Ένα κράτος που ταλαιπωρεί
δημοσιευμένο από τον : karpidis στην κατηγορία politiki, Δημοκρατία, Δημόσια διοίκηση, Δημόσια Τάξη, διακυβέρνηση, οικονομία, πολιτική
Ένας οδηγός λεωφορείου που προσπέρασε την στάση μας, μια υπάλληλος στην εφορία που καπνίζει επιδεικτικά με το ένα χέρι και με το άλλο λέει πως πληκτρολογεί, ένας ταμίας στον ΟΣΕ που υπομονετικά περιμένει μέχρι να αποφασίσει ποια μέρα θα ταξιδέψει ο μπροστά ενώ το τραίνο μας φεύγει σε 1 λεπτό, και πολλές άλλες ιστορίες καθημερινής παράνοιας που ο καθένας μας έχει ζήσει στις συναναστροφές του με τις κρατικές υπηρεσίες είναι αυτές που μας κάνουν να πούμε “ας τα ιδιωτικοποιήσουν όλα“.
Όμως είναι αυτή η αδιαφορία των κρατικών υπαλλήλων τυχαία; Φταίει η μονιμότητα για αυτή την αδιαφορία; Ή μήπως είναι πολιτική που ασκείται εσκεμμένα από το όλο σύστημα για την αυτοσυντήρηση του;
Όμως και από την άλλη όποτε ακούω κάποιον να ζητάει την άρση της μονιμότητας για τους δημοσίους υπαλλήλους μου σηκώνεται η τρίχα μόνο με το που θα σκεφτώ τι πρόκειται να γίνει με την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου.
Όσο και αν φαίνεται οξύμωρο η μη μονιμότητα υπάρχει και είναι περισσότερο προβληματική από τη μονιμότητα. Υπάρχει σε ένα τομέα του κρατικού μηχανισμού, την αυτοδιοίκηση, και δεν έχω παρατηρήσει καμιά διαφορά στην νοοτροπία των υπαλλήλων του δήμου. Η μόνη διαφορά είναι πως κάθε δημοτική αρχή όταν αλλάξει χρώμα (πράσινο ή μπλε) απολύει τους παλιούς αργόσχολους και προσλαμβάνει τα δικά τους παιδιά,όπως δήλωσε και ο κ. Νάκος γιατί είναι τα καλύτερα. Δεν νομίζω πως όσοι ζητούν την άρση της μονιμότητας απαιτούν κάτι τέτοιο.
Άρα μήπως να ιδιωτικοποιήσουμε κάθε υπηρεσία; Μα και πάλι δεν έχει συναντήσει αδιάφορους σε ιδιωτική υπηρεσία; Και φυσικά είναι θέμα στρατηγικής για την ιδιωτική εταιρεία. Ποιος χρήστης εναλλακτικού παρόχου τηλεφωνίας και ίντερνετ δεν κάλεσε τη γραμμή εξυπηρέτησης και η κοπελιά στο τηλέφωνο του μιλούσε από τη μία ευγενικά αλλά χωρίς να ιδρώνει το αυτί της με το πρόβλημα του; Όμως εκεί είναι θέμα στρατηγικής επιλογής της εταιρείας. Να επενδύει πολλά χρήματα στην διαφήμιση του προϊόντος και όχι στις υποδομές. Άρα η εξυπηρέτηση πελατών ΠΡΕΠΕΙ να είναι “χαλαρή” με τα προβλήματα, να απαντά πως “θα το δούμε” και τίποτα να μην γίνεται..
Άρα το ίδιο πρέπει να αναρωτηθούμε και για το κράτος. Έχει μήπως από θέμα σχεδίου τους κρατικούς υπαλλήλους “χαλαρούς”. Αν θα δούμε ως τώρα όλες τις κινήσεις των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης είναι σαν να προσπαθούν να απαξιώσουν με κάθε τρόπο στα μάτια του κόσμου κάθε τι δημόσιο και να τον ωθήσουν στο να πει “Πουλήστε τα όλα”.
Και φυσικά οι διοικούντες σε αυτό το σύστημα κερδίζουν διπλά. Από τη μία “βολεύουν” και παραγεμίζουν δημόσιες υπηρεσίες με άτομα που που έχουν στο νου τους πως θα μπουν στο δημόσιο και δεν θα δουλέψουν γιατί οι βουλευτές δεν θέλουν να τους στεναχωρήσουν και από την άλλη όταν συμμετέχουν στις αποφάσεις πώλησης κερδίζουν από μίζες και άλλου είδους παράπλευρες δωρεές προς offshore εταιρείες τους…
Και πιο είναι το αποτέλεσμα; Αυτές οι υπηρεσίες που έπρεπε να προσφέρονται πολύ φθηνά και να είναι δημόσιο αγαθό, μετατρέπονται τελικά σε υπηρεσίες που χρυσοπληρώνουμε και οι μόνοι κερδισμένοι είναι τελικά κάποιοι ιδιώτες που στήνουν αργά ή γρήγορα ολιγοπώλια….
Άρα αντί για να ζητούμε την ιδιωτικοποίηση μήπως θα έπρεπε να απαιτήσουμε οι υπηρεσίες και οι κρατικοί υπάλληλοι να μην είναι δημόσιοι μόνο κατά όνομα αλλά και πρακτικά; Να απαιτήσουμε να υπάρχουν οικονομικές ποινές για υπαλλήλους που πάνε στη δουλειά τους για να ξεκουραστούν από την καταπίεση της οικίας τους;
Και για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει όλοι να απαιτήσουμε κάτι τέτοιο. Και τότε ο φόβος της δυσαρέσκειας της δικιάς μας θα οδηγήσει να έχουμε ένα μέρος της διοίκησης από κάθε υπηρεσία. Θα μετατραπούν από κρατικές υπηρεσίες σε πραγματικά δημόσιες. Και μόνο τότε θα μπορούμε να έχουμε και φθηνές υπηρεσίες και παραγόμενο έργο και την υπεραξία να την καρπώνεται το ελληνικό δημόσιο και όχι η τσέπη κάποιων μετόχων…
photo by foxxyz
No related posts.
Tags: γραφειοκρατία, Δημόσια διοίκηση, δημόσιο, Ιδιωτικοποιήσεις, κράτος
Feed
Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα γιατί ο ίδιος άνθρωπος που ταλαιπωρείται στην ουρά για το ταμείο και βρίζει το πρωί το απόγευμα κάνει τα πάντα για να βολέψει το παιδάκι του στο Δημόσιο (για την ασφάλεια, για την σιγουριά, για για για…..) και ο ίδιος πηγαίνει και ψηφίζει τον τάδε βουλευτή γιατί έχει γνωστό και γιατί το παιδάκι του 8α πάει φαντάρος και είναι κρίμα να το στείλουν στον Έβρο.
Μέχρι λοιπόν να αποφασίσουμε τι θέλουμε η κατάσταση θα είναι πάντα η ίδια.
