Πολιτικό blog

photo via kaltsovrako

Αν και είναι η δεύτερη φορά που ψηφίζουμε με τον ισχύων εκλογικό νόμο υπάρχει μια παρεξήγηση για το που πάνε τα λευκά και τα άκυρα όπως επίσης και για τις ψήφους στα κόμματα τα οποία δεν μπαίνουν στη βουλή. Πολύς κόσμος πιστεύει πως όλα πηγαίνουν στο πρώτο κόμμα. Όπως είχα γράψει κάτι τέτοιο δεν ισχύει όμως το ερώτημα είναι που πάνε. Στην πραγματικότητα είναι σαν μην ψήφισαν. Γιατί για να βγει αυτοδύναμη κυβέρνηση πρέπει να πάρει το 42.7 του συνόλου των ψήφων των κομμάτων που μπαίνουν στη Βουλή (ώστε να πάρει 111 έδρες από τις 260 που μοιράζονται).Όσα κόμματα δεν συγκεντρώσουν το 3% των έγκυρων ψηφοδελτίων δεν μπαίνουν στη βουλή. Για να γίνει αυτό κατανοητό θα πάρουμε 2 παραδείγματα. Για λόγους ευκολίας θα δώσουμε κάποιο ποσοστό σε όλα τα κόμματα που συμμετείχαν στο debate και θα δώσουμε και ένα συνολικό ποσοστό στα υπόλοιπα κόμματα τα οποία δεν μπαίνουν στη βουλή. Συνέχεια »

Το pc-magazine Μαρτίου φιλοξενεί μια μίνι συνέντευξη μου. Δεν θα τη δημοσιεύσω ωσότου αποσυρθεί το τεύχος από τα περίπτερα όμως για αυτή την πρόσκληση για τη συνέντευξη πρέπει να ευχαριστήσω τη Ζαχαρένια που την παρακολουθώ από το css3 και ήρθε σε επαφή μαζί μου και έστειλε τις ερωτήσεις. Νομίζω παρόλο που είναι πού σύντομη είναι απόλυτα ουσιαστική για κάποιους θέλουν να ξεκινήσουν.

Σιγά σιγά το πολιτικό blog μπαίνει ξανά σε μια σειρά και έτσι αντίστοιχα και το πολιτικό vidcast επιστρέφει με μια ξεχωριστή συνέντευξη. Στο 18ο έκτακτο επεισόδιο φιλοξενήσαμε τον Στέλιο Κούλογλου σε μια συνέντευξη που μας μίλησε για τη δημοσιογραφία και πως είναι να είσαι πολεμικός ανταποκριτής, την τηλεόραση, την άποψη του για τη σημερινή κατάσταση στη “Νέα Ευρώπη” το διαδίκτυο και φυσικά το TV χωρίς σύνορα. Φυσικά για άλλη μια φορά αρωγός στη προσπάθεια μας είναι το zoo.gr το οποίο μας παρείχε το στούντιο, τον σκηνοθέτη του Ηλία Λειβαδάρα (ο οποίος έκανε και το εκπληκτικό μοντάζ που βλέπετε) και την ειδική στα special effects και γραφικά Αλεξάνδρα Μαξούρα. Συνέχεια »

Ένα από τα καλά της διάδοσης του διαδικτύου είναι πως τώρα πια είναι εύκολο για τον καθένα να βρει παλιές δηλώσεις των πολιτικών και συζητήσεις και να τις επαναφέρει στην επικαιρότητα. Συζητώντας με κάποιους φίλους πόσο κυριολεκτικά είναι γελοία η σημερινή κατάσταση μου θύμισαν ένα βίντεο που ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε πως τα λεφτά δεν είναι το πρόβλημα. Πως μπορούν να βρεθούν. Δείτε παρακάτω το βίντεο με τη απάντηση του Γιώργου Παπανδρέου. Συνέχεια »

Προχθές που βρέθηκα στο Σύνταγμα μαζί με το χαμόγελο και τον inlovewithlife βλέποντας το χριστουγεννιάτικο δέντρο θυμήθηκα ένα ανέκδοτο. Και έτσι τους ρώτησα τι γένους δέντρο είναι αυτό; Αρσενικό ή θηλυκό; Συνέχεια »

