Είναι περίπου τώρα 2 μήνες που μας έχουν πρήξει όλοι για το καμποτάζ, και τι κακό μας έχει φέρει που υπάρχει. Καταρχήν κανείς δεν αναρωτήθηκε γιατί υπάρχει το καμποτάζ στην κρουαζιέρα. Το καμποτάζ υπήρχε και είναι καλό να υπάρχει για να μη γίνει ότι έγινε και στην υπόλοιπη ναυτιλία μας, οι Έλληνες εφοπλιστές να αλλάξουν απλώς σημαία στα καράβια τους και ξαφνικά να γεμίζουν με προσωπικό από την νοτιοανατολική Ασία, χωρίς να πληρώνουν κανένα φόρο, και φυσικά χωρίς να αποδίδουν τίποτα στα ελληνικά ταμεία αφού ακόμα και τους Έλληνες αξιωματικούς θα τους έχουν ανασφάλιστους.
Αυτό είναι που φωνάζουν τα σωματεία των ναυτικών. Και είναι λάθος ότι φωνάζουν επειδή είναι με το ΠΑ.ΜΕ και έχουν μικροκομματικές σκοπιμότητες. Το ΠΑ.ΜΕ ελέγχει μόνο τα 3 σωματεία από τα 10 πια (11 ήταν παλιότερα με των ασυρματιστών). Όμως είναι κοινή λογική πως αν αρθεί το καμποτάζ ακόμα και με την υποχρέωση του ελληνικού προσωπικού θα χάσουν πολλοί τη δουλειά τους και την ασφάλιση τους. Και στον αντίποδα τι λένε πως θα κερδίσουμε; Περισσότερη κίνηση στην ελληνική κρουαζιέρα. Όμως δεν είδα καμιά ουσιαστική έρευνα για το τι έσοδα αφήνουν τα ελληνικά κρουαζιερόπλοια στην ελληνική οικονομία και στην ανάπτυξη του τουρισμού. Μόνο λένε τι ποσοστό της κρουαζιέρας υπάρχει στην Αδριατική.
Μπορώ να πω με σιγουριά, ο πατέρας μου ήταν ναυτικός και είχε δουλέψει μια περίοδο σε κρουαζιερόπλοια πως η κρουαζιέρα δεν αφήνει έσοδα στους Έλληνες επιχειρηματίες πέρα από τους εφοπλιστές. Αν γίνει μια έρευνα το τι αφήνει ο κάθε τουρίστας από τα κρουαζιερόπλοια κατά μ.ο την ημέρα, μπορεί το ποσό αυτό να φτάνει και το υπέρογκο ποσό του 1€. Με στάσεις 3 ωρών^[1] που τα πλοίο κάνει στους περισσότερους προορισμούς και οργανωμένα τους μετακινούν στα αξιοθέατα, και τους επιστρέφουν να φάνε στο πλοίο, να τζογάρουν και να αγοράσουν από τα καταστήματα του πλοίου το μοναδικό μέρος που αφήνουν λεφτά σε στεριά οι τουρίστες της κρουαζιέρας είναι στα περίπτερα των μουσείων για νερό και καρποστάλ…
