Στον Έλληνα λένε “Δώσ’ του αλλαγή και παρ’του τη ψυχή“. Ο Γιώργος υποσχέθηκε αυτήν την αλλαγή και κέρδισε! Δεν κέρδισε μόνο τις εκλογές αλλά και την ελπίδα του κόσμου. Κέρδισε κάτι που έχει λείψει καιρό πολύ καιρό από την πολιτική σκηνή. Την εμπιστοσύνη σε ένα κόμμα πως κάτι μπορεί να αλλάξει. Δεν είναι τυχαίος ο παραλληλισμός του Παπανδρέου με τον Ομπάμα. Όταν η ως τώρα καθημερινότητα του πολίτη ήταν πιεσμένη οικονομικά από πολιτικές “λιτότητας” που είχαν εγκαινιαστεί από την εποχή του Σημίτη και συνεχίστηκαν από τη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας,ο Παπανδρέου ήρθε σαν αποκούμπι του κόσμου ώστε να αλλάξει κάτι. Για αυτό και το τόσο μεγάλο ποσοστό νίκης.
Ίσως να είναι η πρώτη κυβέρνηση που ο κόσμος μετά του Ανδρέα που τόσος κόσμος τη νομιμοποιεί να φέρει την αλλαγή. Όμως τώρα ο Γιώργος Παπανδρέου έχει τη μεγάλη ευθύνη να πράξει αυτά που υποσχέθηκε. Γιατί δεν θα έχει άλλη ευκαιρία. Και δυστυχώς από τα πρώτα βήματα αυτής της κυβέρνησης δεν βλέπω να αλλάζει κάτι.
_{σημείωση το άρθρο γράφτηκε την επομένη των εκλογών αλλά δεν δημοσιεύτηκε ελλείψει σύνδεσης}
photo via

photo by r.i.c.h.

Διαβάζοντας την ομιλία της ορκωμοσίας του Μπάρακ Ομπάμα, ο τελευταίος ανέφερε πως χρησιμοποιούσαμε την ενέργεια με τρόπο που βοηθούσαν τους εχθρούς μας. Δεν είμαι σίγουρος πως ήταν κατανοητό αυτό από τη μεγαλύτερη μερίδα του κοινού του αλλά χαίρομαι πως τα άτομα που του γράφουν τους λόγους έχουν πλήρη συναίσθηση της κατάστασης.
Πολλοί σύμβουλοι του Μπους καθώς και διάφοροι “γκουρού” της οικονομίας επένδυαν στην αύξηση της τιμής του πετρελαίου και έκαναν τα πάντα για υπάρχει τέτοια αύξηση χωρίς να κατανοούν πως τελικά αυτό βοηθούσε τις χώρες που παράγουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Η Ρωσία, μια χώρα πλούσια σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο έχοντας μια διαλυμένη οικονομία από το διαμελισμό και την καταστροφή των μέσων παραγωγής από τις τελευταίες ηγεσίες της ΕΣΣΔ κατάφερε την τελευταία δεκαετία να εξελιχθεί σε οικονομική και ξανά στρατιωτική δύναμη. Ουκ ολίγες φορές τα τελευταία χρόνια βλέπουμε τη Ρωσία να πιέζει την Ευρώπη λόγω του φυσικού αερίου που η Ευρώπη επένδυσε λόγο τεράστιου κόστους του πετρελαίου. Ανέβηκε φυσικά και το κόστος του φυσικού αερίου αλλά παραμένει ακόμα πιο συμφέρουσα πρώτη ύλη. Και με αυτόν τον τρόπο γέμισαν και τα ταμεία της Ρωσίας ώστε τώρα να αναζητούν τρόπους να ελέγχουν και τους αγωγούς που περνούν από τη Γεωργία και ξεκινούν από το Αζερμπαϊτζάν. Θα μπορούσαμε σχεδόν σίγουρα να πούμε πως αν τελικά οι Ε.Π.Α δεν είχαν πιέσει τόσο πολύ για να κερδίσουν μια ακόμα πηγή φθηνού πετρελαίου τώρα οι τιμές του πετρελαίου θα ήταν πολύ χαμηλότερες και η Αμερικάνικη αγορά και σίγουρα η Ρώσικη οικονομία θα ήταν πολύ πιο άσχημη.
Δεν είναι τυχαίο τώρα που με την οικονομική κρίση , που σε μια μέρα οι τιμές του πετρελαίου έπεσαν κατακόρυφα, το ρούβλι έπεσε κατακόρυφα ενώ βλέπουμε το δολάριο να επανέρχεται. Για αυτό κιόλας όπως ανέφερε ο Βασίλι Γαβρίλοφ εκπρόσωπος της Ρώσικης πρεσβείας στο συνέδριο “IMAGES OF NATIONS: STRATEGIC COMMUNICATION, SOFT POWER AND THE MEDIA” πως η Ρωσία είναι τόσο εξαρτημένη από την Ευρώπη όσο και η Ευρώπη από τη Ρωσία. Αν η Ευρώπη μπορέσει να απεξαρτηθεί ενεργειακά, η οικονομία της Ρωσίας θα βρεθεί σε ακόμα πιο άσχημη κατάσταση. Αντίθετα όμως οι ευρωπαϊκές χώρες και η Ευρωπαϊκή οικονομία θα καταφέρει να γίνει ακόμα πιο ανεξάρτητη. Και για αυτό η Γερμανία επενδύει τόσο πολύ στην πράσινη οικονομία, για αυτό και ο Ομπάμα μιλάει για άλλο τρόπο εκμετάλλευσης της ενέργειας και για αυτό θα έπρεπε η Ελληνική κυβέρνηση να βοηθήσει την ανάπτυξη των εναλλακτικών μορφών ενέργειας, τη δημιουργία ξεχωριστού υπουργείου περιβάλλοντος και άλλων κινήσεων προς αυτή την κατεύθυνση αντί να βάζει όλο και περισσότερους περιορισμούς

