Ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου είναι αρθρογράφος στην Καθημερινή για τα διεθνή και συγγραφέας. Με συντρόφευσαν στο στρατό τα δύο του προηγούμενα του βιβλία και τώρα έβγαλε νέο, το “Επιστροφή στο μέλλον“. Με αφορμή το βιβλίο έδωσε συνέντευξη στο blog αφορμη.
Η σύνέντευξη είναι πολύ καλή αφού αναλύει τη σημερινή κρίση για μια ακόμα φορά πάρα πολύ καλά. Είναι πραγματικά τροφή για το νου και αξίζουν οι συντελεστές του blog συγχαρητήρια.

photo by andyp uk

Δεν ξέρω αν έχει τύχει να δώσετε τεχνικές γνώσεις σε κάποιον που θεωρεί ότι κατέχει το αντικείμενο και πόσο άγαρμπος είναι όταν προσπαθεί να αποδείξει πως έχει δίκιο; Έτσι βλέπω τώρα και το blog της Νέας Δημοκρατίας. Αντί να μελετήσουν τους πρωτοπόρους του χώρου ΠΑ.ΣΟ.Κ, Κ.Κ.Ε, Ντόρα και Κυριάκο και ίσως κάποιες από τις κινήσεις του Ματθαίου Τσιμιτάκη που είναι υπεύθυνος στο Συνασπισμό ξεκίνησαν να μπουν στα social media με ευθεία επίθεση και βλέπω άλλη μια αποτυχημένη απόπειρα δημιουργίας μπλογκ όπως είχαν και άλλοι πριν 3 χρόνια. Αλλά τότε ήταν δικαιολογημένο για τα ελληνικά δεδομένα. Όλοι μπουσουλούσαν σε αυτό το μέσο. Αλλά να μπουσουλά ένα μωρό μετά από 3 χρόνια δηλώνει μωρό ανισόρροπο.
Και τι θέλω να πω με αυτό. Ωραία κατασκευάστηκε μια σελίδα η οποία χρησιμοποιεί το wordpress. Έχει και ωραία εμφάνιση. Όμως δεν το κάνει αυτό από μόνο του blog. Δεν έχει ελεύθερα τα σχόλια με αυτόματη επίβλεψη (κάτι που δημιουργεί υποψίες για λογοκρισία απόψεων και όχι μόνο υβριστικού λόγου και άρα όχι ουσιαστικού διαλόγου) και από την άλλη ως τώρα η μόνη απάντηση που έχει δοθεί επίσημα από το διαχειριστή του blog είναι ένα γλυκανάλατο σχόλιο ευχαριστούμε για τα σχόλια σας. Δεν είναι εύκολο ένας διαχειριστής να αναλάβει να απαντά ως κόμμα. Δεν είναι τυχαίο που ο Γιώργος Παπανδρέου έχει blog μόνο για τη δραστηριότητα του στην SI ( αν και δεν ανανεώνεται ούτε αυτό συχνά) και από την άλλη στη σελίδα του παρουσιάζει τι γράφουν οι “πράσινοι” bloggers. Έτσι αποκεντρώνεται το σύστημα για την απάντηση. Δεν τίθεται ζήτημα ποιος θα απαντήσει αφού τελικά εκφέροντας τις προσωπικές τους απόψεις που συμπίπτουν με του ΠαΣοΚ, όποιος σχολιάζει δεν περιμένει απάντηση από το επίσημο κόμμα του ΠΑ.ΣΟ.Κ και γίνεται ουσιαστικός διάλογος.
Κάτι παρόμοιο ισχύει και για το ΚΚΕ που έχουν φτιάξει “ερασιτεχνικά” κάποιοι το redblogs.gr που όμως από ότι κατάλαβα την πρωτοβουλία έχει καλωσορίσει και επίσημα το κόμμα και κατά το πρόσφατο συνέδριο του.
Όμως ακόμα και από το χώρο της Νέας Δημοκρατίας η πρωτοπόρος Ντόρα Μπακογιάννη και το dora web team δεν έχει φτιάξει ένα blog για την υπουργό γιατί πολύ απλά είναι αδύνατο να μπορείς να απαντάς σε όλα τα σχόλια που γίνονται αν δεν ασχολείσαι μόνο με αυτό. Για αυτό χρειάζονται αποκεντρωμένα συστήματα. Δεν είναι τυχαίο πως και στην πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε με ερωτήσεις που υποβλήθηκαν μέσω twitter δεν άφησε καμιά υπόνοια πως θα κάνει η ίδια την επιλογή των ερωτήσεων αλλά έγινε μέσω κάποιου συστήματος αξιολόγησης του site greekvote.gr.
Άρα τελικά το ότι η Νέα Δημοκρατία έφτιαξε ένα blog που από τα πρώτα κιόλας βήματα είναι καταδικασμένο να μετατραπεί σε ένα παγερά αδιάφορο site που θα μπαίνουν απλώς τοποθετήσεις μελών της Νέας Δημοκρατίας δείχνει μάλλον βιαστικές κινήσεις, αγχωμένες, χωρίς σχέδιο και χωρίς κατανόηση του αντικειμένου… Όπως από ότι φαίνεται και η διακυβέρνηση της χώρας…

