Πριν πολλά χρόνια συζητούσα με πολλούς πως ο κόσμος δεν έχει τα προς το ζην και δανείζεται για να ζήσει. Πως οι τράπεζες έδιναν ελεύθερα και σχεδόν χωρίς έλεγχο χρήματα και στο τέλος θα πρέπει να τα ζητήσουν και πολλοί θα ήταν σε πολύ δύσκολη κατάσταση και κανείς δεν ασχολείται… Έλεγα πως μπορεί τότε αυτό να οδηγήσει σε γενικευμένες εξεγέρσεις γιατί κάποιοι θα χάσουν τα πάντα. Και κάποιοι τότε έλεγαν πως υπεύθυνοι είναι αυτοί που δανείζονται και είναι άξιοι της μοίρας τους. Τώρα που οι τράπεζες έχουν δανειστεί περισσότερα από όσα μπορούν να αποδώσουν, τα κράτη, ανάμεσα σε αυτό και το ελληνικό,εγγυούνται για τις τράπεζες…
Αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί που έλεγαν πως η αγορά αυτορρυθμίζεται πιστεύουν ακόμα πως μπορούν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί ανεπηρέαστοι για να ελέγχουν την αγορά…Γιατί ενώ όταν πριν οι τράπεζες είχαν τα υπερκέρδη δεν είδα να έχουμε μέρισμα οι φορολογούμενοι,ούτε καν οι πελάτες, τώρα το κράτος τους χαρίζει 28 δις € από τα λεφτά των φορολογούμενων επειδή δεν έχουν λεφτά να δώσουν…Και δεν βλέπω κάποιος ελεγκτικός μηχανισμός να λέει πως αυτό είναι κλοπή της δημόσιας περιουσίας…
Ούτε είδα όλους αυτούς που έλεγαν πως δεν υπάρχουν χρήματα για την παιδεία και την υγεία να μας εξηγούν που βρέθηκαν τα χρήματα…Και επειδή κάποιοι υποστηρίζουν πως το κράτος μπορεί να κερδίσει από την κρατικοποίηση των τραπεζών, αναρωτιέμαι πως μπορεί κάποιος να κερδίσει από τράπεζα που έχει δώσει δάνεια σε άτομα με μόνη εγγύηση τη σύνταξη τους και είναι 70+, γιατί ξέρω αρκετές τέτοιες “επενδύσεις”.Επενδύσεις υψηλού ρίσκου όπως τις ονόμαζαν οι τράπεζες και τώρα τις κρατικοποιούν…
Άρα καλύτερα να έχουμε στο νου μας την επόμενη φορά που θα απαιτήσουν κάποιοι “λιτότητα”, πως λεφτά υπάρχουν απλώς πρέπει να τα διεκδικήσουμε…

