Πολιτικό blog

Την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου βρέθηκα στο δικαστήριο στην Κατερίνη για συμπαράσταση στον Παναγιώτη Κετίκη. Καταρχήν το σημαντικό είναι πως το βασανιστήριο για τον Παναγιώτη θα συνεχιστεί αφού η δίκη αναβλήθηκε. Ο ένας κατηγορούμενος εκ των τεσσάρων δεν μπορούσε να παραβρεθεί αφού βρισκόταν σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης. Η ημερομηνία της δίκης δεν ορίστηκε.
Τώρα να εξηγήσω έστω και καθυστερημένα τι εννοώ λέγοντας “παρατράγουδα”. Στην Κατερίνη με το τραίνο είδα να έρχονται από την Θεσσαλονίκη περίπου 60 άτομα.Αφού φτάσαμε στην είσοδο του δικαστικού μεγάρου μας έψαξαν από τρεις φορές τον καθένα για το αν έχουμε κάτι πάνω μας, στην είσοδο του κακουργιοδικείου έκαναν ακριβώς τον ίδιο έλεγχο και όταν είδαν πως είμαστε αρκετοί αρνήθηκαν την είσοδο σε όποιον είχε εμφάνιση φοιτητή και εμένα λόγω πως ήμουν με πουκάμισο μου ζήτησαν δημοσιογραφική κάρτα αν ήθελα να μπω. Κάτι το όποιο δεν είχα και δεν μπήκα.(σημ. θέσεις ελεύθερες υπήρχαν αλλά έλεγαν πως δεν υπάρχουν) Απέξω από το κακουργιοδικείο κάθονταν κάποιοι δίπλα σε αστυνομικούς ένστολους. Ένας από αυτούς ξεκίνησε να τραβάει φωτογραφίες τα πρόσωπα των ατόμων που ήταν απέξω. Θεώρησα στην αρχή πως μπορεί να είναι κάποιος δημοσιογράφος για κάποια εφημερίδα. Όμως κάποια από τα παιδιά που φανερά τα είχε φωτογραφήσει του ζήτησαν να τους αποδείξει την δημοσιογραφική ιδιότητα και οι ένστολοι τελικά τον φυγάδευσαν από την πίσω πόρτα. Θα μπορούσε πράγματι να ήταν δημοσιογράφος και όχι κάποιος ασφαλίτης, όπως έλεγαν και οι ένστολοι που τον “προστάτεψαν”, αν τελικά την ίδια ημέρα δεν ήταν μαζί με άλλους 3 σε ένα μικρό ΙΧ να τραβάει πάλι φωτογραφίες μέσα από το αυτοκίνητο όσο κάναμε βόλτες στο κέντρο της πόλης.
Η υπόθεση τελικά με προβλημάτισε πάρα πολύ και αναρωτιέμαι αυτή είναι η δημοκρατία που ευαγγελίζονται οι “εξέχοντες” βουλευτές μας; Σε αυτή τη δημοκρατία η Μαριέτα γιατί διαφέρει από τη χούντα; Σε τι διαφέρει; Πως η χούντα δεν θα κατηγορούσε για εγκλήματα που δεν έκανε έναν αθώο; Αν ήταν αντιφρονούντας δεν θα χρειαζόταν να του φορτώσει κάτι για να τον βάλει μέσα; Γιατί εγώ δεν βλέπω πολλές διαφορές ως τη λειτουργία της “ελληνικής δημοκρατίας”.