.

Με 27 λεπτά αγορασμένου τηλεοπτικού χρόνου ο Μπάρακ Ομπάμα ασφαλίζει την “αλλαγή”. Πολλοί θα πουν πως καλά έκανε αφού απλοί πολίτες με τις συνδρομές τους του εξασφάλισαν μια πολύ καλή οικονομική δυνατότητα ώστε να μπορεί 2 μέρες πριν τις εκλογές να αγοράσει τόσο τηλεοπτικό χρόνο.
Κάποιοι εντυπωσιάστηκαν από τη συγκέντρωση χρημάτων από τους απλούς πολίτες και όχι από μεγάλους χρηματοδότες. Δεν ήταν κάτι το πρωτότυπο… Στην Ελλάδα το ΚΚΕ το εφαρμόζει πολλές δεκαετίες πριν τον Ομπάμα.
Παρόλα ταύτα δεν είδα εύκολα κανείς να δίνει συνδρομές εύκολα ούτε στο ΚΚΕ ούτε στα “μεγάλα” κόμματα. Αντίθετα ακόμα και τις συνδρομές των μελών και των φίλων του ΠαΣοΚ είδα πολλά “στελέχη” να τις πληρώνουν ώστε “οι δικοί τους” να μπορούν ψηφίσουν. Και όχι άδικα,αφού πόσο εύκολα σε μια τέτοια δύσκολη οικονομική κατάσταση να δώσει κάποιος έστω και 15€, και μάλιστα σε κάποιον που περιμένει να του δώσει αυτός, να του αλλάξει τη ζωή; Μάλλον απίθανο, όμως στις ΕΠΑ που οι χορηγοί δημοσιεύονται και φαίνεται μετά από που εξαρτώνται οι υποψήφιοι, ο πιο εύκολος τρόπος να κρύψεις τις μερικές επιχορηγήσεις των εκατομμυρίων δολαρίων είναι να τις μετατρέψεις σε εκατομμύρια “συνεισφορές” μερικών δολαρίων. Και φυσικά δεν μπορεί να υπάρχει απόδειξη για κάτι τέτοιο, αλλά όταν βλέπω τον άνθρωπο που ευαγγελίζεται την Αλλαγή να ξοδεύει τόσα εκατομμύρια εν καιρώ κρίσης για να εξασφαλίσει την αλλαγή της δικιάς του ζωής, μπαίνοντας στο λευκό οίκο, με κάνει ακόμα πιο επιφυλακτικό…Αναρωτιέμαι δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος να διαχειρισθεί τα λεφτά που του περίσσεψαν από την προεκλογική καμπάνια; Δεν μπορούσε να βοηθήσει τις οικογένειες των Αμερικανών που έχασαν τα σπίτια τους; Ή μήπως αυτό θα τον έκανε κομμουνιστή;

