Πολιτικό blog

Στον Έλληνα λένε “Δώσ’ του αλλαγή και παρ’του τη ψυχή“. Ο Γιώργος υποσχέθηκε αυτήν την αλλαγή και κέρδισε! Δεν κέρδισε μόνο τις εκλογές αλλά και την ελπίδα του κόσμου. Κέρδισε κάτι που έχει λείψει καιρό πολύ καιρό από την πολιτική σκηνή. Την εμπιστοσύνη σε ένα κόμμα πως κάτι μπορεί να αλλάξει. Δεν είναι τυχαίος ο παραλληλισμός του Παπανδρέου με τον Ομπάμα. Όταν η ως τώρα καθημερινότητα του πολίτη ήταν πιεσμένη οικονομικά από πολιτικές “λιτότητας” που είχαν εγκαινιαστεί από την εποχή του Σημίτη και συνεχίστηκαν από τη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας,ο Παπανδρέου ήρθε σαν αποκούμπι του κόσμου ώστε να αλλάξει κάτι. Για αυτό και το τόσο μεγάλο ποσοστό νίκης.
Ίσως να είναι η πρώτη κυβέρνηση που ο κόσμος μετά του Ανδρέα που τόσος κόσμος τη νομιμοποιεί να φέρει την αλλαγή. Όμως τώρα ο Γιώργος Παπανδρέου έχει τη μεγάλη ευθύνη να πράξει αυτά που υποσχέθηκε. Γιατί δεν θα έχει άλλη ευκαιρία. Και δυστυχώς από τα πρώτα βήματα αυτής της κυβέρνησης δεν βλέπω να αλλάζει κάτι.
_{σημείωση το άρθρο γράφτηκε την επομένη των εκλογών αλλά δεν δημοσιεύτηκε ελλείψει σύνδεσης}
photo via

_{photo via}

Επειδή ακούω αρκετούς νέους που έχουν σιχαθεί την κυρίαρχη πολιτική σκηνή και τους καταλαβαίνω, όταν όμως βλέπω πως άνθρωποι που αντέδρασαν στην καταστολή του κράτους και στην ασυδοσία της αστυνομίας, δεν θα κατέβουν να ψηφίσουν σκέφτομαι πως στην πραγματικότητα αφήνουν τους υπολοίπους να διαλέξουν για αυτούς. Και μου έρχεται το ερώτημα του τίτλου, θα αφήνατε τους κυρίους της φωτογραφίας να αποφασίσουν για σας;

via kaltsovrako

Διαβάζοντας το blog της υπερτασικής αριστεράς και βλέποντας το slideshow για τη “σωστή ψήφο” στο ΣΥΡΙΖΑ άρχισα να σκέφτομαι πως ήδη βγήκαν τα μαχαίρια για λίγες βουλευτικές έδρες. Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής αριστεράς “σκάλωσε” τελικά στο ποιος θα πάρει τα λεφτά και θα εκφράσει τις απόψεις της συνιστώσας του… Συνασπισμός δηλαδή μόνο κατ’ όνομα, αφού μετά από τόσα χρόνια δεν έχει καταφέρει να γίνει κάτι παραπάνω από εκλογική συνεργασία μιας αριστεράς που μπαίνει και δεν μπαίνει στη βουλή. Είναι ντροπή που δεν υπάρχει κυριολεκτικά εναλλακτική αριστερά για κάποιον αριστερό που πιστεύει στη σοσιαλδημοκρατία και έχει απογοητευτεί από το ΠΑΣΟΚ. Συνέχεια »

photo by alex_maris

Ιστορικά ο ρόλος των μυστικών δυνάμεων και της εξωτερικής πολιτικής κάτω από το τραπέζι ήταν πάντοτε αμφιλεγόμενος και ύποπτος. Μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης μυστικότητας άλλες φορές αποφεύγουν τα χειρότερα και άλλες φορές προκαλούν προβοκάτσιες για να εξυπηρετήσουν διάφορα συμφέροντα. Και όλα αυτά κάτω από την κάλυψη της”εθνικής ασφάλειας” που δεν επιτρέπει την αποκάλυψη παραπάνω στοιχείων από ότι θεωρείται αρκετά αναγκαίο. Κάτω από αυτές τις συνθήκες θεωρώ ανόητο κάποιος να θεωρεί αξιόπιστα έγγραφα κάποια “ντοκουμέντα” που οι μυστικές υπηρεσίες επέλεξαν να αποκαλύψουν μέσω κάποιας εφημερίδας. Και ίσως για τον αστικό τύπο αυτό να είναι λογικό μια και εξυπηρετούνται πολλές φορές τα συμφέροντα του ενός ή του άλλου εκδότη αλλά για μια εφημερίδα που θέλει να ονομάζεται της ανεξάρτητης αριστεράς το να το έχει θέμα στο πρωτοσέλιδο “έγγραφο” που αποκαλύπτει μια μυστική υπηρεσία μου φαίνεται το λιγότερο αφελές. Γιατί μπορεί στη συγκεκριμένη φάση μπορεί το έγγραφο να αναφέρεται σε πολιτικό εχθρό της αριστεράς αλλά τι θα γινόταν αν ξαφνικά “αποκάλυπταν” ένα έγγραφο που η αριστερά εμπλεκόταν με την Τουρκία εκείνη την εποχή. Θα ήταν προβοκάτσια ή όχι; Άρα μάλλον οφείλουμε να είμαστε πιο προσεκτικοί με έγγραφα που ανακαλύπτονται ξαφνικά μετά από 40 και χρόνια…