Σήμερα παγκόσμια ημέρα εναντίον των ναρκωτικών και διαβάζοντας τη συνέντευξη τύπου της ΚΝΕ κράτησα κάτι που είχα την υποψία πως ισχύει αλλά δεν είχα στοιχεία. Το 78% των ναρκομανών ήταν άνεργοι πριν γίνουν εθισμένοι. Γιατί σίγουρα όπως και οι υπόλοιποι επίκτητοι εθισμοί δεν είναι “γενετικά προδιαγεγραμμένοι” όπως κάποιοι θέλουν να περάσουν στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Γιατί σίγουρα όποιος δεν μπορεί να είναι παραγωγικός, να είναι δημιουργικός και τελικά είναι φυλακισμένος σε μια κοινωνία εχθρική για αυτόν, αναζητά πράγματι “εικονικούς” παραδείσους. Κάποιο μέρος να αποδράσει από τα προβλήματα του. Και εκεί πάνε όλοι οι εθισμοί…είτε αυτά είναι ναρκωτικά, είτε αλκοόλ, είτε τσιγάρο ή ακόμα και πολύ φαγητό.
Είχα διαβάσει μια έρευνα πως οι παχύσαρκοι είναι παχύσαρκοι γιατί στο φαγητό αναπληρώνουν τη χαρά που τους στερεί η κακοζωία.Φυσικά η έρευνα δεν κοίταξε τα οικονομικά στρώματα αυτών και τις ώρες εργασίας των παχύσαρκων, γιατί που να κατανοήσει πως κάποιος που εργάζεται 60 ώρες την εβδομάδα αποκλείεται να έχει χρόνο και όρεξη για άθληση ή χρόνο για να απολαύσει τη ζωή και έτσι έχουμε τα αποτελέσματα της έρευνας χωρίς τις αιτίες. Όμως είναι ένδειξη πως δεν είναι το πρόβλημα των ναρκωτικών το παράνομο εμπόριο των μαλακών (λέγεται πως η έλλειψη τους οδηγεί στην αναζήτηση των σκληρών) αλλά η “αναζήτηση του παράδεισου” μέσα σε μια στιγμή, ένα τσίμπημα από μια βελόνα και όλα τα προβλήματα λυμένα μέχρι την αναζήτηση για το επόμενο τσίμπημα…
Άρα η λύση δεν είναι η απελευθέρωση (εξάλλου δεν είδα και το τσιγάρο που είναι ελεύθερο μαλακό ναρκωτικό να μη γίνεται χρήση του ) αλλά λύση των προβλημάτων και κυρίως της ανεργίας που είναι πια μάστιγα της νεολαίας. Δεν είναι τυχαίο πως μια χώρα όπως το Αζερμπαϊτζάν που αναπτύσσεται με μεγάλους ρυθμούς αλλά κυρίως με κρατική ανάπτυξη δεν είδα καθόλου ναρκομανείς,και στο ερώτημα αν υπάρχουν μου είπαν ναι αν κάποιος είναι τότε τον μαζεύει η αστυνομία τον πηγαίνει με μηδαμινό κόστος σε νοσοκομείο απεξάρτησης και τον εντάσσουν σε κρατικά προγράμματα εργασίας άρα με το ζόρι απεξάρτηση. Αντίθετα στη Ρωσία που η ανάπτυξη που έχει κάνει κάποιους Ρώσους τόσο πλούσιους ώστε η Αγγλία να ανοίγει τις αγκάλες της για Ρώσους “επενδυτές” έχει από την άλλη πλευρά ανεργία φτώχεια και εκατομμύρια ναρκομανών…
Στην Ελλάδα που ενδιαφέρεται για την υγεία των πολιτών της ο ΟΚΑΝΑ έχει αυτή τη στιγμή 3500 άτομα στη σειρά αναμονής του και 300 άτομα κάθε χρόνο είναι ήδη νεκρά όταν φθάσει η σειρά τους (τα στοιχεία τα άκουσα από τον πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ στο ράδιο) και όσοι μπαίνουν πολλοί είναι σε προγράμματα μεθαδόνης που απλώς καθυστερούν τις επιπτώσεις χωρίς να παύουν τον εθισμό… Και κοιτώντας λίγο την ιστοσελίδα του ΟΚΑΝΑ κατάλαβα πως μάλλον ωραιοποιημένα τα παρουσίαζε ο πρόεδρος του λέγοντας πως θα ανοίξουν και νέα κέντρα αφού όπως φαίνεται οι “χρησιμες διευθύνσεις” που υποτίθεται πως είναι για ενημέρωση μερικές κατηγορούν πως έκλεισαν λόγω υποχρηματοδότησης και άλλες έχουν ήδη αγοραστεί από εταιρείες marketing (όμως τα link ακόμα βρίσκονται στο site του ΟΚΑΝΑ). Δηλαδή ακόμα και εκεί που η πολιτεία θα μπορούσε να φανεί “σωστή” λύνοντας τουλάχιστον το πρόβλημα της περίθαλψης των εξαρτημένων αφού αδυνατεί τις αιτίες βλέπουμε αδιαφορία και λύσεις του ποδαριού…
Και εκεί φαίνεται πόσο προβληματικό είναι το σύστημα που μόνο η πλήρης αλλαγή του θα μπορούσε να δώσει λύση αφού όπου δεν υπάρχουν μίζες δεν υπάρχουν και “επενδύσεις”. Μάλλον για αυτό τώρα κάποιοι προσπαθούν να βάλουν ιδιωτικές επιχειρήσεις με εργολαβίες στο τομέα αυτό ώστε τελικά να υπάρχει και ανάπτυξη;

