Δεν τα ξερετε καλα. Είναι 19% φπα + 25% επι των ΚΑΘΑΡΩΝ ΕΤΗΣΙΩΝ ΚΕΡΔΩΝ. Δηλαδή παίρνει το 1/4 απο τα κέρδη και το 1/5 απο τον τζιρο. Κανε επιχειρηση εσυ αν μπορεις…

Αυτό είναι το ιερό πανί, το πρασινογαλάζο
ξεσκλίδι από σκάνδαλα κι από φριχτές κλεψιές
που σαν τη μούχλα είναι μπλε και πράσινο σαν έλος
και λοιδωρεί ένα λαό με αυνανισμένο νου.

Αυτό είναι το ιερό πανί που όταν περνάει μπροστά μας
το σιχαινόνται οι ψυχές και βλαστημά η καρδιά μας.
Πάνω του χέζουν υπουργοί΄ και κτήνη βουλευτές
ολονυχτίς επάνω του πορνεύονται κρυφά.

Και δεν ειν’ η αύρα που ’ρχεται γλυκά να το χαιδέψει-
δεν τ’ανεμίζει πρόσχαρα η αύρα η σιγανή,
παρά σβησμένη μια πνοή που δεν μπορεί να ορμήσει
και ν’ ασελγήσει και αυτή στο δίχρωμο πανί.

Είν’ η σημαία΄ την ξεπουλούν παπάδες μ’ άσπρα γένια
για έναν παρά ή για χλιδή και πλούτη μυθικά΄
ειν’ η σημαία΄ που η Βουλή με κείνηνε ασπίδα
διώχνει το κάθε που ’ρχεται καλό για την πατρίδα.

Γιώργης Χολιαστός

Εκδίδω ένα μηνιαίο περιοδικό γραμμένο έμμετρα, που το μοιράζω δωρεάν στους ομογενείς.
Πριν δεκαπέντε μέρες έλαβα το παρακάτω γράμμα:

«Κυρι-Γιώργη γεια σου., είμαι ο Μανώλης με τ’ άνομα, θυμάμαι που σε είδα στα πάρτι που μου κάνανε τα
παιδιά μου για τα εβδομήντα μου, θα το θυμάσαι και συ, όλη η γαμημένη η Νέα Υόρκη το θυμάται και θα το θυμάται για χρόνια τόσο γκιουζέλ που ήτανε και θυμάμαι που μου είπανε για σένα αυτός είναι γιατρός και είπα γιατρός και να μην έχει παντελόνι να φορέσει δώστε του τού παιδιού δέκα χιλιάρικα να ντυθεί και μου είπανε δε θα τα πάρει και τότενες εκατάλαβα γιατί κυκλοφοράς με τρύπιο παντελόνι. Εγώ να πούμε δηλαδής κυρι-Γιώργη όχι που διαβάζω τα στιχάκια σου, ούτε να διαβάζω ξέρω ούτε και να γράφω και το γράμμα αυτό να πούμε μου το γράφει ο γιος μου, γιατί εγώ είμαι εμπορευάμενος άνθρωπος και όποιος δηλαδής δε δουλεύει παρά κάθεται και γρατζουνάει χαρτιά εγώ τόνε λέω να πούμε άχρηστον άνθρωπο και. χαμένο κορμί και να με συμπαθάς να πούμε, όμως κανένανε
γραμματιζούμενο δεν είδα να προκόβει.
Εγώ τώρα κυρι-Γιώργη μου κονομάω καμιά τρακοσαριά χιλιάρικα το μήνα, από μπικικίνια το λοιπό την έχω όμορφα μόνο ο γιος μου έχει μπλέξει με τα γράμματα όμως παιδί είναι λέω θα στρώσει μεγαλώνοντας. Και παίρνει κάθε μήνα μια φυλλάδα δικιά σου λέει και αυτό είναι τέχνη λέει. Τώρα όχι που εγώ είμαι αντίθετος με την τέχνη, εμένα και η τέχνη μου αρέσει και οι τεχνήτρες. Που χου το Σουλάκι να πούμε, αυτή να δεις τέχνη και στα κουνήματα και στη γλώσσα, δε λέω και το Μαράκι είναι τεχνήτρα καλή αλλά το Σουλάκι δεν το φτάνει (αυτά μην τα πεις στην κυρά μου, ούτε στην Αναστασία γιατί θα της τα πει). Τώρα βέβαια δηλαδής με τη δικιά σου τέχνη μπερδεύουμαι λιγάκι γιατί μου λέει ο γιος μου πως είναι λεπτή τέχνη, ναι, εδώ τον παρακολουθώ, μου λέει πως είναι όμορφο πράμα, ναι, εδώ τον παρακολουθώ, αλλά μου λέει πως λυτρώνει τον άνθρωπο από τον πόνο, ε, εδώ δεν τον παρακολουθώ. Γιατί εδώ που τα λέμε δηλαδής έναν πονοκέφαλο έχεις και δεν περνάει ούτε με εξεντρίκ και θα περάσει με στιχάκια; Τότε θα είχανε κλείσει τα φαρμακεία αδερφέ μου. Και που λες ο γιος μου μού ’λεγε να σου διαβάσω ποιήματα πατέρα; κι εγώ για να μην το διαολοστείλω το παιδί του ’λεγα όχι τώρα παιδί μου έχω δουλειά. Όταν μου είπε όμως πως τα ποιήματα μπορούνε να κάνουνε αθάνατο ένα όνομα, αυτό με χτύπησε στην καρδιά ίσα. Εδώ είσαι Μανώλη, είπα. Γιατί εγώ είχα τον καυμό πως όταν θα πεθάνω θα χαθεί μαζί και τ’ όνομά μου και μαζί και όλη μου η καπατσοσύνη στο εμπόριο και στις μπίζινες. Μου ’λεγε η γυναίκα μου να φκιάσω αγάλματα δικά μου, ο γιος μου μού ’λεγε να χτίσω ψηλά κτίρια που να μείνουνε και μετά από μένα. Όμως τους σεισμούς δεν τους λογαριάσανε. Και ήμουνα σε μεγάλονε σεβντά και τότενες ήρθε ο γιος μου και μου εξήγησε το παιδί ας είναι καλα πως και όταν ακόμα οι ατομικές μπόμπες καταστρέψουνε τα πάντα πάνω στη γη και δε θα υπάρχει να πούμε στη γης ούτε χαρτί ούτε μολύβι, ο άνθρωπος θα μπορεί να γράφει απάνου στις πέτρες και δεν είναι ψέματα, γράφανε κάποτε μου είπε το παιδί. Και βάλε μού λέει όλοι οι κληρονόμοι σου να ξέρουνε γράμματα και να τα μαθαίνουνε και στα παιδιά τους και αυτοί όλοι να μαθαίνουνε απόξω το ποίημα που θα σου γράψει αυτός ο κύριος, ώστε να μπορούνε να το γράφουνε σε πέτρα όταν όλα τα άλλα θα χαθούνε. Κι εγώ πια τι να ‘κανα, ας μην ήθελα ν’ ακούω για γράμματα, αφού είναι έτσι παιδάκι μου του λέω, να πω κι εγώ στον κυρι-Γιώργη να γράψει και μένα ένα ποίμα-πως το λες.
Και γι αυτό σου γράφω κυρι-Γιώργη, θέλω να γράψεις για το σουρπρίζ-πάρτι που μου κάνανε στα γενέθλιά μου και ήσουνα και εσύ και τα ξέρεις από πρώτο χέρι, Θέλω να με θυμούνται όχι για δυόμισι χιλιάδες χρόνια που θυμούνται τους αρχαίους όπως λέει το παιδί, αλλά για πάντοτε. Γιατί να πούμε τι είναι δυόμισι χιλιάρικα; Ένα μεροκάματο είναι για μένα. To λοιπό κυρι-Γιώργη μου γράψε το τραγουδάκι σου αυτό για μένα και θέλω να είναι εγγυημένο για εκατομμύρια χρόνια. Κι άμα θέλεις λεφτά και πεντακόσα μπάξα να μου ζητήσεις για κάθε γραμμή τα ‘χεις ρε μάγκα, σου το ‘πα από μπικικίνια άλλο τίποτα να φαν κι οι κότες.
Άν θέλεις τίποτα λεπτομέρειες για να βάλεις στο τραγούδι σου, τηλεφώνα μου, φαστφουντάδικα ο Μανώλης, όλη η γαμημένη η Νέα Υόρκη με ξέρει.»

Ο Μανώλης είναι πράγματι ένας από τους πλούσιους έλληνες της Νέας Υόρκης. Και το πάρτι των γενεθλίων του ήτανε πράγματι εντυπωσιακό. Και η οικογένειά του μια σωστή ελληνική οικογένεια! Με μεγάλη μου ευχαρίστηση λοιπόν ανταποκρίθηκα στην επιθυμία του Μανώλη
(επειδή το ποίημα είναι μεγάλο δε σας το δίνω εδώ).

Γιώργης Χολιαστός

Σκάνδαλο Siemens από το 1954!