Αύριο είναι η δίκη του blogme.gr. Μετά από δύο αναβολές όλοι νομίζω πως ελπίζουν πως θα δικαιωθεί ο Αντώνης Τσιπρόπουλος έναντι του τηλεπλασιέ που υποστηρίζει πως είναι και φυσικός…Ο Παναγιώτης έχει γράψει σχετικά. Για όποιον δεν ξέρει ο Αντώνης Τσιπρόπουλος είναι υπόδικος γιατί είχε έναν aggregator που εμφάνιζε τίτλους από όλα άλλα blog και συγκεκριμένα από το funel χωρίς να είναι δυνατόν να ελέγξει τι γράφεται. Στην ουσία ποινικοποιήθηκε το link προς τρίτο site. Αυτό ίσως να μην είναι τόσο τυχαίο αφού σε κάτι που δεν μπορούν να ελέγξουν έδειξαν πως θα κάνουν προσπάθεια να το εξοντώσουν. Αύριο καλό θα ήταν όσοι μπορούν να παραβρεθούν η δίκη θα γίνει στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων, στο Κτίριο 9, Πρώτο Τριμελές Πλημμελειοδικείο, αριθμός 12, στις 9:00 πμ. Θα προσπαθήσω να παραβρεθώ.
Περισσότερα για το blogme.gr είχα γράψει και παλιότερα.

update: Η δίκη δυστυχώς αναβλήθηκε ξανά για τον Μάιο του 2010

Για την Αμαλία πριν ένα χρόνο έγραψαν κάμποσες χιλιάδες μπλογκ. Αναμεσά τους και γω. Πριν λίγες μέρες βρεθηκα σε μια εκδήλωση στην Πάντειο που ήταν μαρτυρίες από την μπογκόσφαιρα και συζητήσαμε με τον ΠΡΕΖΑ TV τον vrypan και άλλους παρευρισκόμενους και συζητήσαμε το θέμα της Αμαλίας.
Ο ΠΡΕΖΑ κλασικά κατηγόρησε όσους απλώς το έκαναν από υποκρισία, εγώ αναρωτήθηκα αν τελικά αυτό το πράγμα με τις “blogoδιαμαρτυρίες” απλώς μας “καθυσήχασε” και ο Παναγιώτης ανέφερε χωρίς τα blog δεν θα είχε γίνει γνωστό. Και η ίδια η Αμαλία έγραφε σε αυτό το μέσο. Αυτό που είπα στην κουβέντα εκείνη είναι πως να τελικά το θέμα πριν 20 χρόνια είχε πάρει αυτή τη δημοσιότητα που πήρε 20000 κόσμος θα είχε κατέβει στον υπουργείο Υγείας να διαδηλώσει και να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ άμεσα λύση για το θέμα. Αυτή τη στιγμή το μόνο που κάνουμε είναι να περιμένουμε στο “ίντερνετ” να λυθούν μόνα τους τα προβλήματα.
Άρα θα συμφωνήσω με τον Άθλιο, όσοι τόσο πολύ νοιάζονται, ας στηρίξουν τις διαδηλώσεις αυτών που δουλεύουν στον τομέα της υγείας και διαδηλώνουν για μια καλύτερη υγεία…

Έχω γράψει και άλλη φορά για το spam. Διάβασα σήμερα για την πρώτη δικαστική νίκη κατά spammer. Ένα από τα πράγματα που με ενοχλούν πάρα πολύ μαζί με τα chain mails είναι τα ενημερωτικά newsletters τα οποία ποτέ δεν ζήτησα. Πριν 10 χρόνια ίσως να μην με ενοχλούσαν τόσο πολύ γιατί τότε δεν ήταν τόσο μεγάλο το πρόβλημα για την Ελλάδα όπως επίσης δεν είχα να διαχειριστώ τόσο μεγάλο αριθμό email. Όμως καθημερινά λαμβάνω παραπάνω από 50 email που τα περισσότερα πρέπει να διαβαστούν. Αν προσθέσω και τα email για τα σχόλια του πολιτικού blog φθάνω κάποιες μέρες πολύ μεγαλύτερο αριθμό. Στην Ελλάδα όμως υπάρχει ένας ηλίθιος νόμος που λέει πως αν έχει την επιλογή της διαγραφής ο άλλος μπορεί να σου στέλνει ότι θέλει. Δηλαδή αν έχω 60 “νόμιμους” spammers επί 1 λεπτό για τον καθένα να δω τι μου στέλνει και να απαντήσω για να με διαγράψει,έχασα μόλις μια ώρα από τη ζωή μου. Θα ήθελα να σέβονται κάποιοι τα εξής παρακάτω λόγια που έχω γράψει εκεί που δίνω το email μου

Οποιοσδήποτε απαγορεύεται να χρησιμοποιήσει τα παραπάνω email για διαφημιστικά email. Ακόμα και αν έχει επιλογή unsuscribe.

και όποιος δεν τα σέβεται να τον έχω δικαίωμα να τον κυνηγήσω νομικά.

Δεν ξέρω ποιος προτείνει τέτοιες κινήσεις διαφήμισης σε κάποιους πολιτικούς αλλά είναι 5 χρόνια πίσω. Μόνο κακό μπορώ να τους κάνουν. Και ειδικά σε αυτούς που θέλουν υποτίθεται να κερδίσουν το νεανικό κοινό. Μου έρχεται τις τελευταίες μέρες ένα newsletter από τον Παντελή Οικονόμου, που όπως γράφει στη σελίδα του είναι

μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΣΟΚ και Γραμματέας του Τομέα Θεσμών, Δημόσιας Διοίκησης και Κοινωνικών Κινημάτων της Κεντρικής Επιτροπής.