η φωτογραφία είναι του kr4gin

Για την Αμαλία πριν ένα χρόνο έγραψαν κάμποσες χιλιάδες μπλογκ. Αναμεσά τους και γω. Πριν λίγες μέρες βρεθηκα σε μια εκδήλωση στην Πάντειο που ήταν μαρτυρίες από την μπογκόσφαιρα και συζητήσαμε με τον ΠΡΕΖΑ TV τον vrypan και άλλους παρευρισκόμενους και συζητήσαμε το θέμα της Αμαλίας.
Ο ΠΡΕΖΑ κλασικά κατηγόρησε όσους απλώς το έκαναν από υποκρισία, εγώ αναρωτήθηκα αν τελικά αυτό το πράγμα με τις “blogoδιαμαρτυρίες” απλώς μας “καθυσήχασε” και ο Παναγιώτης ανέφερε χωρίς τα blog δεν θα είχε γίνει γνωστό. Και η ίδια η Αμαλία έγραφε σε αυτό το μέσο. Αυτό που είπα στην κουβέντα εκείνη είναι πως να τελικά το θέμα πριν 20 χρόνια είχε πάρει αυτή τη δημοσιότητα που πήρε 20000 κόσμος θα είχε κατέβει στον υπουργείο Υγείας να διαδηλώσει και να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ άμεσα λύση για το θέμα. Αυτή τη στιγμή το μόνο που κάνουμε είναι να περιμένουμε στο “ίντερνετ” να λυθούν μόνα τους τα προβλήματα.
Άρα θα συμφωνήσω με τον Άθλιο, όσοι τόσο πολύ νοιάζονται, ας στηρίξουν τις διαδηλώσεις αυτών που δουλεύουν στον τομέα της υγείας και διαδηλώνουν για μια καλύτερη υγεία…

Διαβάζοντας την είδηση για απαγόρευση του καπνίσματος σε όλα τα καταστήματα και ακούγοντας διάφορα για κράτος παιδαγωγό και όχι τιμωρό και αυταρχικό (αλήθεια δεν είδα τέτοια ευαισθησία για το θέμα των “σωφρονιστικών” καταστημάτων) καθώς και για καταστήματα μόνο καπνιστών (λες και αν θα υπάρχει θα έχει κανένα νόημα το μέτρο) θα έλεγα πως θα μπορούσε η λύση για το ασφαλιστικό να δοθεί με αυτό το μέτρο. Να υπάρχουν καταστήματα μόνο καπνιστών αλλά το κράτος ως παιδαγωγός και όχι τιμωρός θα δίνει την επιλογή των καπνιστών να μπαίνουν ελεύθερα στα καταστήματα αυτά με παραίτηση των υπηρεσιών υγείας τους, καθώς και της συνταξιοδότησης τους. Γιατί να πληρώνουμε οι υπόλοιποι την κατ’ επιλογή καταστροφή της υγείας των άλλων;

Στη φωτογραφία φαίνεται ο Ματθαίος σε μια φωτογραφία του Leonid Mamchenkov

Θίγεται η “εθνική” μας υπερηφάνεια. Μετά από τέτοια μεγάλη επιτυχία της ελληνικής κυβέρνησης, που την κατέγραψε ο διεθνής τύπος “Ασκήσαμε ΒΕΤΟ στη Μακεδονία” ο εθνικός μας εγωισμός δέχεται ένα πλήγμα αφού η εθνική άρσης Βαρών τελικά πιάστηκε μέσα στην ντόπα. Μετά την υπόθεση του Τζέκου (Θάνου, Κεντέρη) έρχεται και η υπόθεση Ιακώβου. Η υπόθεση όμως τόσο όμοια.Ένας προπονητής ερχόμενος από την Αμερική έχει “ανακαλύψει” από το “τεράστιο” φυτώριο στην Ελλάδα και αθλητές “παγκόσμιων” επιδόσεων. Αν και στη δεύτερη περίπτωση υπήρχε η περίπτωση των ομογενών που μπόρεσαν να τροφοδοτήσουν την ελληνική ομάδα άρσης βαρών είναι αστείο πως όλοι πίστευαν πως είμαστε καθαροί.
Θυμάμαι πριν κάποια χρόνια κάποιον ολυμπιονίκη από την εθνική ομάδα να δηλώνει πως στις προπονήσεις σηκώνουν πολύ περισσότερα κιλά γιατί παίρνουν βιταμίνες. Αλλά λίγο πριν τις προπονήσεις τις κόβουν. Κανείς τότε δεν είχε ασχοληθεί με τις “αθώες” βιταμίνες.
Τώρα ήδη ακούω τους συνομοσιωλόγους να λένε πως η κίνηση είναι εκδίκηση για το “όχι” μας στους Αμερικάνους. Όμως όλοι αυτοί που πανηγυρίζουν με τις εθνικές επιτυχίες, για την ανωτερότητα του ελληνικού αθλητισμού έχουν δει τελικά που βρίσκεται ο αθλητισμός στην καθημερινή ελληνική πραγματικότητα;
Που βρίσκεται ο ερασιτεχνικός αθλητισμός; Τα φυτώρια; Τόσα στάδια σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων πάνω στην παραλιακή αλλά το μοναδικό που ήταν κλασικού αθλητισμού το έκαναν γήπεδο – εμπορικό κέντρο δωρισμένο για παραπάνω από μισό αιώνα σε μια ΑΕ.
Ο αθλητισμός έχει γίνει άλλη μια βιομηχανία για παραγωγή κέρδους. Και όπως σε όλες τις επιχειρήσεις αναζητεί ο επενδυτής μέγιστο κέρδος με ελάχιστο κόστος έτσι και στον αθλητισμό. Φυσικά υπεύθυνος στην υπόθεση αυτή, δεν είναι ούτε οι αθλητές, ούτε οι προπονητές (ο Χ. Ιακώβου φαίνεται να αναλαμβάνει την ευθύνη) αλλά το ίδιο το σύστημα. Η ομοσπονδία της άρσης βαρών έπρεπε να φέρει επιτυχίες για να έχει χρηματοδότηση ώστε να μην φυτοζωεί. Και έτσι έκανε. Ομοσπονδίες που δεν ακολουθούν το δόγμα της επιτυχίας με κάθε μέσο είναι στα πρόθυρα διάλυσης.
Άρα ντόπα για όλους για να ντοπάρουμε το έθνος με “εθνικές” επιτυχίες ή βάλτε λουκέτο.
Αν κάποιος πρέπει να πάει μέσα σε αυτή την υπόθεση μάλλον είναι η πολιτική ηγεσία και όχι κάποιοι που “αναγκάστηκαν” να μας κάνουν εθνικά υπερήφανους!

