Πολιτικό blog

Τον τελευταίο καιρό υπάρχει ένα σοβαρότατο ζήτημα που απασχολεί τον περισσότερο κόσμο της εργασίας. Το ασφαλιστικό ζήτημα. Θα περίμενα μετά από ένα τέτοιο σοβαρό ζήτημα και μόλις ένα χρόνο μετά το σκάνδαλο των δομημένων ομόλογων-που τελικά το ζήτημα πάει για “αρχείο”- η ΓΣΕΕ η μεγαλύτερη συνδικαλιστική οργάνωση στην Ελλάδα να έχει καταλύσει το κράτος. Όμως αντί αυτού οι διαδηλώσεις ήταν σχετικά μικρές, κυρίως από κόσμο του δημοσίου (που έχει εξασφαλισμένο το δικαίωμα της μονιμότητας) που ο λόγος που χαρακτηρίστηκαν μεγάλες ήταν γιατί μέχρι τώρα ο κόσμος που αντιδρούσε ήταν πολύ λιγότερος.Όμως γιατί; Συνέχεια »

Χθες βρέθηκα σε μια παρέα όπου ήταν μια δημοσιογράφος. Πολύ συμπαθής, ενδιαφέρουσα και “ψαγμένη” αλλά παρόλα ταύτα κατάφερα να γίνω αντιπαθής αφού δεν έκρυψα τα αισθήματα μου για το επάγγελμα της δημοσιογραφίας. Η κοπέλα υπερασπίσθηκε αυτό που αγαπά να κάνει. Είναι καταρχήν το δεύτερο άτομο (μετά την μητέρα μου) που γνωρίζω να παρατά το δημόσιο τομέα και τη μονιμότητα γιατί δεν άντεξε τους ρυθμούς του δημοσίου τομέα. Άρα ήταν λογικό να θεωρεί πως δεν είναι όλοι ίδιοι. Δεν είναι όλοι Θέμος,Μάκης, Πρετεντέρης αλλά και απλοί δημοσιογράφοι που είτε λόγω δεοντολογίας είτε λόγω τύχης δεν έχουν.
Όμως δεν με ενοχλούν τόσο πολύ οι μεγάλοι που είναι “πετυχημένοι” και βγάζουν λεφτά αλλά όλες αυτές οι πουλημένες πένες που γράφουν ότι τους ζητήσουν οι αρχισυντάκτες, σκύβουν το κεφάλι και προπαγανδίζουν τις απόψεις των αφεντικών τους είτε επώνυμα είτε ανώνυμα τις περισσότερες φορές. Όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι που όταν οι κατά δεκάδες χιλιάδες φοιτητές κατέβαιναν στο δρόμο, έγραφαν στις “αντικειμενικές” εφημερίδες πως ήταν μερικές χιλιάδες, που όταν ένας χώρος αντιδρά γράφουν για τα ρετιρέ και γενικότερα γράφουν οτιδήποτε ζητήσει η εργοδοσία για να μην χάσουν τη δουλειά τους αυτοί είναι οι πιο μισητοί.
Συνέχεια »

Σήμερα για πρώτη φορά κατέβηκα στον Πειραιά για το ασφαλιστικό και για το θέμα του Ο.Λ.Π που σύντομα θα γράψω και έχω γράψει παλιότερα. Από ότι κατάλαβα ο κόσμος ήταν περισσότερος από άλλες φορές αλλά από ότι μαθαίνω γενικότερα δε υπήρχε αρκετός κόσμος που κατέβηκε γενικότερα και τελικά αυτό που κάποια κέντρα ήθελαν να πετύχουν με Ζαχοπουλιάδες, Θεμακιάδες και άλλα τερτίπια αποπροσανατολισμού του κόσμου από τα πραγματικά του προβλήματα επιτευχθεί. Όχι πως το να πουλιούνται τα αρχαία δεν είναι σημαντικό ζήτημα αλλά μόνο αυτό δεν έχει εξετασθεί ως τώρα.

Μα να κατέβω μαζί και να ακούω τον Πολυζωγόπουλου και να το νομιμοποιώ αυτόν και αυτά που υπογράφει;
Κάπως έτσι ο Θύμιος Καλαμούκης στη συνέντευξη με τον Αλέξη Τσίπρα έκανε αναφορά για το αίτημα να κατεβαίνει μαζί η αριστερά στις πορείες.
Αν δεν είναι αριστερισμός αυτό τότε τι είναι; Ο ίδιος ο Λένιν μιλούσε πως οι κομμουνιστές πρέπει να κινούνται μέσα από τα συνδικάτα και αντιδραστικά να είναι. Να εμπλέκονται με οπορτουνιστές και να δείχνουν ποιο είναι το πραγματικό δίκαιο του εργάτη. Το πρόβλημα δεν είναι ο Πολυζωγόπουλος ή ο Παναγόπουλος (αυτή τη στιγμή) αλλά ο κόσμος που εκπροσωπεί η ΓΣΕΕ και σίγουρα αυτός δεν είναι με τις κατάπτυστες ηγεσίες. . Και αν αυτό στην πορεία που δεν θα κατέβει μόνο ο οργανωμένος συνδικαλιστής αλλά και ο απλός εργαζόμενος δεν το αναδείξεις που θα το αναδείξεις;
Συνθήματα όπως το “ΓΣΕΕ & ΑΔΕΔΥ του Γιωργάκη μαγαζί” ποιο το νόημα να ακούγονται στα συλλαλητήρια του ΠΑ.ΜΕ που ο κόσμος που είναι εκεί ήδη γνωρίζοντας πως ο ρόλος της ΓΣΕΕ δεν είναι να λύσει προβλήματα αλλά ρόλος να λειάνει τις διαφορές; Πως έχουν διαχειριστική λογική που στο τέλος οδηγεί σε παράταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Συνέχεια »