photo by alex_maris

Ιστορικά ο ρόλος των μυστικών δυνάμεων και της εξωτερικής πολιτικής κάτω από το τραπέζι ήταν πάντοτε αμφιλεγόμενος και ύποπτος. Μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης μυστικότητας άλλες φορές αποφεύγουν τα χειρότερα και άλλες φορές προκαλούν προβοκάτσιες για να εξυπηρετήσουν διάφορα συμφέροντα. Και όλα αυτά κάτω από την κάλυψη της”εθνικής ασφάλειας” που δεν επιτρέπει την αποκάλυψη παραπάνω στοιχείων από ότι θεωρείται αρκετά αναγκαίο. Κάτω από αυτές τις συνθήκες θεωρώ ανόητο κάποιος να θεωρεί αξιόπιστα έγγραφα κάποια “ντοκουμέντα” που οι μυστικές υπηρεσίες επέλεξαν να αποκαλύψουν μέσω κάποιας εφημερίδας. Και ίσως για τον αστικό τύπο αυτό να είναι λογικό μια και εξυπηρετούνται πολλές φορές τα συμφέροντα του ενός ή του άλλου εκδότη αλλά για μια εφημερίδα που θέλει να ονομάζεται της ανεξάρτητης αριστεράς το να το έχει θέμα στο πρωτοσέλιδο “έγγραφο” που αποκαλύπτει μια μυστική υπηρεσία μου φαίνεται το λιγότερο αφελές. Γιατί μπορεί στη συγκεκριμένη φάση μπορεί το έγγραφο να αναφέρεται σε πολιτικό εχθρό της αριστεράς αλλά τι θα γινόταν αν ξαφνικά “αποκάλυπταν” ένα έγγραφο που η αριστερά εμπλεκόταν με την Τουρκία εκείνη την εποχή. Θα ήταν προβοκάτσια ή όχι; Άρα μάλλον οφείλουμε να είμαστε πιο προσεκτικοί με έγγραφα που ανακαλύπτονται ξαφνικά μετά από 40 και χρόνια…