Χθες ξεκίνησαν κανονικά οι διαδικασίες για τη σοσιαλιστική διεθνή. Τις διαδικασίες άνοιξε ο πρόεδρος της Γιώργος Παπανδρέου. Κάλεσε να χαιρετήσουν ο υπουργός τουρισμού και ο νομάρχης Αθηνών που ήταν οι κεντρικοί χορηγοί μίλησαν κυρίως για τη κλιματική αλλαγή.
Από τις ομιλίες μου έκανε εντύπωση του Μιχάλη Σγουρού που μου σηκώθηκε η τρίχα όταν διάβασα πως πια δε γίνονται επαναστάσεις στη κοινωνία αλλά μόνο επιστημονικές. Όποιος γνωρίζει ιστορία των επιστημών ξέρει πως πάντοτε οι επαναστάσεις συνοδεύονταν με κοινωνικές επαναστάσεις. Για αυτό υπάρχουν πολλοί λόγοι αλλά σίγουρα δεν μπορείς να λές πως τελείωσαν οι “κοινωνικές” επαναστάσεις…
Η ομιλία του υπουργού τουρισμού ήταν αδιάφορη και το μόνο που θα μπορούσαμε να κάνουμε αναφορά είναι το stand του υπουργείου τουρισμού που κάποιος το έγραψε ” MunipalicityMinistry of Toyrism” λες και είναι υπουργείο παιδιαρίσματος….
Στην ομιλία του ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε για τον άλλο δρόμο που μπορεί να προσφέρουν οι σοσιαλιστές και για τον άνισο καταμερισμό του πλούτου. Τον έχουμε ακούσει πολλές φορές και συμφωνούν πολλοί με αυτά που είπε αλλά αναρωτιέμαι πόσοι από τους σοσιαλοδημοκράτες που βρίσκονται εδώ το πέτυχαν. Και αυτό μου ήρθε γιατί λίγο αργότερα στην τοποθέτηση του ο Βέλγος πρόεδρος του κόμματος είπε πως είναι τα τελευταία 20 χρόνια στη κυβέρνηση χωρίς να είναι ποτέ αντιπολίτευση. Και όμως δε νομίζω πως τα έχουν πετύχει στο Βέλγιο αυτά… Συνέχεια »

Αυτές τις μέρες βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη, μετά από πρόσκληση φίλης πήγα πρώτη φορά σε διαδήλωση του ΠΑ.Μ.Ε. Αυτό που είδα πως παρόλο που απολύθηκαν μερικά άτομα σε μια επιχείρηση από τις πιο κερδοφόρες στην Ελλάδα με κριτήριο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και τη συμμετοχή τους στην απεργία (κατοχυρωμένο δικαίωμα στην “δημοκρατία” μας) βρέθηκαν εκεί περίπου στο πλευρό τους 200 άτομα. Μέλη του ΠΑ.Μ.Ε που με τις ελάχιστες δυνάμεις βρέθηκαν εκεί που η Γ.Σ.Ε.Ε θα έπρεπε να βρεθεί.
Μέσα από τέτοιες δράσεις είναι που τελικά αντί για διασπαστικό το ΠΑ.Μ.Ε δείχνει πως πρέπει να είναι ο αγώνας των εργαζομένων. Όχι από καναπέδες και με “διαλόγους” που δίνουν αυξήσεις κάτω από τον πληθωρισμό… Συνέχεια »

Πριν λίγες μέρες άκουσα το νέο podcast “Public Brain Lab” του Νίκου Δρανδάκη και της Μπέττυ(ς) Τσακαρέστου που μίλησαν για την επιλογή επαγγέλματος που τελικά δεν γίνεται βάσει το τι θέλει ένας νέος αλλά με βάσει το τι είναι περιζήτητο εκείνη την στιγμή. Η άποψη του Νίκου και της Μπέττυς ήταν αυτή που λέει πως όποιος θέλει να πετύχει θα πρέπει να κάνει αυτό που θέλει και όχι ότι του λένε πως θα πετύχει. Όμως η κουβέντα παρόλο που έγινε για ένα θέμα κοινωνικό δεν ανέλυσε καθόλου την κοινωνική σύσταση του προβλήματος. Καταρχήν πριν συνεχίσω θα έλεγα πως αξίζει να πάτε να το κατεβάσετε για να ακούσετε και εσείς την πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα που με κάνει να θελήσω να σχολιάσω ένα πρόβλημα που δυστυχώς η λύση του εναποθετείται μόνο μετά την κατάργηση του εκμεταλλευτικού συστήματος που ισχύει
σήμερα. Συνέχεια »