στέλνει ένα email που εντάξει αν ήταν μια φορά για κάτι που θα μπορούσε να με ενδιαφέρει οκ, να έμπαινα μια φορά και μάλλον μετά να γραφόμουν στα νέα του μέσω rss (που δεν έχει) ή αν κάποιος είναι της παλιάς σχολής να γραφόμουν στο newsletter. Όμως με αυτό τον τρόπο είναι στην πραγματικότητα σαν να με αναγκάζει να διαβάζω κάτι το οποίο δεν το επέλεξα. Όσο για την επιλογή του unsuscribe την πρώτη φορά που το δοκίμασα μου ήρθε email πως είναι γεμάτο το email του άρα στην πραγματικότητα δεν το έλαβε. Την εποχή που ο ελεύθερος χρόνος μας είναι τόσο περιορισμένος θα περίμενα σοβαρότητα από όσους θέλουν να διοικήσουν τη χώρα αυτή. Δηλαδή πόσο δύσκολο είναι να φτιάξει ο κ. Οικονόμου ένα σοβαρό site. Το is.pasok.gr του δίνει έχω την εντύπωση όποια βοήθεια χρειάζεται γιατί πρέπει να γίνει spammer;
Η όλη υπόθεση με έκανε να σκεφθώ αν εγώ βγάλω μια λίστα με όσους στέλνουν spam χωρίς να κάνω εγγραφή και τη δημοσιεύω σε υποσέλιδο του πολιτικού blog θα είναι παράνομο;

Με αφορμή τη διαμάχη Σουφλιά και Δήμα για το αν η πυρηνική ενέργεια είναι πράσινη θα πρέπει να δούμε πως ορίζουμε την πράσινη ενέργεια. Μέχρι τώρα θεωρούνται τα υβριδικά, “πράσινα” αυτοκίνητα γιατί καταστρέφουν λιγότερο το περιβάλλον.Πέρσυ είχα βρεθεί στο Συμπόσιο της Σύμης και είχα ακούσει την τοποθέτηση της Ελληνικής ορνιθολογικής εταιρείας που έλεγε πως θα πρέπει να μελετήσουμε σοβαρά το στήσιμο των αιολικών πάρκων στην Ελλάδα αφού η είναι χώρα πέρασμα για τα αποδημητικά πουλιά και θα έχουν πρόβλημα μετακίνησης.Αρά ακόμα και μια “καθαρή” ενέργεια χωρίς απόβλητα μπορεί να καταστρέφει το οικοσύστημα. Άρα η πυρηνική ενέργεια μπορεί να θεωρηθεί πράσινη;
Πρέπει ψύχραιμα να δούμε τα θετικά και τα αρνητικά.

Θετικά
μηδαμινοί ρύποι αερίων του θερμοκηπίου
φθηνό κόστος παραγωγής
ρύποι απόλυτα ελεγχόμενοι που θάβονται σε κατάλληλους χώρους
αρνητικά
πιθανό ατύχημα με διαρροή ραδιενέργειας
απόβλητα τα οποία μένουν έτσι για πολλές χιλιετίες

Άρα τι βλέπουμε πως τα αρνητικά είναι κυρίως βιωματικά. Δηλαδή το επιχείρημα Τσέρνομπιλ είναι το ίδιο επιχείρημα με το επιχείρημα του αεροπλάνου όταν συγκρίνεται με το αυτοκίνητο “Και αν πέσει”.
Το ότι μόνο ένα ατύχημα είναι που μας συγκλόνισε, και αυτό σε μια υπό διάλυση δημοκρατία της σοβιετικής ένωσης, δεν μας λέει τίποτα. Δυστυχώς όμως είναι ακριβώς το ίδιο. Παρόλο που χιλιάδες πεθαίνουν από αυτοκινητιστικά ατυχήματα ενώ αντίθετα από αεροπλάνα τα ατυχήματα είναι εξαιρέσεις συνεχίζει ο κόσμος να φοβάται να μπει στο αεροπλάνο. Έτσι είναι και τα πράγματα με την ενέργεια ενώ καταστρέφουμε ΠΟΛΥ περισσότερο το περιβάλλον με όλα τα υπόλοιπα ορυκτά καύσιμα, με τις εκτροπές ποταμών για υδροηλεκτρικά εργοστάσια εμείς αρνούμαστε την δημιουργία εργοστασίων πυρηνικής ενέργειας στην Ελλάδα.
Φυσικά όλοι θα θέλαμε η ενέργεια μας όλη να ήταν ηλιακή και πράγματι στην Ελλάδα θα μπορούσαμε να είχαμε περισσότερη χρήση ηλιακής ενέργειας όμως όσο η ανάπτυξη των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας παραμένει γραμμική παγκοσμίως ενώ οι ανάγκες μεγαλώνουν εκθετικά υπάρχουν δύο λύσεις αν θέλουμε να μην καταστρέφουμε το περιβάλλον να συνεχίσουμε με λιγότερο ρυπογόνες λύσεις (ανάμεσα τους και η πυρηνική) ή να κόβουμε το ρεύμα κάμποσες ώρες και να έχουμε ρεύμα μόνο από καθαρά ανανεώσιμες μορφές ενέργειας ωσότου η ανάπτυξη τους να φτάσει να μπορεί να καλύψει τις ανάγκες μας. Δηλαδή ακόμα και αν χρησιμοποιούσαμε στο μέγιστο δυνατό τις ανανεώσιμες μορφές ενέργειας αυτή τη στιγμή δεν θα ήταν ικανές να καλύψουν τις ανάγκες μας σε ενέργεια. Άρα πέρα από ευχολόγια για έναν οικολογικότερο κόσμο καλό είναι να είμαστε ρεαλιστές και να δούμε πως αυτή τη χρονική στιγμή μόνο με τη πυρηνική ενέργεια μπορούμε να λύσουμε “προσωρινά” τις ανάγκες μας για ενέργεια.