Αυτό που δε λέει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι τι έσοδα περιμένουμε από αυτή τη κίνηση. Και τι λεφτά θα χαθούν από την άρση. Το ότι ο ΣΕΤΕ αναφέρει κάτι χιλιάδες € από κύκλο εργασιών κάποιων κρουαζιερόπλοιων δε σημαίνει πως αυτά τα λεφτά θα μπουν στα ελληνικά ταμεία. Ο ΣΕΤΕ ελέγχεται από μεγάλους επιχειρηματίες που αυτοί πράγματι κερδίζουν από την άρση του καμποτάζ (μείωση φορολογίας αλλάζοντας σημαία, φθηνό ευέλικτο προσωπικό από άλλες χώρες, κέρδη από τις μετακινήσεις με τις πανάκριβες άδειες πούλμαν).Όμως τι γίνεται με τους μικρούς επιχειρηματίες και τι γίνεται με το σύνολο. Δεν νομίζω πως η έρευνα που επικαλούνται έχει τρέξει κάποιο μοντέλο εσόδων εξόδων ώστε να πείσουν τον κόσμο. Το μόνο που κάνει είναι να επικαλούνται την ανάγκη για την αύξηση του τουρισμού χωρίς όμως να λένε πως θα μειώσουν τα έσοδα.
Όμως γιατί να κάνουν κάτι τέτοιο; Ας αγνοήσουμε πως οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης είναι υπεύθυνες για πολλά από τα δεινά της χώρας με τα σφάλματα τους – όσο και αν προσπαθούν να ρίξουν τις ευθύνες στους συνδικαλιστές, αφού οι ίδιες έπαιρναν τις αποφάσεις- και να δούμε τα παραδείγματα των υπόλοιπων χωρών όπου πήγε το ΔΝΤ. Όσο και αν θέλουν να το αποκρύψουν, όλες οι μεγάλες οικονομίες παγκοσμίως αναπτύχθηκαν σε συνθήκες υψηλού προστατευτισμού και ανοίχτηκαν όταν πια έπρεπε να βρουν νέες αγορές να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Το ΔΝΤ αυτό ακριβώς κάνει, υποχρεώνει τις λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες να παραδώσουν τον εθνικό τους πλούτο στο ξένο κεφάλαιο και τις αγορές και να άρει όποιους περιορισμούς. Δεν ξέρω αν είναι μέσα στο μνημόνιο η κατάργηση του καμποτάζ αλλά σίγουρα είναι από τις κινήσεις που απαιτήθηκαν για να δοθούν τα χρήματα.
Και ίσως κάποιοι να πουν αν αναπτυχθεί η κρουαζιέρα στην Ελλάδα και οι ελληνικές εταιρείες θα έχουν περισσότερους πελάτες και περισσότερους εργαζόμενους. Όμως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να σταθεί γιατί στην πραγματικότητα είναι αθέμιτος ανταγωνισμός όταν έχεις από τη μια εργαζόμενους ανασφάλιστους και με μισθούς Ουκρανίας και από την άλλη έχεις ναι μεν υψηλά καταρτισμένους εργαζόμενους αλλά με πολύ υψηλό κόστος. Άρα όσοι τώρα κλαίνε για διαφυγόντα κέρδη του τουρισμού ας μελετήσουν τι κέρδη φέρνει η κρουαζιέρα από τα πλοία της Ε.Ε και μετά να πουν να ανοίξει εντελώς…