Η ιδέα να το ιδιωτικοποιήσουμε όλα ξεκινά σαφώς από πολύ παλιά. Οφέιλεται όμως πρωτίστως όχι στην απλή προπαγάνδα, αλλά κυρίως στον ατομισμό και το συντεχνιασμό που εδώ και χρόνια καλλιεργούν ποικίλες δράσεις της κοινωνίας. Η στροφή κατά την μονιμότητας ακι της ιδιωτικοποίησης στηρίζονται στον τρΌπο που αντιμετωπίζονται πάντα οι άλλοι και την άρνηση των κυβερνήσεων να φέρουν ένα αξιοπρεπές μέσο αξιολόγησης των υπαλλήλων, πέρα από συντεχνιασμούς, πέρα από μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Φταίει ότι καμία κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν προσπάθησε αρκετά να δέιξει ότι η γραφιεοκρατία πρέπει να ελέγχεται (αρκεί να βρει έναν αντικειμενικό τρόπο). Παράλληλα, είναι η ζήλεια των άλλων εργαζομένων και ελεύθερων επαγγελματιών που το Δημόσιο αμοίβει λίγο καλύτερα (χωρίς φυσικά δυνατότητα μισθολογικής προαγωγής, ανάλογης των προσόντων -που δεν μετριούνται τελικά ποτέ- των υπαλλήλων.
κοινωνικοποίηση χρειάζεται… έλεγχο από την κοινωνία και όχι από το κράτος. Αυτοί την στιγμή οι υπάληλοι είναι κρατικοί όχι δημόσιοι.
[...] Πολιτικό blog » Ένα κράτος που ταλαιπωρείΈνας οδηγός λεωφορείου που προσπέρασε την στάση μας, μια υπάλληλος στην εφορία που καπνίζει επιδεικτικά με το ένα χέρι και με το άλλο λέει πως πληκτρολογεί, ένας ταμίας στον ΟΣΕ που υπομονετικά περιμένει μέχρι να αποφασίσει ποια μέρα θα ταξιδέψει ο μπροστά ενώ το τραίνο μας φεύγει σε 1 λεπτό, και πολλές άλλες ιστορίες καθημερινής παράνοιας που ο καθένας μας έχει ζήσει στις συναναστροφές του με τις κρατικές υπηρεσίες είναι αυτές που μας κάνουν να πούμε “ας τα ιδιωτικοποιήσουν όλα“. (0 votes, average: 0 out of 5)You need to be a registered member to rate this post. Loading … [...]
Οι λύσεις των οικονομικών ποινών αλλά και της αξιολόγησης των ίδιων των δημόσιων υπαλλήλων είναι και ρεαλιστική και εφικτή. Γίνεται σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες. Παράδειγμα στην Γαλλία οι γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων παίρνουν μπόνους σε περίπτωση που κάποιος ασθενής τους κόψει το κάπνισμα.
Δεν μπορώ να καταλάβω πάντως πως είναι δυνατόν οι υπουργοί που σπουδάζουν στα καλύτερα Πανεπιστήμια του κόσμου (London School of Economics) καταφεύγουν μόνο στην λύση των ιδιωτικοποιήσεων, τι τις κάνανε τις γνώσεις τους? Ενώ υπάρχουν και άλλες λύσεις αν θέλουν να βελτιωθεί η κατάσταση.
Καρπίδη, δεν μπαίνω στην ουσία του άρθρου σου. Απλώς μόνο να σημειώσω ότι αν ποτέ βρεις έναν τρόπο που πρακτικά και ουσιαστικά θα κάνεις τις δημόσιες υπηρεσίες να είναι φιλικές εξυπηρετικές στον πολίτη, τότε να το συζητήσουμε.
Κάτι μου λέει ότι σε 10 χρόνια (καλά να είμαστε) πάλι το ίδιο άρθρο θα αναρτήσεις γιατί έτσι όπως είναι το σύστημα τώρα στο δημόσιο απλώς δεν δουλεύει.
Πάντως μία ειδοποιός διαφορά με τον ιδιωτικό τομέα είναι ότι έχεις λίγη περισσότερη επιλογή, δεν πληρώνεις αναγκαστικά τον κάθε άχρηστο και αδιάφορο.
Αχ αυτό το απιστευτα ρομαντικό χαμόγελο…..
Μπορείς να μου εξηγήσεις πρακτικά (πέρα από την συνθηματολογία) τι εστί κοινωνικοποίηση και τι εστι να είναι κάποιος δημόσιος και όχι κρατικός.
Ο Porfyrios δεν έχει άδικο όταν αναφέρεται σε οικονομικές ποινές ή σε μπόνους.
Αλλά ας το πούμε αυτό στην ΑΔΕΔΥ και μετά βλέπουμε τι θα γίνει. Κάτι μου λέει ότι δεν θα έχουν καμία αντίρρηση στα μπόνους αλλά μεγάλη αντίρρηση στις οικονομικές ποινές. Και μετά θα πούν ότι στο όνομα της ισότητας όλοι πρέπει να παίρνουν το ίδιο μπόνους ανεξαιρέτως της επίδοσης….
Το πρόβλημα είναι πολύ πιό σύνθετο από όσο φαίνεται κατ’αρχήν.Όσο κι’αν μας απογοητεύει αυτό,η αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος όπως και κάθε οργανισμός στη φύση,θα επιδιώκει πάντα τη μεγαλύτερη δυνατή ωφέλεια με τη μικρότερη δυνατη προσπάθεια(κατανάλωση ενέργειας).Ο άνθρωπος βλέπει την αδικία στο βαθμό πού τον βλάπτει και την ξεχνάει όταν ο ίδιος γίνεται άδικος.Ανάλογα με την κοινωνική θέση του είναι και τα αισθήματα του κάθε ανθρώπου,και αποτελούν εξαιρέσεις κάποιες μορφές που πρόδοσαν την τάξη τους με τις ιδέες τους.Αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος είναι ο διαρκής,ατέλειωτος αγώνας των αποκάτω ενάντια στόυς αποπάνω,κι΄όποιος νικήσει νίκησε και φτου και πάλι απ΄την αρχή.
Έτσι όπως διάβασα το άρθρο σας, μού φαίνεται ότι φταίει η ποιότητα των ανθρώπων στην χώρα… Λέτε;!
Το ξέρουν και οι πέτρες ότι οι περισσότεροι δημόσιοι υπάληλοι είναι έκει γιατί έχουν κάποιο πολιτικό μέσο και όχι γιατί το αξίζουν πραγματικά.
Πριν λίγες μέρες έτυχε να είμαι παρών σε μία επιτροπή μετανάστευσης,το άτομο που περνούσε από την επιτροπή ήταν Αμερικανός πολίτης και μιλούσε αγγλικά.Ε λοιπόν ούτε ένας δεν του απευθήνθηκε στον άνθρωπο αυτό στα Αγγλικά.Υποτήθετε ότι όλοι στην Ελλάδα λιγο πολύ έχουν ένα πτυχείο Αγγλικών,άσχετα αν είναι και αυτό εικονικό όπως είναι όλα πια εδώ.
