photo by alex_maris

Ιστορικά ο ρόλος των μυστικών δυνάμεων και της εξωτερικής πολιτικής κάτω από το τραπέζι ήταν πάντοτε αμφιλεγόμενος και ύποπτος. Μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης μυστικότητας άλλες φορές αποφεύγουν τα χειρότερα και άλλες φορές προκαλούν προβοκάτσιες για να εξυπηρετήσουν διάφορα συμφέροντα. Και όλα αυτά κάτω από την κάλυψη της”εθνικής ασφάλειας” που δεν επιτρέπει την αποκάλυψη παραπάνω στοιχείων από ότι θεωρείται αρκετά αναγκαίο. Κάτω από αυτές τις συνθήκες θεωρώ ανόητο κάποιος να θεωρεί αξιόπιστα έγγραφα κάποια “ντοκουμέντα” που οι μυστικές υπηρεσίες επέλεξαν να αποκαλύψουν μέσω κάποιας εφημερίδας. Και ίσως για τον αστικό τύπο αυτό να είναι λογικό μια και εξυπηρετούνται πολλές φορές τα συμφέροντα του ενός ή του άλλου εκδότη αλλά για μια εφημερίδα που θέλει να ονομάζεται της ανεξάρτητης αριστεράς το να το έχει θέμα στο πρωτοσέλιδο “έγγραφο” που αποκαλύπτει μια μυστική υπηρεσία μου φαίνεται το λιγότερο αφελές. Γιατί μπορεί στη συγκεκριμένη φάση μπορεί το έγγραφο να αναφέρεται σε πολιτικό εχθρό της αριστεράς αλλά τι θα γινόταν αν ξαφνικά “αποκάλυπταν” ένα έγγραφο που η αριστερά εμπλεκόταν με την Τουρκία εκείνη την εποχή. Θα ήταν προβοκάτσια ή όχι; Άρα μάλλον οφείλουμε να είμαστε πιο προσεκτικοί με έγγραφα που ανακαλύπτονται ξαφνικά μετά από 40 και χρόνια…

Σιγά σιγά το πολιτικό blog μπαίνει ξανά σε μια σειρά και έτσι αντίστοιχα και το πολιτικό vidcast επιστρέφει με μια ξεχωριστή συνέντευξη. Στο 18ο έκτακτο επεισόδιο φιλοξενήσαμε τον Στέλιο Κούλογλου σε μια συνέντευξη που μας μίλησε για τη δημοσιογραφία και πως είναι να είσαι πολεμικός ανταποκριτής, την τηλεόραση, την άποψη του για τη σημερινή κατάσταση στη “Νέα Ευρώπη” το διαδίκτυο και φυσικά το TV χωρίς σύνορα. Φυσικά για άλλη μια φορά αρωγός στη προσπάθεια μας είναι το zoo.gr το οποίο μας παρείχε το στούντιο, τον σκηνοθέτη του Ηλία Λειβαδάρα (ο οποίος έκανε και το εκπληκτικό μοντάζ που βλέπετε) και την ειδική στα special effects και γραφικά Αλεξάνδρα Μαξούρα. Η συνέντευξη μπορείτε να την δείτε παρακάτω όμως σύντομα θα ανέβει και σε μορφή για download.

updated: Η συνέντευξη σε μορφή avi (xvid 131 mb)

