Πολιτικό blog

Πολλοί υποστηρίζουν πως η κρίση που επήλθε είναι φαινόμενο περιστασιακό και όχι νομοτελειακό. Πως αυτή η κρίση είναι απλώς μια κρίση που οφείλεται κυρίως στην “αδηφαγία” κάποιων “μάνατζερ” που απλώς ήθελαν να πετύχουν τους στόχους να πάρουν μπόνους από βραχυπρόθεσμα κέρδη χωρίς να βλέπουν τα μακροπρόθεσμα προβλήματα των επενδύσεων που έκαναν. Πως είναι από τις περιπτώσεις που πρέπει το κράτος να κάνει τον ελεγκτή και πως η αγορά μπορεί να κρίνει τα υπόλοιπα. Συνέχεια »

Πριν λίγες μέρες άκουσα το νέο podcast “Public Brain Lab” του Νίκου Δρανδάκη και της Μπέττυ(ς) Τσακαρέστου που μίλησαν για την επιλογή επαγγέλματος που τελικά δεν γίνεται βάσει το τι θέλει ένας νέος αλλά με βάσει το τι είναι περιζήτητο εκείνη την στιγμή. Η άποψη του Νίκου και της Μπέττυς ήταν αυτή που λέει πως όποιος θέλει να πετύχει θα πρέπει να κάνει αυτό που θέλει και όχι ότι του λένε πως θα πετύχει. Όμως η κουβέντα παρόλο που έγινε για ένα θέμα κοινωνικό δεν ανέλυσε καθόλου την κοινωνική σύσταση του προβλήματος. Καταρχήν πριν συνεχίσω θα έλεγα πως αξίζει να πάτε να το κατεβάσετε για να ακούσετε και εσείς την πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα που με κάνει να θελήσω να σχολιάσω ένα πρόβλημα που δυστυχώς η λύση του εναποθετείται μόνο μετά την κατάργηση του εκμεταλλευτικού συστήματος που ισχύει
σήμερα. Συνέχεια »

Πριν μερικές μέρες βγήκε στη τηλεόραση η υπόθεση ενός βενζινοπώλη που είχε πάει τη τιμή του λίτρου 1,6 €. Τον κατηγόρησαν για αισχροκέρδεια. Ο άνθρωπος απλώς πουλούσε κάτι που ήταν σε έλλειψη λογικό να είναι πιο ακριβό. Μήπως κάποιοι θα απαγορεύσουν την “αισχροκέρδεια” και των εταιρειών πετρελαίου που το ακριβαίνουν λόγω υπερβολικής ζήτησης;
Αυτό είναι ο καπιταλισμός. Αν κάποιος είχε την ανάγκη να χρησιμοποιήσει βενζίνη και θα του απέδιδε το αυξημένο κόστος της τότε θα έβαζε αν όχι δεν τον υποχρέωνε κανείς να την αγοράσει σε αυτή την τιμή. Δεν κατάλαβα γιατί κάποιοι εξαγριώθηκαν.
Και όμως δεν είναι αυτό το μόνο παράδειγμα για το οποίο μιλούν για αισχροκέρδεια. Λέει ο υπουργός οικονομικών για την ακρίβεια πως φταίει η αισχροκέρδεια. Δηλαδή τι θα πρέπει να γίνει; Μήπως πρέπει να απαγορεύσουμε την “ελευθερία” του εμπόρου να βγάζει όσα μπορεί να του δώσει η ζήτηση; Θέλουμε ή όχι “ελεύθερη” αγορά; Γιατί η ελεύθερη αγορά οδηγεί αναγκαστικά σε τέτοιες καταστάσεις. Συνέχεια »

Όταν μια κοινωνία αδυνατεί να λύσει τα προβλήματα που η ίδια γεννά αρχίζει και βαφτίζει καταστάσεις με ωραία ονόματα. “Παραβατικές συμπεριφορές” αντί για παρανομίες είναι η έκφραση που χρησιμοποιούν. Άφεση αμαρτιών δίνεται στην ίδια αφού βαφτίζεται η συμπεριφορά αυτή σαν “ψυχική” και όχι εκ της κοινωνίας γεννημένη.Και αφού αυτή κοινωνία,αυτό το σύστημα δεν μπορεί να προλάβει αυτές τις συμπεριφορές γιατί κοστίζει ακριβά, αποφεύγει ακόμα και να δώσει δεύτερη ευκαιρία στα παιδιά αυτά που τελικά “υπέπεσαν” σε τέτοια σφάλματα. Αρωματίζοντας με ωραίες λέξεις τις φυλακές ανηλίκων τους στέλνει στα κολαστήρια σα να θέλει να τους εκδικηθεί που γεννήθηκαν παιδιά ενός κατώτερου θεού.
Αντιγράφω από την πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων
Συνέχεια »