Εκείνο που επίγει είναι καταπολέμιση παντός είδους διαφθοράς και αξιοκρατία.Πράγμα απίθανο για το βιλαέτι που ζούμε.
Νομίζω ότι θα έπρεπε να ποστάρουμε όλοι αυτές τις μέρες τις αποψεις μας για την παιδεία..τι λες?
Να σας πω την αλήθεια πολλά έχουν λεχθεί για το δημόσιο και λίγα έχουν γίνει. Πιστεύω όμως ότι ο Dot.Hakers ζυγιάζει την αλήθεια. Δεν ξέρω. Απλά βλέπω τόσο πολύ κόσμο να προσπαθεί να μπει στο δημόσιο που απογοητεύομαι. Ο Έλληνας ψηφίζει και θεωρεί ότι ο πολιτικός που ψήφισε του χρωστάει χάρη. Δεν τον ψήφισε για να βοηθήσει τη χώρα αλλά αυτόν… Το θέμα όμως δεν είναι τόσο απλό. Με τρόμαξε πραγματικά ένας φίλος λογιστής (μέσα στα κόλπα αν με καταλαβαίνετε) ο οποίος μου είπε το εξής: Η εφορία είναι η μεγαλύτερη μαφία στηνΕλλάδα, άσε τους Αλβανούς, άσε τη νύχττό σημαίνει ότι το δημόσιο α άστους όλους. Κατα καιρούς διάφορες κυβερνήσεις προσπάθησαν να καθαρίσουν την εφορία. Δεν είναι τυχαίο ότι προσπάθησαν πρ΄ώτα με το ΣΔΟΑ, τ΄ρα με την ΥΕΕ, κλπ. Κάθε κυβέρνηση προσπαθεί. Οι εφοριακοί όμως, όποτε η κυβέρνηση πάει να χαλάσει το μαγαζί κάνουν ένα απλό πράγμα: ΤΙΠΟΤΑ. Απλά σταματάνε να κάνουν ελέγχους, να βρίσκουν παραβάσεις, κλπ. Αυτο σημαίνει ότι το δημόσιο σταματάει να έχει έσοδα και με την οικονομία της Ελλάδας αυτό σημαίνει ότι μέσα σε 3 μήνες το κράτος μπορεί να χρεωκοπήσει, η κυβέρνηση να πέσει, κλπ.
Ίσως να έχουν δίκιο αυτοί που λένε ότι χρειάζεται κάθαρση. Με φλογοβόλο…
-Σε ταλαιπωρεί κάποιος δημόσιος υπάλληλος;
-Καθυστερεί τη διεκπεραίωση της υπόθεσής σου;
-Δεν σου βγάζει εγκαίρως τη σύνταξη;
-Σε ζημίωσε η αργοπορία του;
Ο δικηγόρος σου θα σου πεί να κάνεις αγωγή αστικής ευθύνης κατά του δημοσίου (ορίζεται δικάσιμος μετά από 3 ½ χρόνια, γίνεται κάποια αναβολή, περνούν 2 χρόνια να βγει η πρωτόδικη απόφαση, μετά έχει έφεση και μετά αναίρεση κλπ).
Δεν σου έχει πει ότι υπάρχει «Ειδική αίτηση αποζημίωσης κατά του υπαίτιου δημοσίου υπαλλήλου» (ο οποίος πρέπει να κατονομάζεται αφού στο τέλος από την τσέπη του θα βγει η αποζημίωση) στην οποία να περιγράφονται επακριβώς οι συνθήκες της ζημιογόνου συμπεριφοράς του υπαλλήλου και η ζημιά που προέκυψε στον αιτούντα (λ.χ. από την καθυστέρηση ενέργειας).
Το νομικό πλαίσιο που προβλέπεται για την υποβολή της εν λόγω αίτησης είναι: (1.)Άρθρο 7 του Ν. 3242.04 (ΦΕΚ 102/Α’/24-5-2004) (2) Άρθρο 2, παρ. 2β, του Ν. 2690/99, (ΦΕΚ 45/Α΄/9-3-1999) (3) Άρθρο 5, του Ν. 1943/91, (ΦΕΚ 50/Α΄/11-4-91) (4) ΔΙΣΚΠΟ/Φ. 17/1710/3-3-04, (ΦΕΚ 1226/Β΄/10-8-04) Απόφαση των Υφυπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομίας και Οικονομικών. Διάβασε πως θα την συντάξεις στο:
http://www.equal-rights-greece.com
Διαβασα το πρώτο αρθρο και πολυ βιαστικά τα υπόλοιπα . Δεν βρίσκω κάτι το παράξενω . Ολο τα ίδια για ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ .Θα είμαι διαλλακτικός και δεν θα γίνω κακός (όλοι εκει θέλουμε να είμαστε) ! ! Αυτό που φταίει είναι ότι δεν εφαρμόζονατι οι νόμοι τόσο στο χώρο του δημοσίου όσο και γενικότερα στο κράτος . Εργάζομαι σε ασφαλιστικό ταμείο . Ειδικότητα ΔΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ . Εχουμε ενοποιηθεί και στο κεντρικό μηχανογραφικό κέντρο θα πάρουν ΠΕ και ΤΕ . Εγώ τι θα γίνω ; Δεν μπορείς να κλείσεις μια μηχανογράφηση που εξυπηρετεί 60000 ασφαλισμένους(δικηγόρους , δικαστικούς και γενικά όλο τον νομικό κόσμο της χώρας ) . Για μένα υπάρχει μέριμνα ; Εχουμε ζητήσει στο ταμείο να έρθουν ΠΕ και ΤΕ Πληροφορικής . Από τους 6 που ζητήσαμε ήρθε μόνο 1 ! ! Πήραν 2 τηλέφωνα και ρώταγαν τι μπόνους θα παίρνουν , αν υπάρχουν χώροι για τουσ κατόχους MASTER και το σημαντικότερο πόσα θα παίρνουν ; Πρώτοσ μισθός 1000 ευρω . το έκλεισε και ούτε εμφανίστηκε . Για πείτε μου τι θα κάνατε εσείς ; Τι θα του λέγατε ;
Αλλο θέμα είναι ότι δεν λειτουργεί ο δημοσ. κώδικας . Δεν μπορεί να πηγαίνω 7,20 στην δουλειά μου και άλλος να έρχεται 8,30η 9,30 και ν αμην του λένε κάτι ; Γιατί να απολαμβάνει τα ίδια μαζί μου . Ε ! θα γίνω και εγώ αρακτός . ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΣΤΗΡΟΙ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑΣ ! !
Αυτά είναι μερικά . Οποιος θέλει περιμένω να μιλήσουμε !