Η κυβερνητική κρίση του 1954 είχε Siemens. Το γερμανικό κολοσσό που βρέθηκε στο επίκεντρο μιας σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης που είχε ως αποτέλεσμα τη διάσπαση του κυβερνητικού κόμματος του Ελληνικού Συναγερμού. Ο υπουργός Συντονισμού Σπυρίδων Μαρκεζίνης αποχώρησε από το κόμμα, όπως μαθαίνουμε, κατόπιν καταγγελίας του ίδιου του πρωθυπουργού Παπάγου, ότι «δέσμευσε εν αγνοία του την κυβέρνηση εναντιν της ΖΙΜΕΝΣ και της ΤΕΛΕΦΟΥΝΚΕΝ».
Ο στρατάρχης Παπάγος είχε διαπιστώσει ότι ο νούμερο 2 στην κυβέρνησή του είχε συνάψει ένα χρόνο νωρίτερα μυστική συμφωνία που προέβλεπε ότι η Siemens θα αναλάμβανε τον εκσυγχρονισμό του ΟΤΕ.
Οι συγκρούσεις στη Βουλή ταλανίζουν την πολιτική ζωή του τόπου για τουλάχιστον δύο χρόνια. Το Καλοκαίρι του 55 ο υπουργός Δημοσίων έργων Κωνσταντίνος Καραμανλής υποβάλλει παραίτηση, όπως διαβάζουμε «διαφωνήσας εις την σύμβασιν ΖΗΜΕΝΣ». Η παραίτηση δεν γίνεται δεκτή. Οι εφημερίδες όμως διαπιστώνουν ότι «Προχωρεί η αποσύνθεσις της κυβερνήσεως».
Πενήντα πέντε χρόνια μετά Siemens, OTE και πολιτικοί ξανασυναντώνται με πολλές ομοιότητες και διαφορές.

30 Μάη, (μέρα εκδίκασης της προσφυγής του ΣΤΥΕ: Συλλόγου Τεχνικών Υπαλλήλων Ελλάδας
) συγκέντρωση στα δικαστήρια στις 9 πμ (κτίριο 6, αίθουσα 12) με 4ωρη στάση εργασίας

Διάλεξα ένα κειμενάκι να σας φέρω από το word που μου έστειλε (μόνο και μόνο, επειδή δουλεύοντας στο χώρο ξέρω ότι αυτά υπάρχουν! και τα συνυπογράφω!

• Γνωρίζει ο ΣΤΥΕ ότι πολλοί συνάδελφοι, μέλη ή όχι του οποιοδήποτε σωματείου, αμείβονται με μισθούς κάτω και απ’ ότι προβλέπει η σύμβαση?
• Γνωρίζει ότι υπάρχουν εργαζόμενοι μηχανικοί με «μπλοκάκι», που αμείβονται με 6 και 7 ευρώ την ώρα, χωρίς υπερωρίες, κι’ ας δουλεύουν μόνιμα στον ίδιο εργοδότη ακόμα και 10ωρα?
• Γνωρίζει την απαράδεκτη κατάσταση που εξαπλώνεται στους υπόλοιπους συνάδελφους τεχνικούς, σχεδιαστές, γεωλόγους, τεχνολόγους κλπ, όπου η εργοδοσία αρνείται την κανονική πρόσληψη και τη «μετατρέπει» σε «συνεργασία» εκβιάζοντας τους να αποδεχτούν το καθεστώς του ΤΕΒΕ και του δελτίου και κατά συνέπεια να μην έχουν ούτε καν τα τυπικά δικαιώματα που προβλέπονται για τους μισθωτούς του ΙΚΑ (π.χ. αποζημίωση απόλυσης, επιδόματα, δώρα, άδειες, παροχές μητρότητας κλπ)?
• Γνωρίζει ότι πολλοί αναγκάζονται να δουλεύουν δηλωμένοι από τους εργοδότες τους σαν υπάλληλοι γραφείου και όχι με την ειδικότητα τους?
• Γνωρίζει ότι οι εργαζόμενοι εκβιάζονται να υπογράψουν απαράδεκτα Ατομικά Συμφωνητικά αποποιούμενοι οποιοδήποτε θεσμικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους?
• Γνωρίζει ότι στα εκπαιδευτικά ιδρύματα εργάζονται σήμερα χιλιάδες νέοι μηχανικοί και τεχνικοί με συμβάσεις έργου, με εργασιακούς και ασφαλιστικούς όρους … «χαρτζιλικιού», αλλά και τα αιτήματα που αυτοί έχουν?
• Γνωρίζει ότι οι εργοδότες εισφοροδιαφεύγουν τεράστια ποσά από τα ασφαλιστικά ταμεία κλέβοντάς τους στην κυριολεξία όλο το κομμάτι του έμμεσου μισθού τους και που αντιστοιχεί σε παροχές και ασφαλιστικές καλύψεις που θα μπορούσαν να έχουν, όπως το ταμείο ανεργίας?
• Γνωρίζει τις απολύσεις που γίνονται και που το στοιχειώδες ζήτημα της αποζημίωσης γίνεται αντικείμενο σφοδρών αντιπαραθέσεων, αρκετές φορές και δικαστικών λόγω ακριβώς του καθεστώτος του δελτίου?
• Γνωρίζει ότι χιλιάδες κόσμου εργάζονται σε μια πλειάδα τεχνικών εταιρειών και μελετητικών γραφείων που δεν ανήκουν σε εργοδοτικούς συνδέσμους και άρα από τίποτα δεν «υποχρεώνονται» να εφαρμόζουν καμιά ΣΣΕ?

gogo, εκεί θα είμαι!!