Όσο η εκμετάλλευση ανθρώπου ανθρώπου από άνθρωπο συνεχίζεται η εργατική πρωτομαγιά θα είναι πάντοτε επίκαιρη. Σήμερα είναι απεργία, πρέπει ο ο κόσμος να κατέβει στους δρόμους. Και δυστυχώς τα τελευταία χρόνια με τα ίδια αιτήματα που κατέβηκε πριν 124 χρόνια. Δυστυχώς το αίτημα για 8ώρο και ανθρώπινες συνθήκες εργασίες πρέπει να είναι ξανά διεκδικήσεις για δικαιώματα που δεν θεωρούνται πια δεδομένα. Στις απαρχές του 21ου αιώνα μόνο η ανασφάλεια είναι σίγουρη και αντίθετα με το κάποιοι έλεγαν για το τέλος των ιδεολογιών αυτή τη στιγμή είναι το αίτημα για σοσιαλιστική μετεξέλιξη ότι πιο επίκαιρο. Δύο αιώνες καπιταλισμού δεν έχουμε πετύχει ευφορία για όλους όπως κάποιοι ευαγγελιστές του καπιταλισμού υπόσχονταν. Αντίθετα ο κίνδυνος για παγκόσμιο λιμό είναι πια ορατός. Συνέχεια »

Διαβάζοντας το άρθρο του Σπύρου Ντόβα για την κάλυψη των “χαμένων” των τραπεζών από το κράτος δεν νομίζω πως θα βρεθούμε άλλη φορά να συμφωνούμε τόσο πολύ. Όμως με άλλη λογική. Δεν θεωρώ πως ούτε το ελάχιστο κράτος μπορεί να παίξει το ρόλο ρυθμιστή όπως λένε οι φιλελεύθεροι. Θεωρώ πως επίσης αυτό το “Ας έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις” είναι παλιό δόγμα που τελικά μας οδήγησε στον εμφύλιο στην Ισπανία, στον Β’ παγκόσμιο και ξεκίνησε από το κραχ του 1929. Ακολούθησε “η απεργία του κεφαλαίου” και έτσι η κατάσταση ήταν έκρυθμη. Συνέχεια »

Σαν φοιτητής υπάρχει κάθε χρόνο μια μέρα που καλείσαι να εκλέξεις αντιπροσώπους.Όμως τι θα πρέπει να ψηφίσει ένας φοιτητής; Πολύς κόσμος που αδιαφορεί απλώς κατεβαίνει και ψηφίζει αυτούς που τους κάνουν τα “ρουσφέτια”… Είτε αυτό λέγεται σημειώσεις, είτε γνωριμίες σε πάρτι ή και στις πιο “βαμμένες” σχολές ακούγεται ακόμα και μαθήματα. Κάποιοι θα πουν πως κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο να υπάρχει και υπόνοια. Όμως σε αυτό η απάντηση είναι πως το ελληνικό πανεπιστήμιο δεν είναι σε μια γυάλα αποκομμένη από την ελληνική πραγματικότητα. Όπως είναι συνηθισμένος ο Έλληνας να πληρώνει γρηγορόσημο και να γλιτώνει τη γραφειοκρατεία,να πληρώνει φακελάκι και να κλείνει ραντεβού για χειρουργείο να βάζει πολιτικό μέσο για να βρει εργασία ακριβώς το ίδιο ακριβώς κάνει ο νέος. Ξέρει πως αν δεν κλέψει αυτός θα είναι ο χαμένος. Δεν είναι τυχαίο πως η αντιγραφή στα πανεπιστήμια είναι “καθιερωμένη”. Και έτσι τελικά έχεις μια πλειοψηφία που ψηφίζει ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (φοιτητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας) που “δηλώνει” ανεξάρτητη… Συνέχεια »