σκίτσο από τον Κώνσταντίνο Ρουγγέρη

Διαβάζοντας ένα ενδιαφέρον άρθρο της Μαίρης που σε αρκετά πράγματα συμφωνώ καθότι θεωρώ πως είναι ανάγκη και όχι πολυτέλεια για τους εργαζόμενους οι καλοκαιρινές διακοπές διαφώνησα πλήρως σε αυτά που είπε πως θα κόψει για να κάνει. Δηλαδή όταν προβάλλεις τις μετακινήσεις με αυτοκίνητο σαν ανάγκη θεωρώ πως χάνεται η διάκριση του ανούσιου από το ουσιώδες. Μπορεί η κοινωνία να εγκρίνει τη χρήση του αυτοκινήτου σαν “ανάγκη” αντί να προβάλλει την ανάγκη για εύκολη μετακίνηση αλλά όταν διαβάζω κάτι τέτοιο

“οι πιο πολλοί από εμάς θα μειώσουμε κάποια έξοδα [...],θα μετακινούμαστε λιγότερο με το αυτοκίνητο ….ουφ αγχώθηκα !

μου κτυπά πολύ άσχημα, μου ακούγεται σχεδόν το ίδιο με το να λέει κάποιος αυτό “Πώπω στα ύψη το κόστος ζωής, πρέπει να κόψω να τρώω αστακό…”

Η βενζίνη δεν είναι ατελείωτη και πάνω από όλα είναι καταστροφική για το περιβάλλον. Ακόμα και να ακριβαίνει για κερδοσκοπικούς λόγους σημαίνει πως υπάρχει ζήτηση. Δεν είναι πόσο κοστίζει η βενζίνη αλλά η νοοτροπία να τη χρησιμοποιείς χωρίς λόγο. Τα αυτοκίνητα ζυγίζουν 10-20 φορές το βάρος του φορτίου που μετακινούν…Δηλαδή για να μετακινηθεί μια κοπέλα που το λεωφορείο της “βρωμάει” χρησιμοποιεί βενζίνη για να μετακινήσει 20 φορές το βάρος της + 1 το δικό της. Αν αυτό δεν είναι κατασπατάληση πόρων τότε δεν μπορώ να κατανοήσω τι άλλο θα μπορούσε να θεωρηθεί.