Σήμερα 2 Δεκεμβρίου είναι τελικά η δίκη του Παναγιώτη Κετίκη. Ενός από τους χιλιάδες φοιτητές που κατέβηκαν το 2007 στις πορείες κατά της εκπαιδευτικής κατακρεούργησης. Οι τόσο μαζικές πορείες τρομάζουν μάλλον τις κυβερνήσεις και έτσι έπρεπε να γίνει κάτι που να τρομάζει και να υπενθυμίζει σε κάποιους πόσο επικίνδυνο είναι να αντιδράς στην εξουσία. Αυτό το κάτι τελικά ήρθε στο πρόσωπο του Παναγιώτη Κετίκη, του παιδιού με τα πράσινα σταράκια. Φυλακή, απαγόρευση εξόδου από την χώρα, και υποχρεωτική μηνιαία εμφάνιση στο αστυνομικό τμήμα είναι λίγα από αυτά που ήδη έχει τραβήξει. Στον καιρό αυτό χιλιάδες οι αλληλέγγυοι του, διάσημοι και άσημοι όλοι μαζί φωνάζουν για να σταματήσει αυτή η παραφροσύνη. Ο Νίκος, ο Μιχάλης,ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Γιώργος, ο Λάκης Λαζόπουλος και πολλοί άλλοι που σίγουρα ξεχνώ, φωνάζουν πως πρέπει επιτέλους να λήξει το θέατρο του παραλόγου.
Είχα υποσχεθεί πως θα παραβρεθώ στην δίκη για να δηλώσω την αλληλεγγύη μου στον Παναγιώτη και θα είμαι εκεί. Πιθανότατα να μπορέσω να ενημερώσω για το τι συμβαίνει μέσω κινητού από το twitter και για αυτό το σκοπό έβαλα δεξιά το widget με το τι κάνω αυτή τη στιγμή για να μπορούν οι επισκέπτες του blog να ενημερώνονται για τη δίκη. Ας ελπίσουμε πως σήμερα θα λήξει η ταλαιπωρία για τον Παναγιωτάκη… Συνέχεια »

Μπορεί να έχει ξεχαστεί η υπόθεση με τα πράσινα σταράκια, αλλά το μαρτύριο για τον Παναγιώτη Κετίκη δεν έχει σταματήσει. Μπορεί κάποιοι να υποστηρίζουν πως ήταν ένα τυχαίο γεγονός, μια άτυχη στιγμή αλλά αυτό θα ίσχυε αν δεν είχαμε γνωρίσει την υπόθεση της ζαρντινιέρας, την υπόθεση του ξυλοδαρμού των αλλοδαπών στο αστυνομικό τμήμα Ομόνοιας, τις στρατιές των ματ να χτυπούν συνταξιούχους και πολλές άλλες περιπτώσεις που ζούμε καθημερινά, όπου τα σώματα ασφαλείας είναι μόνο σώματα καταστολής. Καταστολής κάθε φωνής αντίδρασης σε ότι το κράτος θέλει να περάσει. Και αν κάποιος δεν συμμορφωθεί τον τιμωρούν στέλνοντας τον και στις φυλακές κολαστήρια.που εσκεμμένα έχουν σε αυτή την άθλια κατάσταση. Γιατί δεν τους ενδιαφέρει να σωφρονίσουν κανέναν αλλά να τρομοκρατούν τους “ελεύθερους“. Συνέχεια »

Το ισχυρό χαρτί της κυβέρνησης, ο εκπρόσωπος τύπου Θόδωρος Ρουσσόπουλος παραιτήθηκε και αναρωτιέμαι χωρίς αυτόν τι μπορεί να κάνει ο “Κωστάκης”. Έκανα πλάκα σε κάποιους φίλους πως ακόμα να ετοιμάσει τις 3 επιστολές ο Κωστάκης; Δεν ήξεραν το ανέκδοτο με τον Χουρτσιόφ και έτσι δράττομαι της ευκαιρίας να γράψω το παρακάτω ανέκδοτο: Συνέχεια »

Πολλοί υποστηρίζουν πως η κρίση που επήλθε είναι φαινόμενο περιστασιακό και όχι νομοτελειακό. Πως αυτή η κρίση είναι απλώς μια κρίση που οφείλεται κυρίως στην “αδηφαγία” κάποιων “μάνατζερ” που απλώς ήθελαν να πετύχουν τους στόχους να πάρουν μπόνους από βραχυπρόθεσμα κέρδη χωρίς να βλέπουν τα μακροπρόθεσμα προβλήματα των επενδύσεων που έκαναν. Πως είναι από τις περιπτώσεις που πρέπει το κράτος να κάνει τον ελεγκτή και πως η αγορά μπορεί να κρίνει τα υπόλοιπα. Συνέχεια »

Διάβασα την είδηση για την απλοποίηση της διαδικασίας απαλλαγής των μαθητών από τα θρησκευτικά. Και όπως έγραψαν κάποιοι “Καιρός ήταν…” αλλά αναρωτιέμαι τελικά την υποκρισία όλων αυτών που τους ενοχλεί το μάθημα των θρησκευτικών. Αυτή η αλλαγή είναι καλή αλλά θεωρώ πως πρώτα εμείς πρέπει να γίνουμε ελεύθεροι…
Γιατί όταν οι ίδιοι άνθρωποι που μιλούν για το δικαίωμα του παιδιού να μην παρακολουθεί θρησκευτικά, οι ίδιοι το έχουν βαφτίσει χριστιανικότατα, έχουν παντρευτεί με παπά και με κουμπάρο και οι ίδιοι διαβάζουν ευχές για τους νεκρούς πάλι με παπά, δε με πείθουν. Συνέχεια »