[1] παράδειγμα κρουαζιέρας που δεν διαφέρει σχεδόν σε τίποτα από τις κρουαζιέρες που είχα κάνει το 92-94 και πραγματικά θυμάμαι πως μόνο στην Τουρκία ήμαστε ελεύθεροι να βγούμε πολλές ώρες επειδή κιόλας κόστιζε λιγότερο η διανυκτέρευση στην Πόλη για τον πλοιοκτήτη

Σιγά σιγά το πολιτικό blog μπαίνει ξανά σε μια σειρά και έτσι αντίστοιχα και το πολιτικό vidcast επιστρέφει με μια ξεχωριστή συνέντευξη. Στο 18ο έκτακτο επεισόδιο φιλοξενήσαμε τον Στέλιο Κούλογλου σε μια συνέντευξη που μας μίλησε για τη δημοσιογραφία και πως είναι να είσαι πολεμικός ανταποκριτής, την τηλεόραση, την άποψη του για τη σημερινή κατάσταση στη “Νέα Ευρώπη” το διαδίκτυο και φυσικά το TV χωρίς σύνορα. Φυσικά για άλλη μια φορά αρωγός στη προσπάθεια μας είναι το zoo.gr το οποίο μας παρείχε το στούντιο, τον σκηνοθέτη του Ηλία Λειβαδάρα (ο οποίος έκανε και το εκπληκτικό μοντάζ που βλέπετε) και την ειδική στα special effects και γραφικά Αλεξάνδρα Μαξούρα. Η συνέντευξη μπορείτε να την δείτε παρακάτω όμως σύντομα θα ανέβει και σε μορφή για download.

