Είτε πιστεύεις, είτε όχι αυτές τις μέρες λόγω παράδοσης τις έχεις συνδέσει με την οικογένεια, μαγειρίτσα το βράδυ, σπάσιμο αυγών. Όμως τελικά όχι για όλους, το κράτος συντηρώντας μια αστυνομία που κάνει κατάχρηση εξουσίας, που δεν λογοδοτεί ποτέ για ψευδορκίες αστυνομικών, που συλλαμβάνει, βιάζει, κακοποιεί ένοχους και αθώους σήμερα στερεί τουλάχιστον σε έναν νέο να είναι με την οικογένεια του.

Ο Μάριος Ζ προπονητής κολύμβησης νηπίων διαδήλωνε στην πορεία της Πέμπτης 11 Μάρτιου 2010, ημέρα απεργίας κατά των νέων οικονομικών μέτρων και επειδή είχε μαλλιά ράστα στοχοποιήθηκε από τους αστυνομικούς για να του φορτώσουν αδικήματα τα οποία όχι μόνο δεν έκανε αλλά τον οδήγησαν προφυλακιστέο στις φυλακές του Κορυδαλλού. Στην αρχή είπαν για μολότοφ αλλά το μόνο που είχε στο σακίδιο του ήταν σαμπουάν και μπουρνούζι αφού λόγω επαγγέλματος συνήθιζε να φέρει μαζί του.’

Δεν ξέρω αλλά όταν έμαθα για την υπόθεση λυπήθηκα πολύ. Για μια ακόμα φορά η δημοκρατία μας πλήττεται.Μου θύμισε τόσο πολύ την ιστορία του Παναγιώτη, ήταν 8 Μαρτίου 2007 τότε που είχαν συλλάβει 49 φοιτητές επειδή συμμετείχαν. Τον ένα, μετά από ένα μήνα τον στοχοποίησαν και ψευδομαρτύρησαν γιατί φορούσε πράσινα παπούτσια. Τότε ο σημερινός πρωθυπουργός κατηγορούσε τη κυβέρνηση για την ταλαιπωρία που προκαλεί σε αθώους φοιτητές, για τον αυταρχισμό και την αναλγησία που αντιμετωπίζει τη νεολαία. Όμως σήμερα σιωπά.
Τώρα ο υπουργός του κ.Παπανδρέου  λέει πως δεν κατασκευάζονται κατηγορητήρια και μιλά για ψευδή ντοκουμέντα που δημοσιεύονται από την υπεράσπιση  και καλύπτει τους πραιτοριανούς του σαν ένας ακόμα Πολύδωρας. Οι αντιεξουσιαστές υπουργοί του κύριου Παπανδρέου κωφεύουν και εθελοτυφλούν απέναντι στους κατάπτυστους “δημόσιους” λειτουργούς. Γιατί πως αλλιώς να αποκαλέσεις τον αστυνομικό που ψευδορκεί πως ο Μάριος Ζ είχε καλυμμένο πρόσωπο κατά τη σύλληψη  ενώ υπάρχει πληθώρα φωτογραφικού υλικού που αποδεικνύει το αντίθετο,πως αλλιώς να αποκαλέσεις ανακριτή και εισαγγελέα που αρνήθηκαν να δεχθούν τους μάρτυρες υπεράσπισης και το φωτογραφικό υλικό και έστειλαν αυτό το νέο στη φυλακή; Όμως και τι να πεις και για τους υπουργούς Καστανίδη και Χρυσοχοΐδη που δεν ζητούν Ε.Δ.Ε για την υπόθεση; Πόσες φορές έχει γίνει αυτό και μετά αθωώνονται πανηγυρικά στο δικαστήριο οι κατηγορούμενοι; Πόσες φορές έχει γίνει έλεγχος ποιος φταίει για αυτή την ταλαιπωρία και την παραπλάνηση των αρχών; Καμιά φορά!

Συνήθως τα θύματα εξαντλημένα μετά από πολυετείς δικαστικούς αγώνες δεν κυνηγούν τους ψευδομάρτυρες και η πολιτεία θέλει να συντηρήσει αυτήν την κατάσταση. Γιατί το επιχείρημα πως οι αθώοι δεν πάνε φυλακή και το ρητό “καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται”  δεν ισχύει. Και αθώος να είσαι αφού διαδηλώνεις εναντίον του κράτους “μπορεί” και να τιμωρηθείς. Επειδή στην κατ’ ευφημισμό δημοκρατία δεν μπορείς να διώκεις τους διαδηλωτές, επιτρέπεις να γίνονται “σφάλματα” που οδηγούν αθώους στην φυλακή. Ώστε να τρομοκρατείς τον κόσμο να μην κατέβει στην πορεία γιατί μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε κάτι.
21 μέρες στη φυλακή και κανείς δεν έχει δώσει απαντήσεις.Κανείς δεν μπορεί να δώσει πίσω σε αυτόν τον άνθρωπο αυτές τις μέρες. Τις μέρες που γεμάτο άγχος δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει αύριο. Και μόνος του σύμμαχος; Εμείς, ο κόσμος όσο δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στα θύματα της τρομοκρατίας , της κρατικής καταστολής, τόσο οι εξουσιαστές θα φοβούνται να τρομοκρατούν. Όμως όσο καθόμαστε στους καναπέδες μας και αδιαφορούμε τόσο η εκάστοτε εξουσία είτε με εκλογές είτε με πραξικόπημα θα βιάζει κάθε αίσθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κάθε έννοια της ελευθερίας μας.