Ενδιαφέρον άρθρο με περισσότερα επιστημονικά στοιχεία έγραψε ο vagelford (υπ. διδάκτορας τμήματος φυσικής).

photo by mandj98

Πριν λίγες εβδομάδες κάλεσε η υπουργός εξωτερικών κάποιους blogger για να μας ακούσει για διάφορα θέματα που μας απασχολούν. Κάποιοι μετέφεραν λάθος την εντύπωση πως μας κάλεσε εκεί για να μας ζητήσει την άποψη μας για το Μακεδονικό ζήτημα. Εκεί πήγε η συζήτηση αφού 2-3 άτομα μονοπώλησαν το χρόνο μιλώντας για αυτό το θέμα. Τα ΜΜΕ έκλεψαν το υλικό που δημοσιεύσαμε o Νίκος, ο Νίκος και γω όχι κάτω από κάποια άδεια απαγορευτική για χρήση αλλά άδεια Creative Commons, δηλαδή με αναφορά στη πηγή θα ήταν όλα οκ. Τελικά το αφήσαμε έτσι (αν και γω κρατώ κάποιες επιφυλάξεις). Και τελικά εκτός του ότι το έκλεψαν έγραψαν τα χειρότερα, και φαινόταν σε λίγες γραμμές γιατί γίνονταν τα πικρόχολα αυτά σχόλια. Γιατί λέει δεν είχε καλέσει τους διαπιστευμένους διπλωματικούς συντάκτες.
Τώρα πια ανακάλυψαν πως η υπουργός απαντά και στους επισκέπτες της ιστοσελίδας της χωρίς να χρειάζεται “οι δημοσιογράφοι” να της μεταφέρουν τα ερωτήματα των πολιτών. Λίγο αργά αφού ήδη πλησιάζει χρόνος από όταν η υπουργός ξεκίνησε το “ρωτήστε τη Ντόρα” κάτι όμως πια που τους έβγαλε την είδηση αλλά άρχισε να τους τρομάζει αφού βλέπουν να γίνονται άχρηστοι. Σε λίγο δεν θα χρειάζεται φιλτράρισμα ηλιθίων για το τι είναι αυτό που καίει τον κόσμο και τι όχι. Έτσι σαν ύστατη προσπάθεια αυτοσυντήρησης αντί να επιβραβεύσουν διαβάζουμε διάφορα φαιδρά στις χθεσινές φυλλάδες. Είδα χθες στον ΕΤ να γράφονται τα εξής:

Αντιμέτωπη με εξαιρετικά φιλικές απορίες, που συνήθως συνοδεύονταν και με εγκωμιαστικά σχόλια για την ίδια

Και πράγματι πολλές φορές έχω ακούσει τα σχόλια των επισκεπτών που είναι συνήθως φιλικοί προς την υπουργό αλλά οι ερωτήσεις είναι πολύ πιο αυστηρές από ότι των δημοσιογράφων. Μου θυμίζει το φωνάζει ο κλέφτης να ακούει ο νοικοκύρης.
Έτσι μετά από αυτό στην πιο “εξελιγμένη” για τα νέα μέσα εφημερίδα (που διαφήμιζε πως έχει blog των συντακτών) κοίταξα τι έγραψαν και άλλες εφημερίδες. Τελικά οι πιο γνωστές κινήθηκαν σε αυτά τα μοτίβα αν και πρέπει να παραδεχθώ πως η καθημερινή έχει σταθεί πράγματι η πιο αξιόπιστη εφημερίδα μην κάνοντας τέτοιου είδους αναφορά στο θέμα.

Ελευθεροτυπία 7/5/2008:

κ. Μπακογιάννη, παραποιώντας ανάλογες πρακτικές σε άλλα υπουργεία Εξωτερικών, που χρησιμοποιούν και την ηλεκτρονική επικοινωνία για την επανάληψη των ήδη γνωστοποιημένων επίσημων θέσεων των υπουργείων, κάνει κατάχρηση της προσωπικής ιστοσελίδας της πολιτικού Ντ. Μπακογιάννη (σ.σ. που είναι απολύτως νόμιμο δικαίωμα) την οποία έχει μετατρέψει σε ιστοσελίδα της υπουργού Εξωτερικών (!!!), περνώντας υπό μορφή “απαντήσεων ” τις απόψεις της για τη συνολική πολιτική!