Αγαπητοί μου,
Η γραφειοκρατία σε όλο της το μεγαλείο!!! Στην εφορία της Καλλιθέας, σήμερα 30/07/2009, πέρα από τον πανικό που γινόταν δεν υπήρχαν καν κάποιες ταμπέλες, ώστε να γνωρίζει ο κόσμος που θέλει να εξυπηρετηθεί σε ποιο γραφείο χρειάζεται να πάει. Οι άνθρωποι τριγύρω να βρίζουν, η ουρά απίστευτη και όταν πλησίασα για να ρωτήσω πού θα έπρεπε να απευθυνθώ – γιατί σ’ αυτό το κράτος είμαστε μέσα στα “πρέπει” – μία υπάλληλος μου μίλησε αυστηρά πως δεν μπορεί να κάνει δη δουλειά της όταν μπαίνει ο καθένας και ρωτάει το κάθετι! Η απάντησή της ήταν να περιμένω στην ουρά…, όπως πάντα, άλλωστε!!!
Εκνευρισμός από την πρώτη στιγμή που μιλά κανείς με κάποιον υπάλληλο… Καμιά φορά έβγαινε και κάποιος “υπάλληλος” και ρωτούσε αν κάποιος ήταν για το τάδε ή για το δείνα… Αραιά και πού, βέβαια, με αποτέλεσμα ο κόσμος να περιμένει άδικα. Φεύγω, γυρίζω μετά από ώρα, κόσμος λιγοστός, οι υπάλληλοι να συζητούν μεταξύ τους και να σχολιάζουν τον κόσμο… Όταν δε τα νεύρα μου είχαν φτάσει στο απροχώρητο, χωρίς να πω κάτι, με βλέπει ο νεαρός “υπάλληλος” και με ρωτάει τι θέλω. Του εξηγώ πως θέλω ένα χαρτί και μόνο. Μια υπογραφή!!!
Μου δίνει να συμπληρώσω δύο αιτήσεις κι ενώ μπορούσαν να δούνε το Α.Φ.Μ. μου στους… υπολογιστές που βρίσκονταν μπροστά τους, αναγκάστηκα να τηλεφωνήσω στο σπίτι μου για να μου πουν το Α.Φ.Μ μου! Η βαρεμάρα και πάλι σε όλο της το μεγαλείο!!!
Αφού είχα συμπληρώσει τις δύο αιτήσεις, με κοιτάει ο… υπάλληλος και αφού μου είχε πει πως με είδε ορεξάτη, χωρίς να έχω μιλήσει, απλά έβλεπε το ύφος μου, του είπα πως δεν είχα κάτι μαζί του. Η απάντησή του; “Αυτό έλειπε!!!”. Με ρωτάει, λοιπόν, αν της συμπλήρωσα, έχοντας φύγει από το γραφείο του, από απόσταση και τότε μου λέει με θράσος: “Ε, άντε εδώ!” δείχνοντάς μου ένα γραφείο, όπου καθόταν μία κυρία. Έπρεπε εγώ να είχα διαβάσει τη σκέψη των υπαλλήλων εκεί, δηλαδή και να ξέρω πού ακριβώς έπρεπε μετά να σφραγίσω μία αίτηση!
Είδαν πως υπήρχε αλλαγή αριθμού ταυτότητας, με στέλνουν στον επάνω όροφο, όπου ένας υπάλληλος στο μητρώο εξυπηρετούσε μία ολόκληρη ουρά με κάθε είδους θέματα… Η ώρα περνούσε με αποτέλεσμα να μην προλάβαινα να κάνω τη δουλειά μου. Κι όλα αυτά, για να γίνει μία αλλαγή στον υπολογιστή τους…
Κατεβαίνω κάτω, χωρίς να περιμένω άλλο και ρωτώ την κυρία αυτή, αφού ξαναπεριμένω να τελειώσει κάποιες δουλειές της, πότε θα μπορούσα να ξαναπεράσω για να αλλάξω τον αριθμό της ταυτότητάς μου, λέγοντάς της, πως γινόταν πανικός και ένα άτομο στο μητρώο εξυπηρετούσε τους πάντες. Η απάντησή της; “Ε, τι να κάνουμε; Να μην πάρουμε κι εμείς άδεια;”.
Φυσικά, μου είπαν πως αύριο, Παρασκευή και κάθε Παρασκευή είναι κλειστό το μητρώο και ό,τι έχει σχέση με τις φορολογικές δηλώσεις και το χαρτί που ήθελα να βγάλω, που στην ουσία ήταν μία βεβαίωση πως δεν κάνω φορολογική δήλωση!
Όλοι οι υπάλληλοι να με αγριοκοιτούν επειδή ρώτησα αυστηρά. Απευθυνόμενη στην ίδια κυρία, είχα την απορία αν υπάρχει email για να στείλω στη Διοίκηση της Εφορίας. Απάντηση: “Α, εδώ δεν είμαστε τόσο εξελιγμένοι.”…
Της είπα πως ήθελα να απευθυνθώ στα κεντρικά και με έστειλε και πάλι στον επάνω όροφο. Έφυγα, λέγοντάς της πως θα βρω μόνη μου το email.
Καθώς φαίνεται, δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει Internet…
Τώρα θα προσπαθήσω να βρω το email της Διοίκησης να κάνω τα παράπονά μου, κοινοποιώντας το στα Παράπονα του Πολίτη, αν έχουν email, φυσικά…, γιατί πλέον όλα τα περιμένω!
Δυστυχώς για εκείνους δεν είμαι άνθρωπος που χρησιμοποιώ άσχημες λέξεις, βλέπετε, αλλά ξέρω να μιλάω και να γράφω καθώς αρμόζει στον καθένα.
Στην περίπτωση που κάποιος θα ήθελε να επικοινωνήσει μαζί μου από το blog σας, φυσικά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Βλέπετε, λίγοι είναι εκείνοι που θα ήθελαν να δημιουργήσουν έναν καλύτερο κόσμο και να ξεφύγουν από αυτό που λέγεται… Ελλάδα.
Ευχαριστώ που με ακούσατε και μπορείτε να δημοσιεύσετε το σχόλιό μου αυτό οπουδήποτε.
Με εκτίμηση,
Μαρίνα Β.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ ΚΛΙΜΑΚΙΑ ΕΩΣ ΤΑ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ ΕΙΤΕ ΔΩΡΟΔΟΚΕΙΤΑΙ ΕΙΤΕ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΤΟΠΙΕΣ
ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ,ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΚΛΠ.
ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ,ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΛΕΦΤΑ, Η, ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ, Η ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΟ,Η, ΑΝ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΔΩΡΟΔΟΚΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙ
ΤΕΧΝΗ ΠΡΟΧΩΡΑΣ ΕΙΔ ΑΛΛΩΣ ΟΧΙ.
Ο δημόσιος τομέας υποβαθμίστηκε από την εκαστοτε κυβέρνηση ακριβώς για να σταφεί ο κοσμος στον ιδιωτικό τομέα. Θα ήτανε καλύτερο οι πολίτες να απαιτήσουν την αναβάθμιση του δημόσιου τομέα και όχι την ιδιωτικοποίηση του.