Με 27 λεπτά αγορασμένου τηλεοπτικού χρόνου ο Μπάρακ Ομπάμα ασφαλίζει την “αλλαγή”. Πολλοί θα πουν πως καλά έκανε αφού απλοί πολίτες με τις συνδρομές τους του εξασφάλισαν μια πολύ καλή οικονομική δυνατότητα ώστε να μπορεί 2 μέρες πριν τις εκλογές να αγοράσει τόσο τηλεοπτικό χρόνο.
Κάποιοι εντυπωσιάστηκαν από τη συγκέντρωση χρημάτων από τους απλούς πολίτες και όχι από μεγάλους χρηματοδότες. Δεν ήταν κάτι το πρωτότυπο… Στην Ελλάδα το ΚΚΕ το εφαρμόζει πολλές δεκαετίες πριν τον Ομπάμα.
Παρόλα ταύτα δεν είδα εύκολα κανείς να δίνει συνδρομές εύκολα ούτε στο ΚΚΕ ούτε στα “μεγάλα” κόμματα. Αντίθετα ακόμα και τις συνδρομές των μελών και των φίλων του ΠαΣοΚ είδα πολλά “στελέχη” να τις πληρώνουν ώστε “οι δικοί τους” να μπορούν ψηφίσουν. Και όχι άδικα,αφού πόσο εύκολα σε μια τέτοια δύσκολη οικονομική κατάσταση να δώσει κάποιος έστω και 15€, και μάλιστα σε κάποιον που περιμένει να του δώσει αυτός, να του αλλάξει τη ζωή; Μάλλον απίθανο, όμως στις ΕΠΑ που οι χορηγοί δημοσιεύονται και φαίνεται μετά από που εξαρτώνται οι υποψήφιοι, ο πιο εύκολος τρόπος να κρύψεις τις μερικές επιχορηγήσεις των εκατομμυρίων δολαρίων είναι να τις μετατρέψεις σε εκατομμύρια “συνεισφορές” μερικών δολαρίων. Και φυσικά δεν μπορεί να υπάρχει απόδειξη για κάτι τέτοιο, αλλά όταν βλέπω τον άνθρωπο που ευαγγελίζεται την Αλλαγή να ξοδεύει τόσα εκατομμύρια εν καιρώ κρίσης για να εξασφαλίσει την αλλαγή της δικιάς του ζωής, μπαίνοντας στο λευκό οίκο, με κάνει ακόμα πιο επιφυλακτικό…Αναρωτιέμαι δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος να διαχειρισθεί τα λεφτά που του περίσσεψαν από την προεκλογική καμπάνια; Δεν μπορούσε να βοηθήσει τις οικογένειες των Αμερικανών που έχασαν τα σπίτια τους; Ή μήπως αυτό θα τον έκανε κομμουνιστή;

σκίτσο από τον Κώνσταντίνο Ρουγγέρη

Πριν λίγες εβδομάδες κάλεσε η υπουργός εξωτερικών κάποιους blogger για να μας ακούσει για διάφορα θέματα που μας απασχολούν. Κάποιοι μετέφεραν λάθος την εντύπωση πως μας κάλεσε εκεί για να μας ζητήσει την άποψη μας για το Μακεδονικό ζήτημα. Εκεί πήγε η συζήτηση αφού 2-3 άτομα μονοπώλησαν το χρόνο μιλώντας για αυτό το θέμα. Τα ΜΜΕ έκλεψαν το υλικό που δημοσιεύσαμε o Νίκος, ο Νίκος και γω όχι κάτω από κάποια άδεια απαγορευτική για χρήση αλλά άδεια Creative Commons, δηλαδή με αναφορά στη πηγή θα ήταν όλα οκ. Τελικά το αφήσαμε έτσι (αν και γω κρατώ κάποιες επιφυλάξεις). Και τελικά εκτός του ότι το έκλεψαν έγραψαν τα χειρότερα, και φαινόταν σε λίγες γραμμές γιατί γίνονταν τα πικρόχολα αυτά σχόλια. Γιατί λέει δεν είχε καλέσει τους διαπιστευμένους διπλωματικούς συντάκτες.
Τώρα πια ανακάλυψαν πως η υπουργός απαντά και στους επισκέπτες της ιστοσελίδας της χωρίς να χρειάζεται “οι δημοσιογράφοι” να της μεταφέρουν τα ερωτήματα των πολιτών. Λίγο αργά αφού ήδη πλησιάζει χρόνος από όταν η υπουργός ξεκίνησε το “ρωτήστε τη Ντόρα” κάτι όμως πια που τους έβγαλε την είδηση αλλά άρχισε να τους τρομάζει αφού βλέπουν να γίνονται άχρηστοι. Σε λίγο δεν θα χρειάζεται φιλτράρισμα ηλιθίων για το τι είναι αυτό που καίει τον κόσμο και τι όχι. Έτσι σαν ύστατη προσπάθεια αυτοσυντήρησης αντί να επιβραβεύσουν διαβάζουμε διάφορα φαιδρά στις χθεσινές φυλλάδες. Είδα χθες στον ΕΤ να γράφονται τα εξής:

Αντιμέτωπη με εξαιρετικά φιλικές απορίες, που συνήθως συνοδεύονταν και με εγκωμιαστικά σχόλια για την ίδια

Και πράγματι πολλές φορές έχω ακούσει τα σχόλια των επισκεπτών που είναι συνήθως φιλικοί προς την υπουργό αλλά οι ερωτήσεις είναι πολύ πιο αυστηρές από ότι των δημοσιογράφων. Μου θυμίζει το φωνάζει ο κλέφτης να ακούει ο νοικοκύρης.
Έτσι μετά από αυτό στην πιο “εξελιγμένη” για τα νέα μέσα εφημερίδα (που διαφήμιζε πως έχει blog των συντακτών) κοίταξα τι έγραψαν και άλλες εφημερίδες. Τελικά οι πιο γνωστές κινήθηκαν σε αυτά τα μοτίβα αν και πρέπει να παραδεχθώ πως η καθημερινή έχει σταθεί πράγματι η πιο αξιόπιστη εφημερίδα μην κάνοντας τέτοιου είδους αναφορά στο θέμα.

Ελευθεροτυπία 7/5/2008:

κ. Μπακογιάννη, παραποιώντας ανάλογες πρακτικές σε άλλα υπουργεία Εξωτερικών, που χρησιμοποιούν και την ηλεκτρονική επικοινωνία για την επανάληψη των ήδη γνωστοποιημένων επίσημων θέσεων των υπουργείων, κάνει κατάχρηση της προσωπικής ιστοσελίδας της πολιτικού Ντ. Μπακογιάννη (σ.σ. που είναι απολύτως νόμιμο δικαίωμα) την οποία έχει μετατρέψει σε ιστοσελίδα της υπουργού Εξωτερικών (!!!), περνώντας υπό μορφή “απαντήσεων ” τις απόψεις της για τη συνολική πολιτική!

Δηλαδή με λίγα λόγια η υπουργός δεν θα έπρεπε να ασχολείται με τον κόσμο αλλά να μένει κλεισμένη στο υπουργείο της και να μιλά με τους “διαπιστευμένους” δημοσιογράφους.
Περίπου τα ίδια και από το έθνος που έγραψε τα εξής

Απαντήσεις σε θέματα εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής έδωσε η υπουργός Εξωτερικών, Ντ. Μπακογιάννη, επιλέγοντας όχι τη συνήθη (και θεσμική) μέθοδο της συνέντευξης Τύπου, αλλά το «φιλικό περιβάλλον» (και ασφαλές από ενοχλητικές ερωτήσεις) της προσωπικής ιστοσελίδας της.

Ήθελα να ρωτήσω για ποιο λόγο τόσοι χιλιάδες μπλόγκερ συμμετείχαν στις συνεντεύξεις που έχουν γίνει στους πολιτικούς ή τόσος κόσμος μπαίνει στη διαδικασία να ρωτά απευθείας την υπουργό αν τελικά οι δημοσιογράφοι κάνουν αυστηρές ερωτήσεις; Ποιος ήταν αυτός που απέργησε πάνω στη συζήτηση για το ασφαλιστικό;
Καλά θα κάνουν να κατανοήσουν πως αν συνεχίσουν να κάνουν τέτοιου είδους ενημέρωση, όπως και στο εξωτερικό,έτσι και δω θα έρθει τελικά η στιγμή που η ενημέρωση θα γίνεται απευθείας από και προς τους πολίτες όπως έγινε και με το debate Χίλαρυ και Ομπάμα που οι δημοσιογράφοι δεν ρώτησαν τίποτα από αυτά που απασχολούσαν τον κόσμο και τελικά αναγκάστηκε ο Ομπάνα να στείλει απαντήσεις σε ερωτήσεις πολιτών αφού δεν του δόθηκε η ευκαιρία μέσα από το debate.