photo via : kaltsovrako

Η παρακάτω είδηση ήταν απίστευτη. Και όμως αυτό το δυσάρεστο νέο είναι γεγονός.

Η κ. Γιαννάκου υποβλήθηκε σε ακρωτηριασμό του δεξιού της ποδιού από την κνήμη και κάτω. Οι χειρουργοί αναγκάστηκαν να ακρωτηριάσουν το πόδι σε επέμβαση που διήρκεσε σχεδόν τέσσερις ώρες, καθώς η κ. Γιαννάκου κινδύνευε από σηψαιμικό σοκ._{ελεύθερος τύπος}

Τελικά μόλις 8 μήνες μετά το θάνατο της Αμαλίας και ήρθε η εξίσωση… Έλεγαν πως το Ε.Σ.Υ δεν διαχειρίζεται το ίδιο αυτούς έχουν λεφτά (εξουσία) και αυτούς που δεν έχουν. Δυστυχώς αυτή πριν λίγες μέρες αποδείχθηκε πως τους “φιλοξενεί” όλους το ίδιο. Ακόμα και η πρώην υπουργός ακρωτηριάστηκε επειδή έτυχε να (σπάσει το πόδι της) και να είναι και διαβητική. Και όπως σε πάρα πολλές περιπτώσεις οι γιατροί φαίνονται να είναι με δεμένα χέρια αφού το Ε.Σ.Υ νοσεί.
Οι ελλείψεις σε ιατρικό προσωπικό,που οδηγούν νοσοκομεία πρότυπα να είναι άδεια, με επανδρωμένα νοσοκομεία τα οποία έχουν ελλείψεις σε όργανα και ένα σωρό άλλα θέματα που οι υπουργοί απλώς κρύβουν κάτω από το χαλί και αναδεικνύουν θέματα που βοηθούν στην περισσότερη αποκαθήλωση του λειτουργήματος που ονομάζεται ιατρός και της δημόσιας υγείας. Στο τέλος όλος ο κόσμος θα λέει καλύτερα να πληρώσω στο ιδιωτικό για να γίνω καλά, για κάτι που θα έπρεπε να είναι κυριολεκτικά δημόσιο αγαθό. Λυπάμαι πράγματι για την υπουργό, λυπάμαι για την Αμαλία που τόσο γρήγορα την ξέχασαν όλοι, λυπάμαι για το επόμενο θύμα που θα χρειαστεί ασθενοφόρο και δεν θα υπάρχει, που θα πρέπει να κάνει εξετάσεις και θα πρέπει να περιμένει σε πολυμηνιαίες ουρές για να τις κάνει,που θα χρειαστεί μόσχευμα και δεν θα υπάρχει (ενώ θα μπορούσαν όλοι οι νεκροί να θεωρούνται δότες εκτός αν είχαν διαφορετικά δηλώσει)… Και όλα αυτά γιατί κάποιοι δεν θέλουν να αλλάξουν την νοσηρή αυτή κατάσταση.
photo via markhillary