Είμαι Δημόσιος Υπάλληλος εδώ και ένα χρόνο, έχετε δίκιο σε ότι περιγράφεται. Οι Δημόσιοι υπάλληλοι δείχνουν να έχουν ένα μοναδικό προνόμιο. Όχι μόνα ταλαιπωρούν τους πολίτες άλλα και τους συναδέλφους!!! Θα ήθελα κάποια μέρα να μπορούσα να διηγηθώ αυτά που πέρασα και περνώ ακόμα και είμαι σίγουρος πως η Ακρίτα και ο Φώσκολος θα έβρισκαν καλό υλικό για να δουλέψουν. Και όλα αυτά γιατί κανείς δεν τους στρώνει στη δουλειά ώστε να μην ασχολούνται με άλλα πράγματα.
‘Η Αεργία είναι η αιτία όλων των κακών’
alfamaik says:
August 17, 2009 at 8:09 pm
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ ΚΛΙΜΑΚΙΑ ΕΩΣ ΤΑ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ ΕΙΤΕ ΔΩΡΟΔΟΚΕΙΤΑΙ ΕΙΤΕ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΤΟΠΙΕΣ
ΔΗΛΑΔΗ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ,ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΚΛΠ.
ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ,ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΛΕΦΤΑ, Η, ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ, Η ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΟ,Η, ΑΝ ΞΕΡΕΙΣ ΝΑ ΔΩΡΟΔΟΚΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙ
ΤΕΧΝΗ ΠΡΟΧΩΡΑΣ ΕΙΔ ΑΛΛΩΣ ΟΧΙ.
Διάβασα το παραπάνω σχόλιο, και συμπληρώνω δικίο έχεις φίλε, αλλά τι κάνουμε εμείς γι’αυτό?
ΕΛΛΑΔΑ – ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΟΙΟΠΟΙΗΣΗΣ
28 Φεβρουαρίου σωτήριο έτος 2010 Β Κυριακή Νηστειών
Εν αναμονή επιβολής νέου πακέτου « σκληρών μέτρων» από Μερκελ, Ε.Ε ,Ολι Ρεν και Ομαμα… που θα προκαλέσουν ένα κοινωνικό και πολιτισμικό σοκ στην σύγχρονη Ελληνική κοινωνία -πραγματικότητα και θα επιβάλουν την μόνιμη νηστεία της «διαρθρωτικής προσαρμογής» που θα μας επιβληθεί και αυτό είναι μόνο η αρχή. Αυτή η σαρακοστή αγαπητοί θα διαρκέσει περισσότερο από ποτέ.
Δεν αντέχω άλλο πια θα σκάσω!Θέλω να τοποθετηθώ πολιτικά και να αναλύσω εφ όλης της ύλης. Βαρέθηκα τις εκατέρωθεν ατέρμονες πολιτικές συζητήσεις και πολιτικές αντιπαραθέσεις που μεταθέτουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλο λες και το κράτος, η διαφθορά, και όλα αυτά που μας έφεραν σ αυτή τη δεινή κατάσταση προήρθαν από παρθενογένεση. Βαρέθηκα όλους τους επί χρόνια ηθικά ,πολιτικά και σε ορισμένες περιπτώσεις οικονομικά υπαιτίους της Ελληνικής πολιτικής ελίτ που τους αναλογεί το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για όλα αυτά που συμβαίνουν και πρόκειται να συμβούν στην χώρα μας.
Η έλλειψη παιδείας – πολιτικής παιδείας μας οδηγεί στον εκφυλισμό και όπως αποφαίνεται πολλές φορές στην απώλεια αυτών των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που αποτελούν το αλφαβητάριο του Έλληνα-Νεοελληνα όπως είναι η γλώσσα ,η θρησκεία, το φρόνημα ,η μνήμη ,η τέχνη , η αυτεπίγνωση ,η αυτοκριτική και η προοπτική που έθεσαν τις βάσεις για την εξέλιξη όλου του πλανήτη και την ανάπτυξη πασών των επιστήμων και πολιτικών –φιλοσοφικών ιδεολογιών που κυριαρχούν σήμερα.
Ξυπνήστε Έλληνες!!
Στην Ελλάδα της Δημοκρατίας που η δημοκρατία είναι η εξουσία των πολιτικών που νομιμοποιεί τους Πολιτικούς και που η πολιτική ζωή της χώρας δεν μπορεί να ποινικοποιήθει και ας μας ρημάζει το λιγότερο εδώ και τριάντα χρόνια, ας πληρώσει ο μακακας απλός Έλλην το μάρμαρο των μέτρων της διαρθρωτικής προσαρμογής σ την οποία θα αναφερθώ πιο κάτω.
Για να κατανοήσουμε σωστά την ιστορική εξέλιξη είναι απαραίτητο να αποδεχτούμε το πώς οι άνθρωποι φτιάχνουν την ιστορία αλλά όχι πάντα μέσα σε συνθήκες της δίκης τους επιλογής επειδή οι τελευταίες είναι δοσμένες και κληροδοτούνται από το παρελθόν. Είναι ένα σύνολο διαδικασιών που αποτελούν τα θεμέλια της ανθρώπινης ύπαρξης και της πολιτικής εξέλιξης μέσω ορισμένων συνθηκών διαφορετικών μορφών ανθρώπινων σχέσεων και δυνατοτήτων κάθε εποχής.
Το δίκτυο αυτό σήμερα είναι Παγκοσμιοποιημενο και προσανατολισμένο προς μια άκρα Φιλελεύθερη ,Απόλυτη και Εξορθολογιστική Δημοκρατία Δυτικού τύπου που αποτελείται από ένα συνδυασμό οικονομικών και πολιτικών φαινομένων και τακτικών που επιβάλλουν συγκεκριμένο τύπο οικονομίας ,συστήματος εξουσίας ,κρατικού μηχανισμού και πολιτιστικής ζωής.
Στην Ελλάδα μεταπολεμικά και κυρίως μεταπολιτευτικά με την ένταξη μας στην Ε.Ε δόθηκε η ευκαιρία με τις λαμπρότερες περγαμηνές στο Ελληνικό Κράτος(Μικρός Άγιος) να λάβει αξιοπρεπώς μέρος στο ράλι των ελεύθερων αγορών ,της ανάπτυξης και της παγκοσμιοποίησης του Κεφαλαίου .Δυστυχώς η ευτυχώς η Ελληνικές Μεταπολιτευτικές Υπερφορτωμένες Κυβερνήσεις όπως αποδεικνύετε όχι μόνο δεν τα κατάφεραν αλλά όπως φαίνεται διαχειρίστηκαν Ευρωπαϊκά Αναπτυξιακά προγράμματα ,Ασφαλιστικά ταμεία ,Χρηματιστικούς Τίτλους , Ομολόγα και ποιος ξέρει πραγματικά τι άλλο ασύδοτα και με ιδιοτελής σκοπούς τα οποία θα τα πληρώσουμε εμείς . Εδώ στην Ελλάδα Κυρία μου «άλλος μαμαει και άλλος πληρώνει» (σπανίως κάποιος που καταχράστηκε η ήταν υπαίτιος για οικονομικό έγκλημα η ατασθαλία πλήρωσε παρ όλο που κατηγορήθηκε και ο πακτωλός των χρημάτων του βρίσκεται ως επί των πλείστων προστατευμένος σε κάποια ελβετική τράπεζα)
Όταν στην δεκαετία του 80 όλες οι χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού έπνεαν τα λοίσθια εμείς στην Ελλάδα κτίσαμε το δικό μας ιδιότυπο μεσογειακό σοσιαλισμό με καπιταλιστική κατανάλωση και την διάφορα την καλύψαμε με ευρωπαϊκά χρήματα ,ιδία κρατική κατάχρηση και με δανεισμό.
ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΥΠΕΡΦΟΡΤΩΜΕΝΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ
Η εξουσία στην μεταπολεμική και ιδιαίτερα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα είναι καταμερισμένη και ασκείται από πολυάριθμες ομάδες που εκπροσωπούν ποικίλα και ανταγωνιστικά συμφέροντα .Επομένως οι πολιτικές εκβάσεις είναι προϊόντα πολυάριθμων διαδικασιών και πιέσεων προς εξυπηρέτηση αυτών και μόνο και οι εκάστοτε κυβερνήσεις αναλαμβάνουν να παίζουν μόνο μεσολαβητικό και διαιτητικό ρόλο.
Η μεταπολεμική και μετέπειτα μεταπολιτευτική κοινωνία της Ελληνικής αγοράς και η αρχική επιτυχία της «πλασματικής οικονομικής πολιτικής» που επέβαλε ο καπιταλιστικός τρόπος διακυβέρνησης των δήθεν σοσιαλιστικών και δήθεν φιλελεύθερων Ελληνικών Κυβερνήσεων δημιούργησαν μαζική αφθονία ,γενική ευημερία και ασύδοτη διάδοση των καταναλωτικών αγαθών σε μια κοινωνία που δεν ήταν στην πραγματικότητα έτοιμη να τα δεχτεί .Νέα σπίτια ,αμάξια και μοναδική καταναλωτική μανία χωρίς αντίκρισμα παράγωγης Καταρρίψαμε για άλλη μια φορά παγκόσμιες οικονομικές θεωρίες .Αναλόγως αναπτύχτηκε και η βιομηχανία της ψυχαγωγίας και η τηλεόραση που φέρει και αυτή με την σειρά της τεράστιο μερίδιο ευθύνης απέναντι στην κοινωνία κατασκευάζοντας ένα μεγάλο ποσοστό πολιτικά αδρανών και απαθών πολιτών.
Αντίστοιχα οι προσδοκίες των Ελλήνων αυξήθηκαν θέτοντας σαν στόχο ένα υψηλότερο επίπεδο ζωής.
Οι προσδοκίες ενισχυθήκαν από το πλασάρισμα της αυξανόμενης ευημερίας ,της δωρεάν υγείας και εκπαίδευσης και ενός δήθεν Κράτους Πρόνοιας.
Πάρε τώρα Ελληνικέ Λαέ το Κράτος Πρόνοιας που μας υποσχέθηκαν.. Μας υποθήκευσαν Κύριες και Κύριοι με τους επαχθέστερους όρους για τα επόμενα τουλάχιστον 25 χρόνια και μην γελιέστε.
Μέσα σ αυτά τα πλαίσια οι ομάδες και τα συνδικάτα μέσα στα χρόνια πίεσαν ισχυρά τους πολιτικούς και τις κυβερνήσεις για την ικανοποίηση των ιδιαίτερων συμφερόντων και φιλοδοξιών τους και όχι με μια ιδέα ενός «κοινού αγαθού» αλλά με συνεχείς κορπορατιστικες συμφωνίες που μας οδήγησαν στην σημερινή κρίσιμη κατάσταση που βρίσκεται η Χώρα .Όσο οι κυβερνήσεις διασφαλίζουν την συγκατάθεση και την υποστήριξη εκείνων των συλλογικοτήτων που είναι καθοριστικές για την συνεχεία της υπάρχουσας τάξης μην περιμένετε τίποτα.
Ποιον να πιστέψω κυρία μου την Νέα Δεξιά, την Νέα Αριστερά ,η τους Νέους Σοσιαλιστές που περνούν την μεγαλύτερη ίσως κρίση συνειδήσεως σήμερα και καλούνται να πάρουν αντιλαϊκά μέτρα άκρως φιλελεύθερων και ολοκληρωτικών καθεστώτων.
Οι Έλληνες πολιτικοί προκειμένου να εξασφαλίσουν τους ψήφους και την πολυπόθητη εξουσία ανεκαθεν υπόσχονται περισσότερα από όσα μπορούν να πραγματοποιήσουν και τις περισσότερες φορές υπόσχονται να ικανοποιήσουν αντιφατικές και επομένως ασυμβίβαστες δέσμες αιτημάτων
Εδώ οι πολιτικοί συναγωνίζονται στις ποιο αντιφατικές υποσχέσεις πουλώντας μας φύκια για μεταξωτές κορδέλες υποσχόμενοι πάντα ένα καλύτερο επίπεδο ζωής και ένα κράτος Δικαίου. Και εμείς με την σειρά μας αγοράζουμε… και αγοράζουμε ακριβά! Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία της τελευταίας εκλογικής αναμέτρησης είναι λαμπρό παράδειγμα αντιφατικών υποσχέσεων και απόδειξη του ποσό ευκολόπιστοι και χωρίς πολιτική παιδεία είμαστε.
Τριάντα και πλέον χρόνια στην Ελλάδα εφαρμόζεται η τακτική του κατευνασμού και της διάβρωσης και διαφθοράς όλων των ομάδων ,συνδικάτων ,σωματείων και κάθε φωνής που θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί στα σχέδια της εξουσίας.
Σπάνια η μάλλον ποτέ δεν εφαρμόστηκε μια «σταθερή δράση» για να οδηγηθεί η οικονομία στον σωστό δρόμο και αν ποτέ έγινε προσπάθεια καταπνίχτηκε από μικροκομματικές και μικροαντιπολιτευτικες τακτικές που τα απέτρεψαν.
Αντιθέτως επιδόθηκαν σε ένα χωρίς προηγούμενο μεγάλο ελληνικό φαγοπότι με παραπανίσιο χρήμα δανεισμένο η καταχρασμένο και όχι κερδισμένο από την αγορά. Μια ζωή ξοδεύουμε παραπάνω από όσα παράγουμε .Γίναμε η Ελλάδα των 4 έψιλον :επιχορήγηση, επιδότηση, ενίσχυση και πάνω από όλα έλλειμμα.