Δηλαδή με λίγα λόγια η υπουργός δεν θα έπρεπε να ασχολείται με τον κόσμο αλλά να μένει κλεισμένη στο υπουργείο της και να μιλά με τους “διαπιστευμένους” δημοσιογράφους.
Περίπου τα ίδια και από το έθνος που έγραψε τα εξής

Απαντήσεις σε θέματα εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής έδωσε η υπουργός Εξωτερικών, Ντ. Μπακογιάννη, επιλέγοντας όχι τη συνήθη (και θεσμική) μέθοδο της συνέντευξης Τύπου, αλλά το «φιλικό περιβάλλον» (και ασφαλές από ενοχλητικές ερωτήσεις) της προσωπικής ιστοσελίδας της.

Ήθελα να ρωτήσω για ποιο λόγο τόσοι χιλιάδες μπλόγκερ συμμετείχαν στις συνεντεύξεις που έχουν γίνει στους πολιτικούς ή τόσος κόσμος μπαίνει στη διαδικασία να ρωτά απευθείας την υπουργό αν τελικά οι δημοσιογράφοι κάνουν αυστηρές ερωτήσεις; Ποιος ήταν αυτός που απέργησε πάνω στη συζήτηση για το ασφαλιστικό;
Καλά θα κάνουν να κατανοήσουν πως αν συνεχίσουν να κάνουν τέτοιου είδους ενημέρωση, όπως και στο εξωτερικό,έτσι και δω θα έρθει τελικά η στιγμή που η ενημέρωση θα γίνεται απευθείας από και προς τους πολίτες όπως έγινε και με το debate Χίλαρυ και Ομπάμα που οι δημοσιογράφοι δεν ρώτησαν τίποτα από αυτά που απασχολούσαν τον κόσμο και τελικά αναγκάστηκε ο Ομπάνα να στείλει απαντήσεις σε ερωτήσεις πολιτών αφού δεν του δόθηκε η ευκαιρία μέσα από το debate.