Την Κυριακή 18 Μαΐου μας υποδέχθηκε ο Γιάννης Πρωτούλης στα γραφεία του Κ.Κ.Ε και μας απάντησε ερωτήσεις που είχαν κατατεθεί στο πολιτικό blog. Μας απάντησε σε πολλά ερωτήματα και μας ανέλυσε τις θέσεις του Κ.Κ.Ε για το σοσιαλισμό, για τις προτάσεις εξουσίας, το συνδικαλιστικό κίνημα καθώς και άλλα που μπορείτε να τα παρακολουθήσετε παρακάτω. Συνέχεια »

Από χθες το πολιτικό blogging είναι πολύ φτωχότερο. Ο “πιτσιρίκος” μεγάλωσε και μάλλον δεν θα συνεχίσει να γράφει άλλο. Το πιο καλό πολιτικό blog ήταν σίγουρα του πιτσιρίκου. Σύντροφος ιδεολογικός κατάφερνε με τον πιο πετυχημένο τρόπο να διεισδύει ακόμα και στο πιο απολιτίκ αναγνωστικό κοινό. Τις γυναίκες.Και ιδιαίτερα αυτές που διάβαζαν LiFo και παρόμοιες εφημερίδες. Αν θα υπήρχε γραφείο агит-проп-интернета σίγουρα ο πιτσιρίκος θα είχε δικαιωματικά τη θέση του γ.γ. Θεωρώ πως τα “κόκκινα” blog έχουν ένα μαχητή λιγότερο να σπάει το γκρίζο οχυρό της γαλαζοπράσινης κυβερνητικής πολιτικής. Είμαι στεναχωρημένος αφού είναι από τις λίγες φορές που δηλώνω fan κάποιου και εγκαταλείπει το πόστο που τον λάτρεψα. Πιτσιρίκο σε ευχαριστούμε και σίγουρα ήσουν μακράν ο καλύτερος blogger. Όμως σκέφτομαι τελικά μήπως τελικά να έβαζες τα μπανεράκια και να ασχοληθείς με αυτό επαγγελματικά; Ακόμα και ο ριζοσπάστης έχει διαφημίσεις τζόκερ και υπουργείου οικονομικών. Θεωρώ πως αν δεν θες δεν θα διαφθαρείς. Σε περιμένω πίσω στον αγώνα γιατί σίγουρα ήσουν η καλύτερη στρατευμένη πένα.
Συνέχεια »

Ο Αλέκος Αλαβάνος έχει δείξει πως το παιχνίδι μέσα στο κοινοβούλιο το έχει κερδίσει. Για την ακρίβεια το παιχνίδι του τηλεοπτικού χρόνου για το κοινοβούλιο. Αν διαβάζετε το blog “στης Βουλής τα έδρανα” θα μπορείτε να ανακαλύψετε πολύ καλά σημεία του κοινοβουλευτικού αγώνα των κομμάτων αλλά κατά τα άλλα η κάλυψη που δίνουν τα τηλεοπτικά δίκτυα θα συμφωνήσω με τον Παναγιώτη είναι σε επίπεδο κουτσομπολιού. Και αυτό το ξέρει πολύ καλά ο Αλέκος Αλαβάνος και κερδίζει κάθε φορά το ενδιαφέρον των τηλεοπτικών δελτίων με κινήσεις πυροτεχνήματα που ως τώρα του “έχουν βγει”. Πέρσι κανείς δεν ξέχασε τον χαρακτηρισμό του νονού για τον πρωθυπουργό που ακόμα και μήνες μετά ήταν θέμα συζητήσεων.
Όπως και πέρσι επίμονα κυνηγούσε τον πρωθυπουργό για τις απουσίες του από την βουλή έτσι και φέτος τον φέρνει αντιμέτωπο με την ,από τις λίγες φορές, σύσσωμη αντιπολίτευση. Απέναντι σε ένα δημοψήφισμα. Σε ένα δημοψήφισμα που θα δείξει πως τελικά πως μας κυβερνάει η μειοψηφία. Που θα δείξει πως ακόμα και αυτή η κυβέρνηση μειοψηφίας δεν έχει ούτε την στήριξη αυτών που την ψήφισαν λίγους μήνες πριν. Μπορεί το αίτημα αυτό να απορριφθεί αλλά νομίζω πως κατάφερε να πλήξει πολύ άσχημα την αξιοπιστία της κυβέρνησης. Συνέχεια »