updated: Η συνέντευξη σε μορφή avi (xvid 131 mb)

Ένας οδηγός λεωφορείου που προσπέρασε την στάση μας, μια υπάλληλος στην εφορία που καπνίζει επιδεικτικά με το ένα χέρι και με το άλλο λέει πως πληκτρολογεί, ένας ταμίας στον ΟΣΕ που υπομονετικά περιμένει μέχρι να αποφασίσει ποια μέρα θα ταξιδέψει ο μπροστά ενώ το τραίνο μας φεύγει σε 1 λεπτό, και πολλές άλλες ιστορίες καθημερινής παράνοιας που ο καθένας μας έχει ζήσει στις συναναστροφές του με τις κρατικές υπηρεσίες είναι αυτές που μας κάνουν να πούμε “ας τα ιδιωτικοποιήσουν όλα“.
Όμως είναι αυτή η αδιαφορία των κρατικών υπαλλήλων τυχαία; Φταίει η μονιμότητα για αυτή την αδιαφορία; Ή μήπως είναι πολιτική που ασκείται εσκεμμένα από το όλο σύστημα για την αυτοσυντήρηση του;
Όμως και από την άλλη όποτε ακούω κάποιον να ζητάει την άρση της μονιμότητας για τους δημοσίους υπαλλήλους μου σηκώνεται η τρίχα μόνο με το που θα σκεφτώ τι πρόκειται να γίνει με την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου.
Όσο και αν φαίνεται οξύμωρο η μη μονιμότητα υπάρχει και είναι περισσότερο προβληματική από τη μονιμότητα. Υπάρχει σε ένα τομέα του κρατικού μηχανισμού, την αυτοδιοίκηση, και δεν έχω παρατηρήσει καμιά διαφορά στην νοοτροπία των υπαλλήλων του δήμου. Η μόνη διαφορά είναι πως κάθε δημοτική αρχή όταν αλλάξει χρώμα (πράσινο ή μπλε) απολύει τους παλιούς αργόσχολους και προσλαμβάνει τα δικά τους παιδιά,όπως δήλωσε και ο κ. Νάκος γιατί είναι τα καλύτερα. Δεν νομίζω πως όσοι ζητούν την άρση της μονιμότητας απαιτούν κάτι τέτοιο.
Άρα μήπως να ιδιωτικοποιήσουμε κάθε υπηρεσία; Μα και πάλι δεν έχει συναντήσει αδιάφορους σε ιδιωτική υπηρεσία; Και φυσικά είναι θέμα στρατηγικής για την ιδιωτική εταιρεία. Ποιος χρήστης εναλλακτικού παρόχου τηλεφωνίας και ίντερνετ δεν κάλεσε τη γραμμή εξυπηρέτησης και η κοπελιά στο τηλέφωνο του μιλούσε από τη μία ευγενικά αλλά χωρίς να ιδρώνει το αυτί της με το πρόβλημα του; Όμως εκεί είναι θέμα στρατηγικής επιλογής της εταιρείας. Να επενδύει πολλά χρήματα στην διαφήμιση του προϊόντος και όχι στις υποδομές. Άρα η εξυπηρέτηση πελατών ΠΡΕΠΕΙ να είναι “χαλαρή” με τα προβλήματα, να απαντά πως “θα το δούμε” και τίποτα να μην γίνεται..
Άρα το ίδιο πρέπει να αναρωτηθούμε και για το κράτος. Έχει μήπως από θέμα σχεδίου τους κρατικούς υπαλλήλους “χαλαρούς”. Αν θα δούμε ως τώρα όλες τις κινήσεις των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης είναι σαν να προσπαθούν να απαξιώσουν με κάθε τρόπο στα μάτια του κόσμου κάθε τι δημόσιο και να τον ωθήσουν στο να πει “Πουλήστε τα όλα”.
Και φυσικά οι διοικούντες σε αυτό το σύστημα κερδίζουν διπλά. Από τη μία “βολεύουν” και παραγεμίζουν δημόσιες υπηρεσίες με άτομα που που έχουν στο νου τους πως θα μπουν στο δημόσιο και δεν θα δουλέψουν γιατί οι βουλευτές δεν θέλουν να τους στεναχωρήσουν και από την άλλη όταν συμμετέχουν στις αποφάσεις πώλησης κερδίζουν από μίζες και άλλου είδους παράπλευρες δωρεές προς offshore εταιρείες τους…
Και πιο είναι το αποτέλεσμα; Αυτές οι υπηρεσίες που έπρεπε να προσφέρονται πολύ φθηνά και να είναι δημόσιο αγαθό, μετατρέπονται τελικά σε υπηρεσίες που χρυσοπληρώνουμε και οι μόνοι κερδισμένοι είναι τελικά κάποιοι ιδιώτες που στήνουν αργά ή γρήγορα ολιγοπώλια….
Άρα αντί για να ζητούμε την ιδιωτικοποίηση μήπως θα έπρεπε να απαιτήσουμε οι υπηρεσίες και οι κρατικοί υπάλληλοι να μην είναι δημόσιοι μόνο κατά όνομα αλλά και πρακτικά; Να απαιτήσουμε να υπάρχουν οικονομικές ποινές για υπαλλήλους που πάνε στη δουλειά τους για να ξεκουραστούν από την καταπίεση της οικίας τους;
Και για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει όλοι να απαιτήσουμε κάτι τέτοιο. Και τότε ο φόβος της δυσαρέσκειας της δικιάς μας θα οδηγήσει να έχουμε ένα μέρος της διοίκησης από κάθε υπηρεσία. Θα μετατραπούν από κρατικές υπηρεσίες σε πραγματικά δημόσιες. Και μόνο τότε θα μπορούμε να έχουμε και φθηνές υπηρεσίες και παραγόμενο έργο και την υπεραξία να την καρπώνεται το ελληνικό δημόσιο και όχι η τσέπη κάποιων μετόχων…