photo by Dora_Bakoyannis

Προχθές Τετάρτη 16/4/2008 είχε προκηρύξει απεργία το ΠΑ.ΜΕ την οποία η αλήθεια είναι πως μου διέφυγε αφού απέχω τις τελευταίες μέρες από τη διαδικτυακή μου ενημέρωση και δεν είδα αντίστοιχο άρθρο στο πολιτικό forum. Όμως πέρα από αυτό είχα πρόσκληση εγώ και άλλοι 9 blogger και αρθρογράφοι του διαδικτύου. Κάποια στιγμή την προηγούμενη εβδομάδα με ενημέρωσε ο Αχιλλέας Ιωακειμίδης (όσοι ήρθαν στο πάρτι του πολιτικού blog τον γνώρισαν) πως μια ιδέα που μου την είχε πει από τότε, για συνάντηση της υπουργού Εξωτερικών με κάποιους blogger μάλλον θα λάβει μέρος την περασμένη Τετάρτη. Ζήτησα να μάθω ποιοι άλλοι θα παρευρεθούν με την έννοια πως δεν ήθελα να φανεί σαν να είμαι “εκλεκτός” λόγω ότι είχαμε κάνει τη συνέντευξη τον Αύγουστο του 2007. Μου ανέφερε πως θα είναι κυρίως άτομα που έχουν ασχοληθεί με το έργο της υπουργού μέσα από το blog τους και από αυτούς που παρακολουθούν το λογαριασμό της στο twitter.
Η αλήθεια είναι πως προβληματίστηκα αν πρέπει να παρευρεθώ γιατί σκεφτόμουν την κρίση από άλλους blogger που θα έλεγαν γιατί αυτός και όχι εγώ. Και γιατί πολλοί θα με κατηγορήσουν πως έχω καλές σχέσεις με τα κόμματα εξουσίας. Όμως δεν ήταν απλώς μια συνέντευξη όπως τόσες που έχουμε κάνει αλλά μια κουβέντα που θα ήθελε να κάνει η υπουργός για να ακούσει και τι μας “καίει”. Δεν υπήρχε ατζέντα και αντίθετα με το τι πίστευαν οι περισσότεροι εγώ θεώρησα πως θα μπορούσαμε να συζητήσουμε πράγματα τα οποία ήταν άξια λόγου. Άρα θα μπορούσε κάποιος να πει πως δεν υπάρχει λόγος να μην αποδεχθώ την πρόταση.Είχα πει και στη δουλειά πως δεν θα πάω (ευτυχώς έχω αυτή την δυνατότητα) για να πάω στο υπουργείο, όμως τα ξημερώματα έμαθα για την απεργία. Το πρωί τελικά μετά από πολλή σκέψη και μεγάλη καθυστέρηση αποφάσισα πως θα πάω στη συνάντηση. Αυτός ήταν και ο λόγος που καθυστέρησα 20 λεπτά στο ραντεβού(όμως μόνο 5 λεπτά από τη προγραμματισμένη ώρα της συνάντησης με την υπουργό). Αφού έφθασα μετά από 1 λεπτό μπήκε και η υπουργός σε μια αίθουσα που αναγνώρισα τους Σπύρο Ντόβα,Νίκο Αναγνώστου,Νίκο Δρανδάκη,Στάθη Χαϊκάλη, Γιάννη Καρακατσάνη, και την Ιόνη ,η κοπέλα που γυρίζει το με άλλη ματιά για το site της Ντόρας Μπακογιάννη και την είχα γνωρίσει αφού είχε κινηματογραφήσει τη συνέντευξη μας. Εντύπωση μου έκανε η συνεργάτιδα του Γιάννη που ήταν η μοναδική μπλόγκερ γυναίκα. Η υπουργός αφού μπήκε και μας χαιρέτησε όλους δια χειραψίας και με θυμόταν όπως φάνηκε, κάθισε και ξεκίνησε η κουβέντα με μια αμηχανία από όλους. Από την πλευρά μας νομίζω υπήρχε ένας φόβος μήπως τελικά μας καλέσει εκεί και μας ζητήσει απλώς να αναπαράγουμε τις απόψεις του υπουργείου. Κάτι που κρίνοντας από τους καλεσμένους δεν θα ήταν ότι πιο ευχάριστο αφού όπως είδα δεν υπήρχε ούτε ένας blogger που ήταν Νέα Δημοκρατία. Από τη δική της πλευρά επειδή δεν υπήρχε ατζέντα και δεν είναι ότι πιο εύκολο να μην έχεις απέναντι σου “δημοσιογράφους”. Ξεκινώντας τη κουβέντα έκανε μια παρομοίωση της μπλογκόσφαιρας με καφενεία που όπως παλιά άκουγε φωνές που της έλεγαν “Τσούπρα εγώ δεν ψηφίζω” έτσι και σήμερα κάποιοι μπορούν να γράφουν ακόμα και τα χειρότερα για το θέμα αυτό. Έτσι τελικά η κουβέντα ξεκίνησε με το Στάθη Χαϊκάλη που εξήγησε ξανά αυτά που συχνά γράφει για την ανάγκη των πολιτικών να ασχοληθούν με το διαδίκτυο. Που θεωρώ πως είναι σωστά όμως με μέτρο. Με τίποτα δεν θεωρώ πως οι πολιτικοί πρέπει να ρίξουν τόσο βάρος στο διαδίκτυο όσο πιστεύει όμως ούτε να βρισκόμαστε και στο σημείο που η μεγάλη πλειοψηφία των βουλευτών έχουν από την 17η Σεπτεμβρίου ένα μήνυμα ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη σας όπως επεσήμανε ο Γιάννης Καρακατσάνης. Εν ολίγοις η υπουργός δέχθηκε την κριτική για το flame war που κήρυξε μέσα από το tweet της. Δέχθηκε με ενδιαφέρον την πρόταση για συνάντηση με τους ελληνοαμερικάνους blogger που κάποιοι έγραψαν λάθος πως δεν τους γνώριζε αλλά κατάλαβα πως τουλάχιστον την Huffighton την γνώριζε απλώς δεν ήταν από τα σχέδια του υπουργείου η συνάντηση. Η κίνηση του Κώστα Μπακογιάννη να το σημειώσει όπως παρατήρησα νομίζω πως δείχνει πως η υπουργός πραγματικά ήθελε να “βρει” ιδέες από νέους ανθρώπους και πρωτοπόρους στο χώρο του διαδικτύου (αν και οι κάτω των 30 ήμαστε νομίζω μόνο 4). Τα υπόλοιπα πρακτικά για να μην μακρηγορώ μπορείτε να τα διαβάσετε στο Σπύρο Ντόβα.
Προσωπικά μίλησα ελάχιστα αφού δεν με βοήθησε τελικά πως δεν υπήρχε συντονιστής αφού έπρεπε να παραβιάζω το savoir vivre και να κόψω κάποια στιγμή κάποιον. Το μόνο που είπα στη κουβέντα για το μπλογκονόμο είναι πως επειδή ήμαστε σε πρώιμο στάδιο ο κόσμος πιστεύει δημοσιεύματα επιπέδου εσπρέσο αντί να τους δίνει ελάχιστη αξία. Με το καιρό όμως θα αποκτήσει ο κόσμος εμπειρία και γνώση να κρίνει όπως και στην πραγματική ζωή. Για το θέμα της ονομασίας Νέας Μακεδονίας στην ερώτηση της Γιολάντας για το πόσο είναι γεωγραφικός προσδιορισμός η ονομασία Νέα Μακεδονία. Εκτός ότι ξεκαθάρισε πως δεν υπάρχει καμιά ονομασία στο τραπέζι αφού όλες έχουν απορριφθεί κυρίως από την άλλη πλευρά δήλωσε πως η Νέα Μακεδονία είναι γεωγραφικός προσδιορισμός αφού η παλιά ήταν η ολόκληρη και η Νέα μόνο ένα μέρος. Σε αυτό το σημείο ήταν που μου σηκώθηκαν όλες οι τρίχες (και τις έχω και πολλές) όταν μίλησε για “σχέδιο Στάλιν” που αν δεν ήξερα πως τελείωνε ο χρόνος και πως δεν έχει σημασία να μπω σε μια κουβέντα που ανούσια θα γινόμουν αγενής λέγοντας την αλήθεια. Την αλήθεια που έχει δηλώσει και ο πατέρας της υπουργού πως το θέμα οι ελληνικές κυβερνήσεις το άφηναν κατά εντολή των δυτικών δυνάμεων για να μη στεναχωρηθεί ο Τίτο… Ο Τίτο που είχε επιτρέψει στα συμμαχικά στρατεύματα να κάνουν επέλαση ώστε να “σώσουν” την μειοψηφία του εμφυλίου έναντι του φόβου της Κομμουνιστικής Ελλάδας! Πέρα από αυτό το μελανό σημείο οι εντυπώσεις μου ήταν θετικές από την εκδήλωση. Παρατήρησα πως πέρα από τους γνωστούς μπλόγκερ που κάλεσε υπήρχαν κάποιοι που ούτε τους ήξερα και δεν ενδιαφέρθηκαν πολύ να μας ενημερώσουν το ποιοι είναι. Για την πληρότητα της ενημέρωσης κατάλαβα πως ήταν τα εξής blog :
Think positive
nylon.gr
Πολιτεύομαι
metablogging.gr
xblog.gr
(euro2day.gr εφημερίδα)
wolf
Strategy-Geopolitics
vas 2.0
politikoblog.gr και κάποιος που δεν τον ήξερα αλλά ονομαζόταν Πετράκης και δεν ήταν πια blogger. Πόσοι θα μπορούσαν ακόμα να καλεστούν; Χιλιάδες όμως ήταν αδύνατο να γίνει κουβέντα. Αυτό που ξέρω πως ενώ ήθελε και ο Παναγιώτης απέφυγαν όσους ήταν έμμισθοι υπάλληλοι οποιουδήποτε κόμματος. Διεγράφη το blog που θεωρούσα πως ο ιδιοκτήτης έχει συνεργασία με το γραφείο του Κυριάκου Μητσοτάκη αφού δεν ισχύει. Δεν ξέρω αν έγινε για να κρατηθούν ίσες αποστάσεις πάντως δεν είδα μπλόγκερ του ΠαΣοΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Πιθανότατα η υπουργός θα ήθελε να ακούσει και τις απόψεις ανθρώπων που ναι μεν δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο αλλά δεν ακούγονται οι απόψεις τους αλλιώς.
Έχουν γραφτεί διάφορα θετικά και αρνητικά. Μέχρι τώρα έχω βρει αυτά Δεν θα ασχοληθώ με τους ανεγκέφαλους θερμοκέφαλους αλλά μόνο με το αγαπημένο μου Allu Fun Marx. Αγαπητέ Αλλουφάνιε το ότι μας κάλεσε σημαίνει πως μας εκτιμά και πως έχει όρεξη να μας ακούσει. Στη συνάντηση δεν φάνηκε να θέλει να μας ακούσει και όχι να μας καλέσει να γίνουμε το γραφείο агит проп της. Δεν έχω όρεξη να γίνω κάτι τέτοιο και η παρατήρηση πως αν ήταν ανάποδα θα ήταν αλλιώς θα με συγχωρέσεις αλλά δεν βλέπω τη διαφορά. Και η συνέντευξη που είχαμε συμμετάσχει για τον Αλέξη Τσίπρα αν τελικά ήταν ιδέα του Αλέξη και όχι του Ματθαίου θα άλλαζε κάτι; Αν η συνέντευξη στους μπλόγκερ δεν ήταν πρόταση των ψηφοφόρων του ΠαΣοΚ αλλά σχεδίου του στρατοπέδου του ΓΑΠ θα άλλαζε κάτι; Σημασία έχει πως ο λόγος μας αποκτά αξία και οι πολιτικοί που θέλουν να ακούσουν πρέπει να επιβραβεύονται και όχι να έχουν τόση αρνητική διαφήμιση που τελικά να βλέπουν τα μπλογκ σαν κάτι που θα τους “χαλάσει” την εικόνα. Κάποιοι απλώνουν το χέρι ας μην τους δαγκώνουμε. Και η διαφορά από τους δημοσιογράφους είναι πως δεν τους καλεί να τους ακούσει. Κάλεσε κάποιους πολίτες με άποψη να τους ακούσει και όχι να μας δώσει συνέντευξη… Άρα σε αυτό έπρεπε να στρέψουμε το βλέμμα μας και όχι στο αν θα μπορούσε να γίνει καλύτερα η διαδικασία… Ξέχασα να αναφέρω πως ήδη έγραψαν αρνητικά και εφημερίδες που δεν μπορούν να κατανοήσουν το νέο αυτό μέσο και το βλέπουν ανταγωνιστικά. Χαρακτηριστικό η ανακρίβεια πως δεν έχει γίνει συνέντευξη τύπου για τους διπλωματικούς δημοσιογράφους ενώ δέχεται τους “bloggers”. Αναρωτιέμαι αν επισκεπτόταν πολίτες σε ένα καφενείο θα έλεγαν το ίδιο; Δεν νιώσαμε ούτε μια φορά πως είμαστε σε μια blog conference αντίστοιχη του press-conference. Αλλά σε μια συζήτηση για καυτά θέματα αφού ήδη είχαμε εκφράσει τις απόψεις μας για το θέμα και για τη διαδικτυακή παρουσία. Από ότι κατάλαβα θα ξαναγίνει. Όποιος δείξει πως ενδιαφέρεται μάλλον θα έχει και αυτός την ευκαιρία να παραβρεθεί. Ας δούμε τον ορίζοντα που ανοίγεται μπροστά μας αντί να κοιτούμε αυτούς που δείχνουν το δρόμο…