Αυτό που έχει συμβεί σήμερα στην Ελλάδα της Δημοκρατικής Μεταπολίτευσης δεν είναι κάτι καινούργιο στην παγκόσμια πολιτική σκηνή .Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις θα μπορούσαν να είχαν εφαρμόσει ήπιες πολιτικές και κοινωνικές λύσεις για να αντιμετωπιστούν εδώ και χρόνια τα φαινόμενα της υπερφόρτωσης ,της διαφθοράς κλπ που δεν εφαρμόστηκαν ποτέ αλλά αντ. αυτού υπερπλουτισε ιδιοτελώς ένα πολύ μικρό ποσοστό των εκάστοτε πολιτικών προσώπων, αντιπροσώπων κοινωνικών ομάδων ,συνδικάτων και πασών ημετέρων αυτών και συν αυτω, αλλά δεν θα κάνω σήμερα τον κυνηγό φαντασμάτων…
Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι οι τεράστια διόγκωση των δημοσίων δαπανών και ο εκτροχιασμός του δημοσίου χρέους που καλούμαστε να πληρώσουμε σήμερα με επαχθή μέτρα, καταργώντας θεμελιώδη ατομικά και εργασιακά δικαιώματα που μας γυρίζουν σε άλλες εποχές.
Το Παγκόσμιο Πολιτικό Πάνελ και η ελεύθερη αγορά επιβάλει σ, αυτές τις περιπτώσεις συγκεκριμένο τρόπο αντιμετώπισης του «οικονομικού κενού» ανεξαρτήτως από το πως προήρθε με «διαρθρωτικές προσαρμογές» τύπου Δ.Ν.Τ έως τώρα και από αύριο και τύπου Ε.Ε .Η όποια Ε.Ε όπως φαίνεται δεν έχει Εσωτερικό τρόπο αντιμετώπισης παρόμοιων καταστάσεων οικονομικών κρίσεων που είναι γνώστες από τη δεκαετία το 70 και τα κράτη εισοδηματίες που την αποτελούν φοβούνται ότι Μετά Ελλάδος Εποχή θα αναγκαστούν να βάλουν το χέρι στην τσέπη και για άλλες χώρες της Ε.Ε που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα. Η διαρκώς παγκόσμια αυξανόμενη υπερπαραγωγή και η χωρίς νόμους και προστατευτικές δικλείδες ελεύθερη αγορά έχει φτάσει και αυτή στον φαύλο κύκλο της .Το παγκόσμιο χρήμα δεν έχει αντίκρισμα και έχει αφεθεί στο έλεος των παρασιτικών κερδοσκόπων εισοδηματιών που χωρίς να παράγουν η να προσφέρουν αποκομίζουν τεράστια οικονομικά οφέλη που δεν ανταποκρίνονται σε κανένα ποσοστό κρατικής η παγκόσμιας παράγωγης. «Η παραγωγική διαδικασία εμφανίζεται μόνο σαν αναπόφευκτος ενδιάμεσος αρμός ,σαν αναγκαίο κακό για την απόκτηση χρήματος .Έτσι η όλα τα έθνη του κεφαλαιοκρατικού τρόπου της παράγωγης αρπάζονται περιοδικά από έναν ίλιγγο ,όπου θέλουν να πετυχουν την απόκτηση του χρήματος χωρίς την μεσολάβηση της παραγωγικής διαδικασίας» Σήμερα τα μεγάλα καπιταλιστικά κράτη έχουν κάνει κάτι περισσότερο από το να αφεθούν σε αυτό τον ίλιγγο. Σήμερα έχουν παραδώσει την παγκόσμια οικονομία και τα κράτη στο έλεος και το πρόσταγμα της ανεξέλεγκτης και ανήθικης «αγοράς». ..
Και τι είναι η «αγορά» Ορέ. «Αγορά» ξέρω μόνο αυτή της αρχαίας Ελλάδος και ο σκοπός της και τα ιδανικά της ήταν άλλα…
Με όλα αυτά που είναι αντικείμενο ατέρμονων συζητήσεων η Ελλάδα σήμερα αποτελεί το νέο και πρώτο πειραματόζωο του Παγκοσμιοποιημενου Καπιταλισμού-Κεφαλαιου σε συνάρτηση του εγχειρήματος της Ε.Ε και αναμένεται να προστεθεί στην λίστα των ζωντανών νεκρών της Παγκοσμιοποίησης και να αποτελέσει λαμπρό κεφάλαιο στην Μαύρη Βίβλο του Καπιταλισμού.
Η δεινή πραγματικά θέση που θα βρεθεί το μεγαλύτερο ποσοστό της Ελληνικής Κοινωνίας θα είναι δυσανάλογη με το προβλεπόμενο και πάντα υπολογισμένο ποσοστό δυσαρεστημένων πολιτών που αναμένεται και ο Θεός Βοηθός..
Θα σας πω δυο πράγματα για τις «διαρθρωτικές προσαρμογές» :
Η πρώτη αρχή της «διαρθρωτικής προσαρμογής» είναι ο περιορισμός των δημοσίων δαπανών. Για να περάσουν στον τομέα του ιδιωτικού ανταγωνισμού οι δημοσιές υπηρεσίες πρέπει να απολύσουν δημοσίους υπαλλήλους.
Πρέπει να περικόψει τις κοινωνικές δαπάνες για την υγεία και την παιδεία ώστε μ αυτόν τον τρόπο να εμφανιστούν νέοι χρηστές γι αυτές τις υπηρεσίες οι όποιοι θα πληρώνουν γι αυτές.
Η ερώτηση στη Ελλάδα είναι που θα του βρει του νέους χρηστές…??
Παράλληλα το κράτος πρέπει να εγκαταλείψει κάθε μορφή άμεσου έλεγχου στην γεωργική και βιομηχανική παράγωγη και στην περίπτωση της Ελλάδας όπως θα αποδειχτεί όλων των ειδών την παραγωγή ,καθώς και στον τομέα των υπηρεσιών υψηλής τεχνολογίας (τηλεπικοινωνίες 100% ΟΤΕ ,παραγωγή ηλεκτρισμού ΔΕΗ ,τηλεόραση, ραδιόφωνο κλπ. Τα πάντα πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν ανεξαρτήτως πολίτικου και κοινωνικού κόστους και στην παρούσα κατάσταση και οικονομική συγκύρια στη χαμηλότερη αγοραστική αξία και με τους επαχθέστερους για τους εργαζόμενους όρους.
Δάνεια και προγράμματα χρηματοδότησης θα δοθούν κάτω από αυστηρούς όρους με σκοπό να επιταχύνουν το πέρασμα στην ελεύθερη αγορά σπάζοντας τον εναπομείναντα Ελληνικό ιστό κοινωνικής προστασίας, καταργώντας και καταλύοντας εργασιακά δικαιώματα και θεμελιώδη κεκτημένα και ελευθερίες.
Όλες οι «διαρθρωτικές προσαρμογές» ανά τον κόσμο οδήγησαν σε εξαθλίωση εκατομμύρια ανθρώπους και σε εξεγέρσεις που ονομάστηκαν «εξεγέρσεις της πείνας» και σε όλες τις περιπτώσεις καταπνίγηκαν δια της βίας και σε πολλές περιπτώσεις με αίμα. Αν αληθεύουν οι αριθμοί που είναι γνωστοί για τα ποσοστά ανεργίας και του ορίου φτώχειας ,σε συνάρτηση με το ποσό θα αυξηθούν ,λυπάμαι που θα κάνω μια μηδενιστική διαπίστωση αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό της Ελληνικής Κοινωνίας θα έρθει σε μια πραγματικά δεινή θέση Η ειδοποιός διαφορά της Ελλάδος με όλα τα αλλά κράτη στα οποία επιβλήθηκαν «διαρθρωτικά μετρά» είναι η ιστορία της ,η θρησκεία της και η κουλτούρα ακόμα και αυτού του μακακα του Νεοέλληνα που δεν θα επιτρέψει την ταπείνωση εν καιρό ειρήνης.
