Καταρχήν ήθελα να γράψω κάτι για την καλή χρονιά αλλά αυτό δεν ήταν τόσο εύκολο όταν κανείς διαβάζει για χιλιάδες νεκρούς και πόσους τραυματίες. Μήπως να έγραφα για αυτούς; Αλλά και πάλι δεν ήταν εύκολο. Τι να γράψεις για έναν λαό που τραβά τα πάνδεινα από κάποιον λαό που ταλαιπωρήθηκε στον Β’ παγκόσμιο όσο κανένας άλλος.Τι να γράψεις για ένα λαό που η νέα τάξη πραγμάτων τον έχει κάνει κυριάρχο,περιούσιο και ταυτόχρονα τρομοκρατημένο και καταπιεστή. Η Νέα τάξη Πραγμάτων όχι όπως την φαντάζονται κάποιοι συνωμοσιολόγοι, κρυμμένη πίσω από μυστικές συμφωνίες εκβιάζοντας και κινώντας τα νήματα κρυφά, αλλά όσο πιο ξεδιάντροπη από όσο μια άρχουσα τάξη υπήρξε. Ποτέ ως τώρα το μεγάλο κεφάλαιο δεν ήταν τόσο αδίστακτο ώστε να σκοτώνει φανερά και χωρίς ηθικό ενδοιασμό και κανείς να μην αντιδρά. Το Ισραήλ αυτή τη στιγμή ελέγχει τη μεγαλύτερη υπερδύναμη του κόσμου και ο υπόλοιπος κόσμος κάθεται και κοιτά. Και όλα αυτά όχι γιατί υπάρχουν συμφωνίες κάτω από το τραπέζι αλλά φανερά αυτή τη στιγμή το μεγάλο κεφάλαιο και όσους εξαρτώνται από αυτό τους συμφέρει αυτή η διαμάχη να συνεχίζεται…
Ο κόσμος προετοιμάζεται για τον Γ’ παγκόσμιο και η κρίση φεύγει…
Και σε όλα αυτά οι “ηγέτες” φαίνονται τόσο μικροί. Συνέχεια »
Σαν σήμερα πριν 56 χρόνια προδότες του ελληνικού λαού, δοσίλογοι “εθνικόφρονες” στρατιωτικοί και κυβερνητικοί δολοφονούσαν μετά από μια δίκη παρωδία το Νίκο Μπελογιάννη και τους συντρόφους του. Ο άνθρωπος με το κόκκινο γαρύφαλλο. Αυτός ο άνθρωπος που στάθηκε ήρωας απέναντι στους αμερικανόδουλους στρατοδίκες. Τους προδότες του ελληνικού έθνους, που το αντικομουνιστικό τους μένος έφερε στην Ελλάδα τα πάνδεινα. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε πως ένας από αυτούς ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Ο μετέπειτα δικτάτορας της Ελλάδος που αποδεδειγμένα πια, ήταν φερέφωνο της αμερικάνικης κυβέρνησης. Δεν ζήτησε άνευ λόγου πρόσφατα ο Μπιλ Κλίντον συγγνώμη για τη στήριξη στη χούντα. Αυτοί οι προδότες καταδίκασαν για προδοσία έναν ήρωα πατριώτη. Που στάθηκε απέναντι στα ξένα συμφέροντα,γερμανικά ή υπερατλαντικά. Συνέχεια »
Χθες βρέθηκα σε ένα πάρκο το οποίο είναι αφιερωμένο στους πεσόντες για την πατρίδα. Δεν ξέρω αλλά είναι η εικόνα τόσο μνημάτων -ειδικά παιδιών που πέθαναν μόλις 5 χρονών, πριν ακόμα αρχίσουν να μπορούν να καταλαβαίνουν τον κόσμο- μπορώ να πω πως με πάγωσε. Δεν βρίσκονται μόνο οι πεσόντες στο Ναγκόρνο Καραμπάχ αλλά και όσοι πέθαναν στον Μαύρο Γενάρη. Στις 20 Ιανουαρίου του 1990 η τυφλή χρήση βίας σε αθώους πολίτες από τον κόκκινο στρατό είχε πάρα πολλά θύματα. Σε μια προσπάθεια να κρατήσει στην ένωση ο Γκορμπατσιόφ την δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν είχε κηρύξει την πόλη σε κατάσταση έκτακτου ανάγκης.Αφορμή ήταν επιθέσεις σε Αρμένιους σε μια εποχή που οι εθνικιστικές φωνές όλο και δυνάμωναν,στη Σοβιετική Ένωση ήταν σε σήψη.Κρατικά έγγραφα που αποκαλύφθηκαν μετά έδειξαν πως ήταν ήδη προγραμματισμένο. Μερικά χρόνια μετά ο Γκορμπατσώφ ζήτησε συγγνώμη από τον λαό του Αζερμπαϊτζάν αφού παραδέχθηκε τον χαρακτηρισμό της κατάστασης έκτακτου ανάγκης στο Μπακού ως το μεγαλύτερο πολιτικό του λάθος.
Δείτε κάποιες εικόνες από ένα πάρκο που μέχρι πριν 15 χρόνια θα μπορούσαμε να πούμε πως ήταν ο Λυκαβηττός του Μπακού. Όμως τώρα έχει μετατραπεί σε ένα πάρκο μνημάτων. Συνέχεια »
Η παραπάνω φωτογραφία είναι από το μετρό στο Μπακού. Απεικονίζει τον Αλέξανδρο(Εσκεντάρ) να πλησιάζει μια αρχαία Αζέρα Βασίλισσα, τη Νουσάμπα στα Αζέρικα . Επειδή είναι στον σταθμό “Νιζάμι” που είναι αφιερωμένο στον πρώτο λόγιο της νεώτερης λογοτεχνίας του Αζερμπαϊτζάν, Νιζάμι (1141 – 1209), δεν ξέρω αν αναφέρεται σε κάποια από τις γυναίκες του Αλέξανδρου ή αν είναι ένας μύθος από το βιβλίο του Νιζάμι για τον Αλέξανδρο, που είναι ένα μείγμα από πραγματικά γεγονότα,μύθους για τον Αλέξανδρο από το κοράνι, και τον ιστορίες από τον Ψευδοκαλλισθένη.
Πάντως αυτό που μου πέρασε από το μυαλό είναι πως τόσοι λαοί θα μπορούσαν να πουν πως είναι οι απόγονοι Ελλήνων. Και όλοι το υπερηφανεύονται πως πέρασε ο Αλέξανδρος από τη χώρα τους. Είναι γελοίο με το πέρασμα των αιώνων να λέμε πως οι Έλληνες είμαστε γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων. Ειδικά μετά από τόσα χρόνια που η Ελλάδα ήταν υπό την κατοχή των Ρωμαίων-Βυζαντινών και των Τούρκων.
Τι όμως μαθαίνουμε και δεν του δίνουμε σημασία; Συνέχεια »
Feed