Η ελπίδα στην αλλαγή
δημοσιευμένο από τον : karpidis στην κατηγορία ΠΑ.ΣΟ.Κ, αριστερά, εκλογές, κόμματα, πολιτική
Στον Έλληνα λένε “Δώσ’ του αλλαγή και παρ’του τη ψυχή“. Ο Γιώργος υποσχέθηκε αυτήν την αλλαγή και κέρδισε! Δεν κέρδισε μόνο τις εκλογές αλλά και την ελπίδα του κόσμου. Κέρδισε κάτι που έχει λείψει καιρό πολύ καιρό από την πολιτική σκηνή. Την εμπιστοσύνη σε ένα κόμμα πως κάτι μπορεί να αλλάξει. Δεν είναι τυχαίος ο παραλληλισμός του Παπανδρέου με τον Ομπάμα. Όταν η ως τώρα καθημερινότητα του πολίτη ήταν πιεσμένη οικονομικά από πολιτικές “λιτότητας” που είχαν εγκαινιαστεί από την εποχή του Σημίτη και συνεχίστηκαν από τη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας,ο Παπανδρέου ήρθε σαν αποκούμπι του κόσμου ώστε να αλλάξει κάτι. Για αυτό και το τόσο μεγάλο ποσοστό νίκης.
Ίσως να είναι η πρώτη κυβέρνηση που ο κόσμος μετά του Ανδρέα που τόσος κόσμος τη νομιμοποιεί να φέρει την αλλαγή. Όμως τώρα ο Γιώργος Παπανδρέου έχει τη μεγάλη ευθύνη να πράξει αυτά που υποσχέθηκε. Γιατί δεν θα έχει άλλη ευκαιρία. Και δυστυχώς από τα πρώτα βήματα αυτής της κυβέρνησης δεν βλέπω να αλλάζει κάτι.
σημείωση το άρθρο γράφτηκε την επομένη των εκλογών αλλά δεν δημοσιεύτηκε ελλείψει σύνδεσης
photo via
Feed
Ποιός έκανε τον παραλληλισμό μεταξύ Παπανδρέου και Ομπάμα;;;;;;;;;
Yes we can – Μπορούμε. Ο ίδιος ο Παπανδρέου στο συμπόσιο των σοσιαλιστών στην Αθήνα. Εν συνεχεία Σκάι Ελληνοφρένεια ο Ελληνας Ομπάμα
Καλά ο Παπανδρέου δεν πιάνεται, οι αυτοχαρακτηρισμοί δεν μετράνε..γιατί εγώ είμαι ο Έλληνας Ομπάμα
όπως και οι σατυρικές παρομοιόσεις, δεν νομίζω ότι η Ελληνοφρένεια θα αποκαλούσε στα σοβαρά τον Παπανδρέου, Έλληνα Ομπάμα….
εσεις ποσο πηρατε βρε φιλελευθερε? τρτσκικη γκρουπα σας βλεπω… ” ΟΚΔΕ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ [φιλελευθερος] χα , χα
Τα ακριβά αρώματα στα μικρά μπουκαλάκια mike!…. είμαστε ολιγαρκείς!
Δεν θέλουμε να πάρουμε ποτέ αρκετούς ψήφους ώστε να μας δώσει το Δημόσιο χρήματα 
Αλλά να σου πώ κάτι; ας υλοποιούνται οι προτάσεις μας όπως πρόσφατα τα κουπόνια για τα netbook, κλασσικό φιλελεύθερο μέτρο, ας γίνει ο διαχωρισμός κράτους εκκλησίας, ας καταργηθεί η υποχρεωτική στράτευση, ας ιδιωτικοποιηθούν καμιά δύο ΔΕΚΟ ακόμα και ας παίρνουμε τις ψήφους που παίρνουμε…..