Σήμερα 2 Δεκεμβρίου είναι τελικά η δίκη του Παναγιώτη Κετίκη. Ενός από τους χιλιάδες φοιτητές που κατέβηκαν το 2007 στις πορείες κατά της εκπαιδευτικής κατακρεούργησης. Οι τόσο μαζικές πορείες τρομάζουν μάλλον τις κυβερνήσεις και έτσι έπρεπε να γίνει κάτι που να τρομάζει και να υπενθυμίζει σε κάποιους πόσο επικίνδυνο είναι να αντιδράς στην εξουσία. Αυτό το κάτι τελικά ήρθε στο πρόσωπο του Παναγιώτη Κετίκη, του παιδιού με τα πράσινα σταράκια. Φυλακή, απαγόρευση εξόδου από την χώρα, και υποχρεωτική μηνιαία εμφάνιση στο αστυνομικό τμήμα είναι λίγα από αυτά που ήδη έχει τραβήξει. Στον καιρό αυτό χιλιάδες οι αλληλέγγυοι του, διάσημοι και άσημοι όλοι μαζί φωνάζουν για να σταματήσει αυτή η παραφροσύνη. Ο Νίκος, ο Μιχάλης,ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Γιώργος, ο Λάκης Λαζόπουλος και πολλοί άλλοι που σίγουρα ξεχνώ, φωνάζουν πως πρέπει επιτέλους να λήξει το θέατρο του παραλόγου.
Είχα υποσχεθεί πως θα παραβρεθώ στην δίκη για να δηλώσω την αλληλεγγύη μου στον Παναγιώτη και θα είμαι εκεί. Πιθανότατα να μπορέσω να ενημερώσω για το τι συμβαίνει μέσω κινητού από το twitter και για αυτό το σκοπό έβαλα δεξιά το widget με το τι κάνω αυτή τη στιγμή για να μπορούν οι επισκέπτες του blog να ενημερώνονται για τη δίκη. Ας ελπίσουμε πως σήμερα θα λήξει η ταλαιπωρία για τον Παναγιωτάκη… Συνέχεια »

Μπορεί να έχει ξεχαστεί η υπόθεση με τα πράσινα σταράκια, αλλά το μαρτύριο για τον Παναγιώτη Κετίκη δεν έχει σταματήσει. Μπορεί κάποιοι να υποστηρίζουν πως ήταν ένα τυχαίο γεγονός, μια άτυχη στιγμή αλλά αυτό θα ίσχυε αν δεν είχαμε γνωρίσει την υπόθεση της ζαρντινιέρας, την υπόθεση του ξυλοδαρμού των αλλοδαπών στο αστυνομικό τμήμα Ομόνοιας, τις στρατιές των ματ να χτυπούν συνταξιούχους και πολλές άλλες περιπτώσεις που ζούμε καθημερινά, όπου τα σώματα ασφαλείας είναι μόνο σώματα καταστολής. Καταστολής κάθε φωνής αντίδρασης σε ότι το κράτος θέλει να περάσει. Και αν κάποιος δεν συμμορφωθεί τον τιμωρούν στέλνοντας τον και στις φυλακές κολαστήρια.που εσκεμμένα έχουν σε αυτή την άθλια κατάσταση. Γιατί δεν τους ενδιαφέρει να σωφρονίσουν κανέναν αλλά να τρομοκρατούν τους “ελεύθερους“. Συνέχεια »

Φοιτητής,, αφού πέρασε καλά σε ένα πάρτι της σχολής φεύγοντας αργά τον σταμάτησαν και τον έβαλαν φυλακή. Κατηγορήθηκε άδικα γιατί ζητούσαν κάποιοι κεφάλια…Και δόθηκαν ονόματα…Και καταστράφηκαν ζωές…

Θα μπορούσε να ήταν λόγια από κάποιο μυθιστόρημα που θα ήθελε να αναδείξει το πρόβλημα της δικαιοσύνης. Το πρόβλημα του να φυλακίζεις ένα παιδί και όμως όλα αυτά είναι αληθινά και περιγράφουν την υπόθεση του Παναγιώτη Κετίκη. Το παιδί με τα πράσινα σταράκια. Με φιλοξένησε στο σπίτι του τέλη Μαΐου και κάναμε μια συνέντευξη που μιλά για την υπόθεση του, για την εμπειρία με τις ελληνικές φυλακές και γενικότερα την άποψη του για τη ζωή…
Τη συνέντευξη μπορείτε να τη δείτε παρακάτω, ή να κατεβάσετε το αρχείο video ή ήχου Συνέχεια »