Πάντοτε ήμουν υπέρ της ελεύθερης εισόδου στα πανεπιστήμια και ακόμα παραμένω σε αυτήν την άποψη. Όμως ακούγοντας τον τελευταίο καιρό πολλούς “μεταρρυθμιστές” να μιλούν για ελεύθερη πρόσβαση, για προκαταρκτικά έτη, για επιλογή από το τμήμα των φοιτητών που “αξίζουν” μου σηκώνεται η τρίχα όταν σκέφτομαι πως τελικά η ελεύθερη πρόσβαση στο πανεπιστήμιο το μόνο που θα φέρει είναι ακόμα περισσότερη ταξική κλιμάκωση στους μορφωμένους και στους μη. Το αγγλοσαξονικό σύστημα “Κατηγορείστε τους φοιτητές” έρχεται και θα σαρώσει ότι έχει απομείνει από αυτό που ονομάζουμε δωρεάν δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να αναρωτηθούμε είναι αν υπάρχουν οι υποδομές για να υποδεχθούν τα πανεπιστήμια τόσους φοιτητές. Και μιλώντας για πανεπιστήμια δεν μιλώ για τις βοϊδοσχολές σε κάποιο κατσικοχώρι της Ελλάδος που ο μόνος λόγος ύπαρξης εκεί τμήματος κάποιου πανεπιστημίου είναι να κινηθεί η οικονομία της περιοχής (εις βάρος των οικογενειών των φοιτητών) με αμφιβόλου ποιότητας σπουδές που δημιουργήθηκαν επειδή δεν κοστίζουν σχεδόν τίποτα στο ελληνικό κράτος. Μιλώ για σχολές οι οποίες δίνουν σφαιρική πανεπιστημιακή γνώση αλλά ταυτόχρονα και επιστημονική γνώση του αντικειμένου σου. Και αυτές δυστυχώς δεν υπάρχουν. Κάποιοι θεωρούν πως δεν γίνεται να υπάρξουν όσο ισχύει ο νεποτισμός και η αναξιοκρατία στα ελληνικά πανεπιστήμια και ίσως είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του ελληνικού πανεπιστημίου.
Όμως σίγουρα σε μια μεταρρύθμιση όπως η ελεύθερη πρόσβαση το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι οι ανύπαρκτες υποδομές. Αυτές που από τη στιγμή που θα μπει ο φοιτητής μέσα στο πανεπιστήμιο ή θα πρέπει να είναι γόνος πλούσιας οικογένειας ώστε να μπορεί να νοικιάζει σπίτι κοντά στο πανεπιστήμιο,να παρακολουθεί τα μαθήματα, να αγοράζει την παραπάνω βιβλιογραφία και τον εργαστηριακό εξοπλισμό, να βγάζει φωτοτυπίες σημειώσεις που θα έπρεπε να δίνονται δωρεάν ή τελικά να αρχίσει να σκέφτεται πως να δουλέψει ώστε να βγάλει κάποια έξοδα του, και φυσικά αν είναι τυχερός να μπορέσει να τελειώσει τη σχολή του σε λογικό χρονικό διάστημα.
Αυτό το πρόβλημα όμως ούτε διορθώνεται καταργώντας τους ν-ετείς φοιτητές ούτε φυσικά βάζοντας απεριόριστα φοιτητές χωρίς υποδομές μέσα στο πανεπιστήμιο. Το να μπει σε ένα πανεπιστήμιο όποιος θέλει θα έπρεπε να είναι δικαίωμα του καθενός όπως είναι η πρωτοβάθμια και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Όμως το να βάζεις όποιον θέλει σε ένα πανεπιστήμιο που τελικά θα παραμείνει μόνο αυτός που έχει τις περισσότερες οικονομικές δυνατότητες αυτό είναι κοροϊδία απέναντι σε άτομα που έχουν όνειρα για ένα καλύτερο μέλλον!