Η Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας είναι παράταξη που πρόσκειται στο ΚΚΕ στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Θυμάμαι κάποια χρόνια πριν που κάποιοι κατηγορούσαν τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ (τη παράταξη της ΝΔ και πανελλαδικά πρώτης δύναμης) πως έχει διαφημίσεις ακόμα και στο ραδιόφωνο. Τελικά βλέπω πως τα θετικά τα αντιγράφει και πάει ένα βήμα παραπάνω και η ΠΚΣ και “ξεκόλλησε” από την ανούσια κριτική στο να διαφημίζεται. Είδα διαφήμιση στο facebook και αν κατάλαβα υπάρχει και διαφήμιση στο ραδιόφωνο την ώρα της Ελληνοφρένειας. Άντε και στην τηλεόραση, γιατί δεν φτάνει να κάνεις δουλειά πρέπει να την διαφημίζεις. Είμαστε στην εποχή του φαίνεσθαι όσοι δεν προσαρμόζονται πεθαίνουν όπως οι δεινόσαυροι. Μπράβο στα παιδιά από την ΠΚΣ που το “έτρεξαν”

Την τελευταία μέρα στο Αζερμπαϊτζάν πέρασα αρκετές ώρες μέσα σε ένα ταξί αφού πήγα σε δύο περιοχές που ζούσαν πρόσφυγες. Ο ταξιτζής Καλός άνθρωπος και πολυλογάς. Την γλίτωσα αφού κοιμόμουν την περισσότερη ώρα του ταξιδιού αλλά η μεταφράστρια μου η Σαμίρα δεν την γλίτωσε. Όμως κάποια στιγμή όταν κάτσαμε να φάμε μεσημεριανό τον ρώτησα (από τις λίγες φορές που μίλησα με κάποιον στα ρώσικα) αν πριν την πτώση ή τώρα είναι τα πράγματα καλύτερα. Ο άνθρωπος μου είπε χαρακτηριστικά:

“Πριν είχαμε λέει σοσιαλισμό. Όλοι είχαμε τουλάχιστον ένα κομμάτι ψωμί και μπορεί και κάποιοι να είχαν και λίγα παραπάνω. Μετά ήρθε η δημοκρατία, είχαμε λέει επιλογές, και ψωμί και καλύτερα αυτοκίνητα και καλύτερα ρούχα αλλά λέει δεν έχουμε λεφτά. Για αυτούς που έχουν λεφτά είναι περισσότερες ελευθερίες αλλά για τους υπόλοιπους σίγουρα όχι.”

Κάπου εκεί η οδηγός μου στο οδοιπορικό μου ζήτησε να μην συνεχίσω αυτή την κουβέντα γιατί φοβήθηκε πως μπορεί να μιλάει για ώρες έτσι τελικά δεν μπόρεσα να μιλήσω περισσότερο. Συνέχεια »

Για πολλούς το θέμα του Ναγκόρνο Καραμπάχ είναι εντελώς άγνωστο και για το ότι δεν έχω γράψει περισσότερα πριν πάω φταίει πως ήθελα να δω και από κοντά και να έχω μια πιο κατασταλαγμένη άποψη για το θέμα. Ένας φίλος όταν έφυγα μου έστειλε ένα email και εν ολίγοις μου έλεγε πως αυτοί οι λαοί(του Καυκάσου) ήταν κάποτε με το σοσιαλισμό και με παρέπεμψε να βρω το “Ο μαρξισμός για το εθνικό ζήτημα”. Τελικά το βρήκα αφού το δημοσίευσε το 1917.gr. Το έργο έχει περισσότερες εξηγήσεις για το τι είναι έθνος και αναλύει περισσότερο το εθνικό ζήτημα όμως τελικά φαίνεται πως επαληθεύεται απόλυτα ακόμα και 100 χρόνια.
Γιατί όμως δύο εθνότητες που με υπερηφάνεια υπερασπίστηκαν τη κοινή χώρα τους ενάντια του φασισμού τελικά κατέληξαν να είναι 2 εχθρικά έθνη καλλιεργώντας το μίσος και τον εθνικισμό; Συνέχεια »