photo by Dora_Bakoyannis

Πριν 2 μήνες περίπου ήθελα να κάνω μια έρευνα έχοντας μια διαίσθηση πως το κύμα ανατιμήσεων που τα κανάλια με τη τρομολαγνεία τους καλλιεργούν δεν είναι παρά ακόμα μια αφορμή για να επιτρέψουν στα καρτέλ των πετρελαϊκών εταιριών στην Ελλάδα να αυξήσουν τιμές στα καύσιμα. Το συζήτησα με το Σωτήρη (πιο ειδικός από μένα) και συμφωνήσαμε πως ναι μεν το πετρέλαιο ακριβαίνει αλλά με βοήθεια του ισχυρού € δεν είναι οι αυξήσεις σε τέτοιο βαθμό που τα μέσα μαζικής παραπληροφόρησης παρουσιάζουν. Η αύξηση της τιμής σε δολάρια μπορεί απλώς και να συμβαίνει για να κρατηθεί σταθερή η τιμή σε €. Και όπως παρουσιάζει με στοιχεία μπορούμε να πούμε πως η τιμή είναι πολύ πιο χαμηλή από ότι ήταν σε πρόσφατες άλλες κρίσεις…
Αξίζει να το δείτε το άρθρο του Σωτήρη στο anamorfosis.net γιατί εξηγεί πολύ καλά γιατί όταν ακούμε για ανατιμήσεις πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι…

photo via oddsock

Πολλές φορές έχω γράψει πως το πιο σημαντικότερο μέρος του πολιτικού blog είναι τα σχόλια. Ένα από τα σημερινά σχόλια στο τελευταίο άρθρο μου θύμισε μια ιστορία που είπε ο Lessig στην ομιλία του στην Ελλάδα. Το σχόλιο του Vonmanstein

Αυτό που πρέπει να επιτευχθεί είναι η ενίσχυση της επιφυλακτικότητας απέναντι στα πεπραγμένα των δημοσιογράφων και η διύλιση των προπαγανδιστικών λόγων τους από τους αναγνώστες ώστε να βγάλει ένα πιο καθαρό συμπέρασμα

Θυμίζει πάρα πολύ μια συζήτηση που υποτίθεται πως έκανε ο Lessig με έναν σοβιετικό του συνάδελφο.συζητούσε και του είπε “Εσείς εδώ νομίζετε πως διαβάζετε New York Times και πως είναι η απόλυτη αλήθεια και αν κάποια φορά πεις κάτι που δεν αληθεύει δεν θα το μάθετε ποτέ. Εμείς όμως διαβάζαμε όλες της εφημερίδες για να ανακαλύψουμε την αλήθεια.”
Και πράγματι ακόμα και όταν μεταφέρονται ειδήσεις δεν υπάρχει αντικειμενική ενημέρωση. Άρα ο κόσμος θα πρέπει να ασχοληθεί περισσότερο σοβαρά με την έγκυρη πληροφόρηση του.Κάποιος μου έλεγε πως ο Ριζοσπάστης δεν είναι αντικειμενική ενημέρωση και του εξήγησα πως διαβάζω και Καθημερινή. Οι “αντικειμενικές” εφημερίδες ποτέ δεν γράφουν για εργατικά ατυχήματα, για οικονομικά σκάνδαλα του ομίλου της εφημερίδας και των συμφερόντων που στηρίζουν έτσι η μοναδική διαφορά που βλέπω στις εφημερίδες είναι η επιλογή της θεματολογίας. Στο Ριζοσπάστη στη μετά την πτώση ΕΣΣΔ δεν πρόκειται να διαβάσεις κάτι αναληθές αλλά γεγονότα. Επιλεγμένα σε σχέση με τον κόσμο που τον διαβάζει αλλά πραγματικά. Όμως δυστυχώς έχω δει πολλές φορές οι “αντικειμενικές” να καταγράφουν πολύ μικρότερα νούμερα για διαδηλώσεις και απεργίες για χάρη της “αντικειμενικότητας” μάλλον. Άρα πέρα από την έλλειψη σφαιρικής ενημέρωσης από κάποιες εφημερίδες μήπως να επανεξετάσουμε τον όρο αντικειμενικότητα για κάποιες εφημερίδες;
Επίσης σήμερα ανακάλυψα κιόλας πως έχουν εκλογές οι δημοσιογράφοι στον Άθλιο αν και από ότι μαθαίνω δεν απασχολεί τους περισσότερους αφού πρέπει να είσαι 3 ή 5 χρόνια μισθωτός δημοσιογράφος για να αποκτήσεις το δικαίωμα εγγραφής στο σωματείο! Αυτό και αν είναι ελιτισμός…