Αυτά ήταν τα λόγια του πνευματικού ηγέτη σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις που έδωσε. Τι εννοούσε με αυτά τα λόγια ο “μακαριότατος”; Αφού “πίστευε” στον Θεό είναι λογικό να σκέφτεται πως ο ίδιο ο Θεός του την έστειλε την ασθένεια. Και έτσι αναρωτήθηκε για ποιο λόγο βρήκε τον ίδιο που κάνει τόσο έργο από την κεφαλή της εκκλησίας και όχι κάποιον απλό χριστιανό που πόσο άξιζε. (Τις έχει μετρημένες τις αποστολές ασθενειών ο παμμέγιστος και έτσι θα μπορούσε να θυσιαστεί κάποιος άλλος…)

Καιρό ήθελα να το γράψω αυτό αλλά το ανέβαλλα. Τώρα που πέθανε θα γράψω γιατί αν δεχθούμε πως υπάρχει ο Θεός, έπρεπε να ασθενήσει ο αρχιεπίσκοπος και όχι κάποιος άλλος.
Έπρεπε να ασθενήσει ο ηγέτης της εκκλησίας ώστε

Ίσως κιόλας μετά την περιπέτεια μέχρι την ανεύρεση του μοσχεύματος η εκκλησία πια να δώσει το οκ στην πολιτεία ώστε ΟΛΟΙ οι νεκροί να είναι εν δυνάμει δωρητές και έτσι θα κτυπηθεί και το εμπόριο του πόνου με τις ακριβές κηδείες,και με τα ανοικτά τα φέρετρα που μόνο σκοπό έχουν να εκμεταλλευτούν όσους μένουν πίσω ως την τελευταία στιγμή. Άδεια πτώματα από όργανα. Σεμνές κηδείες χωρίς χήρες και μάνες να κλαίνε πάνω από τα πτώματα την ώρα που καλύπτονται από χώμα.

Αλλά δυστυχώς δε νομίζω πως οι διάδοχοι του θα θελήσουν να κτυπήσουν την επιχείρηση που κερδίζει από πίστη,την ελπίδα και τον ανθρώπινο πόνο.

Υ.Γ:Άσχετο με το θέμα αλλά αν ο θεός του Χριστόδουλου υπάρχει του έκανε μεγάλη χάρη με αυτήν την ασθένεια γιατί προετοιμάστηκε και εξομολογήθηκε και έτσι εξαγνίστηκε για να περάσει τις πύλες του παραδείσου. Αντίθετα με τους ξαφνικούς θανάτους που δεν έχουν τέτοιο πλεονέκτημα.

ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, 9.00 μ.μ.

Προβολή του ντοκιμαντέρ του “Εξάντα”
“49 λέξεις για το χιόνι”
από την αποστολή στη Γροιλανδία

ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ, Τσαμαδού 13, Εξάρχεια

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης
για την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
(8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΣΥΝΤΑΓΜΑ, 1.00 μ.μ.)

Οικο-κοινωνική ομάδα
του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Ευχαριστώ τη Μυρτώ για την ενημέρωση και την προσπάθεια που έκανε για κρυφή κοινοποίηση στο email που απέστειλε όπως και παλιότερα είχα ζητήσει.

Χθες διάβασα σε σχόλιο στο blog της γειτόνισσας xpsilikantzou πως μας τα παίρνουν χοντρά και δεν κάνουν τίποτα για να επενδύσουν σε parking κτλ. Θα ήθελα να δείτε ένα ενδιαφέρον άρθρο που είχα διαβάσει και δείχνει το μεγάλο κόστος του αυτοκινήτου που δεν υπολογίζεται πουθενά. Αν θα είχε υπολογιστεί αυτό το κόστος, η βενζίνη έπρεπε να κοστίζει το τετραπλάσιο, το αυτοκίνητο να έχει πολύ πιο μεγάλους φόρους και να υπάρχουν μερίσματα για τα ταμεία αφού και τα 2 καταστρέφουν το περιβάλλον, με επιπτώσεις στην υγεία, αυξάνουν τις εισαγωγές (μείωση του ΑΕΠ ) και μειώνουν την ποιότητα ζωής μας (επενδύσεις σε οδοποιία αντί για χώρους αναψυχής κτλ) . Χθες παρεξηγήθηκα** από κάποιους πως υπερασπίζομαι το δικαίωμα για parking που έχει παραγίνει κιόλας, αλλά μάλλον είναι μακριά από την πραγματικότητα.

