Την ημέρα μετά την ψηφοφορία για την υπόθεση Παυλίδη είδα λίγο στην πρωινή ζώνη της ΝΕΤ έναν εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας να λέει πως τα σκάνδαλα όπως αυτά του χρηματιστηρίου δεν έχουν διερευνηθεί. Άλλοι στο ίδιο κόμμα μιλούν για το σκάνδαλο της Siemens και τα λεφτά που πήρε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δεν έχουν άδικο και μιλούν σωστά, αλλά μόνο όποτε μιλούν για το άλλο κόμμα. Όπως άλλωστε και το ΠΑ.ΣΟ.Κ, όποτε μιλάει για τη Νέα Δημοκρατία είναι αυστηρό και ζητάει το μαχαίρι στο κόκκαλο, ζητά διαφάνεια, ζητά να λυθούν τα ζητήματα. Και αυτή είναι η μαύρη αλήθεια πως τα κόμματα εξουσίας δεν έχουν μόνο ομοιότητες στο θέμα των προγραμμάτων αλλά και στις πρακτικές. Και φυσικά δεν είναι τυχαίο. Είναι καθεστωτικό πρόβλημα η διαφθορά. Παγκοσμίως υπάρχει πάντοτε το θέμα του επηρεασμού των πολιτικών αρχόντων. Αυτός είναι και ο λόγος που όλοι στηρίζουν ένα σύστημα με λίγους εκπροσώπους ώστε να επηρεάζεται πιο εύκολα. Απλώς χρηματοδοτώντας τα άτομα που είναι στις θέσεις κλειδιά έχουν πλήρη εξουσία για το τι αποφάσεις παίρνονται.
Οι διαβουλεύσεις κατά της διαφθοράς δεν βοηθούν όσο το σύστημα είναι τόσο απόμακρο από τον κόσμο. Όσο δεν είναι θεσμική η συμμετοχή πέρα από μια φορά στα 4 χρόνια. Όσο έχουμε κοινοβουλευτική ολιγαρχία. Και φυσικά όσο το σύστημα είναι καπιταλιστικό. Γιατί για να δώσεις περισσότερη εξουσία στον κόσμο θα πρέπει να μπορεί να αποφασίζει αυτός που παράγει για το τι θέλει να γίνει η υπεραξία που παράγει. Μόνο τότε μπορεί να αλλάξει κάτι. Γιατί αν και κάποιοι θέλουν να μας πουν πως μόνο στην Ελλάδα και σε χώρες της Αφρικής υπάρχει η διαφθορά, συνέχεια διαψεύδονται αφού βλέπουμε πως σκάνδαλα όπως της siemens ξεκίνησαν στη Γερμανία και αλλαγές ευεργετικές για τον τομέα της υγείας για τους πολλούς στις ΗΠΑ “πάγωσαν” με σκανδαλώδη αλλά διαφανή τρόπο. Και αυτός είναι ο καπιταλισμός…
Άρα όσοι λένε πως μπορεί να αλλάξει κάτι απλώς ψεύδονται για να πάρουν την εξουσία χωρίς να είναι ικανοί να αλλάξουν τίποτα ουσιαστικό…