγξουν τον μηχανισμό της κεντρικής διοίκησης ελέγχοντας παράλληλα την πλειοψηφία στο κυβερνητικό κόμμα. Οι ποιό γνωστές και δυνατές οικογένειες στον πολιτικό στίβο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ-ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ-ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ έδωσαν στον τόπο κυβερνήσεις επί σειρά ετών και στα κυβερνητικά κόμματα απέκτησαν εσωκομματικές πλειοψηφίες “ελέω Θεού”.Αυτά τα ονόματα ήταν και είναι τόσο δυνατά που από μόνα τους συγκροτούν μηχανισμούς στα κόμματα εξουσίας με τις γνωστές ονομασίες “έμπιστοι συνεργάτες” ή “συνεργάτες που ανήκουν στο στενό οικογενειακό κύκλο” κ.ο.κ.
Κάτω ακριβώς από την κορυφή της πυραμίδας του συγκεκριμένου φεουδαρχικού συστήματος βρίσκονται πολλές μεγάλες πολιτκές οικογένειες “δευτέρας τάξεως” που επίσης διαθέτουν μεγάλη δύναμη παρέμβασης είτε είναι βουλευτές είτε είναι στελέχη της δημόσιας διοίκησης. Θα έλεγα δε ότι αυτό το σύστημα λειτουργεί καθετοποιήμενα απο την κορυφή της πυραμίδας εως την βάση που θεωρείται η λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης.Οποιοδήποτε στέλεχος ή υποψήφιος βουλευτής διαφωνεί ή δεν είναι αρεστός στην πλειοψηφία της οικογένειας είτε εξωβελίζεται από τα εκάστοτε ψηφοδέλτια του κόμματος είτε “κατεβαίνει από το τρένο της αλλαγής” είτε “φεύγει από το μαντρί για να το φάει ο λύκος”.
Ιδιαίτερα ενεργό ρόλο στην κινητικότητα του συγκεκριμένου συστήματος παίζουν οι πολιτικές οικογένειες δευτέρας τάξεως.Οι οποίες με κάθε τρόπο προσπαθούν να αυξήσουν την επιρροή τους μέσα στο κόμμα και να επεκτείνουν τον κύκλο της οικογένειας με στελέχη-συνεργάτες οι οποίοι θα αποτελέσουν στο μέλλον πιθανό “κύκλο υποστήριξης” σε σοβαρές εσωκομματικές διαδικασίες.Οι χαρακτηρισμοί ΚΑΡΑΜΑΝΛΙΚΟΙ-ΜΗΤΣΟΤΑΚΙΚΟΙ-ΠΑΠΑΝΔΡΕΪΚΟΙ που αποδίδονται σε βουλευτές και στελέχοι μόνο τυχαίοι δεν είναι….
Το φαινόμενο οικογενειακής συγγένιας που ανέκαθεν ανθούσε στο πολιτικό σύστημα της χώρας μας είναι οι “κουμπάροι”……γνωστοί σε όλους μας ελπίζω.Γνωστό βέβαια και το έθιμο των εκατοντάδων κουμπαριών από μεγάλα πολιτικά ονόματα. Ολος αυτός λοιπόν ο τεράστιος “οικογενειακός κύκλος” διαθέτουν “δικούς τους” ανθρώπους από δημάρχους, γραμματείς νομαρχιακών οργανώσεων μέχρι και τοπικών οργανώσεων οι οποίοι φροντίζουν την εικόνα των “πατρόνων” τους στις εθνικές εκλογές με άμεσα ανταλάγματα για τις δικές τους ανάγκες.Το σύστημα του “πατρόνου” βουλευτή στη βάση της πυραμίδας είναι τόσο δυνατό που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την σύνθεση των κοινοβουλευτικών ομάδων στα κόμματα πλειοψηφίας. Δυστυχώς μεγάλο μερίδιο ευθύνης σε όλα αυτά τα φαινόμενα αναλογεί και σε μεγάλη μερίδα του “κυρίαρχου λαού” που ανταποκρινόμενοι πλήρως στο φαινόμενο της ψυχολογίας των μαζών επιδιώκουν να δανειστούν λίγο από την λάμψη του επιτυχημένου πολιτικού γόνου με το “βαρύ όνομα”.