photo by foxxyz

Χθες ξεκίνησαν κανονικά οι διαδικασίες για τη σοσιαλιστική διεθνή. Τις διαδικασίες άνοιξε ο πρόεδρος της Γιώργος Παπανδρέου. Κάλεσε να χαιρετήσουν ο υπουργός τουρισμού και ο νομάρχης Αθηνών που ήταν οι κεντρικοί χορηγοί μίλησαν κυρίως για τη κλιματική αλλαγή.
Από τις ομιλίες μου έκανε εντύπωση του Μιχάλη Σγουρού που μου σηκώθηκε η τρίχα όταν διάβασα πως πια δε γίνονται επαναστάσεις στη κοινωνία αλλά μόνο επιστημονικές. Όποιος γνωρίζει ιστορία των επιστημών ξέρει πως πάντοτε οι επαναστάσεις συνοδεύονταν με κοινωνικές επαναστάσεις. Για αυτό υπάρχουν πολλοί λόγοι αλλά σίγουρα δεν μπορείς να λές πως τελείωσαν οι “κοινωνικές” επαναστάσεις…
Η ομιλία του υπουργού τουρισμού ήταν αδιάφορη και το μόνο που θα μπορούσαμε να κάνουμε αναφορά είναι το stand του υπουργείου τουρισμού που κάποιος το έγραψε ” MunipalicityMinistry of Toyrism” λες και είναι υπουργείο παιδιαρίσματος….
Στην ομιλία του ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε για τον άλλο δρόμο που μπορεί να προσφέρουν οι σοσιαλιστές και για τον άνισο καταμερισμό του πλούτου. Τον έχουμε ακούσει πολλές φορές και συμφωνούν πολλοί με αυτά που είπε αλλά αναρωτιέμαι πόσοι από τους σοσιαλοδημοκράτες που βρίσκονται εδώ το πέτυχαν. Και αυτό μου ήρθε γιατί λίγο αργότερα στην τοποθέτηση του ο Βέλγος πρόεδρος του κόμματος είπε πως είναι τα τελευταία 20 χρόνια στη κυβέρνηση χωρίς να είναι ποτέ αντιπολίτευση. Και όμως δε νομίζω πως τα έχουν πετύχει στο Βέλγιο αυτά…
Ο Λουίς Αγιάλα (γ.γ της Διεθνούς) ανέφερε πως το 30% των εκπομπών παράγονται από τις ΕΠΑ και μπορεί να έχουμε όλοι ευθύνες αλλά κάποιοι έχουμε παραπάνω και αν τελικά δεν πάψουν αυτού του είδους ανάπτυξη τότε αύριο θα σταματήσουμε τι μικρές χώρες να αναπτυχθούν. Και τότε θα είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα.
Αυτό που μου κάνει αρνητική εντύπωση πως δεν υπάρχουν ερωτήσεις και έτσι δεν υπάρχουν αντιπαραθέσεις και έτσι παραξενεύτηκα που κάποιος μίλησε για “δέσμευση” των αερίων θερμοκηπίου που είναι περισσότερο μύθος παρά βιώσιμη λύση… Σήμερα είπαν πως θα κάνουν και διάλογο και περιμένω να δω τι θα πουν…
Το μεσημέρι ήταν το πιο ενδιαφέρον από ότι φαίνεται του συνεδρίου η ομιλία του Τζέρεμυ Ριφκινκ που μάλλον θα γίνει ξεχωριστό άρθρο.
Στη συνέχεια για από τις τοποθετήσεις ήταν πράγματι η πιο σοβαρή τοποθέτηση που δείχνει την υποκρισία των “οικολόγων” ανθρώπων που μιλούν για την “καταστροφική” Ινδία από τον αντιπρόσωπο της Ινδίας. Ο άνθρωπος είπε “πριν μας ζητούσατε να αναπτυχθούμε όπως εσείς για να λύσουμε τα προβλήματα της διατροφής μας και τώρα που το κάνουμε μας κατηγορείτε για οικολογική καταστροφή. Και δήλωσε πως μιλάτε για οικολογική καταστροφή όταν 40% του πληθυσμού μας δεν γνωρίζει καν τι είναι το air-condition, και το 20% δεν έχει καν ηλεκτρικό. Ανέφερε κάποια νούμερα που δείχνουν το μέγεθος της υποκρισίας αφού η κατά κεφαλή χρήση βενζίνης στην Ινδία είναι 1000 gallons per year όταν στις ΕΠΑ είναι 18000 gallons per year. Άρα ανέφερε πως χωρίς να αναπτυχθούν και χωρίς εναλλακτικές λύσεις δεν μπορούν παρά να χρησιμοποιούν και άνθρακα και πετρέλαιο και πυρηνική ενέργεια και γενικότερα ότι θα τους δώσει ανάπτυξη. Αν θέλει ο δυτικός να μας δώσει εναλλακτικές λύσεις και να μας χρηματοδοτήσει τότε μόνο μπορεί να μιλάει για καταστροφή από την Ινδία.
Εν ολίγοις αυτά ήταν τα πιο σημαντικά σημεία αλλά μου φαίνονται διαπιστώσεις χωρίς τελικά προγραμματισμό. Δηλαδή τι κάνουμε δεν βλέπω να προχωρά σαν συζήτηση.
Τις ενημερώσεις και τις σημειώσεις μου για τη σημερινή μέρα τις έχω δημοσιεύσει στο twitter και σήμερα είναι η τελευταία μέρα που παρακολουθώ το συνέδριο αφού αύριο ταξιδεύω για το κύπελλο Ελλάδος στη Χαλκιδική(σκάκι). Αρκετές φωτογραφίες έχω ανεβάσει στο flickr.
updated 6/7/2008