φωτογραφία από cathpain

Χθες βρέθηκα σε μια παρέα όπου ήταν μια δημοσιογράφος. Πολύ συμπαθής, ενδιαφέρουσα και “ψαγμένη” αλλά παρόλα ταύτα κατάφερα να γίνω αντιπαθής αφού δεν έκρυψα τα αισθήματα μου για το επάγγελμα της δημοσιογραφίας. Η κοπέλα υπερασπίσθηκε αυτό που αγαπά να κάνει. Είναι καταρχήν το δεύτερο άτομο (μετά την μητέρα μου) που γνωρίζω να παρατά το δημόσιο τομέα και τη μονιμότητα γιατί δεν άντεξε τους ρυθμούς του δημοσίου τομέα. Άρα ήταν λογικό να θεωρεί πως δεν είναι όλοι ίδιοι. Δεν είναι όλοι Θέμος,Μάκης, Πρετεντέρης αλλά και απλοί δημοσιογράφοι που είτε λόγω δεοντολογίας είτε λόγω τύχης δεν έχουν.
Όμως δεν με ενοχλούν τόσο πολύ οι μεγάλοι που είναι “πετυχημένοι” και βγάζουν λεφτά αλλά όλες αυτές οι πουλημένες πένες που γράφουν ότι τους ζητήσουν οι αρχισυντάκτες, σκύβουν το κεφάλι και προπαγανδίζουν τις απόψεις των αφεντικών τους είτε επώνυμα είτε ανώνυμα τις περισσότερες φορές. Όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι που όταν οι κατά δεκάδες χιλιάδες φοιτητές κατέβαιναν στο δρόμο, έγραφαν στις “αντικειμενικές” εφημερίδες πως ήταν μερικές χιλιάδες, που όταν ένας χώρος αντιδρά γράφουν για τα ρετιρέ και γενικότερα γράφουν οτιδήποτε ζητήσει η εργοδοσία για να μην χάσουν τη δουλειά τους αυτοί είναι οι πιο μισητοί.
Είναι όλοι αυτοί που στηρίζουν το σύστημα και που δεν αντιδρούν σε όλη αυτή την κατάσταση. Που δεν έχουν απεργήσει ποτέ για να έχουν το δικαίωμα της άποψης χωρίς το φόβο απόλυσης! Δεν έχουν αντιδράσει ποτέ στο να μην γράφονται άρθρα τα οποία να παραποιούν εν γνώσει τους την πραγματικότητα. Όσο όμως ο κλάδος αυτός συνεχίζει να σιωπά για κάτι τέτοιο,συνεχίζει να εκλέγει στα όργανα του, άτομα που δεν θέλουν να διεκδικήσουν τίποτα παραπάνω από όσα χρειάζεται για να τους φέρουν στα βουλευτικά έδρανα τόσο η λέξη δημοσιογράφος θα είναι ταυτόσημη με οτιδήποτε αρνητικό και σχεδόν ταυτόσημη με ότι πιο δύσοσμο και αηδιαστικό υπάρχει σαν επάγγελμα.