@FILELEYTHEROS_154
Την ιδέα του να δίνω χρήματα στον πολίτη και αυτός να αποφασίζει πως θα τα ξοδέψει (κουπόνια) το έχει υιοθετήσει μέχρι και η μπανανία η κούβα. Τι έγινε ρε συντρόφια που πάει η επανάσταση;
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=292695&ct=2&dt=08/10/2009
@mike
Αντι να ειρωνευεσαι δεν μας εξηγείς πως είναι δυνατόν εν μέσω της μεγαλύτερης καπιταλιστική κρίσης η Αριστερά να παίρνει [deleted] σε όλη την Ευρώπη;
Λογικη κκε απο την αναποδη
Καλά ρε mike παντού και πάντα προσδιορίζεις την σκέψη σου με πυρήνα το ΚΚΕ? ………….και αυτό νίκη είναι.
Mike δεν αρνούμαι το σχολιό σου. Και το ΚΚΕ και η ΦΣ, (και άλλα κόμματα της αριστεράς και της δεξιάς) είναι κόμματα πρωτίστως ιδεολογικά. Στις δημοκρατίες δημιουργούνται δίπολα, γι’αυτό και οι αλλαγές γίνονται αργά, και γι’αυτό ο κόσμος που κακά τα ψέματα δεν έχει την πολιτική στις προτεραιότητές του, στην πλειοψηφία του τοποθετείται στο ‘Κέντρο’.
Αλλά τα ιδεολογικά κόμματα είναι αυτά που θα εκπέμπψουν ξεκάθαρες λύσεις και προτάσεις, και που ενώ δεν θα γίνουν ποτέ μαζικά, είναι αυτά που θα περάσουν κάποιες ιδέες σε ευρύτερα τμήματα του εκλογικού σώματος, και πώς τα μεγάλα πολυσυλλεκτικά κόμματα εξουσίας υιοθετούν κάποιες απο τις ρητορικές.
Δεν είναι τυχαίο ότι ενώ το ΚΚΕ είναι στο περιθώρειο εδώ και 30 χρόνια, και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ έχουν κατα καιρούς μιλήσει για τις ‘υποχρεώσεις του κράτους’, για ‘τους κακούς και αυθαίρετους ιδιώτες’, κτλ κτλ, όπως και η εθνικιστική στάση κατα καιρούς στα θέματα εξωτερικής πολιτικής που έρχεται απο την Δεξιά και την Ακροδεξιά.
Τheo μην χαίρεσαι για την πτώση της αριστεράς εν μέσω οικονομικής κρίσης. Ελα 60 χρόνια πίσω για να καταλάβεις ότι η κρίση , η φτώχεια και η ανέχεια δεν οδηγεί νομοτελειακά στην ριζοσπαστικοποίηση αλλά πολύ πιό εύκολα και κυρίως όπου δεν υπάρχει πολιτική εμπειρία , στον φασισμό (Ισπανία , Ιταλία , Γερμανία)
Στο σημείο αυτό, μόνο ένα σχόλιο: η κρίση, με χαμηλό επίπεδο ταξικής πάλης, οδηγεί σε λούμπεν συμπεριφορές και συντηρητικοποίηση ακριβώς των πιο χτυπημένων από αυτήν λαϊκών στρωμάτων, μιας και αυτά είναι τα πιο ευάλωτα στις πιέσεις και την ιδεολογική τρομοκρατία της άρχουσας τάξης. Αυτή είναι και η πολιτική ερμηνεία – για όποιον θέλει να σκέφτεται με αντικειμενικούς πολιτικούς όρους – για τους αργούς ρυθμούς αύξησης του ΚΚΕ στις λαϊκές γειτονιές (ή και την υποχώρησή του ακόμα, σε κάποιες από αυτές). Κατά τα άλλα, σας προσκαλώ στο άρθρο μου της 10ης Οκτώβρη στο blog μου: http://www.kritikitwnoplwn.blogspot.com/
Με σεβασμό προς όλους
Κάποιος που σκέφτεται…
Με το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης τις σκ… θα γίνει; Για ψάξτε το λίγο…
εννούσα τι και όχι τις