Η απάντηση που λένε “μα ο απλός λαός μόνο καταστρέφει; Γιατί δεν μειώνουν τους ρύπους οι βιομηχανίες;” είναι ότι πιο ανούσιο έχω ακούσει και ειδικά από προοδευτικά κατά τα άλλα άτομα. Οι βιομηχανίες πάντοτε κοιτούν το συμφέρον τους, σημασία έχει αν εμείς είμαστε αντίθετοι ή το στηρίζουμε. Γιατί μπορεί η α βιομηχανία της περιοχής να μολύνει με τοξικά απόβλητα την παραλία ή το νερό μας αλλά και αυτοκινητοβιομηχανία που δίνει τόσα εκατομμύρια στη διαφήμιση για να χρησιμοποιούμε ενεργοβόρα και καταστροφικά για το περιβάλλον αυτοκίνητα δεν είναι ότι καλύτερο. Και όπως στα εργασιακά οι συλλογικές διαδικασίες είναι αυτές που δίνουν τη λύση έτσι και εδώ συλλογικά πρέπει να απαιτήσουμε τη λύση για το πρόβλημα της γρήγορης μετακίνησης για όλους, και όχι αφού εμείς έχουμε αυτοκίνητο να αφήνουμε τους υπόλοιπους να μετακινούνται με τα άθλια ΜΜΜ που δεν βελτιώνονται με πολύ μεγάλο μέρος του προβλήματος πως ο κόσμος δεν τα χρησιμοποιεί…

Πολλοί λένε πως τα Μέσα μαζικής μεταφοράς

όμως ενώ έχουν σταθερή συχνότητα η κυκλοφοριακή συμφόρηση που δημιουργείται από τα εκατομμύρια ΙΧ ειδικά στην Αττική τα καθιστά “αφερέγγυα”,

όμως όσοι κυκλοφορήσουν σε ώρες μη αιχμής θα τα δουν άδεια και παντού θα υπάρχει κυκλοφοριακή συμφόρηση, κάτι θα έπρεπε να μας λέει αυτό…
Φυσικά υπάρχουν και άλλα προβλήματα που υπάρχουν όμως με την απαίτηση του κόσμου όπως έγινε και με το μετρό για τη μεταμεσονύκτια μετακίνηση μπορούν να αλλάξουν…Γιατί υπήρχε κόσμος που ένιωθε την ανάγκη να μετακινηθεί χωρίς αυτοκίνητο…

Και αν όλα αυτά φαίνονται μακριά θα έλεγα πέρα από τις απαραίτητες μετακινήσεις για μεταφορά πολλών υπάρχει και η λύση του ποδηλάτου, και φυσικά πολλοί θα πουν πως δεν μπορούν να πάνε τέτοιες αποστάσεις με το ποδήλατο γιατί είναι επικίνδυνο ή γιατί είναι κουραστικό. Στο πρώτο θα έλεγα πως είναι λιγότερο επικίνδυνο από το μηχανάκι λόγω αδυναμίας ανάπτυξης ταχύτητας και καλύτερης αντίδρασης με το περιβάλλον, αν και συμφωνώ για τους λιγότερο έμπειρους θα βοηθούσαν οι ποδηλατοδρόμοι. Που όμως η τελικά η πολιτεία κάτω από τη πίεση κάμποσων ποδηλατοπορειών που τον τελευταίο καιρό γίνονται προχωρά. Όμως σε όλα αυτά η “προοδευτική” αριστερά στην Ελλάδα είναι αμέτοχη. Ο μοναδικός που ξέρω να δηλώνει αριστερός και να στηρίζει είναι ο Γιώργος Παπανδρέου

αλλά αυτό δεν είναι αρκετό.

Αντί να παίρνουμε παράδειγμα από μια χώρα που έχει δικό της φθηνό πετρέλαιο και παρόλα ταύτα επενδύει στο ποδήλατο,αντί να δούμε πως ακόμα και ο υποψήφιος πρόεδρος των ΕΠΑ Μπάρακ Ομπάμα, χώρας τόσο με βιομηχανία τόσο εξαρτημένη από το πετρέλαιο στηρίζει το ποδήλατο σα τη μόνη λύση,

και μάλλον θέλοντας να στηρίξει τις βιομηχανίες που είναι φιλικές προς το περιβάλλον είναι φαιδρό κάποιοι ακόμα να προβάλλουν τη μετακίνηση με αυτοκίνητο σαν ανάγκη…

Οι φωτογραφίες είναι από τα bicycle blog και από τη σελίδα του δήμου Οιχαλίας