Υ.Γ: Μου είχε πει ένας φίλος το 2005 στην Ουκρανία κατάργησαν την τροχαία επειδή εκβίαζε για να δωροδοκηθεί και επειδή η κατάσταση ήταν ανεξέλεγκτη ο υπουργός την κατήργησε εντελώς. Αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να φτάσουμε σε αυτό το σημείο με τους αστυνομικούς που κάθε πορεία πιάνουν και από ένα αθώο ο οποίος δικαιώνεται μετά από 3 χρόνια…

photo by amandabhslater

update 24/4/2010: Απελευθερώθηκε χθες 23/4/2010 ο Μάριος Ζέρβας.

Μπορεί να έχει ξεχαστεί η υπόθεση με τα πράσινα σταράκια, αλλά το μαρτύριο για τον Παναγιώτη Κετίκη δεν έχει σταματήσει. Μπορεί κάποιοι να υποστηρίζουν πως ήταν ένα τυχαίο γεγονός, μια άτυχη στιγμή αλλά αυτό θα ίσχυε αν δεν είχαμε γνωρίσει την υπόθεση της ζαρντινιέρας, την υπόθεση του ξυλοδαρμού των αλλοδαπών στο αστυνομικό τμήμα Ομόνοιας, τις στρατιές των ματ να χτυπούν συνταξιούχους και πολλές άλλες περιπτώσεις που ζούμε καθημερινά, όπου τα σώματα ασφαλείας είναι μόνο σώματα καταστολής. Καταστολής κάθε φωνής αντίδρασης σε ότι το κράτος θέλει να περάσει. Και αν κάποιος δεν συμμορφωθεί τον τιμωρούν στέλνοντας τον και στις φυλακές κολαστήρια.που εσκεμμένα έχουν σε αυτή την άθλια κατάσταση. Γιατί δεν τους ενδιαφέρει να σωφρονίσουν κανέναν αλλά να τρομοκρατούν τους “ελεύθερους“.
Και με αυτό το τρόπο να καταπατούν κάθε ανθρώπινο δικαίωμα,κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ο αγώνας των φυλακισμένων συνεχίζεται αλλά αν η κοινωνία δεν πιέσει για αλλαγή του κράτους συθέμελα μικρές μπορούν να γίνουν. Και μάλλον τα θύματα της απεργίας πείνας θα ξεχαστούν αρκετά γρήγορα και ο αγώνας τους θα πάει χαμένος αν η αλληλεγγύη που νιώσαμε τώρα περάσει χωρίς συνέχεια.
Την προηγούμενη εβδομάδα ανέβηκα Θεσσαλονίκη και συναντήθηκα με τον Παναγιώτη για να μου πει και από κοντά πως νιώθει τώρα που του αποδόθηκαν οι κατηγορίες και σύντομα θα δικασθεί. Μπορείτε να δείτε τι μου είπε στο 17ο έκτακτο επεισόδιο του πολιτικού vidcast :

Η υπόθεση του Παναγιώτη πρέπει να μας κινητοποιήσει όλους μας. Εκφράζοντας την αλληλεγγύη μας και δημοσιεύοντας ακόμα περισσότερο την υπόθεση του μπορούμε πραγματικά να πως δεν είμαστε αδιάφοροι απέναντι κάθε είδους καταστολής. Για αυτό όποιος ενδιαφέρεται ας δηλώσει την αλληλεγγύη του με ένα κείμενο ως την δίκη στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Ας πούμε όλοι πως μαζί “Θέλω καλύτερη ζωή και όχι καταστολή”.

photo by by circo de invierno ~

Φοιτητής,, αφού πέρασε καλά σε ένα πάρτι της σχολής φεύγοντας αργά τον σταμάτησαν και τον έβαλαν φυλακή. Κατηγορήθηκε άδικα γιατί ζητούσαν κάποιοι κεφάλια…Και δόθηκαν ονόματα…Και καταστράφηκαν ζωές…

Θα μπορούσε να ήταν λόγια από κάποιο μυθιστόρημα που θα ήθελε να αναδείξει το πρόβλημα της δικαιοσύνης. Το πρόβλημα του να φυλακίζεις ένα παιδί και όμως όλα αυτά είναι αληθινά και περιγράφουν την υπόθεση του Παναγιώτη Κετίκη. Το παιδί με τα πράσινα σταράκια. Με φιλοξένησε στο σπίτι του τέλη Μαΐου και κάναμε μια συνέντευξη που μιλά για την υπόθεση του, για την εμπειρία με τις ελληνικές φυλακές και γενικότερα την άποψη του για τη ζωή…
Τη συνέντευξη μπορείτε να τη δείτε παρακάτω, ή να κατεβάσετε το αρχείο video ή ήχου

Πάντως για όποιον προτιμά το κείμενο συμπτωματικά και χωρίς καμιά συνεννόηση υπάρχει συνέντευξη του Παναγιώτη και στο neolaia.gr με άλλες ερωτήσεις (ευτυχώς) και άλλο περιεχόμενο σχετικά.

Για τη συνέντευξη στο νεολαία το διάβασα στο vrypan.
photo by JasonRogers