Διαβάζοντας το άρθρο του Σπύρου Ντόβα για την κάλυψη των “χαμένων” των τραπεζών από το κράτος δεν νομίζω πως θα βρεθούμε άλλη φορά να συμφωνούμε τόσο πολύ. Όμως με άλλη λογική. Δεν θεωρώ πως ούτε το ελάχιστο κράτος μπορεί να παίξει το ρόλο ρυθμιστή όπως λένε οι φιλελεύθεροι. Θεωρώ πως επίσης αυτό το “Ας έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις” είναι παλιό δόγμα που τελικά μας οδήγησε στον εμφύλιο στην Ισπανία, στον Β’ παγκόσμιο και ξεκίνησε από το κραχ του 1929. Ακολούθησε “η απεργία του κεφαλαίου” και έτσι η κατάσταση ήταν έκρυθμη. Συμφωνώ πως δεν θέλω τα λεφτά από τους φόρους να εξασφαλίζουν κανένα που “έπαιζε” ξέροντας πως στο τέλος θα έχει την κάλυψη του κράτους. Όμως δεν τρέφω αυταπάτες πως δεν θα υπάρχει διαφθορά νόμιμη ή παράνομη και συνδιαλλαγή εκλεγμένων με τους μεγαλοκεφαλαιούχους ώστε να καλύπτουν τα νώτα τους.
Η μόνη λύση είναι η ανατροπή του συστήματος αυτού.Που η εξουσία θα πηγάζει από τα κάτω και όχι από τους “πεφωτισμένους” αντιπροσώπους που το μόνο που έχουν σκοπό να “εξασφαλιστούν”. Και για αυτό παρόλο που θα με τρόμαζε ένας νέος παγκόσμιος πόλεμος πιστεύω πως αν δεν κάλυπταν τα κράτη τα σπασμένα των “επιχειρηματιών”, τότε μπορεί ο κόσμος να “ξυπνούσε” και να ζητούσε να διαχειριστεί καλύτερα από μόνος του τον πλούτο που παράγει, αντί να τον αφήνει στους “καπεταναίους”.Αυτούς που από τη μία λένε “Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες” αλλά μόλις βουλιάξουν φωνάζουν βοήθεια και καταφέρνουν να βγουν σώοι από το ναυάγιο.
Φυσικά όμως οι κυβερνήσεις δεν θέλουν να αλλάξει το status quo στη διοίκηση για αυτό όποτε οι επιχειρηματίες χάνουν καλύπτει το κράτος τα έξοδα αλλά όταν οι επιχειρήσεις “κερδίζουν” τότε είναι έξυπνοι επιχειρηματίες και το κράτος “κερδίζει” από την ανάπτυξη. Για αυτό μιλούμε για αστικό κράτος. Κράτος που κερδίζουν μόνο οι αστοί.