Έχουμε υπουργό Ανάπτυξης που είναι ανίκανος να αναπτύξει την Ελλάδα έχοντας το management από μια κερδοφόρα επιχείρηση που κυριαρχεί στα Βαλκάνια.
Έχουμε υπουργό Παιδείας που είναι ανίκανος να αναπτύξει την δημόσια δωρεάν παιδεία και ζητά να φέρει ιδιώτες για να το πετύχουν για την ιδιωτική.
Έχουμε υπουργό Περιβάλλοντος και Χωροταξίας που χτίζει χωρίς άδεια
Είχαμε υπουργό Απασχόλησης & Κοινωνικής Προστασίας που “προστατεύει” αλλοδαπούς εργαζόμενους μη ασφαλίζοντας τους.
Και όλοι αυτοί τελικά αυτό που μας λένε είναι πως δεν μπορούν να κάνουν κάτι καλύτερο για το κράτος παρά να το αφήσουν ελεύθερο στην ασυδοσία της αγοράς. Ο ΟΤΕ πωλείται γιατί όπως αναφέρουν το γερμανικό μάνατζμεντ θα βοηθήσει τον ΟΤΕ. Μήπως και το ελληνικό κράτος θα το βοηθήσει το γερμανικό μάνατζμεντ; Να τους το δώσουμε γιατί και ο Έλληνας θέλει το Γερμανό του;

Συζητώντας με έναν φίλο συνειδητοποίησα το εξής “τραγικό” της ελληνικής πραγματικότητας. Ενώ απαγορεύεται ο πρόεδρος της Δημοκρατίας να κρατήσει το αξίωμα του για περισσότερες από δύο θητείες αντίθετα για τον πρωθυπουργό δεν υπάρχει τέτοιος περιορισμός. Υποθέτω πως αυτός ο περιορισμός όπως και σε άλλα κράτη ισχύει να αποφευχθούν “μοναρχικές δημοκρατίες”. Βλέπω κιόλας πως σε περιπτώσεις που ένας αρχηγός κράτους προσπαθεί να αλλάξει αυτόν τον περιορισμό η διεθνή κοινή γνώμη τον κατηγορεί για μονάρχη ή ακόμα και δικτάτορα (βλ. Ρωσία,Βενεζουέλα).
Και όμως στην γενέτειρα της δημοκρατίας, ο αρχηγός κράτους, αυτός που “έχει” τα ινία της χώρας μπορεί να κυβερνά, όσες θητείες θέλει. Εν αντιθέσει με τον πρόεδρο. Αν θεωρούμε πως δεν μας χρειάζεται αυτός ο περιορισμός γιατί τον έχουμε για τον πρόεδρο της δημοκρατίας; Μπορεί να μην με ενοχλεί να έχουμε τον ίδιο πρωθυπουργό για πολλές συνεχόμενες θητείες αν έτσι επιλέγει ο λαός, όμως θεωρώ πως θα ήταν πολύ χρήσιμο να υπάρχει τέτοιος περιορισμός. Νομίζω πως ένας από τους λόγους που προκηρύσσονται εκλογές στην Ελλάδα οποτεδήποτε αποφασίσει ο πρωθυπουργός, χωρίς να νιώθει την υποχρέωση ή και την ανάγκη να εξαντλήσει την θητεία του, είναι πως ξέρει πως υπάρχουν στιγμές πριν την εξάντληση της θητείας του, που εκμεταλλευόμενος τη θέση του, μπορεί να επανεκλεγεί. Όμως αν θα ήταν περιορισμένες οι θητείες θεωρώ πως τελικά δεν θα ήμαστε τόσο συχνά έρμαια σκοπιμοτήτων αλλά κάποιοι θα προσπαθούσαν παραπάνω να παράγουν έργο αντί να προσπαθούν να παρατείνουν την θητεία τους χωρίς έργο και λάθη.
Άρα τελικά μήπως τελικά να το σκεφτόμασταν,να απολύουμε τους πρωθυπουργούς μας;

