Την Παρασκευή είχαν στάση εργασίας οι εργαζόμενοι στον ΗΣΑΠ. Διάβασα για αυτό online αλλά δεν είχα πολύ χρόνο να δω τους λόγους τους οποίους έκαναν τη στάση εργασίας. Ο nikan χθες έγραψε στο twitter του πως πήγε στο σταθμό, ακύρωσε το εισιτήριο του και μετά από κάποια ώρα αναμονής, αν δεν ρωτούσαν κανένας δεν θα τους ενημέρωνε για τη στάση εργασίας. Οι εργαζόμενοι στον ΗΣΑΠ από τη μία έκαναν τη στάση εργασίας αλλά από την άλλην ούτε καν ενημέρωναν τον κόσμο για τα αιτήματα τους. Ούτε πανό, ούτε ενημέρωση στις εισόδους ούτε καν κάποια φυλλάδια που να μοιράζουν. Ήταν πραγματικά σαν να έκαναν τη στάση εργασίας για νά κάτσουν. Χωρίς αιτήματα, χωρίς να προσπαθούν να επικοινωνήσουν τα αιτήματα τους.
Αυτό δεν είναι τόσο παράξενο για “κινητοποιήσεις” του “δημοσίου”,αφού προκυρρήσει μια απεργία η ηγεσία (που αδιαφορεί τις περισσότερες φορές κιόλας να συνειδητοποιήσει τους εργαζόμενους), αυτοί με τη σειρά τους απεργούν “περίπου” από υποχρέωση και τελικά ταλαιπωρείται ο κόσμος χωρίς όμως να κατανοεί γιατί ακριβώς γίνεται η “κινητοποίηση”. Αυτό το σύστημα ευνοεί τους “εργατοπατέρες” που θέλουν να γίνουν βουλευτές να πιέσουν καταστάσεις, να “συμβιβαστούν” και να δείξουν τη δύναμη τους στην εκάστοτε εργοδοσία αλλά καθόλου το κίνημα. Θα περίμενα οι εργαζόμενοι να μην στηρίζουν με απάθεια τέτοιου είδους αποφάσεις αλλά ή να απαιτήσουν δράση ή να σπάνε απεργίες που είναι στην ουσία μια προβοκάτσια. Γιατί με τέτοιου είδους απεργίες το μόνο που συκοφαντείται είναι το κίνημα.Ταλαιπωρία για τους πολλούς κέρδος για 2-3 συνδικαλιστές. Συνέχεια »
Καταρχήν ήθελα να γράψω κάτι για την καλή χρονιά αλλά αυτό δεν ήταν τόσο εύκολο όταν κανείς διαβάζει για χιλιάδες νεκρούς και πόσους τραυματίες. Μήπως να έγραφα για αυτούς; Αλλά και πάλι δεν ήταν εύκολο. Τι να γράψεις για έναν λαό που τραβά τα πάνδεινα από κάποιον λαό που ταλαιπωρήθηκε στον Β’ παγκόσμιο όσο κανένας άλλος.Τι να γράψεις για ένα λαό που η νέα τάξη πραγμάτων τον έχει κάνει κυριάρχο,περιούσιο και ταυτόχρονα τρομοκρατημένο και καταπιεστή. Η Νέα τάξη Πραγμάτων όχι όπως την φαντάζονται κάποιοι συνωμοσιολόγοι, κρυμμένη πίσω από μυστικές συμφωνίες εκβιάζοντας και κινώντας τα νήματα κρυφά, αλλά όσο πιο ξεδιάντροπη από όσο μια άρχουσα τάξη υπήρξε. Ποτέ ως τώρα το μεγάλο κεφάλαιο δεν ήταν τόσο αδίστακτο ώστε να σκοτώνει φανερά και χωρίς ηθικό ενδοιασμό και κανείς να μην αντιδρά. Το Ισραήλ αυτή τη στιγμή ελέγχει τη μεγαλύτερη υπερδύναμη του κόσμου και ο υπόλοιπος κόσμος κάθεται και κοιτά. Και όλα αυτά όχι γιατί υπάρχουν συμφωνίες κάτω από το τραπέζι αλλά φανερά αυτή τη στιγμή το μεγάλο κεφάλαιο και όσους εξαρτώνται από αυτό τους συμφέρει αυτή η διαμάχη να συνεχίζεται…
Ο κόσμος προετοιμάζεται για τον Γ’ παγκόσμιο και η κρίση φεύγει…
Και σε όλα αυτά οι “ηγέτες” φαίνονται τόσο μικροί. Συνέχεια »
Αυτές τις μέρες βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη, μετά από πρόσκληση φίλης πήγα πρώτη φορά σε διαδήλωση του ΠΑ.Μ.Ε. Αυτό που είδα πως παρόλο που απολύθηκαν μερικά άτομα σε μια επιχείρηση από τις πιο κερδοφόρες στην Ελλάδα με κριτήριο τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και τη συμμετοχή τους στην απεργία (κατοχυρωμένο δικαίωμα στην “δημοκρατία” μας) βρέθηκαν εκεί περίπου στο πλευρό τους 200 άτομα. Μέλη του ΠΑ.Μ.Ε που με τις ελάχιστες δυνάμεις βρέθηκαν εκεί που η Γ.Σ.Ε.Ε θα έπρεπε να βρεθεί.
Μέσα από τέτοιες δράσεις είναι που τελικά αντί για διασπαστικό το ΠΑ.Μ.Ε δείχνει πως πρέπει να είναι ο αγώνας των εργαζομένων. Όχι από καναπέδες και με “διαλόγους” που δίνουν αυξήσεις κάτω από τον πληθωρισμό… Συνέχεια »
Την Κυριακή 18 Μαΐου μας υποδέχθηκε ο Γιάννης Πρωτούλης στα γραφεία του Κ.Κ.Ε και μας απάντησε ερωτήσεις που είχαν κατατεθεί στο πολιτικό blog. Μας απάντησε σε πολλά ερωτήματα και μας ανέλυσε τις θέσεις του Κ.Κ.Ε για το σοσιαλισμό, για τις προτάσεις εξουσίας, το συνδικαλιστικό κίνημα καθώς και άλλα που μπορείτε να τα παρακολουθήσετε παρακάτω. Συνέχεια »