Πολιτικό blog

Πάντοτε ήμουν υπέρ της ελεύθερης εισόδου στα πανεπιστήμια και ακόμα παραμένω σε αυτήν την άποψη. Όμως ακούγοντας τον τελευταίο καιρό πολλούς “μεταρρυθμιστές” να μιλούν για ελεύθερη πρόσβαση, για προκαταρκτικά έτη, για επιλογή από το τμήμα των φοιτητών που “αξίζουν” μου σηκώνεται η τρίχα όταν σκέφτομαι πως τελικά η ελεύθερη πρόσβαση στο πανεπιστήμιο το μόνο που θα φέρει είναι ακόμα περισσότερη ταξική κλιμάκωση στους μορφωμένους και στους μη. Το αγγλοσαξονικό σύστημα “Κατηγορείστε τους φοιτητές” έρχεται και θα σαρώσει ότι έχει απομείνει από αυτό που ονομάζουμε δωρεάν δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συνέχεια »

Παρακολουθώντας την Τετάρτη το διαλόγο του ΙΣΤΑΜΕ για τη παιδεία και βλέποντας πως οι πανεπιστημιακοί που ήταν παρόντες τοποθετήθηκαν, έγινε ακόμα πιο κατανοητό για ποιο λόγο δεν γίνεται η λύση στο πρόβλημα της παιδείας να δοθεί από τους πανεπιστημιακούς. Αν συγκεντρώνονταν οι απόψεις τους όλες μαζί θα αναρωτιόταν κανείς αν έχουν επαφή με την ελληνική πραγματικότητα, την ελληνική παιδεία και ειδικότερα με τα προβλήματα του ελληνικού πανεπιστημίου που είναι και ο τομέας τους.
Η τοποθέτηση ενός πανεπιστημιακού πως τα βιβλία πρέπει να αλλάζουν κάθε 10 χρόνια γιατί αν κάποιος πανεπιστημιακός μέσα σε 10 χρόνια δεν έχει να προσθέσει τίποτα στην επιστήμη του τότε δεν παράγει έργο δείχνει πως οι ίδιοι οι καθηγητές του πανεπιστημίου έχουν τόσο περιορισμένους ορίζοντες. Υπάρχουν πολλές επιστήμες που διδάσκονται προπτυχιακά που όπως και να το κάνουμε δεν έχουν αλλάξει τα τελευταία 100 χρόνια, πόσο μάλλον την τελευταία 10ετία.
Άρα σίγουρα το πρόβλημα της παιδείας είναι πιο σοβαρό από κάποια συγγράμματα “απαρχαιωμένα” ή κάποιον καθηγητή που βαριέται να κάνει μάθημα. Συνέχεια »