Του «Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει»
Ευτυχώς που σε αυτή την κατάσταση δεν βρίσκεται μόνο η Ελλάδα γιατί έτσι δεν θα είχαμε καμιά τύχη. Η εξουσία των Δυτικών Φιλελεύθερων Δημοκρατιών της Παγκόσμιας ελεύθερης Αγοράς φαίνεται ότι βαθμιαία αποδυναμώνεται και γίνεται ολοένα πιο ανίκανη και αναποτελεσματική, διαβρωμένη από τη ίδια της την φιλοσοφία χάνοντας το κύρος της και σε τελευταία ανάλυση και την νομιμότητα της .Γιατί νομιμότητα θεωρείται ότι συνεπάγεται πως οι άνθρωποι τηρούν τους κανόνες και τους νόμους επειδή πραγματικά τους θεωρούν δίκαιους και άξιους σεβασμού.
Σήμερα Κυρίες και Κύριοι μόνο αυτό το συναίσθημα δεν μας κατέχει.
Σήμερα η διαφωνία και η απογοήτευση είναι διαδεδομένες παντού στην ατμόσφαιρα και οι κοινωνικές ομάδες και τα συνδικάτα δεν ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν. Οδηγούνται σε μια υπό όρους συναίνεση που καταλήγει σε μια άνευ όρων παράδοση θεσμών ,εργασιακών κεκτημένων και δικαιωμάτων κερδισμένα με αίμα μέσα από αναρίθμητους ταξικούς αγώνες των τελευταίων 300 ετών..
Έλεος !! Πάμε πάλι στα δικά μας.
Η αδράνεια και η απάθεια την οποία μας επιβάλλανε εντέχνως στην σύγχρονη Ελλάδα είχε λειτουργική σημασία στην σταθερή συνέχεια των αποτυχημένων κυβερνήσεων και αντιπολιτεύσεων αλλά έως εδώ! Κάπου εδώ στην ιστορία τελειώνουν οι ατέρμονες διαδικασίες διαπραγμάτευσης και θεωρητικής αντιπαράθεσης που κατέληγαν στο ίδιο λάθος αποτέλεσμα , μεταξύ πολυάριθμων ομάδων, κομμάτων ,σωματείων ,συνδικάτων κλπ τα οποία αντιπροσώπευαν διαφορετικά συμφέροντα και μακροπρόθεσμα ενσωματώθηκαν ,μεταβλήθηκαν και μετατόπισαν τις θέσεις τους μακριά από ένα «κοινό αγαθό σκοπό». Σπανίως μέχρι σήμερα συναρθρώθηκαν γύρω από συγκεκριμένα οικονομικά και πολιτισμικά ρήγματα τα οποία τα βλέπουμε μπροστά μας να λαμβάνουν διαστάσεις φαραγγιού Κύριες και Κύριοι.
Αυτό που συμβαίνει στην παγκόσμια πολιτική σκηνή και ιδίως στην Ελλάδα σήμερα είναι ότι παντού υπάρχει αυξανομένη δυσαρέσκεια των πολιτών και των εργαζομένων απέναντι σε ένα «Δημοκρατικό Σύστημα» που κοντεύει να καταστρατηγήσει τα πάντα στο όνομα του κέρδους.
Παναγίτσα Μου θα τρελαθώ.!! Μιλάνε για τα εκατομμύρια κ αι δις ευρώ τα οποία διαχειρίστηκαν στρεβλά εις βάρος μας κάποιοι σαν να είναι στραγάλια ,και αφού αυτοί τα φάγανε η απέτυχαν να τα χρησιμοποιήσουν σωστά με σκοπό την κοινωνική ανάπτυξη πρέπει εγώ να την πληρώσω τη νύφη.
Αμ Δε!
Όλα τα παραπάνω μου δίνουν την εντύπωση ότι στην εποχή μας υπάρχει η δυνατότητα να ωριμάσει ένα μαζικό δυναμικό διαμαρτυρίας κάτω από μια μόνο σημαία ανεξαρτήτως πολίτικου χρώματος .Μην ξεγελιέστε ,η πείνα και η δυστυχία δεν έχει κόμμα και χρώμα.
Ο ευρύτατος άχρι τούδε σκεπτικισμός ,η αδιαφορία των Ελλήνων ατόμων πολιτών , των Ελλήνων ατόμων πολιτικών, καλλιτεχνών και πάντων των Ελλήνων του Πνεύματος και του Πολιτισμού ,των Πολιτικών Αγώνων και της Αντίστασης και η στάση τους απέναντι στις παραδοσιακές μορφές πολίτικης δεν προχώρησαν ουσιαστικά στην προώθηση μιας εναλλακτικής πολίτικης και περισσότερης συμμετοχής στην λήψη των πολιτικών αποφάσεων και άσκησης διεξοδικής κριτικής στην παραπαίουσα οικονομική και κοινωνική κατάσταση που με αληθοφανή τρόπο παρουσιάζεται μικρότερη από όσο πραγματικά είναι.
Σήμερα χρειάζονται αναγκαστικά δραστικά μετρά και συντονισμένες στοχευόμενες πολιτικές με προκαθορισμένες ανταποδοτικές συναινέσεις όλων των κοινωνικών ομάδων και όχι εφαρμογή αυτών και μόνο των πολιτικών που μας οδηγούν στην ηθική χρεοκοπία και υποβιβάζουν το ανθρώπινο επίπεδο εξαφανίζοντας την ιδέα μιας ανθρώπινης κοινότητας που θα την συνδέει το αμοιβαίο συμφέρον. Δυστυχώς και στην Ελλάδα του σήμερα δεν υπάρχουν ηγέτες και φτάσαμε στο απίθανο σημείο να μιλούμε για απώλεια εθνικής κυριαρχίας. Αυτό να με συγχωρήσετε Κυρίες και Κύριοι Νεοέλληνες Πολιτικοί δεν χάνετε με Πολίτικο Λόγο αλλά με Λαϊκή υποταγή .Ο Ελληνικός λαός θα αποφασίσει στο τέλος αν θα χάσει την εθνική κυριαρχία του και όχι η εκάστοτε κυβέρνηση.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής συναίνεσης των κοινωνικών ομάδων που χάνουν τα κεκτημένα τους θα πρέπει να έχει απαραβίαστο χρονικό ορίζοντα εφαρμογής και να τεθεί αμέσως ένα πρωτογενές αναπτυξιακό μοντέλο που θα εξισορροπήσει τάχιστα την κοινωνική ανισότητα που θα γεννηθεί.
Η «Αόρατος Δύναμη»