photo via tom.tziros

3 χρόνια έκλεισε ο πιτσιρίκος και ενώ δήλωσε πως σταματά τελικά θα έχουμε την ευκαιρία να τον ακούμε ραδιοφωνικά από τον ΣΚΑΙ 11-12 το πρώί. Ελπίζω να μην σταματήσει γιατί ακόμα και η παρθενική του εκπομπή ήταν πολύ καλή. Σατυρίζοντας ακόμα και το νέο του αφεντικό νομίζω πρόλαβε την κριτική που σίγουρα κάποιοι θα κάνουν για το συγκρότημα που έπιασε δουλειά. Συγχαρητήρια στο ΣΚΑΙ που πέρα από τη ελληνοφρένεια έδωσε βήμα σε ακόμα μία εναλλακτική φωνή.

Ο Αλέκος Αλαβάνος έχει δείξει πως το παιχνίδι μέσα στο κοινοβούλιο το έχει κερδίσει. Για την ακρίβεια το παιχνίδι του τηλεοπτικού χρόνου για το κοινοβούλιο. Αν διαβάζετε το blog “στης Βουλής τα έδρανα” θα μπορείτε να ανακαλύψετε πολύ καλά σημεία του κοινοβουλευτικού αγώνα των κομμάτων αλλά κατά τα άλλα η κάλυψη που δίνουν τα τηλεοπτικά δίκτυα θα συμφωνήσω με τον Παναγιώτη είναι σε επίπεδο κουτσομπολιού. Και αυτό το ξέρει πολύ καλά ο Αλέκος Αλαβάνος και κερδίζει κάθε φορά το ενδιαφέρον των τηλεοπτικών δελτίων με κινήσεις πυροτεχνήματα που ως τώρα του “έχουν βγει”. Πέρσι κανείς δεν ξέχασε τον χαρακτηρισμό του νονού για τον πρωθυπουργό που ακόμα και μήνες μετά ήταν θέμα συζητήσεων.
Όπως και πέρσι επίμονα κυνηγούσε τον πρωθυπουργό για τις απουσίες του από την βουλή έτσι και φέτος τον φέρνει αντιμέτωπο με την ,από τις λίγες φορές, σύσσωμη αντιπολίτευση. Απέναντι σε ένα δημοψήφισμα. Σε ένα δημοψήφισμα που θα δείξει πως τελικά πως μας κυβερνάει η μειοψηφία. Που θα δείξει πως ακόμα και αυτή η κυβέρνηση μειοψηφίας δεν έχει ούτε την στήριξη αυτών που την ψήφισαν λίγους μήνες πριν. Μπορεί το αίτημα αυτό να απορριφθεί αλλά νομίζω πως κατάφερε να πλήξει πολύ άσχημα την αξιοπιστία της κυβέρνησης.
Για την απαίτηση του δημοψηφίσματος υπάρχει η εξής σελίδα που μπορείτε να υπογράψετε αν και δεν ξέρω πόσο σημαντικά είναι αυτές οι ηλεκτρονικές συγκεντρώσεις υπογραφών.

Το συνέδριο του Πα.Σο.Κ έληξε. Δεν μπόρεσα να το παρακολουθήσω από κοντά παρόλο που ο Παναγιώτης με είχε καλέσει να δηλώσω συμμετοχή ως παρατηρητής. Είδα πως συμμετείχαν αρκετοί πολιτικοί blogger και όχι μόνο. H coolplatanos έχει κάνει ένα μάζεμα με το τι έγραψε ο κάθε blogger. Η αλήθεια είναι πως η κίνηση αυτή είναι αρκετά καλή γιατί είναι από τις λίγες φορές που έχουμε τόσο σύντομη ενημέρωση το τι ειπώθηκε μέσω του twitter,μέσω κάποιων post,φωτογραφικού υλικού που λόγω του μέσου δεν έχει περιορισμό σε σελίδες και περιμένω φυσικά και βίντεο που ήδη κάποιοι έχουν ανεβάσει. Θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν ενημέρωση από κάποιο ειδησεογραφικό πρακτορείο αλλά όμως δεν στερείται της προσωπικής άποψης των χρηστών. Και αυτό είναι το καλό, έχοντας σχεδόν κάποιους από κάθε πλευρά μπορείς τελικά να μάθεις τι έγινε χωρίς φίλτρα κάποιου εκδότη.

