Πολιτικό blog

Την αναίρεση της απόφασης του πρωτοβάθμιου πειθαρχικού συμβουλίου της ΕΛ.ΑΣ., που επέβαλε ποινές τετράμηνης και εξάμηνης αργίας, σε δύο αστυνομικούς που εμπλέκονται σε περιστατικό που σημειώθηκε το Μάιο του 2008 στη Σίνδο και κατέληξε στη δολοφονία οδηγού του ΟΑΣΘ από τοξικομανή, ζητά ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Θεσσαλονίκης, Γιώργος Δουλγέρης.

Ο κ. Δουλγέρης, ζήτησε τη σύγκληση του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου, καθώς θεωρεί επιεικείς τις ποινές που επιβλήθηκαν στους δύο αστυνομικούς, ενώ ζητά να επανεξεταστεί ο ρόλος και ακόμη δύο στελεχών της ΕΛ.ΑΣ. που εμπλέκονταν στο συμβάν.
_{source:kathimerini.gr}

Είναι θύτες οι άχρηστοι αστυνομικοί ή θύματα; Είναι θέμα επιείκειας ή μήπως πάντοτε η “ανεξάρτητη δικαιοσύνη” δείχνει το πιο φιλεύσπλαχνο πρόσωπο απέναντι στα σώματα τρομοκρατίας; Γιατί σίγουρα δεν είναι σώματα ασφαλείας. Γιατί τα σώματα ασφαλείας είναι εκπαιδευμένα για να προστατεύουν τη ζωή των πολιτών και όχι να χτυπούν γιαγιάδες. Και όμως αυτά τα σώματα χτυπούν αλύπητα και γιαγιάδες και μαθητές και όποιον βρουν στους δρόμους να αντιδρά.

Όμως φταίνε οι 2 ή 4 αστυνομικοί που δεν έχουν εκπαιδευτεί επαρκώς για να είναι σοβαροί στη δουλειά τους; Να είναι προσεκτικοί ώστε να μην κινδυνεύεις αν φωνάξεις την αστυνομία, όπως έγινε και με την υπόθεση με τον “σύγχρονο Περσέα στη Σαντορίνη“. Συνέχεια »

Την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου βρέθηκα στο δικαστήριο στην Κατερίνη για συμπαράσταση στον Παναγιώτη Κετίκη. Καταρχήν το σημαντικό είναι πως το βασανιστήριο για τον Παναγιώτη θα συνεχιστεί αφού η δίκη αναβλήθηκε. Ο ένας κατηγορούμενος εκ των τεσσάρων δεν μπορούσε να παραβρεθεί αφού βρισκόταν σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης. Η ημερομηνία της δίκης δεν ορίστηκε.
Τώρα να εξηγήσω έστω και καθυστερημένα τι εννοώ λέγοντας “παρατράγουδα”. Στην Κατερίνη με το τραίνο είδα να έρχονται από την Θεσσαλονίκη περίπου 60 άτομα.Αφού φτάσαμε στην είσοδο του δικαστικού μεγάρου μας έψαξαν από τρεις φορές τον καθένα για το αν έχουμε κάτι πάνω μας, στην είσοδο του κακουργιοδικείου έκαναν ακριβώς τον ίδιο έλεγχο και όταν είδαν πως είμαστε αρκετοί αρνήθηκαν την είσοδο σε όποιον είχε εμφάνιση φοιτητή και εμένα λόγω πως ήμουν με πουκάμισο μου ζήτησαν δημοσιογραφική κάρτα αν ήθελα να μπω. Κάτι το όποιο δεν είχα και δεν μπήκα.(σημ. θέσεις ελεύθερες υπήρχαν αλλά έλεγαν πως δεν υπάρχουν) Απέξω από το κακουργιοδικείο κάθονταν κάποιοι δίπλα σε αστυνομικούς ένστολους. Ένας από αυτούς ξεκίνησε να τραβάει φωτογραφίες τα πρόσωπα των ατόμων που ήταν απέξω. Θεώρησα στην αρχή πως μπορεί να είναι κάποιος δημοσιογράφος για κάποια εφημερίδα. Όμως κάποια από τα παιδιά που φανερά τα είχε φωτογραφήσει του ζήτησαν να τους αποδείξει την δημοσιογραφική ιδιότητα και οι ένστολοι τελικά τον φυγάδευσαν από την πίσω πόρτα. Θα μπορούσε πράγματι να ήταν δημοσιογράφος και όχι κάποιος ασφαλίτης, όπως έλεγαν και οι ένστολοι που τον “προστάτεψαν”, αν τελικά την ίδια ημέρα δεν ήταν μαζί με άλλους 3 σε ένα μικρό ΙΧ να τραβάει πάλι φωτογραφίες μέσα από το αυτοκίνητο όσο κάναμε βόλτες στο κέντρο της πόλης.
Η υπόθεση τελικά με προβλημάτισε πάρα πολύ και αναρωτιέμαι αυτή είναι η δημοκρατία που ευαγγελίζονται οι “εξέχοντες” βουλευτές μας; Σε αυτή τη δημοκρατία η Μαριέτα γιατί διαφέρει από τη χούντα; Σε τι διαφέρει; Πως η χούντα δεν θα κατηγορούσε για εγκλήματα που δεν έκανε έναν αθώο; Αν ήταν αντιφρονούντας δεν θα χρειαζόταν να του φορτώσει κάτι για να τον βάλει μέσα; Γιατί εγώ δεν βλέπω πολλές διαφορές ως τη λειτουργία της “ελληνικής δημοκρατίας”.