Σε αυτό το σημείο αναλαμβάνουέργο οι “εκπρόσωποι” αυτών των οικογενειών οι οποίοι λίγες μέρες πριν τις εκλογές αλλά και κατα την διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας και ενώ ο απλός ψηφοφόρος τείνει να πάρει την οριστική του απόφαση εκστρατεύουν από σπίτι σε σπίτι μοιράζοντας σταυρώμενα ψηφοδέλτια και σε πολλές περιπτώσεις εκβιάζοντας συνειδήσεις. Τα ίδια ακριβώς συμβαίνουν και σε μεγάλες εταιρίες όπου τα μεγαλοστελέχη αναλαμβάνουν να υλοποιήσουν την γραμμή επιλογής της διοίκησης για να υπάρχουν ύστερα “ανοικτες πόρτες” στην κυβέρνηση με την οποία θα συνεργαστούν στη συνέχεια στον εμπορικό τομέα χωρίς κανείς βέβαια να βγει ζημιωμένος.Αυτό το ΄συστημα με τους μεγαλύτερους και τους μικρότερους φεουδάρχες απλώνεται σε όλους τους τομείς της ελληνικής κοινωνίας και επιρεάζει σε σημαντικό βαθμό όλη την βαθμίδα της κομματικής ιεραρχίας έτσι ώστε η διαδικασία διαλόγου επί πολιτικών κειμένων να πέφτουν σε δεύτερη μοίρα.Θα έλεγε κανείς ότι η πολιτική ζωή αυτού του τόπου εξουσιάζεται από παππούδες-γιούς-εγγονούς-αδέλφια-ξαδέλφια-ανηψιούς-κουμπάρους σε τέτοιο βαθμό που να αλλοιώνονται τα στοιχειώδη κριτήρια αξιοκρατίας και της ποιότητας της δημοκρατίας.
Θα μπορούσα να χρησιμοποίησω και τον όρο “family business” για να εξηγήσω τον τρόπο άσκησης πολιτικήςεκμέρους αρκετών βουλευτών του κοινοβουλίου ιδίως εαν ισχύει το γεγονός ότι η πλειοψηφία των ελλήνων βουλευτών συνδέονται μεταξύ τους με κοντινή ή μακρινή συγγένεια.
Στον δήμο μου να σας πληροφορήσω ότι ο δήμαρχός μας κατάφερεναπάρει το χρίσμα του κόμματος ύστερα από παρέμβαση μεγάλης πολιτικής οικογένειας με την οποία τον συνδέουν συγγενικοί δεσμοί.Ο συγκεκριμένος δήμαρχος κατά την περίοδο των εθνικών εκλογών “σκίζεται” για υποψήφιο βουλευτή που προέρχεται από αυτή την οικογένεια.
Σε όλες αυτές τις οικογένειες λοιπόν επιτρέψτε μου να αφιερώσω το τραγούδι των RAMONES με τίτλο
“We are a happy family”.
Για οσους δεν το γνωριζουν θα ελεγα να ψαξουν τους στιχους ……..:-D

mimi says:

Οποιοσδήποτε περιορισμός στη κατεύθυνση να ελέγχεται η κοινοβουλευτική δημοκρατία και οι θεσμοί, είναι θετικός. Συμφωνώ, θα ήταν ένα καλό μέτρο αυτό, αλλά το βασικότερο θα ήταν επιτέλους η θέσπιση της απλής αναλογικής.

ο δείμος του πολίτη says:

Γιατί θα άλλαζε η πολιτική τους; Τα πρόσωπα δεν αλλάζουν την πολιτική, αγαπητέ. Μείνει-φύγει το ίδιο θα είναι.