Πολιτικό blog

Πριν μια βδομάδα ο υπουργός Αμύνης επανέφερε το θέμα για στράτευση στα 18. Επειδή λέει όσο μεγαλώνουν πολλοί το μετανιώνουν και τελικά είναι φυγόστρατοι. Δεν θα θίξω σε αυτό το άρθρο τα μειονεκτήματα του να πάει κάποιος στρατό στα 18 ή ακόμα ορισμένες φορές και του να πάει κάποιος στρατό όμως θα θίξω κάτι που πέρασε απαρατήρητο στη σύνοδο του ΝΑΤΟ και στη στήριξη του Ελληνικού ΒΕΤΟ από τη Γαλλία. Ο Νικολά Σαρκοζί δήλωσε την επόμενη μέρα από τη στήριξη πως θα στείλει στρατιώτες στο Αφγανιστάν για να φύγουν νικητές οι σύμμαχοι από τη περιοχή.
Τι έκανε στην πραγματικότητα; Αφού έκοψε τη νέα “πηγή” στρατιωτών για την Αμερική τους έδωσε αντάλλαγμα Γάλλους στρατιώτες. Αυτό ήθελε η Αμερική. Αν η Ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν χρειαζόταν εντός των συνόρων τόσους ΕΠΟΠ θα τους έστελνε εκτός συνόρων. Αφού είναι μισθοφόροι και δεν θα μπορούσαν εύκολα να αρνηθούν. Θα τους έστελνε για τις “ειρηνευτικές” επεμβάσεις του ΝΑΤΟ. Συνέχεια »

Διαβάζοντας το άρθρο του Σπύρου Ντόβα για την κάλυψη των “χαμένων” των τραπεζών από το κράτος δεν νομίζω πως θα βρεθούμε άλλη φορά να συμφωνούμε τόσο πολύ. Όμως με άλλη λογική. Δεν θεωρώ πως ούτε το ελάχιστο κράτος μπορεί να παίξει το ρόλο ρυθμιστή όπως λένε οι φιλελεύθεροι. Θεωρώ πως επίσης αυτό το “Ας έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις” είναι παλιό δόγμα που τελικά μας οδήγησε στον εμφύλιο στην Ισπανία, στον Β’ παγκόσμιο και ξεκίνησε από το κραχ του 1929. Ακολούθησε “η απεργία του κεφαλαίου” και έτσι η κατάσταση ήταν έκρυθμη. Συνέχεια »

20 Μαρτίου 2003: Οι Ε.Π.Α μαζί με τους συμμάχους τους κάνουν επίθεση στο Ιράκ γιατί υπάρχει κίνδυνος από τα όπλα μαζικής καταστροφής.
20 Μαρτίου 2008: Όπλα μαζικής καταστροφής δεν βρέθηκαν. Οι Ε.Π.Α βρίσκονται σε οικονομική κατάρρευση. Το δολάριο βρίσκεται στη χειρότερη του ισοτιμία. Ο πόλεμος που δεν κράτησε μόνο λίγες μέρες, δεν ήταν “Σοκ & Δέος” και μάλλον είναι ένας από τους παράγοντες που έχει καταρρεύσει η αμερικάνικη οικονομία. Οι εξαγωγές των Ε.Π.Α δεν μπορούν δικαιολογήσουν την τόσο χαμηλή ισοτιμία και μάλλον για να εκτονωθεί το πρόβλημα μάλλον θα ζήσουμε μια ακόμα μια ακόμα ιμπεριαλιστική κίνηση με πιθανό εχθρό το Ιράν.
Συνέχεια »

Όσο ήμουν στο Μπακού συναντήθηκα και με την καθηγήτρια των ελληνικών στο Σλαβικό Πανεπιστήμιο του Μπακού(το μοναδικό που διδάσκεται η ελληνική γλώσσα στο Μπακού). Η καθηγήτρια εκεί, Μαρία Μπίτσκα, αν κρίνω από την μαθήτρια της και οδηγό μου, πρέπει να κάνει πολύ καλή δουλειά. Αρκετά συμπαθής άνθρωπος από αυτούς που τους βλέπεις και λες “ναι ρε γαμώτι είμαι Έλληνας και χαίρομαι για αυτό” με την έννοια πως είναι άνθρωπος έξω καρδιά. Την τελευταία μέρα πήγαμε για φαγητό για να της πω τι είδα αυτές τις ημέρες στο ταξίδι μου και να την αποχαιρετίσω.
Εκεί πάνω σε μια ωραία συζήτηση της έλεγα πως η Αρμενία θέλει να επιστρέψει το μεγαλύτερο μέρος των κατεχομένων κρατώντας όμως μια λωρίδα του Αζερμπαϊτζάν που θα ενώνει την Αρμενία με την “καλύτερη” περιοχή του Καραμπάχ (τη μοναδική που έχει αεροδρόμιο) και το βορειοδυτικό Καραμπάχ. Σε αυτό το σημείο, η κυρία Μαρία σκεπτόμενη τους τόσους ανθρώπους που πέθαναν στον πόλεμο και αυτούς που θα πεθάνουν αν δεν βρεθεί λύση, είπε πως το καλύτερο είναι να αποδεχθούν την πρόταση. Κάτι που σε μεγάλο βαθμό πιστεύω και γω αρκεί η Αρμενία να πληρώσει και το κόστος επανακατασκευής των σπιτιών των προσφύγων.
Όμως ακούγοντας αυτά η οδηγός μου, απάντησε ενοχλημένη

“Τι λέτε εσείς, να δώσουμε κάτι που είναι δικό μας;”

Συνέχεια »