φωτογραφία από scmikeburton

Αν δεν αποδεχθούν το όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό (κάτι που ήταν εφικτό πριν πολλά χρόνια) θα ασκήσουμε ΒΕΤΟ.Μέχρι σήμερα θα είναι η διορία για να προλάβει η ΠΔΓΜ την Αλβανία και τη Κροατία που θα λάβουν την πρόσκληση για την είσοδο τους στο ΝΑΤΟ. Νομίζω πως είναι καλό να καθυστερούμε το ζήτημα αφού οι εκλογές στην Αμερική το Νοέμβριο αν θα έρθει η επαναφορά των δημοκρατικών έχω την εντύπωση πως μπορεί να κινηθεί και η Αμερική πιο κοντά στη ρεαλιστική λύση της ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για κάθε χρήση. Όμως αυτό που δεν κατανοώ γιατί ταλαιπωρούμαστε.
Οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις της Ελλάδος την έχουν αναγνωρίσει, (βλ Εθνική Τράπεζα,COSMOTE) καθώς και οι περισσότερες χώρες και εμείς βλέπουμε πως μια χώρα που είναι πολύ μικρή να θέλει να εισβάλλει στην Ελλάδα. Άρα αντί να δούμε πως το υποτιθέμενο εθνικό μας ζήτημα δεν είναι για όλους εθνικό ζήτημα και να ασχοληθούμε με το πραγματικό μας εθνικό ζήτημα, που δεν είναι άλλο πως θα ζουν κάποιοι σε 20 χρόνια δουλεύοντας μέχρι να τους καλέσει ο Άγιος Πέτρος στις γειτονιές των αγγέλων εμείς ασχολούμαστε με το πως θέλει μια χώρα να αυτοαποκαλείται.
Νομίζω πως η απάντηση είναι πως χρειαζόμαστε εξωτερικούς εχθρούς.Αν θέλαμε πραγματικά να λυθεί το θέμα και να μην είναι λόγος αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης θα απειλούσαμε με διακοπή των εμπορικών σχέσεων και δεν θα φτάναμε στο σημείο να χρειαστούμε το ΒΕΤΟ. Αυτό που με προβληματίζει πως ενώ οι διάφοροι πατριώτεςΈλληνες προσπαθούν να αποδείξουν πως έχουμε δίκιο γράφοντας στα ελληνικά (σαν τα λες στον καθρέφτη ένα πράγμα) και καλούν σε μποϊκοτάζ των ξένων προϊόντων δεν βλέπω να μποϊκοτάρουν τις ελληνικές εταιρείες που αναγνωρίζουν τη Δημοκρατία της Μακεδονίας