Ως προς το πολιτικό μέρος θέλω να πω πως έχω βαρεθεί πια το μονότονο αυτό της αλλαγής. Αλλαγή στην αλλαγή, (που όπως λέει και ο Τάσος μόνο ο Αλέφαντος έκανε!). Kενές αλλαγές χωρίς προοπτική.

Αρχίζουμε την ανατροπή από το ίδιο μας το Κίνημα. Για το Πολιτικό Συμβούλιο, θα προτείνω νέα πρόσωπα. Η ανανέωσή μας σε όλη την κλίμακα είναι απαραίτητη. Θα προτείνω πρόσωπα όλων των απόψεων, που έχουν και κοινωνικές, και πολιτικές εμπειρίες, αλλά ταυτόχρονα, θα προτείνω πρόσωπα που δεν υπηρέτησαν σε υπουργικές ή υφυπουργικές θέσεις. Ζητώ από σας, απ’ το Συνέδριο, να στηρίξει την απόφασή μου αυτή._{πηγή: rec-on}

Τόσα πειράματα χωρίς όμως ουσία, χωρίς να βλέπουμε τις ανάγκες της κοινωνίας. Δεν μιλάω για τις δημοσκοπήσεις που έχω καταθέσει και παλιότερα την άποψή μου για το πόσο εκτιμώ την εγκυρότητα τους αλλά την καθημερινή δράση με τον πολίτη. Αναζητά ο πολίτης διέξοδο που τελικά αδυνατεί το Πα.Σο.Κ να του δώσει. Και αρνείται τελικά το ΠΑ.ΣΟ.Κ να χαράξει νέα πολιτική πορεία. Μπορεί ο Τσίπρας να αποκτάει ρεύμα αλλά δεν είναι μόνο λόγω της νεότητας ώστε και το πολιτικό συμβούλιο του Πα.Σο.Κ μόνο ηλικιακά να ανανεωθεί αλλά και λόγω ότι χτυπά απλά θέματα που νοιάζουν τον πολίτη. Δεν είναι μόνο η ανεργία και η ακρίβεια αλλά και η καταστολή που βλέπει ο κόσμος. Και αυτά ακόμα δεν τα έχει στηλιτεύσει η αξιωματική αντιπολίτευση. Και δυστυχώς έχει και το κακό ιστορικό. Όμως σε όλα αυτά λύση θα ήταν διάλυση του ΠαΣοΚ σε κάτι άλλο. Αλλά αυτό για να γίνει πρέπει να συνειδητοποιήσουν κάποιοι πως το κίνημα πια δεν πείθει. Όταν τελικά αυτό γίνει θα είναι ήδη πολύ αργά. Βλέπω να γίνονται εκλογές με το Πα.Σο.Κ να βλέπει πως ο μόνος τρόπος για την εξουσία να είναι συνεργασία με την “δεξιά” και εκεί να αναρωτιέται ποιον δρόμο θα ακολουθήσει. Και αυτό γιατί ακόμα και σε αυτό το συνέδριο δεν είδα να χάραξε πορεία. Πορεία εξουσίας ή πορεία πάνω σε ξεκάθαρες αρχές;
Και φυσικά το πιο πιθανό είναι το πρώτο με σενάριο συνεργασίας με τη ΝΔ και τότε θα καταλήξει σε ακόμα πιο μακριά από τον κόσμο. Και όλα αυτά γιατί το Πα.Σο.Κ είναι κόμμα αλλήθωρο. Κοιτά και τα δύο ταυτόχρονα. Εξουσία (και με αθέμιτα μέσα,όπως η ΝΔ) και λαϊκή στήριξη. Όμως αργά η γρήγορα ο κόσμος καταλαβαίνει και τότε τιμωρεί…Άλλη μια ευκαιρία για ουσιαστική αλλαγή νομίζω πέρασε και φαίνεται πως χάθηκε.
photo via vrypan