Υπερασπίζομαι το δικαίωμα εναντίον της ηλιθιότητας που υπερασπίζεται τη μετακίνηση με αυτοκίνητο. Αυτή είναι η ρίζα του κακού και αυτή πρέπει να καταπολεμηθεί. Δεν είναι μόνο θέμα ρυμοτομίας αλλά και θέμα νοοτροπίας. Όταν δεν ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την αλλαγή ρότας των επενδύσεων για την μετακίνηση είμαστε συνυπεύθυνοι Και δεν φταίει μόνο ο ανεγκέφαλος με το τζιπ ούτε μόνο η πετρελαιοαυτοκινητοβιομηχανία αλλά και εμείς που παίρνουμε* το αυτοκίνητο για μετακινήσεις εντός Αθήνας.

Υπάρχουν λύσεις αλλά χρειάζονται αλλαγές στη νοοτροπία, για αυτό τάχθηκα εξ αρχής εναντίον των ατομικών ακτιβισμών.

Η φωτογραφία είναι από flickr από τον χρήστη imagestrips

*προσωπικά δεν παίρνω και δεν μου αρέσει αφού και η οικογένεια μου δεν χρησιμοποιεί.

update 14/6/07 2.45AM : **Δεν παρεξηγήθηκα

Ο κ. Βενιζέλος πολλοί θεωρούν έχει blog για να εντυπωσιάσει και δεν έχει ουσία ούτε λέει κάτι. Όμως ο κύριος Βενιζέλος είναι από τα πιο αγαπημένα παιδιά των τηλεοπτικών πάνελ και θα μπορούσε να μην ασχοληθεί με το να εκθέσει τις απόψεις του σε μεγαλύτερο εύρος και να μην τις θέσει και υπό αμφισβήτηση…

Κι όμως το κάνει, και αντίθετα με τα πρώτα του κείμενα που ήταν τεράστια, πια κάνει αναφορές στις θέσεις του και στο ημερολόγιο έχει ευανάγνωστες σύντομες τοποθετήσεις που μπορεί κάποιος να ρωτήσει,και να σχολιάσει. Εντύπωση μου έκανε το ερώτημα που απάντησε ο κ. Βενιζέλος για μείωση των στρατιωτικών δαπανών, που είναι πάγιο αίτημα του ΚΚΕ, και απάντησε θετικά.

Παραθέτω παρακάτω το ερώτημα του harrygreko μαζί με την απάντηση του κύριου Βενιζέλου και στη συνέχεια θα προχωρήσω σε κάποιον περαιτέρω σχολιασμό.

1) Μια μελλοντική κυβέρνηση Πασοκ θα αυξήσει τις αποζημιώσεις για θύματα ιατρικών λαθών ?
2) Οι στρατιωτικές δαπάνες είναι διπλάσιες από το ” κανονικό “. Αιτία,ο μόνιμος ” μύθος μίσους ” ( hate myth) του καθεστώτος εναντίον των καρντάσηδων,αντίστοιχος της αντικομμουνιστικούς της παλιάς Δεξιάς.
Θα μειώσετε τις δαπάνες στο μισό,εξοικονομώντας πώρους & για υγεία,Παιδεία,ελαφρύνσεις του προγράμματος Πασοκ ?

evenizelos said…
1. Ναι. Άλλωστε οι αποζημιώσεις αυτές προσδιορίζονται δικαστικά.
2. Βασικός μας στόχος είναι η μείωση των στρατιωτικών δαπανών και η μεταφορά αυτού του “μερίσματος ειρήνης” σε τομείς όπως η παιδεία και η υγεία.

Πολύ ωραία τα λέει ο κ. Βενιζέλος και το ερώτημα που μου γεννιέται είναι διατεθειμένο να μην στείλει “ειρηνευτικές” δυνάμεις το ΠΑ.ΣΟ.Κ όταν θα γίνει εξουσία στο εξωτερικό; Να μην πάει φρεγάτα στον Περσικό, να μην πάει στρατός στο κάθε Αφγανιστάν; Και γενικότερα να μην στηρίξουμε τις αιμοβόρες διαθέσεις του ΝΑΤΟ;

Αν και δεν περιμένω απάντηση το ερώτημα δεν είναι μόνο προς τον κ. Βενιζέλο αλλά και προς την ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ που είναι και η κυρίως υπεύθυνη για το συγκεκριμένο ερώτημα.