φωτογραφία από victor_nuno

Υπόθεση Ζαχόπουλου. Ροζ DVD; κατάχρηση δημοσίου χρήματος ή υπόθεση εκβιασμού…;
Όπως και να έχει ξεχάστηκε το θέμα Μαγγίνα και οι ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις… Δεν θεωρώ πως είναι θέμα ήσσονος σημασίας το θέμα Ζαχόπουλου αλλά όχι τόσο σημαντικό όσο το ασφαλιστικό και οι “μεταρρυθμίσεις” που ετοιμάζονται. Και νομίζω πως οι αποκαλύψεις για το θέμα του Ζαχόπουλου αν δεν έγιναν εσκεμμένα από κάποιους που είχαν καιρό πρόσβαση στο ζήτημα, σίγουρα κάποιοι κερδίζουν από αυτήν την υπόθεση και την αποσιώπηση του ασφαλιστικού…
photo via macinate

Πριν μερικές εβδομάδες ο καυστικός πιτσιρίκος έδινε λύση στο πρόβλημα των πυρκαγιών στην Ελλάδα με την κατάργηση των εκλογών. Όταν το διάβασα γέλασα λίγο και είχα αναρωτηθεί τελικά πως και δεν σκέφθηκε κανείς μέχρι τώρα να πει πως τα καίει η αξιωματική αντιπολίτευση τα δάση…Είναι τόσο γελοία η αντιπαράθεση σε θέματα παρασκηνίου μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων που το περίμενα καιρό. Σε κάποιες συζητήσεις που έκανα το έλεγα για πλάκα πως αφού αποφεύγουν την συζήτηση επί των πολιτικών ευθυνών πως δεν έχουν βρεθεί κάποιοι να πουν ότι λένε οι ακροδεξιοί περί γκρίζων λύκων… Και δυστυχώς αντί η ΝΔ να αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες τώρα που η συζήτηση μεταφέρεται στο τραπέζι της δημόσιας διακυβέρνησης —μακριά από λασπολογίες, προβοκάτσιες και άλλες παρασκηνιολογίες που αυτές είναι η κύρια αιτία για το “Όλοι ίδιοι είναι”—έρχεται ένας Γιακουμάτος και γυρίζει τη συζήτηση πάλι σε επίπεδο συνομωσιολογίας και σεναρίων επιστημονικής φαντασίας. Νομίζω πως θα συμφωνήσω με τη δήλωση του κ Πρωτόπαππα στο βίντεο που ακολουθεί…

Φυσικά και δεν είναι ρίψασπις ο Βύρωνας Πολύδωρας. Στηρίζει την παράταξη του μέχρι τέλους. Γιατί είναι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής που έχει αυτή την πολιτική και όπως έχω ξαναπεί, δεν θέλει να κάψει και άλλον υπουργό.Αυτή είναι μια διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΠαΣοΚ. Η πρώτη δεν καίει τους πολιτικούς της και αφήνει έναν υπουργό συνέχεια στη θέση να πάρει όλο το πολιτικό κόστος ενώ το ΠαΣοΚ έκανε συχνούς ανασχηματισμούς ώστε να μοιράζεται το πολιτικό κόστος… Φυσικά πως και στις 2 περιπτώσεις τις πολιτικές ευθύνες τις αποποιούνται οι υπουργοί δεν είναι διαφορά αλλά ο κόσμος δεν θέλει να υπάρχουν οξείες διαφορές… Γιατί αλλιώς δεν εξηγείται πως πάνω από το 85% στηρίζει τέτοιες κυβερνήσεις.

Για δείτε και τον υπουργό να δηλώνει “Δεν είμαι Ρίψασπις”

Το βίντεο το βρήκα στο sync.gr στη νέα πολύ ωραία υπηρεσία που δείχνει τα πιο πολυπαιγμένα youtube videos. Τα παιδιά από το sync συνεχίζουν να μας εντυπωσιάζουν.

Και πρώτος το δημοσίευσε ο αντι-ΝΔ-ους