Την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου βρέθηκα στο δικαστήριο στην Κατερίνη για συμπαράσταση στον Παναγιώτη Κετίκη. Καταρχήν το σημαντικό είναι πως το βασανιστήριο για τον Παναγιώτη θα συνεχιστεί αφού η δίκη αναβλήθηκε. Ο ένας κατηγορούμενος εκ των τεσσάρων δεν μπορούσε να παραβρεθεί αφού βρισκόταν σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης. Η ημερομηνία της δίκης δεν ορίστηκε.
Τώρα να εξηγήσω έστω και καθυστερημένα τι εννοώ λέγοντας “παρατράγουδα”. Στην Κατερίνη με το τραίνο είδα να έρχονται από την Θεσσαλονίκη περίπου 60 άτομα.Αφού φτάσαμε στην είσοδο του δικαστικού μεγάρου μας έψαξαν από τρεις φορές τον καθένα για το αν έχουμε κάτι πάνω μας, στην είσοδο του κακουργιοδικείου έκαναν ακριβώς τον ίδιο έλεγχο και όταν είδαν πως είμαστε αρκετοί αρνήθηκαν την είσοδο σε όποιον είχε εμφάνιση φοιτητή και εμένα λόγω πως ήμουν με πουκάμισο μου ζήτησαν δημοσιογραφική κάρτα αν ήθελα να μπω. Κάτι το όποιο δεν είχα και δεν μπήκα.(σημ. θέσεις ελεύθερες υπήρχαν αλλά έλεγαν πως δεν υπάρχουν) Απέξω από το κακουργιοδικείο κάθονταν κάποιοι δίπλα σε αστυνομικούς ένστολους. Ένας από αυτούς ξεκίνησε να τραβάει φωτογραφίες τα πρόσωπα των ατόμων που ήταν απέξω. Θεώρησα στην αρχή πως μπορεί να είναι κάποιος δημοσιογράφος για κάποια εφημερίδα. Όμως κάποια από τα παιδιά που φανερά τα είχε φωτογραφήσει του ζήτησαν να τους αποδείξει την δημοσιογραφική ιδιότητα και οι ένστολοι τελικά τον φυγάδευσαν από την πίσω πόρτα. Θα μπορούσε πράγματι να ήταν δημοσιογράφος και όχι κάποιος ασφαλίτης, όπως έλεγαν και οι ένστολοι που τον “προστάτεψαν”, αν τελικά την ίδια ημέρα δεν ήταν μαζί με άλλους 3 σε ένα μικρό ΙΧ να τραβάει πάλι φωτογραφίες μέσα από το αυτοκίνητο όσο κάναμε βόλτες στο κέντρο της πόλης.
Η υπόθεση τελικά με προβλημάτισε πάρα πολύ και αναρωτιέμαι αυτή είναι η δημοκρατία που ευαγγελίζονται οι “εξέχοντες” βουλευτές μας; Σε αυτή τη δημοκρατία η Μαριέτα γιατί διαφέρει από τη χούντα; Σε τι διαφέρει; Πως η χούντα δεν θα κατηγορούσε για εγκλήματα που δεν έκανε έναν αθώο; Αν ήταν αντιφρονούντας δεν θα χρειαζόταν να του φορτώσει κάτι για να τον βάλει μέσα; Γιατί εγώ δεν βλέπω πολλές διαφορές ως τη λειτουργία της “ελληνικής δημοκρατίας”.

Πριν πολλά χρόνια συζητούσα με πολλούς πως ο κόσμος δεν έχει τα προς το ζην και δανείζεται για να ζήσει. Πως οι τράπεζες έδιναν ελεύθερα και σχεδόν χωρίς έλεγχο χρήματα και στο τέλος θα πρέπει να τα ζητήσουν και πολλοί θα ήταν σε πολύ δύσκολη κατάσταση και κανείς δεν ασχολείται… Έλεγα πως μπορεί τότε αυτό να οδηγήσει σε γενικευμένες εξεγέρσεις γιατί κάποιοι θα χάσουν τα πάντα. Και κάποιοι τότε έλεγαν πως υπεύθυνοι είναι αυτοί που δανείζονται και είναι άξιοι της μοίρας τους. Τώρα που οι τράπεζες έχουν δανειστεί περισσότερα από όσα μπορούν να αποδώσουν, τα κράτη, ανάμεσα σε αυτό και το ελληνικό,εγγυούνται για τις τράπεζες…
Αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί που έλεγαν πως η αγορά αυτορρυθμίζεται πιστεύουν ακόμα πως μπορούν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί ανεπηρέαστοι για να ελέγχουν την αγορά…Γιατί ενώ όταν πριν οι τράπεζες είχαν τα υπερκέρδη δεν είδα να έχουμε μέρισμα οι φορολογούμενοι,ούτε καν οι πελάτες, τώρα το κράτος τους χαρίζει 28 δις € από τα λεφτά των φορολογούμενων επειδή δεν έχουν λεφτά να δώσουν…Και δεν βλέπω κάποιος ελεγκτικός μηχανισμός να λέει πως αυτό είναι κλοπή της δημόσιας περιουσίας… Συνέχεια »